Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: december 2017

Cultuurcentrum Brugge zoekt lokaal talent

Van 27 april tot en met 6 mei 2018 organiseert Cultuurcentrum Brugge opnieuw de jaarlijkse hoogmis voor de non-professionele artiesten, de Week van de Amateurkunsten (WAK). Voor het muziekfestival WAcKo – 27 en 28 april 2018 – zoekt Cultuurcentrum Brugge Brugse bands die het podium op de Burg willen veroveren. Het inschrijfformulier is te vinden op www.ccbrugge.be of kan men ook via brugotta@brugge.be verkrijgen. De deadline hiervoor is 15 januari 2018.

Op de slotdag van WAK organiseert Cultuurcentrum Brugge een ‘Stille Plekjes’-dag in Theaterzaal Biekorf en de ruimte daarrond. Creatieve Bruggelingen die zich op de één of andere manier met literatuur – in de brede zin van het woord – bezighouden en die die dag het publiek willen betoveren, mogen zich vóór 1 februari 2018 aanmelden via brugotta@brugge.be. Cultuurcentrum Brugge zoekt hiervoor zowel poëten, woordkunstenaars, singer-songwriters als kunstenaars die kortfilms of projecties creëerden en die voor het grote publiek willen brengen. 

Burgerwelzijn in boekvorm

 

 

‘Beer & Burgers’ is de titel van een nieuw boek van de Brugse biersommelier Sofie Vanrafelghem en chef Jullies D’Hulster die in Vlaanderen de gourmetburger op de kaart zette. ‘Bier en burgers, het is een combinatie die werkt, zeker als je een bier van topkwaliteit naast een heerlijke burger boordevol verse ingrediënten zet’, zeggen ze.

 

Het boek opent met de geschiedenis van de burgers, te beginnen in Mongolië. Daarna lijsten Sofie Vanrafelgem en Jilles D’Hulster een handvol tips op voor een succesvolle foodpairing (hoe drank en eten combineren) en hoe de perfecte hamburger er moet uitzien. Daarnaast doen ze ook uit de doeken hoe je zelf kunt experimenteren met sausjes die van elke burger een onweerstaanbare hapklare brok maken. D’Hulster schotelt in ‘Beer & Burgers’ enkele klassieke burgers voor en hij deelt ook  een pak originele, nieuwe recepten, goed voor 48 in totaal. Bij elke hamburgerrecept – telkens aangeduid met een verfrissende en geestige naam – schuift Vanrafelgem, dé bierambassadeur van Vlaanderen met internationale reputatie, een passend biertje naar voren. ‘Geen drank combineert beter met gastronomie dan bier’, zegt ze. ‘Er bestaan niet enkel bittere varianten, je hebt bijvoorbeeld ook zoet-bittere combinaties, en er zijn zelfs bieren die zuur en bitterheid samenbrengen. Het wijnspectrum gaat een stuk minder ver. Of je nu een gerecht wilt combineren met intense en donkere koffietoetsen of veeleer een lichte fruitigheid zoekt, bier heeft het allemaal.’

Muzikale burgers

‘Beer & Burgers is vooral een doeboek’, stelt Jilles. ‘Bij elke combinatie burger en biertje krijg je van ons ook een muziektip mee. Johnny Cash, Stromae, AC/DC of The Weeknd, er is altijd een link met het bier of de burger. Al zitten er zeker doordenkers bij. Via een aparte website kun je de playlist raadplegen: als je bijvoorbeeld de burger ‘Paris Lover’ maakt of opsmult kun je daarbij het nummer ‘Il est cinq heures (Paris s’éveille)’ van Jacques Dutronc beluisteren. Duik dus zelf de keuken in, met onze muzieklijst op de achtergrond, en probeer de recepten uit. Kies niet altijd voor de klassiekers, maar geef ook de minder voor de hand liggende combinaties een kans. Of volg onze tips en experimenteer verder. Vergeet daarna niet te genieten van je creaties met je vrienden of familie. Onder het genot van het voorgestelde bier, dat spreekt voor zich.’ (ADC)

http://www.beerandburgers.be en http://www.uitgeverijkannibaal.be

 

Fiscaal aftrekbare giften aan het Kantcentrum 

Het Kantcentrum in Brugge is gestart met een fundraisingcampagne.

Het Kantcentrum Brugge is een private culturele instelling die tot hoofddoel heeft het Brugse kantambacht te bewaren voor het nageslacht. Het Kantcentrum Brugge heeft als ambitie zich verder ontwikkelen tot hét kenniscentrum van de kant in Brugge en Vlaanderen. Dit alles kost uiteraard (veel) geld en het Kantcentrum staat helemaal zelf in voor zijn financiering.Daarom heeft het Kantcentrum Brugge een Fonds ‘Vrienden van het Kantcentrum Brugge’ opgericht, dat recent erkend werd als filantropische vereniging door de Stichting Pelicano, een instelling van openbaar nut, die zelf kinderen in kansarmoede helpt. Op die manier kan dit Fonds, ten voordele van het Kantcentrum, giften, schenkingen en legaten ontvangen die voor de schenker fiscaal aftrekbaar zijn vanaf een bedrag van €40. Voor elke gift, schenking of legaat van minstens dat bedrag levert de Stichting Pelicano een fiscaal attest af dat toelaat dat bedrag in mindering te brengen van het belastbaar inkomen. Zo kan men tot 45 procent via de belastingaangifte recupereren. 

U kan het Kantcentrum Brugge vzw steunen door een fiscaal aftrekbare gift van minstens €40 over te maken op het rekeningnummer BE04 0689 0672 7331 van de Stichting Pelicano, met als vermelding:  2017/005 FVV KANTCENTRUM  

Wie nog voor eind dit jaar een gift stort, krijgt in het voorjaar 2018 reeds een fiscaal attest.

Voor meer inlichtingen kan men terecht bij het Kantcentrum Brugge, Balstraat 16, 8000 Brugge of via  info@kantcentrum.eu.  Volg het Kantcentrum op www.kantcentrum.eu of op facebook.

‘Een community rond fotografie en kunst’

 

In het weekend van 16 en 17 december gooit Stichting Kunstboek uit Oostkamp de deuren open van een zopas opgerichte (kunst)fotogalerij met werk van drie bekende, vrouwelijke conceptuele kunstenaars: Jenny Boot, Klaartje Lambrechts en Marie Wynants. De nieuwe galerij heet Hi’Rez, een afkorting die staat voor high resolution. Een hi-resfoto is een foto met meer pixels dan een normale foto, en ook de leek weet: hoe meer pixels, hoe scherper hij wordt.

Een fotogalerij in Oostkamp, dat vraagt om een woordje uitleg. Zaakvoerder Jaak Van Damme: ‘De galerij maakt deel uit van Group Van Damme waar creativiteit wordt aangewend voor grafische vormgeving en commerciële communicatie. Daarnaast is de galerij ingebed in onze Stichting Kunstboek die creativiteit van anderen in boekvorm uitgeeft.’

‘De art gallery die we geopend hebben, maakt ruimte en plaats voor creativiteit van buitenaf. We willen de fotografie een platform geven dat resoluut kiest voor topklasse, zowel nationaal als internationaal. Let op, Hi’Rez is geen winkeltje waar foto’s te koop zijn. We willen immers uitgroeien tot een community rond fotografie en kunst.’

De kunstgalerij beslaat 260 vierkante meter en loopt over de twee verdiepingen van Stichting Kunstboek. Van Damme werkt hiervoor samen met curator Stephan Verheye, bekend van het fotofestival van Knokke. De eerste tentoonstelling kreeg de naam ‘An own kind of beauty’ en toont werk van drie talentrijke dames. Marie Wynants is een jonge, Belgische kunstfotografe die voor haar commercieel werk vooral actief is in de muzieksector. Klaartje Lambrechts is nog maar kort actief en werkt commercieel (o.a.) voor De Morgen en De Standaard. Critici noemen haar stijl ‘teder, dromerig en besprenkeld met dramatiek en puurheid’. Voorbije zomer was haar werk te bekijken in Knokke en in Watou. Jenny Boot is een Nederlandse kunstfotografe die ooit debuteerde als kunstschilderes. Ze heeft een mooi referentielijstje met tentoonstellingen in New York en London. Ze fotografeert meestal naakte en kwetsbare figuren in een donkere cinematografische wereld, gestileerd met een humoristische ondertoon. (LF)

Hi’Rez is open tijdens de werkuren, tijdens het weekend van 16 en 17 december is er open deur. Adres: Legeweg 165 in Oostkamp

Bloedstollend Brugge in verhalen en legendes

Foto EDM

 

Bert Gevaert, leraar Latijn in het Brugse Sint-Lodewijkscollege, heeft veel (gewapende) passies, en één ervan heeft nu geleid tot de merkwaardige publicatie ‘Bloedstollend Brugge’, een verzameling vaak bloederige verhalen en legendes uit de Brugse geschiedenis. De echte blikvanger in dit boek zijn de paginagrote tekeningen en schilderijen van de bekende stripauteur Ken Broeders. Voor wie bouwt aan een Brugge-bibliotheek is dit boek een aanrader.

 

EXit: U bent een man met een vreemde passie. Wie of wat heeft u dat ingelepeld?

Bert Gevaert: ‘Wanneer u mijn passie voor de historische krijgskunsten bedoelt, waarover ik geschreven heb ik mijn boek ‘Te Wapen: Europa’s vergeten krijgskunsten’ dan vind ik dat helemaal niet zo vreemd. Als kind al was ik gefascineerd waren door de avonturen van Johan de Rode Ridder. Zelf beoefen ik de zwaardkunst twee keer per week bij de Brugse Hallebardiers. We vechten trouwens niet alleen met het langzwaard, maar ook met rapier, militaire sabel, ravenbek, dussack, dolk enzovoort. Ook in mijn school, het Sint-Lodewijkscollege, heb ik bijna vijftig leerlingen kunnen overtuigen om wekelijks aan middeleeuws worstelen en dolkvechten te doen.’

EXit: Het boek heeft een vrij uniek concept: verhalen omkaderd door paginagrote schilderijen. Waarom niet gekozen voor een stripverhaal?

Gevaert: ‘Een stripverhaal schrijven is een apart métier, het vraagt een kunstenaarsoog en je moet dialogen schrijven in plaats van lange teksten. Die vaardigheid heb ik niet. Ken Broeders is dan weer een echte vakman en veel meer dan een stripmaker. Hij is een kunstenaar, wat hij al bewezen heeft in zijn stripverhalen (o.a. Tyndall, Voorbij de Steen en Apostata). Ik vind Kens grote illustraties fantastisch en daarom heb ik hem gevraagd om die paginagrote schilderijen te maken, een beetje zoals we vroeger in sprookjesboeken zagen van Anton Pieck. Een dure zaak natuurlijk, en daarom heb ik een crowdfunding opgestart, waarbij de schilderijen apart en op voorhand betaald werden.  In minder dan twee weken tijd verzamelden we voldoende geld om de illustraties van ‘Bloedstollend Brugge’ te realiseren.’

EXit: Waar hebt u de mosterd gehaald?

Gevaert: ‘De verhalen zijn zowel bestaande legendes over, van en in Brugge, die ik bij tal van auteurs gevonden heb zoals Johan Ballegeer en Hervé Stalpaert. Ik heb ook veel bloederige historische gebeurtenissen gevonden, zoals de geschiedenis van Karel de Goede, Karel de Stoute, de pest in Brugge, Salembier, Bakelandt en Ludovicus van Haecke. Ik heb die verhalen bewerkt, aangepast, herschreven, maar nooit afbreuk gedaan aan de kern van het verhaal.  Er zit één legende in die ik zelf verzonnen heb en ik laat het aan de lezer over om die te ontdekken.’

EXit: Welk lezerspubliek hebt u voor ogen?

Gevaert: ‘Het boek is geschreven voor iedereen die een passie heeft voor verhalen en legendes, voor mensen die houden van geschiedenis en spannende verhalen. Bij sommige verhalen heb ik oude bronnen geraadpleegd die bij weinig mensen bekend zijn, zoals over Bakelandt of Jozef de Wich. Toch is het mijn grootste wens dat vooral een jong publiek door dit boek geprikkeld wordt.’

EXit: Intussen werkt u al aan een nieuw boek over Napoleon in Brugge.

Gevaert: ‘Van dit boek ben ik één van de drie redacteurs en het boek zal een bundeling worden van bijna twintig artikels over de Franse Tijd in Brugge. Ken Broeders is opnieuw ingeschakeld, want hij zal een twintigtal schilderijen vervaardigen van soldaten, lotelingen, zeelieden, boeren, nobele dames en ambtenaren. Ook dit project is een crowdfundingsproject. Napoleon in Brugge staat gepland voor 2021, want Napoleon zal dan 200 jaar gestorven zijn.’ (LF)

Bloedstollend Brugge, Bert Gevaert en Ken Broeders, Saga uitgaven (Berkenhagestraat, 77, Zedelgem).

Troost in muziek, een polyfone blik op de Mattheuspassie

Proffen houden van boeken, zo blijkt. Na Yvan Vanden Berghe publiceerde Bruggeling Hendrik Opdebeeck, professor Filosofie en Economie aan de Universiteit Antwerpen, onlangs een stevig herwerkte versie van zijn boek uit 2005 over ‘Troost in Muziek’, met als ondertitel ‘Een polyfone blik op de Mattheuspassie’.

Daarin laat hij zowel jong talent (onder andere Bruggeling Bart Naessens) als bekende namen (Herreweghe, Kuijken…) aan het woord over Bachs absolute meesterwerk dat nog altijd volle zalen lokt, bemand door zowel gelovigen als atheïsten.

Professor Opdebeeck haalde zijn inspiratie voor dit boek uit enkele interviews met Philippe Herreweghe waarin de grootmeester pleitte ‘voor een spirituele ecologie’. Muziek blijkt immers ‘de bron bij uitstek om zinloosheid in het leven te overstijgen’. Geleerde mensen hebben ons voorgerekend hoe en waar we muziek in de hersenen opnemen en hoe het komt dat muziek altijd al zo belangrijk is geweest. Hoe meer theorieën, hoe meer vreugde, maar wetenschappers moeten nog altijd bekennen ‘dat muzikaal gedrag toch een raadsel blijft.’

Opdebeeck verzamelde met dat doel een aantal essays over de Mattheuspassie van ware Bachliefhebbers waaronder opgemerkte bijdragen van Werner Trio (Klara), Ton Koopman en Etienne Vermeersch die de Mattheuspassie van Bach ‘het vijfde evangelie’ noemt en hierbij graag Nietzsche citeert: ‘Wie het Christendom volledig ontleerd is, die hoort het hier’. In het najaar publiceert Opdebeeck een nieuw boek waarin Monteverdi een prominente plaats krijgt. (LF)

‘Troost in muziek’, Hendrik Opdebeeck (red.), Uitgeverij Pelckmans Pro

 

 

De Plaats voor een originele Frow

Foto EDM

 

Om met (een knoert van) een cliché te openen: sinds begin vorig jaar is restaurant/bar De Plaats in de Wapenmakersstraat the place to be voor wie op zoek is naar een lekkere vegetarische schotel of vegan gerecht of gewoon iets wilt drinken. Vanaf 9 december koppelen uitbaters Frow Steeman en Piet Verheyden daar ook nog een artshop aan vast waar je op zaterdagnamiddag terecht voor heel persoonlijke geschenken (lees: tekeningen en kaartjes).

 

Frow Steeman is geen onbekende in de wereld van kinder- en jeugdliteratuur. Deze Brugse illustratrice studeert vormgeving/illustratie aan het Sint-Lucas Instituut in Gent. In 2004 debuteert ze met haar boek ‘Mijn Kip’. Kort nadien zet ze een samenwerking op met Flip Kowlier. Ze levert niet alleen tekeningen voor hun boekjes ‘Kabouters bestaan’ en ‘Conflicten over etensresten, maar ontwerpt ook een aantal hoezen voor de cd’s van Kowlier. Het blijft niet bij die ene coöperatie, want later vormt ze een tandem met onder meer Kim Vandyck (‘Piet Stoer’-reeks), Wim Opbrouck (‘Eskimo’), Gerda Dendooven (‘1 2 3 aan tafel’), Elvis Peeters (‘Twee stenen’), Wouter Deprez (‘Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen’) en Bettie Elias (‘Zo groot als papa’). Goed voor bijna twintig publicaties.

Artshop

In maart 2016 wenden Frow en Piet Verheyden hun talent op culinair vlak aan en openen ze het vegetarisch restaurant ‘De Plaats’ in de Wapenmakersstraat (een zijstraat van de Philipstockstraat) in hartje Brugge. ‘Elke dag staat er een nieuw gerecht op de kaart’, zegt ze. ‘Voordien hadden we al ervaring opgedaan met catering voor diverse gelegenheden, maar in De Plaats kunnen we op een vaste basis de mensen laten genieten van onze vegetarische en vegan gerechten. Maar nu gaan we nog een stapje verder in dit pand: vanaf 9 december zetten we de deuren van de bovenverdieping open als artshop. Elke zaterdagnamiddag van 14 tot 17 uur kan iedereen binnenlopen voor gepersonaliseerde kaartjes of tekeningen voor een bepaalde gelegenheid. Ik maak het ter plaatse. Zo krijgt men meteen een origineel kunstwerkje mee naar huis. In de shop zullen ook mijn boeken, kaarten, collages, schilderijen en pentekeningen van de voorbije 24 jaar te koop zijn. Het is de bedoeling dat ik in de toekomst ook werk van bevriende kunstenaars hier zal aanbieden’, zegt Frow Steeman die volop bezig met een boek waarin haar restaurant een belangrijke rol speelt. ‘Het wordt wellicht een soort kookboek met tekeningen en teksten waarin humor een belangrijk ingrediënt vormt.’ (ADC)

http://www.deplaats.be 

 

 

Sammes ‘Last Dance’

Foto EDM

 

Samme Raeymaekers, de dansprogrammator van Brugges hoog gewaardeerde, jaarlijkse dansfeest December Dance, legt dezer dagen de laatste hand aan wat zonder overdrijving ‘zijn geesteskind’ mag worden genoemd. Vanaf 1 augustus volgend jaar verkast hij immers naar Oslo, om er de algemene en artistieke leiding op zich te nemen van het befaamde danshuis. Hiermee komt een einde aan een succesvolle opdracht die Brugge voorgoed op de kaart van de hedendaagse dans heeft gezet.

 Het verhaal van December Dance startte in 2006, maar Samme Raeymaekers had in de voorafgaande jaren al een ruime ervaring opgebouwd met hedendaagse dans door vooral de werking vanuit het Cultuurcentrum. Na één jaar intensieve prospectie organiseerden hij en zijn team in 2007 de eerste, succesvolle editie. Curator was publiekslieveling Sidi Larbi Cherkaoui. Raeymaekers wisselde de organisatie door een danscurator beurtelings af met de focus op een regio, een concept dat minstens tot 2021 behouden blijft.

December Dance is een festival dat met weinig andere dansfestivals te vergelijken valt, tenzij qua schaalgrootte met deze van Amsterdam en Berlijn. Het label ‘uniek’ mag hier met recht en reden bovengehaald worden. Het festival kende met Sidi Larbi Cherkaoui weliswaar een vliegende start, maar ook de daarop volgende ‘curator-edities’ sloegen gensters met international toppers als Anne Terese De Keersmaeker, AkramKhan, Wim Vandekeybus en Jan Fabre. Dat Alain Platel in dit select rijtje ontbreekt is louter een zaak (geweest) van agendaplanning. De curator van de voorliggende editie, de Fransman Christian Rizzo, is eveneens een naam met wereldwijde uitstraling. Hij staat aan het hoofd van Frankrijks meest toonaangevende dansschool, het Institut Chorégraphique International uit Montpellier. Het Brugse team onderhandelde drie jaar lang met deze artistieke duizendpoot.

Overigens klopt de boventitel, ‘laatste editie December Dance voor Samme Raeymaekers’, niet helemaal, want hij werkt momenteel de DD-editie van 2018 uit. Dat festival zal focussen op de danscultuur van Australië en Nieuw-Zeeland. Wat hier volgend jaar festivalgewijs op de planken staat ,is dan ook uitvoerig geprospecteerd. De organisatie ervan, zegt Raeymaekers, heeft enorm veel planning en organisatie gevraagd, maar heeft ook heel wat internationale contacten met collega’s tot stand gebracht.

Mag Raeymaekers pas volgend jaar augustus in Oslo de volledige, zowel artistieke als zakelijke, leiding op zich nemen, Brugge blijft (deeltijds) op het menu, om de overgang en de nieuwe programmator de nodige kansen te geven. En ja, hij beseft ‘dat het een raar gevoel heeft om je geesteskind na elf edities af te geven’, maar anderzijds vindt hij het geheel logisch dat zulke functies beperkt worden in de tijden. In Oslo bijvoorbeeld krijgt hij een mandaat voor vier jaar.

‘Oslo’ wordt overigens een avontuur met grote mogelijkheden: 170 voorstellingen per jaar waarvan 40 producties en twee (grote en kleine) zalen in een fantastisch huis. Budgettair is er nog veel mogelijk, er is een geëngageerd publiek en de stad heeft een feërieke ligging.

Aan het eind van een succesvol danscuratorschap dringt die ene vraag zich op: wat was de onbetwiste topper in die elf jaar? Als winnaar komt Mount Olympus, de 24 uur durende dansmarathon van Jan Fabre uit de bus. Wie er bij was vergeet het nooit. Tenzij de komende editie ons totaal verrast met iets nooit eerder gezien. (LF)

December Dance loopt van 7 tot 17 december, http://www.decemberdance.be

 

Artistieke duizendpoot Christian Rizzo is curator van December Dance

Het internationale festival December Dance ( 7 – 17 december) haalt opnieuw het kruim van de hedendaagse dans naar Brugge. Waar vorig jaar de focus lag op Groot-Brittannië is dit jaar een curator aan zet. De Franse Christian Rizzo is directeur van het Institut Chorégraphique International – Centre Chorégraphique National de Montpellier (ICI-CCN), het toonaangevende centrum voor hedendaagse dans in Frankrijk.

 EXit: Je bent je artistieke carrière gestart als rockmuzikant en modeontwerper. Hoe ben je bij hedendaagse dans terecht gekomen?
Christian Rizzo:
‘Ik heb eigenlijk altijd gedanst, ook als kind al. Toen ik zestien was, ging ik vaak dansen in nachtclubs. Toen ik auditie deed bij Mathilde Monnier, één van de toonaangevende Franse choreografes van de jaren negentig, was ze meteen enthousiast. Ze bleek erg gecharmeerd door mijn energie en dynamiek op de scène. Ik ging die eerste keer trouwens zo ver dat ik tijdens het repetitieproces mijn been brak (lacht).’

EXit: Welke makers inspireren jou het meest?
Rizzo:
‘Naast Mathilde Monnier was ook mijn kennismaking met William Forsythe een revelatie. De manier waarop hij omgaat met lichamen in beweging, maar ook met de ruimte, het licht, de enscenering, de architectuur … hebben mij heel erg beïnvloed. Forsythe creëert totaalkunstwerken waarin alle elementen op uitmuntende wijze in elkaar haken. In Second Detail, op 9 december in het Concertgebouw, laat hij de dansers van het gerenommeerde Franse Ballet de l’Opéra de Lyon op spectaculaire wijze rond hun as spinnen.’

EXit: Zijn invloed is heel duidelijk te zien in jouw werk?
Rizzo: ‘
Ik ben ook erg gefascineerd door de manier waarop het lichaam zich verhoudt tot de totale ruimte rondom. De relatie tussen de bewegingen van de dansers, het licht, de muziek, de kostuums … staat ook bij mij centraal. Tijdens het festival focus ik bovendien heel erg op het lichaam in verandering. Metamorfose is het centrale thema. December Dance wordt een trip vol gedaanteverwisselingen, ook over de grenzen van dans heen.’

 EXit: December Dance sluit af met een familievoorstelling?
Rizzo: ‘
D’à Coté is een eigen creatie voor iedereen vanaf negen jaar. Het is de eerste keer dat ik werk voor kinderen. Ik heb geprobeerd om een gloednieuw sprookje te creëren met alle elementen die ik ook in mijn andere producties gebruik: muziek, dans, licht, beelden, kostuums … Het resultaat is een voorstelling vol fantasie met zelfs een vleugje sciencefiction. Het publiek gaat steeds dieper mee het bos in. Grenzen verdwijnen, monsters duiken op, het landschap verandert pijlsnel … D’à Coté is een trip naar een magische droomwereld.’

EXit: De muziek is van Puce Moment?
Rizzo:
‘Puce Moment is een project van Nicolas Devos en Pénélope Michel, de oprichters van de Franse elektropopgroep Cercueil. Het is één van mijn favoriete muzikale duo’s. Puce Moment creëerde originele soundtracks voor verschillende films, documentaires en cine-concerten. Op vrijdag 8 december brengen ze een volledig herwerkte soundtrack bij de cultfilm Eraserhead van David Lynch uit 1977.’

EXit: December Dance heeft ook opnieuw een beeldend luik?
Rizzo:
‘In De Bond is een tentoonstellingsroute gebouwd rond het lichaam in beweging en verandering, de rode draad doorheen het festival. Fotografe en filmmaakster Dorothée Smith focust op poëtische wijze op gender gerelateerde metamorfoses. Alle foto’s zijn genomen net op het moment van verandering. Daarnaast selecteert ook Le Fresnoy – studio national des arts contemporain, een reeks film- en video-installaties van jonge makers. Ten slotte is ook één werk van mijn hand te zien.’

EXit: Welke voorstelling mag het publiek niet missen?
Rizzo: ‘December Dance is een verzameling van al mijn favorieten. Ze bieden elk op heel eigen, poëtische manier hun visie op de wereld en hebben elk hun eigen kwaliteiten. Het festival December Dance is een must-see op zichzelf!’ (SD)

 

http://www.decemberdance.be

Sioen plays Graceland voor Crea Thera

Op zondag 3 december treedt de Gentse muzikant Sioen op in de Karmelietenkerk tijdens een benefietconcert ten voordele van Beats, Words & Moves, het nieuwe project van de therapeutische organisatie Crea Thera. Sioen brengt er zijn succesvolle concertenreeks ‘Sioen plays Graceland’, naar het gelijknamige album van Paul Simon.

Bruggeling Thomas Deleu richtte Crea Thera op in 2008 toen hij nog in Srebrenica woonde. ‘Ik was er twee jaar eerder naar toe getrokken voor een ander project’, aldus Deleu die muziektherapeut is .’Ik kwam er terecht in een beschadigde maatschappij en ik vond het belangrijk om de gemeenschap te helpen.’ Daaruit ontstond Crea Thera, een creatieve organisatie die via kunst en muziek een therapeutische uitlaatklep vormt voor de kinderen uit Srebrenica en omgeving.

Vandaag superviseert Deleu de Bosnische werking vanuit België en stampte hij ook hier gelijkaardige projecten uit de grond. Het nieuwste project, Beats, Words & Moves, omvat muziektherapeutische workshops voor nieuwkomers in België. ‘Momenteel werk ik zowel met kinderen als volwassenen in West-Vlaamse opvangcentra alsook met OKAN-klassen in diverse scholen. Zo proberen we met dit project integratie positief te ondersteunen en diverse culturen te verbinden via muziek.’

Het benefietconcert vindt plaats op zondag 3 december om 17 uur in de Karmelietenkerk in de Ezelstraat 28. Het voorprogramma, Balkan Spirit Fusion, wordt gebracht door Deleu zelf die, samen met zijn vrouw Nela, een eigen interpretatie zal geven aan enkele traditionele Balkanliederen. (LDD)

 

____

 

Een ticket kost 18 euro in voorverkoop of 20 euro aan de deur. Tickets zijn verkrijgbaar online via www.ticketsbrugge.be of bij In&Uit.

www.creathera.org

%d bloggers liken dit: