Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Retrospectieve Huis der Kunsten

Foto EDM

 

Van vrijdag 19 tot en met zondag 21 oktober vindt in de Snuffel (Ezelstraat 42) de ‘Retrospectieve Huis der Kunsten’ plaats. In 1995 opende het Huis der Kunsten zijn deuren in het oud schildersatelier van Flori Van Acker in de Korte Vuldersstraat. Het was het eerste internetcafé in Brugge en omstreken en een bruisende ontmoetingsplek voor kunstenaars. Nu staat de locatie van de Snuffel centraal voor de opening van een tentoonstelling door woordkunstenaar en theatermaker Urbain Alpain op vrijdag 19 oktober om 19 uur. De deelnemende kunstenaars zijn André Van Nieuwkerke, Willy Vanheers, Dirk Dewulf (Kezanti), Geert Vandenabeele, Jef Vandenabeele, Christophe Ywaska, Johan Vansteenkiste, Rein De Puysseleyr, Luc Rabaey, Peter Six, Adinda Goddyn, Filip Leupe, Robin Fonteyne, Marjan Degraeve, Urbain Alpain, Wim Van de Cappelle, Alex Flett, Luiz Eduardo MAcedo, Patricio Mascigrande, Kemal Tufan, Melih Görgün, Peter Lagast en Jan Demey. Een dag later, op zaterdag 20 oktober om 18.30 uur, staat er een cultuurquiz op het programma, gevolgd door een optreden van Peter’s Band. De naam is niet lukraak gekozen, want van die band maken Peter De Blieck, Peter Six, Peter Vangheluwe, Peter Vanassche, Peter Hollez en Peter Somers deel uit. Misschien kan Peter Slabbynck ook nog aansluiten?

Het lang weekend wordt op zondag 21 oktober om 11.00 uur afgesloten met een performance van de Brugse stand-up comedian en cartoonist Bart Vantieghem. (ADC)

 

_____

 

http://www.masereelfonds.brugseverenigingen.be/Agenda

 

‘Wat alles verbindt, zijn verhalen’

foto Jasper Groen

 

Eind oktober en begin november is in Brugge en Knokke-Heist de kleutervoorstelling STIP te zien. De man achter het stuk is Philippe Verkinderen, opgegroeid in Knokke-Heist. Verkinderen heeft ondertussen heel wat op zijn artistieke palmares. Hij won met het gezelschap Ongericht Enthousiasme in 2011 de prestigieuze Nederlandse prijs Cameretten, werkte voor Ketnet, maakte kortfilms en startte zijn loopbaan iets meer dan tien jaar terug met enkele opvallende jeugdtheaterprojecten.

 EXit: STIP is één van je eerste eigen voorstellingen?
Philippe Verkinderen:
‘Ik schreef en regisseerde het stuk tien jaar terug en STIP toerde daarna lang met succes rond. Het was een aangename verrassing om te horen dat 4Hoog deze voorstelling opnieuw wilde opvissen. Dit keer nam Frans Van der Aa, artistiek leider van het gezelschap, de regie op. Hij stak STIP in een licht nieuw jasje, in die zin dat de hoofdrol dit keer niet voor een jongen, maar voor een meisje is. Verder is er weinig aan het concept veranderd.’

 EXit: STIP is tijdloos?
Verkinderen:
‘Heel zeker. Het is woordeloos en zeer visueel theater. Een meisje ontmoet op een dag een stip. Ze worden vrienden. De stip geeft allerlei dingen, zoals de zon, de maan, … tot op een moment dat ze niet meer krijgt wat ze wil en er ruzie ontstaat. STIP gaat over vriendschap, over geven en nemen, maar ook over ruzie maken en niet altijd krijgen wat je wilt. Het verhaal speelt zich af in een onbestemde ruimte en zit ergens tussen droom en werkelijkheid.’

EXit: Jullie spelen in op de fantasie van de kinderen?
Verkinderen:
‘Veel hangt inderdaad af van hun invulling. Ik heb bijna alle voorstellingen van de eerste speelreeks gezien en de reacties van de kinderen waren heel uiteenlopend. Ze hebben elk hun eigen interpretatie en zien er telkens heel andere dingen in. STIP is heel gebald, maar er zit tegelijk heel veel in. Dat is ook de sterkte van het stuk.’

EXit: Zijn er nog plannen met 4Hoog in de toekomst?
Verkinderen:
‘Ik heb voor het huis enkele jaren terug ook Zap, Zapper, Zapst gemaakt voor 6+. Een voorstelling waarin verschillende disciplines samenkwamen: dans, muziek, theater … Ik heb altijd heel graag met en voor kinderen en jongeren gewerkt. Op een bepaald moment werd ik gevraagd om kinderen te regisseren en heb een aantal jaren meegewerkt aan series voor Ketnet. Niettemin wilde ik ook graag andere dingen doen. Eigenlijk ben ik al een tijd niet meer met (jongeren)theater bezig.’

EXit: Waarom niet?
Verkinderen:
‘Ik pin me nergens op vast en kies voor het medium waarvoor ik een idee heb: theater, cabaret, film, tv of zelfs een boek. Dat is voor mijn ‘carrière’ misschien niet het meest interessant geweest, maar ik daag mezelf graag uit. Verhalen vertellen, dat is wat mijn werk verbindt. Hoe ik dat doe, kan dus variëren. Ik ben trouwens scenarist van opleiding en de laatste tijd keer ik meer en meer terug naar mijn oude liefde: schrijven. Op mijn tafel ligt nu een reeks kortverhalen die ik binnenkort met de buitenwereld wil delen. Je vindt het eerste verhaal op de site www.johanson.be.’

EXit: Je hebt ook filmplannen?
Verkinderen:
‘Ik ben ondertussen al twee jaar bezig met het scenario voor mijn eerste langspeelfilm. De eerste fase van een scenario is altijd een moeizaam proces. Ondertussen heb ik een producent gevonden die met me in zee wil gaan. De volgende stap is een regisseur strikken die mijn scenario in beeld kan brengen. Het duurt dus nog wel een tijdje voor de film ook effectief klaar zal zijn, wat niet uitzonderlijk is binnen de filmwereld.’ (SD)

 Info STIP, 4Hoog, 17 oktober, Biekorf Theaterzaal Brugge – 4 november, CC Scharpoord, Knokke-Heist – www.ccbrugge.be of www.cultuur.knokke-heist.be. De kortverhalen vind je op www.johanson.be

Na 14 oktober 2018: cultuur in de weegschaal

 De verkiezingen van zondag 14 oktober worden straks iets meer dan ‘a day in the life’. Er staat immers voor heel velen heel veel op het spel. De voorspellingen over mogelijke coalities en/of voorakkoorden zijn dan ook weinig meer dan wishful thinking. Voor een keer beslist alleen de kiezer. Wij richten onze belangstelling vooral naar de invulling van het beleidsdomein cultuur. Daarom onderstaande vier vragen aan vijf lijsttrekkers. Hoe mooi kunnen beloften zijn! (LF)

 1. Hoe evalueert u de inspanningen die Brugge de voorbije zes jaar heeft ontplooid op het gebied van cultuur en evenementen?

 2. Welke nieuwe accenten op cultureel gebied wil uw partij leggen bij een (eventuele) deelname in het nieuwe stadsbestuur?

 3. Wilt u, bij deelname, het beleid van de Triënnales voortzetten?

 4. Van welke programmapunten-cultuur wilt u desnoods een breekpunt maken?

             

              ***********************************

 Mercedes Van Volcem (Open VLD PLUS): ‘Van Triënnale naar Biënnale’

1. Er is een zekere culturele dynamiek ontstaan door de Triënnale. We juichen dat toe. De eerste versie werd niet zo geprezen, de tweede was een voltreffer. De Triënnale was positief voor inwoner en bezoeker. Ik zie het ook als een stadsvernieuwingsproject dat positief is voor de inwoner. Naast dit tijdelijk verhaal moeten we ook wel investeren in zaken die permanent zijn. De investering in een nieuw museum is echt nodig alsook grote tentoonstellingen. Ik ben ook grote fan van Airbag, Benenwerk en Klinkende Kroegen. Toch vind ik dat er een pleintjesplan en parkenplan moet komen. We moeten nagaan wat er waar kan en wanneer. De stad moet in balans blijven. We hebben een integraal plan over 15 beleidsdomeinen ‘stad in balans’.

Wat betreft tentoonstellingen met grote internationale allure zijn we er zelfs op achteruit gegaan. Dit laatste is te wijten aan het gebrek aan visie en daadkracht i.v.m. de nodige structurele investeringen in onze musea. Ook digitalisering bleef uit. Het Concertgebouw heeft zijn status als Vlaamse Kunstinstelling (dankzij Sven Gatz), maar fungeert te weinig als trekker voor culturele dynamiek in de stad.

 

2. Wij willen absoluut investeren in een volwaardig museumkwartier. Brugge heeft topstukken van wereldniveau in haar bezit, maar door een chronisch gebrek aan tentoonstellingsruimte zijn die vaak niet te bezichtigen. Open VLD PLUS heeft een duidelijke lange termijn visie op de ontwikkeling van een museumsite: uitbouw van de infrastructuur (sinds 1830 geen investering meer gebeurd), samenwerking tussen de bestaande museale entiteiten, museale plek voor kinderen met ruimte voor creatie, artisanale zone, hippe museumshop, spin-offs die ontstaan door de investeringen die ontstaan door de exposities, een toffe museumbar of-restaurant, open ruimte voor bezoekers … Brugge moet een permanente culturele hoofdstad van Europa zijn. We willen ook een netwerk van onze Brugse kunstenaars en galerieën stimuleren. Ik hou van bottum up.

 3. Wij willen zelfs nog verder gaan en van de Triënnale naar een Biënnale gaan. Wij pleiten ook voor een tweejaarlijks grote tentoonstelling met internationale allure, afgewisseld door een explosief evenement met hedendaagse kunst en architectuur.

 4. Wij hebben geen breekpunten. We willen wel dat een deel van het toekomstfonds gaat naar mensen en niet alleen naar stenen. Iedereen in onze stad moet zijn talent kunnen ontwikkelen. We willen investeren in mensen hun toekomst. We zijn ook voorstander van rolmodellen. We moeten kinderen laten dromen en laten geloven dat hun een mooie toekomst wacht waar ze ook geboren worden. Het Toekomstatelier vind ik fantastisch en wil ik graag in Brugge implementeren.

 

Na 14 oktober 2018: cultuur in de weegschaal

De verkiezingen van zondag 14 oktober worden straks iets meer dan ‘a day in the life’. Er staat immers voor heel velen heel veel op het spel. De voorspellingen over mogelijke coalities en/of voorakkoorden zijn dan ook weinig meer dan wishful thinking. Voor een keer beslist alleen de kiezer. Wij richten onze belangstelling vooral naar de invulling van het beleidsdomein cultuur. Daarom onderstaande vier vragen aan vijf lijsttrekkers. Hoe mooi kunnen beloften zijn! (LF)

 

1. Hoe evalueert u de inspanningen die Brugge de voorbije zes jaar heeft ontplooid op het gebied van cultuur en evenementen?

 2. Welke nieuwe accenten op cultureel gebied wil uw partij leggen bij een (eventuele) deelname in het nieuwe stadsbestuur?

 3. Wilt u, bij deelname, het beleid van de Triënnales voortzetten?

 4. Van welke programmapunten-cultuur wilt u desnoods een breekpunt maken?

                           ***********************************

Raf Reuse (Groen): ‘Blijven investeren in cultuur’

 1. De afgelopen zes jaar zijn er veel goede zaken gebeurd. De Triënnale was een groot succes en heeft heel wat bezoekers gelokt. Ook tijdens de zomer valt er heel wat te beleven in Brugge: Feest in ‘t Park, Vama Veche, Klinkende Kroegen, Moods! enz.

Toch heeft het stadsbestuur ook minder goede keuzes gemaakt. Voor de locatie van de nieuwe expohal werd gekozen voor de KTA-site. Ik blijf pleiten om dit nieuwe museum op de site van het Sint-Andreasinstituut te bouwen. De school was daar ook zelf vragende partij voor. Zo kan de expohal rechtstreeks verbonden worden met het naburige Groeningemuseum. Op die manier krijgt Brugge een prachtige museumsite. Ook de intentie van het stadsbestuur om de Ryelandtzaal van de hand te doen, was onaanvaardbaar. De cultuurtempel zou verkocht worden aan een projectontwikkelaar voor een appel en een ei. Deze zaal is Brugs erfgoed en wordt veel gebruikt door het Conservatorium. Samen met heel veel cultuurminnende Bruggelingen hebben we geprotesteerd tegen deze uitverkoop. Het schepencollege heeft uiteindelijk afgezien van haar plannen.

2. Er moet genoeg ruimte zijn voor elke vorm van cultuur in Brugge. Ieder initiatief moet zijn plaats kunnen hebben. Groen wil immers dat cultuur er voor iedereen is. Daarom moeten we de komende zes jaar ons inzetten om bepaalde doelgroepen (jongeren, mensen in armoede, mensen met een migratieachtergrond) meer te bereiken. Iedere Bruggeling moet zijn gading kunnen vinden in ons cultuuraanbod. Ook jongeren moeten zich hier kunnen ontspannen en amuseren. Groen ziet de komst van muziekcentrum Cactus als een grote opportuniteit. Cactus zal zich vestigen op het Kanaaleiland. Gezellige cafeetjes en muzikale bars kunnen de Cactuszaal versterken. Het Kanaaleiland kan zo de pop & rock-hub van Brugge worden waar jongeren zich kunnen uitleven.

Verder wil Groen de UiTPAS promoten. Dat is een spaar- en voordelenprogramma die vrijetijdsparticipatie wil stimuleren. Wie aan activiteiten van het UiTPAS-programma deelneemt, krijgt punten waarmee je nog meer kan beleven. Mensen in armoede krijgen een grotere korting. Zo belonen we vrijetijdsparticipatie en zorgen we ervoor dat echt iedereen van cultuur kan genieten. Voorts is het belangrijk dat verenigingen, kunstenaars en cultuurhuizen ook voldoende middelen van de stad krijgen. Dat is een garantie voor kwaliteit.

3. Absoluut! De Triënnale is een meerwaarde voor Brugge. Het is belangrijk dat we naast onze vaste waarden ook moderne kunst in onze stad toelaten. Die hedendaagse kunst in een historische binnenstad maakt de Triënnale uniek. Men komt van heel ver om de installaties te bekijken. Ook het Urb-Egg Café moet jaarlijks blijven doorgaan.

4. Ik wil blijven investeren in cultuur de volgende zes jaar. Er kan van besparingen geen sprake zijn. Brugge is altijd al een cultureel bruisende stad geweest en dat moet zo blijven.

Voor mij is de omgang met erfgoed essentieel. Groen beschouwt ons onroerend erfgoed in de eerste plaats als een geschenk, dus als iets wat we met z’n allen moeten koesteren. Een groot deel van het erfgoed in de binnenstad is religieus erfgoed, dus vooral kerken en kloosters. Die komen de laatste jaren steeds meer vrij. Dat biedt ons een enorme kans om creatief om te gaan met ruimte. Groen wil dat het stadsontwikkelingsbedrijf deze waardevolle sites een nieuwe invulling geeft, met respect voor de erfgoedwaarde. Zo kan een ontwijde kerk dienen als centrum voor zingeving en spiritualiteit voor alle Bruggelingen. Er kunnen huwelijken en begrafenissen plaatsvinden van mensen van alle levensbeschouwingen. Kerken kunnen ook anders worden benut, zoals voor zingevende economische activiteiten: boekhandel, bibliotheek, cafetaria, dienstencentrum … Ontwijde kerken en kloosters kunnen ook worden gebruikt door verenigingen die vaak op zoek zijn naar locaties voor culturele activiteiten. Het stadsbestuur moet hier een voortrekkersrol in spelen en vermijden dat ons erfgoed de speelbal wordt van investeerders die enkel op geldgewin uit zijn.

Na 14 oktober 2018: cultuur in de weegschaal

 

De verkiezingen van zondag 14 oktober worden straks iets meer dan ‘a day in the life’. Er staat immers voor heel velen heel veel op het spel. De voorspellingen over mogelijke coalities en/of voorakkoorden zijn dan ook weinig meer dan wishful thinking. Voor een keer beslist alleen de kiezer. Wij richten onze belangstelling vooral naar de invulling van het beleidsdomein cultuur. Daarom onderstaande vier vragen aan vijf lijsttrekkers. Hoe mooi kunnen beloften zijn! (LF)

 1. Hoe evalueert u de inspanningen die Brugge de voorbije zes jaar heeft ontplooid op het gebied van cultuur en evenementen?

 2. Welke nieuwe accenten op cultureel gebied wil uw partij leggen bij een (eventuele) deelname in het nieuwe stadsbestuur?

3. Wilt u, bij deelname, het beleid van de Triënnales voortzetten?

 4. Van welke programmapunten-cultuur wilt u desnoods een breekpunt maken?

                           ***********************************

 Pol Van Den Driessche (N-VA): ‘Een echt grote tentoonstelling’

 1. De kwaliteit van veel evenementen was goed. Niettemin was er soms te weinig respect voor creatieve ondernemers en kunstenaars uit onze regio. Zo blijft het voor kunstenaars zoeken naar een goede locatie. Tijdelijke vondsten, zoals De Tank (Burg) waren er wel, maar bieden geen structurele oplossingen.

Er kwam ook weinig of geen steun voor plaatselijke initiatieven zoals het indrukwekkende Wereldkantcongres deze zomer. Daar deed de overheid te weinig mee, nochtans is kant zo Brugs én ook hip. De grootste fout evenwel blijft de keuze voor het KTA als nieuwe museumsite. De evidentie blijft toch de gronden van het Sint-Andreas-instituut.

Tot slot toont de roof van de fontein-beeldengroep (’t Zand) en het gebrek aan degelijke verzekering van kunst in de publieke ruimte een gebrek aan waardering voor het Brugs erfgoed kunstpatrimonium.

 2. Grotere deelname en inspraak van Brugse kunstenaars en creatieve ondernemers in het cultuurbeleid. De Culturele Raad wordt best uitgebreid zodat ook individuele kunstenaars en creatieve ondernemers en meer jongeren vertegenwoordigd zijn, dus niet enkel verenigingen. De deelgemeenten moeten we ook meer betrekken in het cultuurbeleid: een cultuurruimte in enkele randgemeenten die door plaatselijke verenigingen kan worden gebruikt.

Bovenal moet er eindelijk nog eens een echt grote tentoonstelling komen met de focus op onze rijkste cultuurschatten en tegelijk onze sterkste troef. Een expo die de wereld verbaast. Met name rond en over de Vlaamse Primitieven of specifiek rond Van Eyck of Pourbus. Dat zou het meerwaarde-toerisme ook goed doen en ons imago op internationaal vlak nog versterken.

Meer coherentie tussen de verschillende cultuurtempels en plaatselijke initiatieven dringt zich ook op.

Wij willen ook het Voltijds Secundair Muziekonderwijs in Brugge gaan organiseren (als enige stad in West-Vlaanderen).

Opwaardering en verbreden van opera als muziekgenre (op het Minnewater of aan het kasteel Tudor bijvoorbeeld). Het Vlaamse karakter respecteren door te kiezen voor een Nederlandse naam voor evenementen (dat Klinkers werd geschrapt voor Moods! is gewoon dwaas).

En laten we met een aangepaste vorm van de Reiefeesten en betere verlichting iedereen charmeren en verbluffen. Organiseer maandelijks nocturnes in musea en open alle musea ook op maandagen.

 3. Absoluut, is een meerwaarde. Maar de inbreng van enkele van onze beste Vlaamse kunstenaars mag sterker. De Triënnale kan ook worden gecombineerd met plastische kunsten, muziekoptredens en literaire momenten. Nu lag het accent voornamelijk op het architecturale. 

4. Er moet in de cultuurstad Brugge eindelijk weer een volwaardige schepen van cultuur komen. Dat spreekt voor zich. Nu zit deze bevoegdheid ook te versnipperd over verschillende bestuurders. Alle cultuurvormen moeten we ook veel beter promoten en internationaal laten (uit)stralen.

Na 14 oktober 2018: cultuur in de weegschaal

 De verkiezingen van zondag 14 oktober worden straks iets meer dan ‘a day in the life’. Er staat immers voor heel velen heel veel op het spel. De voorspellingen over mogelijke coalities en/of voorakkoorden zijn dan ook weinig meer dan wishful thinking. Voor een keer beslist alleen de kiezer. Wij richten onze belangstelling vooral naar de invulling van het beleidsdomein cultuur. Daarom onderstaande vier vragen aan vijf lijsttrekkers. Hoe mooi kunnen beloften zijn! (LF)

 

1. Hoe evalueert u de inspanningen die Brugge de voorbije zes jaar heeft ontplooid op het gebied van cultuur en evenementen?

 2. Welke nieuwe accenten op cultureel gebied wil uw partij leggen bij een (eventuele) deelname in het nieuwe stadsbestuur?

 3. Wilt u, bij deelname, het beleid van de Triënnales voortzetten?

4. Van welke programmapunten-cultuur wilt u desnoods een breekpunt maken?

 

                          ***********************************

 

Dirk De fauw (CD&V): ‘De Triënnale naar de deelgemeenten’

 1. De inspanningen waren zeer goed. De planning van de evenementen in de binnenstad moet wel evenwichtiger zodat de overlast voor inwoners en reguliere bezoekers van de binnenstad beperkt blijft.

2.We willen een geschikte infrastructuur in de binnenstad waar jong en oud, individueel of in groep zijn/haar culturele talenten kan beoefenen. Muziek, dans, theater, beeldhouwkunst, schilderkunst … alles moet er mogelijk zijn. In een vrijgekomen deel van het gebouwencomplex van HOWEST kunnen we bijvoorbeeld met de Brugse partners een VRIJSTAAT BRUGGE uitbouwen. Het succesvolle, weliswaar tijdelijke, proefproject ‘De Tank’ op de Burg is hiervoor een inspiratiebron.

3. Jawel, de Triënnale kan de hele culturele sector aanzetten tot nieuwe creaties. We willen dit uitbreiden naar de deelgemeenten: in elke deelgemeente moet een (tijdelijk) kunstwerk komen dat verwijst naar het gebeuren in de Brugse binnenstad.

 4.We willen af van de versnippering van de bevoegdheden cultuur over meerdere schepenen. Cultuur is zo belangrijk voor onze stad dat we één volwaardige schepen voor cultuur wensen.

Toneeltip

Woensdag 10 oktober

20 uur, MaZ

Echo
Post uit Hessdalen & Zwerm

Cultuurcentrum Brugge zet dit seizoen in een korte reeks een nieuwe generatie jonge podiumkunstenaars in de kijker. De eerste voorstelling in de rij is Echo, een samenwerking tussen het jonge video- en theatergezelschap Post uit Hessdalen en het gitaarkwartet Zwerm. Inspiratiebron voor Echo is het bekende, mythologische liefdesverhaal van Echo en Narcissus. Hoe klinkt de mythe in de eenentwintigste eeuw? Kijkt Narcissus niet langer in een waterplas, maar in de ‘black mirror’ van zijn smartphone en weerklinken de echo’s virtueel? Volg deze muzikale en beeldende reis met live elektronische muziek, soundscape en een bijzondere videoscenografie. Na de voorstelling kan men deelnemen aan Het Laatste Woord, een uniek nagesprek in samenwerking met De Zendelingen, waarin we kennismaken met de kunstenaar en zijn of haar werk. De Zendelingen is een multimediaal kunstkritiekcollectief dat de dialoog tussen publiek, kunstenaar en critici nieuw leven inblaast. Ze doen dit op heel creatieve en onbevangen wijze.

www.ccbrugge.be

Vier jazzconcerten uitgelicht

Op het vernieuwde ‘Jazz Brugge’-festival is het nog een maandje wachten. Deze driedaagse staat geprogrammeerd van vrijdag 16 tot en met zondag 18 november in het Concertgebouw. Alle energie van KAAP gaat in oktober naar het stroomlijnen van dit festival, wellicht één van de redenen waarom er in De Werf in de maand oktober geen jazzconcerten gepland staan. Maar daarom hoeft u in oktober nog niet op uw jazzhonger te blijven.

Parazzar

Parazzar (Torhoutse Steenweg 10, Sint-Andries) organiseert op zondag 21 oktober een concert van het trio Joe McPhee (trompet/altsax), John Edwards (contrabas) en Klaus Kugel (drums). Niet zomaar een concert, het gaat om de album release van een cd met de toepasselijke naam ‘Journey to Parazzar’. Met deze naam zou je verwachten dat het om een lokale opname gaat. Niets is minder waar: de cd werd zowat een jaar geleden – op 24 september 2017 – opgenomen tijdens een live concert in het Metallurgov House of Culture in Zaporozhye, Oekraïne, en werd in juni jongstleden uitgebracht op het Poolse Not Two Records-label. Verwacht u aan lang uitgesponnen free-jazz stukken vol volatiele improvisaties.

Eveneens in Parazzar, maar van een heel andere orde wellicht, wordt op zondag 28 oktober het Frame Trio verwacht. Het trio bestaat uit Luis Vicente (trompet), Marcelo dos Reis (gitaar), en Nils Vermeulen (contrabas). Dit concert krijgt meer contemplatieve accenten als we mogen voortgaan op beluistering van het recentste werk van dit trio, met name van het op 8 september jongstleden uitgebrachte Luminària. Minimalistische 21-eeuwse kamermuziek, maar dan in gedeconstrueerde en opnieuw opgezette geïmproviseerde vorm.

Wie deze Parazzar-concerten wil bijwonen, kan de avond zelf maar beter op tijd toekomen: om 20 uur worden de gordijnen dichtgeschoven, gaat de deur stevig op slot, gaat de tapkraan (eventjes) af, en hult Parazzar zich in een cocon van gelijkgestemden. Een unieke sfeer die tot ver buiten Brugge nergens te vinden is en die een kernpubliek vaak in opperste vervoering brengt.

27Bflat

Een andere vaste waarde als het op live jazz aankomt is 27Bflat in de Katelijnestraat… voorlopig nog in de Katelijnestraat, want in de loop van november verhuist de uitbating naar een nieuwe stek in de Sint-Jakobsstraat.

Op de flyer van 27Bflat staat vrijdag 12 oktober de Franse componist Pierre Marcus met zijn Quartet geprogrammeerd. Marcus heeft echter zijn volledige tournee geannuleerd. Dit concert wordt vervangen door het Wim Ramon Trio dat als gastmuzikant onze uitgeweken Bruggeling Bart Defoort met zich meebrengt.

Op vrijdag 26 oktober is het de beurt aan het Maxime Moyaerts Trio. Samen met Amando Luongo (drums) en Alex Gilson (contrabas) brengt Maxime Moyaerts (piano) er een avondje onder de titel Tribute to Oscar Peterson, een omschrijving die voor zichzelf zou moeten spreken. (RVM)

Na 14 oktober 2018: cultuur in de weegschaal (5/5)

 

De verkiezingen van zondag 14 oktober worden straks iets meer dan ‘a day in the life’. Er staat immers voor heel velen heel veel op het spel. De voorspellingen over mogelijke coalities en/of voorakkoorden zijn dan ook weinig meer dan wishful thinking. Voor een keer beslist alleen de kiezer. Wij richten onze belangstelling vooral naar de invulling van het beleidsdomein cultuur. Daarom onderstaande vier vragen aan vijf lijsttrekkers. Hoe mooi kunnen beloften zijn! 

We starten met burgemeester Renaat Landuyt, morgen met Dirk De Fauw.

 

 1. Hoe evalueert u de inspanningen die Brugge de voorbije zes jaar heeft ontplooid op het gebied van cultuur en evenementen?

 2. Welke nieuwe accenten op cultureel gebied wil uw partij leggen bij een (eventuele) deelname in het nieuwe stadsbestuur?

 3. Wilt u, bij deelname, het beleid van de Triënnales voortzetten?

4. Van welke programmapunten-cultuur wilt u desnoods een breekpunt maken?

                           ***********************************

Burgemeester Renaat Landuyt (sp.a) :Niets houdt de bouw van de Cactuszaal nog tegen’

1. In tegenstelling tot Vlaanderen hebben we niet bespaard. Integendeel, er is bijgekomen: B-Major!, Bru-Taal en vooral de Triënnale. We hebben de evenementen gespreid in tijd en ruimte, van Ver-Assebroek tot aan de zee, niet alleen met Uitwijken, maar ook met nieuwe jaarlijkse evenementen zoals WeCanDance en Bomboclat.

2. Wij willen verder met het begonnen nieuw beleid. Na de architecturale beeldende kunst van de Triënnale willen we sterker inzetten op de literaire en letteren lijn via verdere uitwerking van Bru-Taal door alle Brugse betrokken culturele instellingen. In het verlengde hiervan maken we van het Guido Gezellemuseum een gezellig letteren-huis met tuin. En samen met de Republiek werken we de kunstendriehoek uit. Poortersloge en de nieuwe Museumhal zorgen voor meer tentoonstellingsruimte. En vergeet niet dat we eindelijk ook een volwaardige depot en museumatelier zullen hebben. Tenslotte: niets houdt de bouw van de Cactuszaal nog tegen. 

 3.Uiteraard. Na als minister van Toerisme Beaufort te hebben gelanceerd, droomde ik er altijd van om ooit de Triënnale terug in Brugge te brengen. Dit is gelukt. Ik ben blij dat sommigen tot inkeer gekomen zijn en tijdig de afschaffing van de Triënnale uit hun programma geschrapt hebben.

4. Ik maak nooit breekpunten en laat me nooit breken. Ik probeer altijd voortdurend iedereen stap voor stap te overtuigen ook cultureel verder met Brugge te gaan. Ook daar is de Triënnale op alle vlakken een mooi voorbeeld van.

Zestig jaar ‘Vrienden van de kunst’

Rudy Denolf (l) en Bertil van Outryve

 

 

Sinds 1958 zijn ze een verrijkende troef voor de Brugse musea: de ‘Vrienden van de Stedelijke Musea’, een vrijwilligerslegioen met 1.800 leden en een veelkoppige werking. Ze doen prospecties, schenkingen en aankopen van kunstwerken, dit in overleg met en steunend op de expertise van het museumbestuur. Ze bestaan zestig jaar en vieren dat men een opgefriste uitgave van hun ‘Museum Brugge Magazine’ en een overzichtstentoonstelling in het Arenthuis onder de vlag ‘Schatten van vrienden, 60 jaar aanwinsten’. Voorzitter Bertil van Outryve en secretaris en doet-al Rudy Denolf lichten hun verhaal toe.

Bertil van Outryve: ‘De werking van de Vrienden is in de loop der tijden enorm veranderd. Nu verzamelen we vooral fondsen via crowdfunding, zoals recent met de succesvolle campagne voor de restauratie van de Bidkapel van het Gruuthusepaleis die 65.000 euro opbracht. Daarnaast doen we ook gerichte aankopen, zoals onlangs met een 15deeeuws borstjuweel van een historische Bruggeling. We richten onze werking ook steeds meer naar publiekswerking en promotie van onze musea, middels exclusieve bezoeken, nocturnes en druk bijgewoonde lezingen in ‘onze’ Vriendenzaal. Een nieuwe look van ons Museumblad en een up-to-date website kon niet achterblijven. Het hoogtepunt is nu de tentoonstelling in het Arentshuis met een selectie van door ons aangekochte kunstwerken.’

EXit: Het verhaal van de Vrienden startte toch vroeger dan in 1958?

Rudy Denolf: ‘Dat klopt. In 1902 werd in het Provinciaal Hof een tentoonstelling georganiseerd met werk van de Vlaamse Primitieven waar 35.000 bezoekers op afkwamen, een zelden geziene overrompeling. In het kielzog kwamen lokale notabelen samen en richtten een maatschappij, De Vrienden van de Musea, op. Het hoofddoel was de bouw van een museum voor de Vlaamse Primitieven die toen nog een bedreigd bestaan hadden in de Bogaerdenkapel. Ze deden ook een aantal aankopen, waaronder Het Laatste Oordeel van JHeronimus Bosch. Spijts de goede wil duurde het toch tot in 1930 vooraleer het Museum er kwam.’

EXit: De werking van die Vrienden verwaterde en in 1958 werd een nieuwe poging opgestart.

Denolf: ‘Op 27 november 1958 werd in het stadhuis de nieuwe vereniging ‘De Vrienden van de Musea’ opgericht. Volgens de statuten mochten alleen werken van overleden kunstenaars worden aangekocht, maar desondanks werden ook heel wat moderne werken als van Paul Delvaux en Magritte aangekocht. Een zeer belangrijke aankoop liep in 1983 met twee luiken van Petrus Christus, maar later onderzoek leerde dat beide panelen nogal ‘ingrijpend’ waren gerestaureerd.’

EXit: Jullie beschikken over een zeer talrijk vrijwilligerslegioen. Opvallend.

Denolf: ‘Vooral na 1987 startte het mooie verhaal van de vrijwilligers die, onder meer, logistieke steun verleenden tijden de grote tentoonstellingen. Zij baatten de museumshop uit en met de opbrengsten werden kunstwerken aangekocht. Er waren ook moeilijke momenten. Een door de Stad bestelde ‘doorlichting van het museumbeleid’, uitgevoerd door professor Guido De Brabander, oordeelde snoeihard over ‘De Vrienden’. Ze hadden ‘te veel impact op het museumbeleid en trokken taken naar zich toe die in feite door het museumpersoneel uitgevoerd moesten worden.’ Later kwam alles weer goed. Voor De Vrienden wordt de uitdaging om op domeinen, waarop de musea om financiële redenen niet kunnen inspelen, zich nuttig te maken.’ (LF)

Schatten van Vrienden, 60 jaar aanwinsten in Arentshuis, tot 27 januari 2019. Bruggelingen gratis, anderen 6 euro. Info op http://www.vsmb.be

 

 

 

%d bloggers liken dit: