Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: juni 2018

Met Charlotte Gainsbourg de zomer in

Art Gallery Hi’Rez: de smaak van water

 

Een nieuwe fototentoonstelling in Art Gallery Hi’Rez (Legeweg 165 in Oostkamp) heeft de zee en het water als inspiratiebronnen. Zes fotografen geven hun visie op dit intrigerende onderwerp.

 

Saskia Boelsums sluit met haar fotografie aan met de historische school van de Nederlandse landschapsschilders. Arno De Pooter een jonge fotograaf die al een duidelijk denkproces heeft uitgestippeld. Een bescheiden, maar heel talentvol kunstenaar. Adrien Hendrickx is één van de beste digitale beeldmanipulators van het land die erin slaagt om het werkinstrument Photoshop zo weinig mogelijk toe te passen in zijn artistiek werk. Jan Pypers combineert digitale technieken met klassieke methodes uit de lmwereld zoals schaalmodellen. Dirk Roseport neemt met Transcendental Tranquility afstand van de tijd en stript de waarneming tot drie elementen: water, horizon en licht. Nick Verhaeghe tenslotte is een jonge kunstenaar met een eigentijdse kijk, reikt ons een typische conceptuele beeldcultuur aan. Hij brengt ons de melancholiek van idyllische strandtaferelen in contrast met de strijd tegen de natuurelementen. (LF)

 _______De tentoonstelling loopt tot 14 juli. Hi’Rez is open tijdens de werkuren, tijdens het weekend van 23 en 24 juni is er open deur. Adres: Legeweg 165 in Oostkamp.

Pitch je fotoproject op De Donkerste Kamer

Gilmar Corriera
young surfer/student
Porto Alegre, São Tomé and Príncipe

 

Fotogek? Noteer alvast ‘Concertgebouw’ en  ‘21 juni’ (zonnewende!) in de agenda en pitch jouw fotoproject in drie (!) minuten, tijdens een speciale editie van De Donkerste Kamer. Je maakt kans op een deel van het entreegeld van die avond. ‘Pitch je fotoproject’ stelt drie fotografen in staat om hun droomprojecten gefinancierd te zien door het publiek (entreegeld 10 euro). Heb je een goed verhaal waarmee je het publiek kunt overtuigen, stuur dan je voorstel in een pdf naar pitch@slrt.be, uiterlijk op 7 juni. Een professionele jury selecteert. Het voorstel omvat een motivatie, een projectplan (1 A4), een curriculum vitae en een portfolio met 10 foto’s.

Stephan Vanfleteren is de headliner van deze Donkerste Kamer-editie en er vertelt over zijn project ‘Surf Tribe’. Hij wordt bijgestaan door Filip Dujardin, Dries Seghers en Teju Cole. Stijn Meuris brengt de ‘spoken column’ en Isolde Lasoen  en Luk Vemeire zorgen voor de muziek. (LF)

 

______

 

www.dedonkerekamer.org

Nieuwe muziektempel in hartje binnenstad

Foto EDM

 

Brugge heeft er een nieuwe (weliswaar kleine) muziektempel bij. Vincent ‘Vinnie’ De Jaegher en Lisa Demeyere, eigenaars van De Kelk in de Langestraat, heropenden de zaal achteraan het café. De ruimte, goed voor 100 à 120 man, kreeg een prachtige metamorfose, met dank ook aan de Brugse kunstenaar Sammy Slabbinck. 

 

‘Music is the answer’, luidt het devies in De Kelk, want de komende maanden willen Vincent en Lisa uitpakken met diverse muziekoptredens in hun splinternieuwe zaal. De buren hoeven nu niet meer – in tegenstelling tot vroeger met de vorige eigenaar – te vrezen voor overlast, want Vincent en Lisa investeerden een bom geld om de zaal geluidsdicht te maken. Tussen het café en de zaal zorgt een sluis er bijvoorbeeld voor dat er geen decibel te veel ontsnapt uit de zaal. Dat konden we zelf vaststellen tijdens het openingsconcert van Jane Doe & The Black Bourgeoises begin maart. ‘We hebben de zaal geïsoleerd volgens het box-in-boxprincipe: dat betekent een zaal in een zaal. Samen met deskundigen hebben we heel wat inspanningen gedaan zodat het geluid enkel in de zaal te horen is en niet erbuiten. Met de buren hebben we goede afspraken gemaakt en we willen onze goede band met hen behouden’, zegt De Jaegher die openstaat voor optredens van alle genres. Ook performances van stand-upcomedians, tentoonstellingen, bedrijfsfeestjes of andere evenementen zijn er mogelijk. De muren kregen alvast een hoog rock-‘n-roll-gehalte aangemeten door een schitterende bekleding met werken van de Brugse kunstenaar Sammy Slabbinck.

 Bovenruimte

Na deze zware investering in tijd en geld willen Vincent en Lisa nog niet op hun lauweren gaan rusten. De grote zaal boven het legendarisch café-met-een-rijke-cultuurgeschiedenis willen ze straks ook nog onder handen nemen. Van zodra de bouwvergunning goedgekeurd is, kunnen ze aan de slag. Ze willen volgens hetzelfde procedé te werk gaan en dus ook een box-in-box installeren. De nieuwe ruimte zal dan plaats bieden aan 250 man/vrouw en dienen voor stand-upcomedy en andere evenementen. Alweer een nieuwe en mooie aanwinst voor hartje binnenstad. (ADC)

 www.facebook.com/cafedekelk voor een uitgebreid overzicht van de optredens

 

Concertgebouw 2018-2019: de kosmos verkend

 Foto Chris Vander Burght

 

Geen discussie: het Concertgebouw kijkt terug op een bijzonder succesvol seizoen met 105.590 bezoekers voor het artistieke programma, waaronder meer dan 16.000 jongeren onder de 26 jaar. Daarmee steeg de publieksopkomst met twintig procent. Het ziet er naar uit dat deze riante cijfers ook dit jaar zullen behaald worden, want de nieuwe seizoensbrochure strooit kwistig met grote namen, huisartiesten, vocale hoogstandjes, meer dan dertig dansvoorstellingen en evenveel concerten kamermuziek, klavier, jazz en een scheutje wereldmuziek. Het jaarthema is de ‘Kosmos’ waarin gezocht wordt naar verbindingen tussen muziek, dans en wetenschap. Lucht en licht van andere planeten: u ook benieuwd naar ‘Einstein on the beach’?

 Ambassadeur

Sinds 2002 ijverde het Concertgebouw voor een erkenning als Vlaamse Kunstinstelling, een soort artistieke ambassadeursrol voor Vlaanderen.  Dit jaar pas werd die promotie doorgevoerd en, noblesse oblige, dat opent mooie perspectieven voor een rijke(re) programmering. Los van deze erkenning ontdekte minister Sven Gatz (Open VLD) recent dat er nog een flink bedrag in de voorraadkast van de Vlaamse Regering lag te wachten, en zo kreeg het Concertgebouw de ronde som van 1 miljoen euro cadeau, bedoeld om verbouwings- en herstellingskosten uit te voeren.

Thema’s

Sinds 2016 weeft het Concertgebouw een thema doorheen haar programmering. In 2016 was dat ‘Rusland en zijn revoluties’, vorig jaar ‘Metamorfoses’ en dit jaar gaat men te rade in de wereld van de kosmische wetenschap. Vanwaar de interesse voor deze pure wetenschap?

Artistiek directeur Jeroen Vanacker: ‘Dit thema biedt ons zoveel inspiratie, waardoor we er zelfs een veertiendaags festival aan wijden. Het programma belicht op alle mogelijke manieren de vaak sterke link tussen kunst en wetenschap. Wetenschapper Thomas Hertog (KU Leuven, was bevriend met Stephan Hawking) en cellist Arne Deforce leggen de analogie bloot tussen muziek en kosmos tijdens een unieke performance. Een andere kunstenaar (Karl Van Welden) goochelt met kunstwerken over de planeet Mars. De bedoeling is dat we een seizoen lang stilstaan bij de bijzonderheid van onze planeet Aarde waar we zorg moeten voor dragen.’

 DE REST VAN HET ARTIKEL LEEST U IN DE PAPIEREN EXIT VAN JUNI. GRATIS MEE TE NEMEN OP MEER DAN HONDERD VERDEELPUNTEN.

Paul Van Damme stelt nieuw boek ‘Propaganda in België’ voor

 

De Loppemse auteur en historicus Paul Van Damme heeft met ‘Propaganda in België (1934-1951)’ een nieuw boek uit. Van Damme schreef zowel geschiedenisboeken voor scholen als wetenschappelijke werken. Hij werkte twee jaar aan zijn recentste publicatie. ‘Veel mensen denken dat schrijven iets romantisch is, maar de realiteit is anders’, vertelt Van Damme. ‘Dat is ’s nachts wakker worden, onaanspreekbaar zijn en veel piekeren.’

 ‘Propaganda in België’ is uitgegeven door het Davidsfonds. ‘Vorig jaar presenteerde Paul nog een kort voorproevertje en de inhoudstafel,’ vertelt Ann Van Camp, uitgever bij Davidsfonds, ‘maar het was meteen duidelijk dat het de moeite waard was om te publiceren. Het is een toegankelijk boek. Het is belangrijk dat iedereen toegang krijgt tot historische analyses met voldoende nuance.’

 Weten hoe propaganda werkt

Propaganda heeft doorgaans een eenvoudige boodschap die consequent herhaald wordt. De boodschappen zijn emotioneel geladen en werken in op het groepsgevoel. Ze creëren een vijand en richten zich op een grote massa. Voorts hebben propagandaberichten een autoritaire toon en dulden ze geen tegenspraak. Het gaat niet om gelijk hebben, maar om gelijk halen.

Het boek van Paul Van Damme bevat veel karikaturen, foto’s en afbeeldingen. Het werk belicht een breed maatschappelijk spectrum dat zich niet beperkt tot politieke partijen, maar informeert over propaganda in sport, literatuur en toerisme. ‘Mensen mobiliseren kan enerzijds positief zijn, maar kan anderzijds fout uitdraaien als het om stellingen gaat die gevaarlijk zijn,’ zegt Van Camp. ‘In een wereld vol massamedia is het belangrijk om te weten hoe propaganda werkt. Er kon dus geen beter moment zijn om zoiets te publiceren dan nu.’

Publiekshistoricus en professor aan de Universiteit Gent Bruno De Wever kwam het boek vorige maand voorstellen. Hij is gespecialiseerd in de Tweede Wereldoorlog en noemt ‘Propaganda in België’ een geweldig boek dat niet mag ontbreken in de boekenkast van mensen die een hart hebben voor geschiedenis: ‘Het is een boek waarvan ik wou dat ik het zelf geschreven had. De bibliotheken staan vol mooie titels, maar blijken slechts een camouflage te zijn van een hol vat. Niet met dit boek.’ (FL)

 

____

 

BKSLV speelt ‘De Bevrijding van Sint-Lenaert’

 

Het gezelschap BKSLV is een buitenbeentje in het Brugse amateurtheater, al was het maar omdat ze in juni spelen, een periode waarin alle kringen genieten van een welverdiende vakantie. Op 14, 15 en 16 juni staan ze op de planken van de Magdalenazaal met een eigen creatie. Auteur van dienst is Ignace De Keyser. We schrijven WOII en we gaan richting Sint-Lenaert, een dorpje ergens tussen Liskapelle en Kruiskerke.  

 EXit: Een stuk over WOII in een periode van vele herdenkingen rond de Grote Oorlog in 1914-1918?

Ignace De Keyser: ‘Ik had aanvankelijk WOI als uitgangspunt willen nemen. Die actualiteit sprak me heel erg aan en ik wilde ook graag aansluiten bij de vele evenementen in dat kader. Op een bepaald moment had ik echter de ingeving om iets te doen rond een bevrijding. Ik had een aantal beelden en situaties in mijn hoofd. Alleen eindigt WOI niet met een bevrijding, maar met een wapenstilstand (lacht). In WOII werd ons land wel van onder het juk van de vijand gehaald, dus op die manier ben ik in die periode terechtgekomen.’

EXit: Wat is het verhaal?

De Keyser: ‘Het is moeilijk om daar veel over prijs te geven. Alles start vanop het centrale plein in het dorpje Sint-Lenaert. De Duitsers zijn net weg getrokken. Alles wordt in gereedheid gebracht voor de festiviteiten. Het dorp is versierd, het volkslied wordt uit volle borst geoefend, de processie staat op vertrekken … Alles is tot in de puntjes voorbereid, maar al snel blijkt dat een bevrijding niet altijd zo vlekkeloos verloopt. Is de vijand wel echt weg? Van bij het begin stapelen de vergissingen zich op. De spreekwoordelijke roetsbaan gaat van bij de start steil naar beneden en de ene komische situatie volgt na de andere.’

 EXit: Vanwaar dat fictieve dorpje?

De Keyser: ‘We kiezen voor een volks stuk met veel humor. De bevrijding is een heel herkenbaar gegeven. We versterken dat alles door de gebeurtenissen te situeren in een dorpje dat in Brugge zou kunnen gelegen zijn. We voeren er heel herkenbare inwoners op, personages van vlees en bloed. De eerste schepen is de rijkste boer van het dorp en wil zich profileren voor de nieuwe verkiezingen na de oorlog. De dorpspastoor vindt dat de viering ruikt naar misplaatste propaganda, want in het dorp is eigenlijk niets gebeurd tijdens de oorlog. En er duikt een wraakzuchtige Duitse piloot op die tijdens de oorlog werd neergehaald … ’

DE REST VAN HET ARTIKEL LEEST U IN DE PAPIEREN EXIT VAN JUNI. GRATIS MEE TE NEMEN OP MEER DAN HONDERD VERDEELPUNTEN.

 

_______

 

‘De Bevrijding van Sint-Lenaert’ van De bijna-koninklijke-Sint-Lenaert-Vrienden, 14, 15 en 16 juni, bkslv2018@gmail.com of t 0468 56 00 03. 

Leen Speecke neemt afscheid van haar bibliotheken

Leen Speecke

 

‘De bibliotheek is veel opener geworden’

 

Achtendertig jaar geleden startte Leen Speecke in de openbare bibliotheek van Brugge haar loopbaan tussen boeken. Na het pensioen van Jan Vandamme in 1988 werd ze de nieuwe hoofdbibliothecaris. Vandaag zet ze een stap opzij en volgt Koen Calis haar op. Hij wordt het hoofd van bibliotheek de Biekorf en de twaalf bijbehorende filialen in de Brugse deelgemeentes. Een gesprek.

 EXit: Leen, je bent een van de oudgedienden in dit huis.

Leen Speecke: ‘Ik werk in de bibliotheek sinds oktober 1980. Toen was de bib nog ondergebracht in het Tolhuis op het Jan van Eyckplein. Ik startte er als baliemedewerker in de leeszaal. In oktober 1986 zijn we verhuisd naar onze huidige locatie de Biekorf in de Kuipersstraat. Er werken vandaag nog vijf mensen die het Tolhuis hebben ‘meegemaakt’. Jan Vandamme was nog tot januari 1988 hoofdbibliothecaris en daarna volgde ik hem op. Toen we verhuisden naar de Biekorf wenden we amper aan de grote ruimtes. We vonden elkaar niet terug (lacht). Intussen is het hier ook al druk bezet.’

 EXit: Wat is de grootste verandering waarmee je geconfronteerd bent in die voorbije 38 jaar?

Leen: ‘De bibliotheek is veel opener geworden. Zowel het gebouw als de sfeer en de dienstverlening. Nu zitten we middenin de stad en staan we veel meer in de maatschappij.’

 EXit: Koen, zijn er vandaag uitdagingen die nog niet ingevuld zijn?

Koen Calis: ‘We hebben al een hele weg afgelegd, maar we hebben nog een aantal nieuwe uitdagingen. Er is alles wat met de digitalisering te maken heeft, zowel naar de impact op je publiek als naar de impact op je organisatie. Het tweede spoor dat we nog meer willen uitwerken is het maatschappelijke facet waarbij je als bibliotheek een maatschappelijke instelling bent. Je moet op een aantal vlakken mensen ondersteunen. Vroeger was het voldoende om een boek uit te lenen. Anno 2018 hebben sommigen behoefte aan een andere manier van kennisoverdracht. Hoe doe je dat en wanneer stop je met een bibliotheek te zijn? Dat is een grote uitdaging.’

Leen: ‘De behoeften van de mensen zijn ook veranderd. De helft van de mensen die hier over de vloer komen, gaan niet buiten met een boek. De functie van een bib is veranderd.’

 Koen: ‘Ook de plek wordt steeds belangrijker. Veel mensen komen niet om te lezen, maar om andere dingen te doen. Om de wifi te gebruiken of om te studeren. Dat zijn nieuwe vormen waarin je hen moet ondersteunen, los van je collectie boeken.’

DE REST VAN HET ARTIKEL LEEST U IN DE PAPIEREN EXIT VAN JUNI. GRATIS MEE TE NEMEN OP MEER DAN HONDERD VERDEELPUNTEN.

 

Beuk rockt in De Kelk

 

‘We beschouwen onze fans als vrienden en vriendinnen’

 

Het gaat al een tijdje hard voor BEUK, heel hard, zelfs. Na drie jaar staan er al meer dan 150 optredens op de teller voor het Nederlandstalige powertrio uit Brugge. Met hun pure rock ’n roll-muziek zijn Laurent De Moor (drums), Matthias Demey (gitaar) en Roel Jacobus (zang en basgitaar) zelfs een graag geziene band over het kanaal. Sant in eigen én buitenland, dus. Op vrijdag 8 juni beuken ze erop los in het nieuwe zaaltje van De Kelk, als voorprogramma van The Godfathers.

 EXit: Wat hebben jullie ondertussen geleerd uit die vele optredens?

Roel Jacobus: ‘Veel live spelen, is voor een harde rock ’n roll-band de beste leerschool. Het is ook goed van een authentiek kenmerk te hebben, bij ons zijn dat Vlaamse teksten in een zee van Engels. Bovenal leerden we dat oprechtheid en plezier primeren. Dat merkten we achter de schermen bij onder meer The Godfathers, Dog Eat Dog en Motörheadgitarist Phil Campbell.’

 EXit: Jullie worden op handen gedragen door jullie fans. Wat maakt BEUK zo populair?

Jacobus (lacht): ‘Dat moet je hen vragen! Misschien omdat er geen afstand is: wij beschouwen onze fans gewoon als vrienden en vriendinnen.’

EXit: Ook in Engeland slaat BEUK goed aan. Mogen we dat vreemd vinden voor een band met Nederlandstalige teksten?

Jacobus: ‘Ze houden daar van muziek die nieuw en vooral ‘anders’ is. Radiomakers raadden er ons af om daar op het Engels over te schakelen. Zij krijgen wekelijks honderden cd’s toegestuurd en wat wij doen, springt eruit. Het Nederlands bevat klanken die zij exotisch vinden. Ook live hebben we daar na bijna twintig concerten dezelfde ervaring. Het publiek brult de refreinen mee en komt nadien vertellen: ‘If it rocks, who cares about the language?’. Het is wel grappig dat in Londen mensen in onze T-shirts naar optredens komen.’

 DE REST VAN HET ARTIKEL LEEST U IN DE PAPIEREN EXIT VAN JUNI. GRATIS MEE TE NEMEN OP MEER DAN HONDERD VERDEELPUNTEN.

Straffe vrouwen in de Eerste Wereldoorlog

Foto Friese Landuyt

 

Van 1 tot 24 juni loopt er in het Stadsarchief een tentoonstelling over vrouwen in de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). De expo is een initiatief van Viva la Vida en toont enkele verhalen van vrouwelijke spionnen en verzetsstrijders tijdens de Eerste Wereldoorlog. Daarnaast belicht de expo ook hoe de gewone vrouw wist te overleven in ongewone omstandigheden.

 

Met de herdenking van 100 jaar WOI zijn er heel wat tentoonstelling en evenementen over het internationaal conflict. Daarin staan het front en de mannelijke soldaten vaak centraal. ‘De vrouwen op het thuisfront moesten echter ook hun mannetje staan’, zegt Barbara Roose, voorzitster van Viva la Vida. ‘Ze namen de taken over van mannen die aan het front vochten, belandden in de prostitutie of verzetten zich actief tegen de Duitse bezetter. Grote of kleine verhalen, ik heb er een groot respect voor.’

De expo ‘Straffe vrouwen in de Eerste Wereldoorlog’ toont voornamelijk banners waarop verhalen en foto’s te zien zijn van vrouwelijke spionnen en verzetsstrijders. ‘Het unieke aan de expo is dat het Stadsarchief van Brugge heel wat materiaal heeft over de oorlogsjaren. Zo heeft ze nog brieven van vrouwelijke spionnen. Dankzij dat archief kunnen we de expo aanvullen met kijkkasten.’ Verder heeft de Brugse glaskunstenares Pia Burrick aan de hand van foto’s glazen vrouwenportretten gemaakt.

 Straffe verhalen

Een van de vrouwelijke spionnen die de expo belicht, is Marthe Cnockaert (1892-1969). Tijdens de Eerste Wereldoorlog gebruikt Marthe het café van haar ouders in Roeselare om informatie los te krijgen van Duitse officieren. Na twee jaar ontmaskeren Duitse soldaten haar en wordt ze ter dood veroordeeld. De straf wordt uiteindelijk omgezet in levenslang. Na de oorlog publiceert Marthe heel wat romans over haar avonturen tijdens de oorlog.

Ook Brugge levert tijdens de Eerste Wereldoorlog een spionne. Anne De Beir (1874-1971) is bij aanvang van de oorlog een weduwe met vier kinderen – wat op zich al een hele prestatie is. Ze biedt hulp aan Belgische vluchtelingen en gewonde militairen en verstuurt op listige wijze boodschappen naar Engeland. Net zoals Marthe wordt haar terdoodveroordeling omgezet in levenslang. Hoewel de Duitsers haar gunstigere straffen blijven aanbieden, blijft Anne ontkennen dat ze een spionne is. Op 10 november 1918 komt ze vrij.

 Naast de spionnenverhalen is er in de expo ook plaats voor kleine helden. Op 12 oktober 1918 ziet de tienjarige Yvonne Vieslet uitgehongerde Franse soldaten die gevangen waren door het Duitse leger. Ze gooit haar schoolkoek naar de soldaten en een Duitser schiet daarom Yvonne neer. Enkele uren later overlijdt het meisje. De Belgen zijn oorlogsmoe en Yvonne wordt voor hen een symbool. Daarom krijgt ze van de toenmalige Franse president Poincaré postuum de medaille ‘De la reconnaissance Française’. (LF/FL)

 

%d bloggers liken dit: