Exit Magazine

Swing City – part one

Andy De Clerck (foto Neil Kirby)

Het eerste caféconcert in de aanloop naar en als teaser voor Jazz Brugge 2014 wordt toevertrouwd aan Andy Declerck Trio + Vibes.
Dit trio, met aan de zijde van Declerck (saxofoon, fluit, EWI 4000s electric wind instrument) de Finse bassist Jouni Isoherannen en drummer Simon Segers, brengt “een mix van traditionele jazz, funk en nu-jazz”. Wat men zich daar concreet moet bij voorstellen, valt te beluisteren op ‘Introspectivity’ (Rail Note Records, januari 2012).
Special guest, zowel op die cd als tijdens het concert op 17 september, is vibrafonist Pieter Claus, met Sinister Sister onlangs nog te zien op September Jazz (waar trouwens ook Simon Segers optrad, als lid van Black Flower).
Opgelet: oorspronkelijk – en in enkele gepubliceerde aankondigingen ook zo vermeld – zou Het Visioen de locatie zijn voor dit optreden. Wegens sluiting van dit etablissement diende uitgekeken naar een ander geschikt oord en dat is Crea Café (gelegen naast Kinepolis) geworden. (PJG)
Woensdag 17 september om 20.30 uur in Crea Café – gratis

580 Bruggelingen hadden zich gisteravond in het Concertgebouw ingeschreven voor de lancering van het project ‘De Toekomst van Brugge’. Op het programma: sprekers uit New York en Amsterdam die kwamen getuigen over hoe boeiend stedelijke projecten kunnen zijn. Uit Brugge Inge Plovie (burger) , Jorijn Neirynck (tapisplein) en Joost Ramout (o.a. buurtwerker Kristus-Koning) ), elk met eigen verzuchtingen. Professor Verschuere uit Gent  schetste het algemene kader, burgemeester Landuyt en schepen Franky Demon toetsten aan de praktijk. Samengevat: een avond met veel ideeën en evenveel vraagtekens.

De boeiendste spreker van de avond was wellicht Guido Wallagh die getuigde over de organisatie Stad-Forum uit Amsterdam die (on)gevraagd adviseert over ‘de stad’. Zij gaat op zoek naar levende ideeën, meningen en initiatieven van burgers. Met goed gevolg: nieuwe en verbouwde musea, theaters werden restaurants, leegstaande gebouwen werden winkelcentra, enzovoort.  Ook de keerzijde van deze glimmende medaille kwam aan bod: drukte, plat toerisme, dure flats.

Maria Nicanor is de kracht achter het Guggenheim Lab, een stedelijke denktank en publieke ontmoetingsplaats die twee jaar lang rondreisde van New York naar Berlijn en ten slotte naar Mumbai. Haar speech ging behoorlijk over de hoofden heen en was voor Brugge met zijn 143 aangeleverde ideeën weinig bruikbaar, spijts de mooie beeldjes.

De Brugse Toekomstmanager, Sofie Rapsaet, schetste de voorwaarden waaraan de aan te leveren ideeën moeten voldoen: positief, vernieuwend, mensen bijeen brengen. Met uw voorstel surft u naar www.detoekomstvanbrugge.be, deze ideeën worden daar gefilterd en gelabeld door de 15 koppen tellende klankbordgroep die zeven clusters  heeft bepaald (duurzaam verplaatsen, nieuwe bronnen….). Mensen worden nadien samengebracht, gecoacht en begeleid en in contact gebracht met het stadsbestuur.

Het slotwoord was voor burgemeester Landuyt die de avond ‘historisch’ noemde, de ideeën rond burgerparticipatie ‘vooruitstrevend’ en ‘Brugge klaar voor een hogere versnelling’. Een ideetje blijkt nu reeds gerealiseerd: de aankoop van een ‘wijkpaleis’ dat vanaf februari 2015 deel zal uitmaken van de Uitwijkenkaravaan. Het kan zo omgebouwd worden tot theaterzaaltje, concertzaal, bar,enzovoort. De primeur is weggelegd voor Lissewege. Tot slot toch nog een waarschuwing: ‘de middelen zijn niet onbeperkt’. U ook benieuwd naar het vervolg? (LF)

‘Arthur’, muziektheater bezingt het onbeschrijflijke oorlogsleed

De massale herdenking van de grote wereldbrand ’14-’18 is ook de kunstenwereld niet ontgaan. Muziektheater mag dan wel geen voor de hand liggend genre zijn bij de doorsnee-muziekliefhebber, ‘Arthur’ in een samenwerking van B’Rock, Cappella Amsterdam, tekstschrijver Peter Verhelst en regisseur Paul Koek maakten er samen een intense voorstelling van.

Arthur is gebaseerd op een tekst van de Brugse auteur Peter Verhelst die het regisseur Paul Koek niet gemakkelijk heeft gemaakt: ‘Ik weet dat mijn manier van schrijven niet eenvoudig ligt, mijn teksten zijn bouwsels waarin alles in elkaar grijpt. Je weg vinden in dit materiaal is niet eenvoudig, maar de regisseur slaagt er wonderwel in’.

Het stuk grijpt terug naar de muziek van ‘King Arthur’ van Henry Purcell, maar geplaatst in een hedendaagse context. Het verhaal kort: een blinde vrouw dwaalt over het slagveld op zoek naar haar geliefde. Ze wordt begeleid door een vrouw die haar vertelt wat ze niet kan zien, terwijl het jongetje Arthur van oorlog droomt. Purcells muziek reageert hierop.

Dat muziektheater Transparant ging aankloppen bij B’Rock is niet verwonderlijk. Zegt Koek: ‘Voor mij is B’Rock het ideale ensemble om deze uitdaging aan te gaan. Ze zijn opgericht vanuit de zin voor vernieuwing en verjonging in de wereld van de oude muziek. Het zijn uitzonderlijke muzikanten, ambitieus en zelfverzekerd genoeg om binnen de marges van de barokmuziek te durven improviseren.’

Arthur is echter geen voorstelling over het leven in de loopgraven geworden. Regisseur Paul Koek: ‘We moesten een manier vinden om het persoonlijk en begrijpelijk te maken. En zo kwamen we terecht bij de blinde Emmeline uit het libretto van King Arthur van Purcell die rondzwerft in een vreemd landschap. Wij kozen voor een blinde Afrikaanse vrouw die na de oorlog op het slagveld ronddoolt op zoek naar het lichaam van haar gesneuvelde echtgenoot. Ze wordt begeleid door een vrouw van de streek en haar kind. Op die manier tonen we het verdriet van twee overlevenden als symbool voor het massale oorlogsleed.’ (LF)

Arthur op 27 september in Concertgebouw. Info http://www.concertgebouw.be

Op zaterdagavond 13 september wordt de Brugse Markt zowaar geluidsvrij gemaakt voor wat een uniek concert wordt met twee elektronische piano’s en de beiaard. Op het programma het in beiaardkringen zeer bekende ‘Canto Ostinato’ in een Belgische creatie van de bekende compositie van de in Nederland onvolprezen (en onlangs overleden) componist Simeon ten Holt. Stadbeiaardier Frank Deleu, verantwoordelijk voor het voorbije beiaardseizoen, noemt , noemt dit werk ‘spectaculair en verrassend’.

Het werk dateert uit de periode 1976 en 1979 toen ten Holt terugkeerde naar het instrument waarvoor hij ooit was begonnen te componeren. Hij maakt er een ‘vrije’ compositie van die aanleunt bij het minimalisme, maar hij zoekt het vooral in de richting van de melodie en klank. De concerten lijken haast een ritueel waarbij het resultaat telkens anders is, want de componist liet de uitvoeringspraktijk grotendeels over aan de uitvoerder. Daarom gewaagt men van een ‘work in progress’. De pianisten navigeren door het stuk, dat bestaat uit 106 secties, maar houden voortdurend ‘oorcontact’. Bij deze Canto Ostinato is er geen leiding, het is de taak van de muzikanten om het stuk in juiste muzikale banen te leiden. Canto Ostinato betekent letterlijk ‘een aanhoudend gezang waarbij tijd en ruimte los van elkaar komen te staan’. Kenners vermoeden dat ten Holt met deze compositie een met uitsterven bedreigde tak  van de kunst  nieuw leven heeft ingeblazen. Het belooft een concert te worden waarbij het gaat om het nu en het ter plaatse te beleven.

Het beiaardseizoen startte op 16 mei met accordeonist Koen Walraevens, in het kader van Airbag. Het hoogtepunt was wellicht het beiaardwereldcongres op 5 en 6 juli dat het kruim van dit wereldje naar Brugge bracht. Op die manier blijft de Brugse klokkenspelvereniging en de Dienst Cultuur zich inzetten voor de Brugse beiaard. (LF)

Canto Ostinato, zaterdag 13 september om 20.30, gratis inkom, stoelen voorzien, Markt verkeersvrij.

Meer dan een decennium geleden bracht vibrafonist/drummer Jan De Haas ‘Doing My Thing’ (W.E.R.F. 040) uit, naar mijn bescheiden mening nog steeds een – misschien te weinig ontdekte – parel in de catalogus van dat label. Sindsdien was hij enkel te horen als sideman bij projecten van anderen. Nu is er eindelijk ‘Dreams Ago’ van Jan De Haas Vibes Quartet, intussen al nummer 123 op dat Brugse label.

Benny Claeysier over deze muzikant: “Ruim 10 jaar na zijn vorige cd als leader komt Jan De Haas met een opvolger. Hij is zeer karig met het uitbrengen van cd’s, maar levert dan wel telkens een product af dat er staat! ‘Dreams Ago’ bevat vooral eigen composities, maar ook standards van o.a. John Coltrane. Een werkstuk dat zeer toegankelijk en mainstream is, maar toch verrassend hedendaags en een zeer breed publiek kan aanspreken.”

Zoals steeds bij releaseconcerten in De Werf is er mogelijkheid om te kiezen voor de formule van inkomticket + cd: samen € 17,50, voorwaar een aantrekkelijk aanbod vermits ‘besparen’ de komende jaren het dictaat wordt! (PJG)

Zaterdag 13 september om 20.30 uur – info & tickets: www.dewerf.be

J’avoue: ik heb me dit jaar niet gehaast om op tijd de speelplaats van De Ganzeveer te betreden en daardoor niet de volledige set van opener Sinister Sister gehoord. De kennismaking met deze groep eerder dit jaar (De Werf) en de manier waarop men met het erfgoed van Frank Zappa omgaat, hadden niet bepaald een onuitwisbare indruk op me nagelaten. Toch zal je mij niet horen beweren dat het vijftal geen verdiensten zou hebben: ze interpreteren het oeuvre soms op een originele manier door het aan te durven in éénzelfde compositie thema’s uit meerdere stukken aan elkaar te rijgen; èn ze maken de muziek van de maestro – die vaak, geheel ten onrechte, als “moeilijk” wordt bestempeld – toegankelijk voor een breder publiek dat anders aan die lp’s en cd’s misschien nooit zou willen raken. Die laatste bedenking maakte ik me bij hun versies van bv. ‘Dupree’s Paradise’, ‘Alien Orifice’ en ‘Sinister Footwear 2nd mvt‘. Tussendoor echter ook verzuchtingen vol teleurstelling: waarom de in het origineel toch onmiskenbaar aanwezige  dreigende ondertoon van ‘I Promise Not To Come In Your Mouth’ wegvlakken; en waarom dat schitterende ‘Oh No’ in een dergelijke fletse verpakking? Bedenkingen die duidelijk niet opwogen tegen het warme onthaal waar Sinister Sister zich van het al bij aanvang talrijke publiek in mocht verheugen.

Heel wat meer indruk op mij maakte het Amina Figarova Sextet, dat vooral composities uit ‘Twelve’ bracht. Een cd geïnspireerd door “the move to New York” waar de van oorsprong Azerbeidjaanse pianiste – na een lange tussenstop in Nederland – (voorlopig?) is beland. Het resultaat: composities waarin zij haar impressies over de nieuwe woonplaats en werkstek heeft vertaald, met titels als ‘New Birth’, ‘Another Side Of The Ocean’ + ‘Sneaky Seagulls’  (samen een zgn. ‘Ocean’s Suite’) en ‘NYCST’ (New York City Subway Tango). Bewaarheid werd wat programmator sinds jaar en dag Willy Schuyten vooraf enthousiast aan EXit had verzekerd: “Amina en haar Sextet brengen onverdunde post-bop en een rustpunt in het programma wordt haar concert – trouwens exclusief voor België! – geenszins, want met een muzikant als Ernie Hammes in de rangen blijft dit sowieso swingende topjazz.” Trompettist Hammes verwierf zich inderdaad een glansrol, maar minstens evenveel speelden zich Johannes Mueller (saxen), Bart Platteau (fluit) en bassist Darryl Hall in de kijker. Met wat overdrijving: bij momenten zelfs in die mate dat je vergat dat daar ook nog Figarova zelf was. Maar wanneer zij dan soleerde, werd duidelijk waarom dit hààr groep is en waarom ze voor de affiche werd geselecteerd.

En toen maakte Black Flower zich van het podium meester en bracht een set waarvoor omschrijvingen als “stomend”, “opzwepend”, “bezwerend” nog te schamel zijn. Het vijftal bracht de debuut-cd ‘Abyssinia Afterlife’ (W.E.R.F. 118), waarvoor het zich zwaar heeft laten inspireren door Ethiopische jazz- en soulmuziek, maar waar net zo goed dub als elektronische effecten in klinken. Meteen al na het eerste stuk herinnerde Nathan Daems er bij wijze van lokroep het publiek aan: “Jazz was dansmuziek ooit, en is dat nog, soms.” Die uitnodiging kreeg, naarmate het concert vorderde, steeds meer gehoor en bij het laatste nummer ‘Jungle Desert Mosquito Madness’ stond de ruimte voor het podium dan ook vol dansende concertbezoekers (en 2 honden die – al dat bewegen wellicht niet geheel begrijpend – maar mee heen en weer dolden). Terecht was er nog tijd voor een bisnummer (titelnummer van de cd), maar ook daarna had het feest naar de reacties van het publiek te oordelen, best nog wel een stuk langer  mogen doorgaan. Schuyten droomde er in 2013 al van publiek op de dansvloer van September Jazz te krijgen, maar die wens bleef toen onvervuld. Daems en kompanen slaagden daar wel in en haalden bovendien een dubbele slag thuis: met hun aanstekelijke muziek en spelenthousiasme trokken ze ook volop de aandacht van jongere concertgangers, wat voor jazzoptredens geen evidentie is. Kortom, een perfecte afsluiter voor een inhoudelijk alweer sterke editie die dan ook met een hoge opkomst werd beloond. Minpunt van dat succes is wel dat wie ècht komt voor en zich op de muziek wil concentreren, jaar na jaar steeds meer is gedwongen zich een plaats te veroveren op de eerste rijen, want naarmate de avonduren vorderen wint het achtergrondlawaai van pratende en lachende “bezoekers” alsmaar meer aan volume. (PAUL GODDERIS)

PS: Black Flower is op zondag 28 september om 17.00 uur te gast in Vrijstaat O. tickets en info: www.vrijstaat-o.be

Sint-Basiliuskapel

Brigitte Beernaert en Christophe Deschaumes voor de Poortersloge

‘Brugge is de voorbeeldstad op dat gebied’

Op 10 september 1989 vond in Vlaanderen de allereerste Open Monumentendag plaats, een ‘opdracht’ die in Brugge met brio werd volbracht door de Dienst Monumentenzorg. Het publiek tekende massaal aanwezig, het aanbod groeide jaar na jaar met meer en groter, kwaliteitsvoller en innovatiever. Bovendien schakelde Brugge, als enige Vlaamse stad, vlug over naar een Open Monumentenweekend, en dat voor een publiek dat voor ruim 70 percent bestaat uit Bruggelingen. Vorig jaar, met 25 kaarsjes op de taart, stond met ‘Het beste uit 25 jaar’ een feesteditie op de kaart, geïllustreerd door 33 monumenten die werden geselecteerd uit 550 monumenten die in de voorbije kwarteeuw te bezoeken waren.

Dit jaar is het thema ‘Erfgoed vroeger, nu en in de toekomst’ op maat van Brugge geschreven. Daarom werden ‘kosten noch moeite’ gespaard om de monumenten en de zorg, die er sinds ruim anderhalve eeuw aan wordt besteed, in de verf te zetten.

Op OMD 2014 krijgt de bezoeker, en dat is vooral de Bruggeling, een staalkaart aangeboden van wat in de historische binnenstad en in de deelgemeenten werd en wordt gerestaureerd, hoe het stadsbeeld is aangepakt en hoe de zienswijzen daar rond evolueren. Brugge is de voorbeeldstad op dat gebied. Het groene erfgoed wordt daarbij niet vergeten.

Een weekend lang kan al wie de Brugse monumenten een warm hart toedraagt, genieten van bezoeken aan 20 opengestelde gebouwen en/of deelnemen aan 15 activiteiten. Deelnemen aan deze 26^ste editie geeft een exclusieve kijk op het verleden, het heden én vooral de toekomst van het erfgoed en de nooit aflatende erfgoedzorg in Brugge. De Poortersloge, die net stadseigendom is, wordt mogelijk hét kloppende hart van OMD 2014!

Tips?

Wellicht kan een bezoek aan het gerestaureerde Huis van de Notarissen in de Spanjaardstraat, het art décohuis Campers in de Julius&Maurits Sabbestraat,een volledig leeggemaakt  Gruuthusemuseum of de werf van het voormalige ambachtshuis van de kuipers in de Vlamingstraat het publiek overtuigen van het belang van het erfgoed. Zoals steeds zijn verschillende bezoeken slechts mogelijk na reservatie en s er bij In&Uit een mooie brochure te koop voor 2,50 euro.  (LF)

Alle info op www.openmonumenten.be   waar het volledige programma van Brugge consulteerbaar is of bij de Dienst voor Monumentenzorg en Erfgoedzaken, Oostmeers 17 in Brugge   (reservaties voor bezoeken zijn mogelijk vanaf 1 september op 050/47.23.24)

Voor wie met ongeduld de dagen naar Jazz Brugge aftelt en de wachttijd tot begin oktober  nog erg lang lijkt, is er soelaas. Vooraf wordt de gelegenheid geboden zich gedurende drie donderdagavonden onder te dompelen in de sfeer van editie 2014. Men begeve zich daarvoor naar de foyer van De Werf.

Zoals intussen genoegzaam bekend, zijn er tijdens de reeds zevende aflevering van dit festival voor het eerst twee themadagen: de openingsdag is volledig gewijd aan Belgische jazz, op de slotdag ligt de focus op een van de grootste Europese labels, ECM (voluit Edition of Contemporary Music).

Waarom het in 1969 door de Duitser Manfred Eicher opgerichte ECM-label zo toonaangevend en gereputeerd is en waarin de eigenheid ervan ligt, duidt ervaren jazzgids Chris Vervaet in twee afleveringen: aan de hand van menig muziekfragment zal hij de luisteraar loodsen doorheen de omvangrijke catalogus die onderhand ruim 1.200 titels telt. Een initiatief van Vormingplus en De Werf.

Een week later geeft hij als introductie op de jazz vierdaagse een hele luisteravond lang commentaar bij de bekende en minder bekende Europese namen die dit jaar voor de affiche van Jazz Brugge werden uitverkoren. (PJG)

Donderdag 11.09 en donderdag 18.09 om 20.00 uur: ‘Focus op het ECM-label’

€ 15,00 voor de beide avonden – inschrijven via reservatie@dewerf.be

Donderdag 25.09: ‘Inleiding op het programma van Jazz Brugge 2014’

Gratis, maar reservatie aangewezen – via reservatie@dewerf.be

12, 13 en 14 september 2014

Disney’s Beauty and the Beast, KotéKoer, Stadsschouwburg

Verschillende voorstellingen

 Het musicalgezelschap KotéKoer wordt stilaan een vaste waarde in Brugge. In september 2009 zetten ze met succes hun eerste musical op. Met Peter Pan in 2011 verkochten ze vijf keer de Stadsschouwburg uit en werden ze genomineerd voor de Vlaamse musicalprijs voor beste amateurproductie. Dit jaar trappen ze het culturele seizoen op gang met de Disney klassieker en Broadway productie Beauty and the Beast. Dit sprookje vertelt het verhaal van een jonge, verwende prins. Als een oude bedelares hem op een nacht om onderdak vraagt, wijst hij haar geschenk, één roos, af. De oude vrouw die eigenlijk een beeldschone tovenares is, verandert hem daarop in een afschuwelijk beest … De cast is indrukwekkend: 50 acteurs/zangers staan op scene, begeleid door een 19-koppig, professioneel orkest.’  Info t 0494 40 59 99, http://www.batb.be

13 en 14 september 2014

Wijland, Tuning People, Tillegem Bos

15.00 uur

 De Werf zet al jaren het meer experimentele werk op het programma. Het gezelschap Tuning People past perfect binnen dat plaatje. Het gezelschap is sinds 2003 actief en volgt een zeer eigenzinnig parcours waarin ze telkens op zoek gaan naar nieuwe theatervormen. De artistieke kern bestaat uit vormgever en geluidsontwikkelaar Wannes Deneer, theatermaker en acteur Jef Van gestel en danseres en choreografe Karolien Verlinden. Per project werken andere artiesten mee. Hun voorstelling Leeghoofd, eerder ook in De Werf te zien, werd dit jaar geselecteerd voor het Theaterfestival. In Wijland nodigt Tuning People een grote groep mensen uit om de natuur in te trekken en daar een ‘één-uur-dorp’ te bouwen. Een dorp dat ontstaat in de fantasie van het publiek en bestaat uit bewegende objecten, bizarre klankinstallaties en een massachoreografie.’  Info t 050 33 05 29, reservatie@dewerf.be, http://www.dewerf.be

 29 en 30 september 2014, 1 en 2 oktober 2014

Kamer 411, ’t Arsenaal

20.00 uur, Biekorf

 Voor Kamer 411 slaan twee grote namen uit het Vlaamse theaterlandschap de handen in elkaar. Actrice Bien De Moor was jarenlang vast verbonden aan de KVS in Brussel, speelde bij Het Nationale Toneel in Nederland en speelde verschillende opmerkelijke filmrollen in binnen – en buitenland. Regisseur Franz Marijnen startte zijn carrière midden jaren ‘60 in het Mechels Miniatuur Teater. Hij werkte met de bekende Poolse theatervernieuwer Jerzy Grotowski, stond aan de wieg van het Ro Theater en was in de jaren ’90 intendant van de KVS. Sinds 2012 is hij terug in België. Na de succesvolle samenwerking in De Meiden in 2005 presenteren De Moor en Marijnen de monoloog Kamer 411. In een hotelkamer staat een vrouw voor een spiegel: ze observeert haar lichaam, ziet elk gebrek, elke rimpel en elk litteken. De vrouw wacht op iemand, maar levert haar wachten wat op? Kamer 411 is een stuk over een liefde die nog smeult, maar niet meer wil branden. ‘Fysiek en intiem theater zoals je dat zelden op onze podia tegenkomt’, zo stond in De Standaard. Info Cultuurcentrum, t 050 44 30 60, cultuurcentrum@brugge.be, http://www.ccbrugge.be