Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: juni 2019

Brugge Plus streeft naar verbinding met negen zomerevenementen

(foto EDM)

Tussen 29 juni en 30 september pakt het team van Brugge Plus, onder leiding van directeur Lieve Moeremans, uit met maar liefst negen (bijna allemaal gratis) zomerevenementen. ‘Negen goede redenen om buiten te komen, te genieten, elkaar te ontmoeten en gezellig samen te zijn’, luidt het. Brugge Plus zet hierbij een zomerse actie op het getouw: met een (gratis) polsbandje kan al wie een Brugge Plus evenement heeft bezocht, de leuke zomersfeer uitstralen. ‘Mensen voelen zich verbonden met elkaar en met de Brugge Plus evenementen. We brengen niet alleen cultuur in openlucht, we stimuleren via onze evenementen ook ontmoetingen in een ongedwongen en gastvrije sfeer’, stelt Lieve. Het festivalbandje kan gratis opgehaald worden bij In&Uit (‘t Zand 34) of tijdens de Belgiek Muziekcafé (21 en 28 juni), Pré-Triënnale Brugge 2019 (29 juni tot 8 september), Film op het strand (elke donderdag in juli en augustus), Uitwijken Circustoer (6 t.e.m. 10 juli), Cirque Plus (12, 13 en 14 juli), Lichtfeest Lissewege (16 en 17 augustus), Uitwijken Septembertoer (elk weekend in september), Autoloze Zondag (15 september) en Kookeet (28, 29 en 30 september). Brugge Plus est en vous! (ADC)

http://www.bruggeplus.be

 

Aardenburg zet kunstenfestival in teken van vrijheid

(foto Bedrich Eisenhoet)

Op tien locaties in het Nederlandse Aardenburg en in Middelburg is beeldende kunst van internationaal niveau te zien, samengebracht door de bekende Belgische curator Hans Theys.

 Daarvoor werd een beroep gedaan op 40 kunstenaars van een totaal verschillende pluimage zoals Sterling Ruby (°1972), Nederlanders Omer Gilliet (°1925), Henk Visch (°1950), Ate De Jong (°1953), en Belgische kunstenaars als Guy Mees (°1935), Bernd Lohaus (°1940), Luc Deleu & T.O.P. office (°1944), Walter Swennen (°1946), Guy Rombouts (°1949) en enkele jonge wolven.

De hoofdlocatie is de prachtige Schelde-gotische Sint Baafskerk in het centrum van Aardenburg, waar zeven jonge beeldhouwers werk zullen plaatsen rond de monumentale sculptuur ‘Eupen’ (1993) van de Duits-Belgische kunstenaar Bernd Lohaus. Behalve bestaand werk zal er ook op een aantal locaties nieuw werk worden gemaakt en getoond, zowel binnen als buiten.

Tijdens het festival is er een uitgebreid randprogramma met lezingen, muziek, theater en poëzie. De initiatiefnemers willen met het kunstenfestival mensen verleiden om naar Aardenburg en Middelburg te komen en daarmee de leefbaarheid in deze mooie regio een impuls geven.

De bevrijding

Naar aanleiding van de viering van de bevrijding na de Tweede Wereldoorlog, werd deze editie van het tweejaarlijkse Kunstenfestival Aardenburg in het teken geplaatst van ‘de vrijheid’. Humor en poëzie tonen barsten in dit gewoontedenken. De lach en de ontroering werken bevrijdend.

Hans Theys (curator): ‘Door te doen wat ze doen, eisen kunstenaars het recht op te zijn wie ze zijn, zoals ze zijn, waar ze zijn, vandaag. Zo maken ze plaats voor zichzelf, voor hun manier van handelen en zijn, maar ook voor ons. En door hun onderlinge verschillen maken ze ook plaats voor verscheidenheid, voor het gesprek, voor echt denken en vrij handelen.’ (LF)

Het festival vindt plaats van 29 juni tot 18 augustus. Alle evenementen vinden plaats in Aardenburg met uitzondering van 20 juli, 2 en 17 augustus waarbij Middelburg B vermeld staat. http://www.kunstenfestivalaardenburg.nl

 

 

Dertig jaar Feest in’t Park

 

 

Geen beter idee om de grote vakantie aan te vatten dan met een dag(je) feesten in’t Park, de jaarlijkse afspraak van mondiaal Brugge. Op zaterdag 29 juni wordt het Minnewaterpark ingepalmd en omgetoverd tot het vertrouwde exotische decor van Feest in ‘t Park. Een speciale editie deze keer, want er staan dertig kaarsjes op de taart.

Bezoekers genieten opnieuw van zuiderse dans- en muziekoptredens, creatieve workshops en een bazaar die hen meeneemt naar meer dan dertig goede doelen van over heel de wereld. Het festival vindt plaats tussen 14 uur en 00.30 uur.

Opvallend dit jaar is het zuiders wellnessdorp. Voor zijn jubileum legt Feest in ’t Park zijn jarenlange trouwe bezoekers in de watten met massages in de Karmavan, fairtrade chocolademilkshakes in het verwarmd voetenbad, een kapsalon met barbier en Afrikaanse kapster, workshops Mexicaanse gezichtsverzorging en duo-hangmatten om in weg te dromen.

 Het muzikaal avondfeestje wordt op gang getrapt met spetterende optredens van Cafe Con Leche, 47SOUL en de absolute headliner Amparanoia. Ook het Brugse dj-collectief Team Damp tekent present om het Minnewaterpark naar zuiderse sferen te tillen.

Van 14 tot 18 uur kunnen kinderen tussen 4 en 12 jaar spelenderwijs op wereldreis in het wereldkinderdorp. Er zijn dans-, muziek- en creaworkshops uit elk continent en poppentheater Pierewiet sluit het wereldkinderdorp om 17.30 uur af met een show.

Concept blijf behouden

De voorbije jaren is Feest in ’t Park enorm gegroeid. Het festival begon dertig jaar geleden met een groepje mensen dat in het Minnewaterpark stond te koken voor zo’n 500 man. Die barbecue groeide uit en ondertussen organiseert de werkgroep (samen met de Brugse Noord-Zuiddienst) een festival voor 10.000 man. Al die tijd bleef het concept behouden: een gezellig festival waar een duurzaam Noord-Zuidbeleid centraal staat.
In de Bazaar staan de vele Noord-Zuidorganisaties centraal die werk maken van armoedebestrijding, gezondheidszorg en eerlijke landbouw in het zuiden. Men kan er ook proeven van een wereldhap van een van de foodtrucks of een heerlijk sapje halen in de fairtradebar van Oxfam. (LF)
_____

Feest in ’t Park is gratis en wil dit graag zo houden. Daarom roept de organisatie op om eigen drank thuis te laten en drank en eten te kopen op het festival zelf. www.feestintpark.be

 

De zomer is in ’t land

 

De zomer-EXit is in het land en niet te missen met 11 pagina’s interviews en duiding. Zoals: Drie dagen Cactusfestival, Els Wuyts over de pre-Triënnale, 30 jaar Feest in ’t park, een kunstenfestival net over de grens (Aardenburg), 150 jaar Stadsschouwburg en zoveel meer. Op de cover buigt Marec zich over ‘Picasso in Bruges’. Te vinden op de vertrouwde adressen…

 

 

 

Concertgebouw ’19-’20, een nieuw seizoen, de nieuwe tips

Foto EDM

(foto EDM)

 

 

*Woensdag 11.9, openingsavond met columniste Dalilla Hermans en de Brugse componist Daan Janssens. Livemuziek en gesprekken. Annex fototentoonstelling en receptie.

*Zondag 15.9, Arabische poëzie met luit, ud en pipa. Of de combinatie westerse luit en de oosterse ud (peervormig snaarinstrument).

*Donderdag 24.10, het Collegium Vocale Gent serveert Arvo Pärts populaire Kanon Pokajanen, gebaseerd op kerkteksten over boetedoening. De Volkskrant noemt het ‘een betoverend prachtwerk’.

 *December Dance van 5.12 tot 15.12 is dit jaar in handen van kunstenaarshuis Needcompany. Het festival opent en eindigt met premières van Needcompany. Tip: Wim Vandekeybus en dansensemble Ultima Vez met Traces of dans op live-muziek van Trixie Whitley en Marc Ribot.

*Woensdag 15.1.’20, een avondje KAAP met Bobo Stenson. Zweedse jazzpianist en componist. Teert op klassieke piano-opleiding. Speelde met grootheden als Sonny Rollins, Gary Burton en Stan Getz.

*Zondag 16.2.’20, het vermaarde Brodsky Quartet, opgericht in 1972 en bekend voor zijn vernieuwende kamermuziek én voor zijn samenwerking met pop-iconen als Elvis Costello, Björk, Sting. Brengen die avond een ode aan enkele Britse kroonjuwelen (Britten, Elgar, Purcell).

 Zaterdag 7.3.’20, het Belgische koperblaasensemble Oltremontano, geleid door Wim Becu, brengt meerkorige muziek van de Italiaanse componist Gabrieli, zoals die ooit klonk in de Venetiaanse San Marcobasiliek.

*Vrijdag 3.4 en 4.4.’20, Bachs Mattheuspassie in een uitvoering van (huisartiest) Vox Luminis en het Duitse Freiburger Barockorchester. Dit tot grote vreugde van de Brugse muziekliefhebber Hendrik Opdebeeck die er in 2017 een boek aan wijdde (Troost in muziek).

*Dinsdag 9 en 10.6.’20, De Goldbergvariaties en Anne Teresa De Keersmaecker solo. Johann Sebastian Bach bekleedt een unieke plaats in het oeuvre van Anne Teresa De Keersmaeker. Na Bachs cellosuiten en de Brandenburgse Concerten is er nu De Goldbergvariaties. De Keersmaeker vertaalt dit in dialoog met pianist Pavel Kolesnikov naar een solovoorstelling die ze zelf danst.

*Tête- à- tête van 1 tot 29.2.’20, of een maand lang aandacht voor ‘het kleine gebaar’. Zeventien veelkleurige concerten in de Kamermuziekeaal met telkens een aansluitende babbel ‘op niveau’. (LF)

http://www.concertgebouw.be

Toneeltip

 

Wonderweg, Theatergroep Mozaïek
vrijdag 21 juni, 19 uur
zaterdag 22 juni, 15 en 19 uur
Biekorf Theaterzaal

Theatergroep Mozaïek is een van de vele projecten van de stedelijke Diversiteitsdienst, waarbij anderstaligen oefenkansen Nederlands aangereikt krijgen. Vorig jaar bracht de groep Sterrenstof, een voorstelling die erg gesmaakt werd door het publiek.

Ook dit seizoen zijn zestien anderstalige acteurs op weg naar hun publiek, in het donkere onbekende van de zaal. Ze hebben veel gemeen met dat publiek, ook het Nederlands, een taal die ze inkleuren met hun eigen timbre en accenten. Zeven Nederlandstalige acteurs vergezellen hen op hun tocht.

Via hun verhalen en dromen proberen ze de toeschouwers te bewegen en in beweging te brengen, zodat ze onderweg naar elkaar, elkaar ook écht ontmoeten. Zo ontstaat een ‘wonderweg’ waarop vooroordelen verdwijnen en nieuwe inzichten ontstaan.

Wonderweg is ook een ode aan de Poolse dichteres Wislawa Szymborska, van wie de gedichten heel wat scènes inspireerden.

De regie is in handen van Ann Colaert, Ward en Jan Charles. (SD)

 

Rita Lommée (80) on tour

(fotoEDM)

 Ze is onlangs 80 geworden, blikt terug op een boeiende en gevarieerde carrière als actrice, en weet van geen ophouden. Zopas legde Rita Lommée de laatste hand aan haar monoloog die ze opbouwde rond de figuur van Stéphanie Van België, dochter van Leopold II.

Met die monoloog wil ze nu gaan toeren voor telkens een klein publiek in een kleine zaal. Onder de titel ‘Het standpunt van Stéphanie’ vertelt ze een boeiend verhaal over een prinses met een turbulent en miskend leven.

Wie was deze Stéphanie? Ze heette voluit Stefanie Clotilde Louise Hermine Marie Charlotte en was een dochter van Leopold II. Door haar huwelijk met de Oostenrijkse kroonprins Rudolf werd zij aartshertogin van Oostenrijk en kroonprinses van Oostenrijk-Hongarije. Het Stefaniaplein en de Stefaniatunnel in Brussel werden naar haar vernoemd. Na een treurig leven publiceerde ze in 1937 haar memoires, getiteld ‘Ich sollte Kaiserin werden’. De publicatie van het boek bracht een schandaal teweeg in Oostenrijk, maar verkocht zeer goed en werd in meerdere talen vertaald. Ze stierf in 1945, nadat ze op de vlucht was geslagen voor het Rode Leger, en haar intrek had genomen in de Hongaarse Benedictijner Abdij van Pannonhalma. (LF)

Meer info bij Rita Lommée, Verbrand Nieuwland 10 D bus 101, tel. 0477 605637

 

 

Jeroen Vanacker, artistiek directeur Concertgebouw Brugge

 

Foto EDM

‘Onze opdracht? Relevant zijn’

 

‘Een verrassende en jonge keuze’, zo omschreef de cultuurpers het aantreden van Jeroen Vanacker (39) in 2008 als artistiek directeur van het Concertgebouw, in opvolging van Bart Demuyt. Vandaag, elf jaar later, mag hij fier terugblikken op het sindsdien behaalde palmares, maar rusten op de lauweren is er nog niet bij. Zijn grote ambitie? ‘Met het Concertgebouw blijven verrassen!’ Het nieuwe seizoen wordt ingeleid met een vers van dichteres Maud Vanhauwaert (‘Ik ben weer velen’) en belooft een zoveelste stap vooruit.

 EXit: U staat al elf jaar aan het artistieke roer, maar een gemakkelijke start is het niet geweest.

Jeroen Vanacker: ‘Vooral de beginperiode was pittig. Ik moest als jonge gast natuurlijk nog alles bewijzen, maar van dat werk van toen plukken we vandaag de vruchten. Bij mijn start stonden we voor de uitdaging om het draagvlak te vergroten, door meer samen te werken en een genereuze thuis voor artiesten en partners te zijn. Door de meer verhalende aanpak in het artistiek programma en een intensieve publiekswerking is het Concertgebouw ook sterker in de harten van de mensen geslopen.’

‘In de voorbije jaren hebben we ook fors ingezet op onze profilering binnen Vlaanderen én het buitenland. Het belangrijkste wapenfeit was de erkenning in 2015 als ‘Vlaamse Kunstinstelling’, een oude wens van onzentwege. Het was een gevolg van de positieve flow, met elk jaar sterk stijgende publieksaantallen. Een mooie realisatie dankzij de tomeloze inzet van het team en bestuur van het Concertgebouw.’

EXit: Waarom is die erkenning voor jullie zo belangrijk? Wat koop je ervoor?

Jeroen: ‘De erkenning is een waardering voor onze werking en brengt ons onder in een zogenaamde topcategorie, als een uithangbord voor Vlaanderen. Het statuut biedt ook nogal wat zekerheid: een internationale commissie buigt zich elke vijf jaar over onze plannen, maar het voortbestaan van het Concertgebouw is niet bedreigd. Maar uiteraard gaat dit statuut ook gepaard met heel wat extra verantwoordelijkheden en verwachtingen, waarop we zo maximaal mogelijk proberen in te spelen.’

EXit: Vandaag betwist niemand nog het unieke profiel van het Concertgebouw. Ooit was het anders.

Jeroen: ‘En daar zijn wij bijzonder blij mee, want we hebben een eigen artistiek profiel uitgebouwd. Zo werken we jaar na jaar met een seizoensthema (LF. ‘De kosmos’ in ’18-’19). Elk seizoen contrasteert met het voorgaande en die creatieve aanpak maakt het publiek nieuwsgierig. Zo was er het voorbije seizoen veel belangstelling voor onze seizoensdenker Thomas Hertog (LF. kosmoloog). We werden zelf verrast door het andere publiekssegment dat we hiermee bereikten. Ook de artiesten worden trouwens geprikkeld door die verhalende aanpak, die steeds meer geënt wordt op maatschappelijke thema’s, zoals het volgende seizoen rond kunst en identiteit. Ik voel me in die zin een matchmaker, tussen artiest en publiek maar ook tussen kunst en maatschappij.’

EXit: Jullie werken al sinds de beginjaren met huiskunstenaars en creatie-opdrachten. Dat loont?

Jeroen: ‘Dat loont zeker. Het is een kwestie van evenwichten: tussen bekend repertoire en nieuw werk, tussen vertrouwde artiesten en nieuwkomers. En het Concertgebouw moet evident een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van artiesten, door jarenlange residenties of door nieuwe creaties te ondersteunen. Ook bij ons handelskenmerk, de jaarlijkse festivals, is zo’n mix belangrijk. Steeds terugkerende succesnummers als December Dance of de Bach Academie naast nieuwe en originele out-of-the-box festivals als Slow(36h), Surround of de Topstukweken. We zien dat onze buitenlandse collega’s geboeid kijken naar deze aanpak. Ze zien dat we niet alleen vernieuwing programmeren, maar ook de programmering vernieuwen.’

EXit: Hoe gaan jullie om met de factor ‘jeugd’, altijd al een eeuwig discussiepunt geweest.

Jeroen: ‘Onze ijver om een jong publiek te bereiken, werpt vruchten af. Met ons aanbod voor scholen en jeugd bereiken we 16.000 kinderen en jongeren per jaar. Ons publiek van de toekomst? Ik ben ook erg blij met de Soundcast (LF. jongerenplatform), gedreven talenten die ons programma ook naar een jonger publiek vertalen.’

‘Er is een kloof tussen de leeftijd van de musici op de scène en het oudere publiek in de zaal. Maar ik ondervind ook in mijn familie en vriendenkring dat de interesse én de tijd voor klassieke muziek vaak op latere leeftijd ontbrandt. Zolang we jonge mensen maar vroeg kunnen prikkelen.’

EXit: Weinig bekend is jullie werking met ‘doelgroepen’.

Jeroen: ‘Ik ben zeer blij met die nieuwe stappen richting andere doelgroepen, zoals personen met een verstandelijke beperking of het project met gevangenen om er maar twee te noemen. Dit betekent voor ons een grote investering voor een beperkt publiek, maar we zien het als onze opdracht om voor zo veel mogelijk mensen relevant te zijn en kansen te bieden.’

EXit: De Stad steunt financieel ingrijpend, maar krijgt ook veel terug.

Jeroen: ‘De return voor de Stad is moeilijk in cijfers uit te drukken, maar die is divers en aanzienlijk. Er is economische return, we dragen sterk bij tot het imago van een hedendaagse cultuurstad, werken met heel veel Brugse partners samen, genereren media-aandacht … maar zijn bovenal een belangrijke ontmoetingsplek waar iedereen welkom is.’ (LF) (Foto EDM)

 

 

Slow Lee op Muziekcafé: ‘Songs, songs, songs…’

 

De Belgiek, het tot een minicultuurzaal omgebouwde lunapark uit de jaren zeventig van Brugge Plus, zwaait op een aantal vrijdagavonden in de Brugse deelgemeenten de deuren open voor ‘Muziekcafé’. Iedereen is er van harte welkom op de gratis concerten van onder meer Lee Anderson (7 juni, parking sporthal Jan Fevijn in Assebroek), An-Sofie Noppe (21 juni, kerkplein in Sint-Jozef) en Slow Lee (28 juni, parking basisschool Sint-Michiels, Ten Boomgaard). Met frontman Korneel Muylle van die laatste band voerden we een gesprek dat als volgt verliep:

 EXit: Hoe klinkt de muziek van Slow Lee?

Korneel Muylle: ‘De songs van Slow Lee zijn veelal geschreven op gitaar. Men noemt onze muziek wel eens Americana, dan weer alt-pop. Bij de aanvang van Slow Lee had ik vooropgesteld om er zelf ook veel plezier aan te beleven. De songs hebben daarom bewust invloeden van blues, soul, jazz, singersong. Live mag men sterke songs verwachten met daarin veel improvisaties op gitaar en keys. Het kan wel eens ontploffen op het podium.’

‘In het verleden werd ik wel eens vergeleken met Jeff Buckley of Jasper Steverlinck van Arid en recent nog met Amos Lee – dat is een geweldige soulzanger -, en dat deed mij enorm veel deugd. Inspiratiebronnen voor ons zijn ook wel Joe Henry, Elvis Costello, Tom Waits, Daniël Lanois…’

EXit: Wat zet jou aan tot het schrijven van een song?

Korneel: ‘Songs schrijven doe ik nooit bewust. Ik zit meestal wat te klooien op mijn gitaar. Daaruit ontspruiten de meeste songs. Dan begint pas het echte werk: van een leuk idee een goede song maken. In het verleden schreef ik vaak de frustraties van mij af. Onze ep ‘Vermilion Bird’ die binnenkort zal verschijnen, bevat songs over de vluchtelingenproblematiek, een stukgelopen relatie, werkloosheid, mijn onverdraagzaamheid ten opzichte van de Trumps van deze wereld. Wat ik kwijt wil, vertrouw ik toe aan mijn gitaar. In het afgelopen jaar heb ik ook af en toe samengewerkt met tekstschrijver Bart Vlaeminck.’

EXit: Slow Lee speelt nooit covers heb ik me laten vertellen?

Korneel: ‘Ik heb zodanig veel inspiratie dat ik meestal met een paar songs in mijn achterzak naar de repetitie trek. Daar spreken we soms over een cover, maar het is er eigenlijk nog niet echt van gekomen. Misschien komt dit er ooit nog van. Een week na de dood van Prince hebben we wel eens ‘Money Don’t Matter 2 Night’ van hem gecoverd. Dat was de enige cover die we ooit speelden. David Bowie had er zeker ook wel één verdiend. Wat een genie!’

EXit: Waarin schuilt de kracht van Slow Lee?

Korneel: ‘Songs, songs en songs. Ik heb het geluk om met ervaren muzikanten te kunnen spelen, die al lang hun strepen verdiend hebben in de muziek. Ik ben dan ook zo trots dat Serge Bakker (bas), Serge Hertoghe (gitaar), Martijn Bal (cajon, drum, percussie) en Niels Verheest (Hammond, Wurlitzer, piano) in mijn songs geloven en we er samen tegenaan kunnen gaan. Wij zijn geen conceptband, ik houd van extremen op het podium. Wij starten vanuit de song en proberen de kracht en de magie te behouden. Live brijen we meestal improvisaties aan de songs. Zo krijg je een leuke mix van songs en instrumentale muziek.’

EXit: Hoe pakken jullie het optreden in de Belgiek op 28 juni aan?

Korneel: ‘In Brugge spelen is altijd leuk, soms zorgt dat wel voor wat meer stress als er mensen in de zaal zitten die je kent. We spelen een set met een goede mix van downtempo en uptempo songs. We laten het graag wel eens ontploffen in de improvisaties, om daarna de volgende songs heel stilletjes en breekbaar in te zetten. Zowat actie en reactie!’ (ADC)

http://www.belgiek.be en www.slowlee.be

Slow Lee op Muziekcafé: ‘Songs, songs en nog eens songs’

 

De Belgiek, het tot een minicultuurzaal omgebouwde lunapark uit de jaren zeventig van Brugge Plus, zwaait op een aantal vrijdagavonden in de Brugse deelgemeenten de deuren open voor ‘Muziekcafé’. Iedereen is er van harte welkom op de gratis concerten van onder meer Lee Anderson (7 juni, parking sporthal Jan Fevijn in Assebroek), An-Sofie Noppe (21 juni, kerkplein in Sint-Jozef) en Slow Lee (28 juni, parking basisschool Sint-Michiels, Ten Boomgaard). Met frontman Korneel Muylle van die laatste band voerden we een gesprek dat als volgt verliep:

 EXit: Hoe klinkt de muziek van Slow Lee?

Korneel Muylle: ‘De songs van Slow Lee zijn veelal geschreven op gitaar. Men noemt onze muziek wel eens Americana, dan weer alt-pop. Bij de aanvang van Slow Lee had ik vooropgesteld om er zelf ook veel plezier aan te beleven. De songs hebben daarom bewust invloeden van blues, soul, jazz, singersong. Live mag men sterke songs verwachten met daarin veel improvisaties op gitaar en keys. Het kan wel eens ontploffen op het podium.’

‘In het verleden werd ik wel eens vergeleken met Jeff Buckley of Jasper Steverlinck van Arid en recent nog met Amos Lee – dat is een geweldige soulzanger -, en dat deed mij enorm veel deugd. Inspiratiebronnen voor ons zijn ook wel Joe Henry, Elvis Costello, Tom Waits, Daniël Lanois…’

EXit: Wat zet jou aan tot het schrijven van een song?

Korneel: ‘Songs schrijven doe ik nooit bewust. Ik zit meestal wat te klooien op mijn gitaar. Daaruit ontspruiten de meeste songs. Dan begint pas het echte werk: van een leuk idee een goede song maken. In het verleden schreef ik vaak de frustraties van mij af. Onze ep ‘Vermilion Bird’ die binnenkort zal verschijnen, bevat songs over de vluchtelingenproblematiek, een stukgelopen relatie, werkloosheid, mijn onverdraagzaamheid ten opzichte van de Trumps van deze wereld. Wat ik kwijt wil, vertrouw ik toe aan mijn gitaar. In het afgelopen jaar heb ik ook af en toe samengewerkt met tekstschrijver Bart Vlaeminck.’

EXit: Slow Lee speelt nooit covers heb ik me laten vertellen?

Korneel: ‘Ik heb zodanig veel inspiratie dat ik meestal met een paar songs in mijn achterzak naar de repetitie trek. Daar spreken we soms over een cover, maar het is er eigenlijk nog niet echt van gekomen. Misschien komt dit er ooit nog van. Een week na de dood van Prince hebben we wel eens ‘Money Don’t Matter 2 Night’ van hem gecoverd. Dat was de enige cover die we ooit speelden. David Bowie had er zeker ook wel één verdiend. Wat een genie!’

EXit: Waarin schuilt de kracht van Slow Lee?

Korneel: ‘Songs, songs en songs. Ik heb het geluk om met ervaren muzikanten te kunnen spelen, die al lang hun strepen verdiend hebben in de muziek. Ik ben dan ook zo trots dat Serge Bakker (bas), Serge Hertoghe (gitaar), Martijn Bal (cajon, drum, percussie) en Niels Verheest (Hammond, Wurlitzer, piano) in mijn songs geloven en we er samen tegenaan kunnen gaan. Wij zijn geen conceptband, ik houd van extremen op het podium. Wij starten vanuit de song en proberen de kracht en de magie te behouden. Live brijen we meestal improvisaties aan de songs. Zo krijg je een leuke mix van songs en instrumentale muziek.’

EXit: Hoe pakken jullie het optreden in de Belgiek op 28 juni aan?

Korneel: ‘In Brugge spelen is altijd leuk, soms zorgt dat wel voor wat meer stress als er mensen in de zaal zitten die je kent. We spelen een set met een goede mix van downtempo en uptempo songs. We laten het graag wel eens ontploffen in de improvisaties, om daarna de volgende songs heel stilletjes en breekbaar in te zetten. Zowat actie en reactie!’ (ADC)

http://www.belgiek.be en www.slowlee.be

 

 

%d bloggers liken dit: