Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: augustus 2018

Soulpopband Louie op 7 september in De Kelk

Foto Michiel Devijver

 De Gentse soulpop band met Brugse roots Louie werd met hun debuut-EP Movin’ On het voorbije jaar nog geselecteerd voor De Nieuwe Lichting en Humo’s Rock Rally 2018. De EP kreeg mooie reviews, de single Movin’ On kreeg airplay op Studio Brussel en Radio 2, en ook live werd de band gesmaakt. Niet voor niets omschreef het Brugsch Handelsblad Movin’ On als “dé soundtrack voor de zomer”.

Na een pak leuke concerten komt de band nu met nieuw materiaal aanzetten met een meer mature en steeds evoluerende sound.

Louie stelt op vrijdag 7 september ook een nieuwe single voor.

Slow Lee opent de avond in De Kelk met een solo-optreden. Slow Lee is het alter ego van Bruggeling Korneel Muylle. Hij ademt authenticiteit, met een vriendelijk knipoog naar Amerikaanse collega’s, en levert de soundtrack voor lange ritten met de auto, het liefst in een besneeuwd landschap, aangestuurd door hoop en de verwachting van het terugzien van een oude liefde. Of vriend.

Slow Lee stond al op de podia van Leffingeleuren, Stadsschouwburg Brugge, Labadoux Festival, … en nu dus ook in zijn hometown in De Kelk.

 http://ticketsbrugge.be/nl/louie—single-release-4 en

https://www.facebook.com/events/927170180974571/

 

Wegwijs in de wereld van de psychopaten

 

Aan de hand van 150 pertinente vragen schetst auteur Guido De Ville in zijn nieuw boek ‘De psychopaat gaat over lijken’ een beeld van hoe psychopaten te werk gaan en hoe je ze kunt ontmaskeren. Als chef van de afdeling Jeugd en Zeden en later als lesgever in ondervraagtechnieken aan verschillende politiescholen was De Ville meer dan eens getuige van het gedrag van psychopaten.

De Ville is met dit boek niet aan zijn proefstuk toe, want eerder verscheen van zijn hand de werken ‘Het grote leugenboek’ en ‘Leer liegen. Hij geeft ook lezingen over leugendetectie en het omgaan met de psychopaat.

‘Ze (m/v) zullen zich manifesteren als manipulators, oplichters, leugenaars, egoïsten die zich met hun charme en mooie praatjes in je leven binnen werken en daar een woestenij achterlaten’, zegt De Ville die geen psycholoog is, maar in zijn beroepsleven vaak met het gedrag van psychopaten te maken kreeg. ‘Het kan de seriemoordenaar zijn, maar ook de man die je niet bestaande immobiliën verkoopt, de narcist die de ene seksuele verovering aan de andere rijgt zonder gevoel, de echtgenoot die jarenlang zijn vrouw geestelijk terroriseert, de advocaat die zonder wroeging een procedurefout uitlokt om een verkrachter vrij te krijgen, de nachtclubportier die met plezier mensen in elkaar ramt of de manager die er genoegen in schept zijn personeel te pesten. Maar misschien is geen van hen een psychopaat en is het de nieuwe liefde van wie je niet eens weet dat hij/zij je manipuleert. Tot plots je bankrekening geplunderd is.’

In het boek stelt hij 150 vragen (onder meer ‘Zijn psychopaten te genezen?’ ‘Wat is het verschil tussen een gewone crimineel en een psychopaat?’ ‘Hebben psychopaten emoties?’) die hij op een eenvoudige manier probeert te beantwoorden. ‘Met mijn boek wil ik de lezer wegwijs maken in het begrip psychopathie en zijn werkelijke betekenis. Ik wil de lezer leren hoe je een mogelijke psychopaat kunt herkennen en hoe je er kunt tegen beschermen’, aldus De Ville.

http://www.zorrobooks.be

De nieuwe Beurssite krijgt vorm

 

‘Hoogwaardige architectuur op Brugse maat’

 

Er is ruim 18 jaar over gegaan, maar het dossier ‘Beurshalle’, zowel een nieuw beursgebouw als een nieuwe congreszaal, staat eindelijk ‘start to run’. Met deze realisatie neemt Brugge straks een hoge vlucht op het vlak van moderne architectuur, een evolutie die onstuitbaar werd ingezet in Brugge-2002 met de bouw van het Concertgebouw. De nieuwe Beurssite zal straks, met het heraangelegde Koning Albertpark en het nieuwe ’t Zand, een heel frisse en eigentijdse look geven aan de Brugse inkom.

 Ere wie ere toekomt, het was schepen Boudewijn Laloo die als geen ander dit dossier heeft voort gestuwd. Sinds 2000, toen als schepen van financiën, pleitte hij in menig kranteninterview voor ‘een Brugge waardige beurs- en congresinfrastructuur’. In 2003 mocht een studiebureau op zoek gaan naar mogelijke locaties. Kwamen aan bod: Veemarkt Sint-Pieters, Kanaaleiland, de Oesterparking (achterkant station) en de Vaartdijkstraat. Elke locatie bleek verdedigbaar met specifieke moeilijkheden, maar er daagden amper privé-investeerders op voor dit project. In 2015 besliste het schepencollege dan maar om het dossier vanaf de start terug te openen. De heraanleg van ’t Zand en de Vrijdagmarkt bood onverhoopte kansen om de oude, tot op de draad versleten, Beurshalle te slopen en West-Brugge te verrijken met een groots bouwproject.

EXit: Vreemd dat voor dit bouwdossier geen privé-investeerders opdaagden?

Schepen Boudewijn Laloo: ‘Ze bleken niet zeer geïnteresseerd om grote risico’s te nemen. Daarom hebben we beslist om het zelf te doen. De financiële middelen daarvoor halen we uit de toeristentaks. Zij, de toeristen, betalen uiteindelijk het gebouw, niet de Bruggeling.’

EXit: Sommigen beweren dat dit congrescentrum te klein opgezet is?

Laloo: ‘Deze kritiek hebben we vroeger ook gehoord bij de bouw van het Concertgebouw. Vandaag hoor je die opmerking niet meer. Voor een megacomplex ontbreekt de ruimte. Dit gebouw is op Brugse maat gesneden.’

EXit: Voor de architectuurwedstrijd daagden enkele grote namen op?

Burgemeester Renaat Landuyt: ‘Wij kozen voor het werk van de Portugese toparchitect Souto de Moura, omdat de sterkte van zijn ontwerp schuilt in het feit dat hij een gebouw voorstelt dat zich niet opwerpt tegenover de stad, maar er zich aan aanpast. Dit is de kracht en de pracht van dit concept. Het is gericht op de omgeving. Bovendien ben ik zeer tevreden met dit project omdat het West-Brugge terug verbindt met de rest van Brugge.’

De werkwijze voor de toekenning wordt stilaan vertrouwd. Voor de bouw van het Concertgebouw werd al een jury van deskundigen, onder leiding van (wijlen) Gerard Mortier, samengebracht. Voor het Beurshalle-dossier werd die eer toevertrouwd aan bOb Van Reeth, een onbetwiste autoriteit in architectuurmiddens.

bOb Van Reeth: ‘Ik heb het geluk gehad om zowel in binnen- als in buitenland veel als ontwerper gevraagd te worden. Dit soort opdrachten eist een grote gevoeligheid voor delicate en zogenaamde ‘moeilijke plekken’. Sinds 2011 ben ik trouwens lid van de Brugse expertencommissie van Unesco. En als voorzitter was ik ook al betrokken bij de beoordelingen van de inzendingen voor de heraanleg van ’t Zand.’

‘Wat mij als voorzitter hierbij sterk opviel, is de bijzonder grote professionaliteit van de stedelijke diensten bij het nazicht en de opvolging van het dossier. Ik ben deze bijzondere kwaliteit op lokaal niveau zelden tegengekomen.’ (LF)

 

Een oktober-EXit om naar uit te zien

EXit-oktober haalde Gunther Broucke, intendant Brussels Philharmonic,  voor de micro, alsook twee enthousiaste koks voor Kookeet, een even enthousiaste Bart Geernaert van De nieuwe Republiek en een pagina tips voor Open Monumentendag….EXit is er klaar voor.

Bomboclat en PachaFest nemen ze onder handen

Familie Loosveldt zit nooit stil: ‘Er beweegt veel in deze stad’

Vader en zoon Loosveldt (foto EDM)

 

Als de naam Loosveldt valt aan een gesprekstafel, dan weet je geheid dat er weer reden is tot feest in (Zee)Brugge. Vader Frank (65) en zoon Wannes (31) zijn momenteel, elk op hun manier, volop in de weer met de organisatie van het muziekfestival Bomboclat op vrijdag 24, zaterdag 25 en zondag 26 augustus op het strand van Zeebrugge en met de organisatie van PachaFest op zaterdag 22 en zondag 23 september aan de Sint-Pietersplas. Ondernemende baasjes, die Loosveldts. ‘We hebben redenen genoeg om nog vele jaren voort te doen.’

 

EXit: Organiseren: zit dat in de genen bij de familie Loosveldt?

Frank Loosveldt: ‘Ik kom niet uit een familie van ondernemers, maar ik ben zelf wel altijd heel ondernemend geweest. Toen ik 16 jaar was, hielp ik al mee met de oprichting van het jeugdhuis ’t Schuurke in Harelbeke. We hadden toen 1.000 leden. Ik noem mezelf een socio-cultureel ondernemer. Mijn focus ligt op het ondernemen, maar altijd met een blik naar de samenleving. Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar ook in het sociaal ondernemerschap moet je altijd een commercieel doel voor ogen hebben. Het financiële plaatje moet altijd kloppen. Economie is een drijfveer, maar bij ons is het dus niet winst maken om de winst, maar voldoende financiële middelen genereren om je doel te realiseren. Wijlen mijn vrouw Bernadette was ook sterk in het organiseren. In het opvoedingsproces zullen we dat bewust en onbewust meegegeven hebben aan onze kinderen.’

 EXit: Heb jij dat bewust ervaren?

Wannes Loosveldt: ‘Ik had het gevoel dat we in onze jeugdjaren heel vrijgelaten werden. Er werd ons nooit opgelegd: je moet zus, je moet zo… Ik herinner me wel goed dat als je met iets niet akkoord ging, dat je voor je gelijk moest opkomen en er voor moest strijden. In het middelbaar had ik dreadlocks en moest ik van de schooldirectie mijn kapsel aanpassen. Mijn ouders zeiden dat ik daartegen moest protesteren. Mijn vader suggereerde zelfs dat ik een zitstaking moest organiseren. Ik heb ze wel afgedaan, maar na een periode van zwaar rebelleren, ben ik op mijn laatste dag terug naar die school gegaan om ‘salut’ te zeggen. Met nieuwe dreadlocks.’

‘Mijn pa heeft me wel gestimuleerd om zelfstandig te werken en niet zozeer in opdracht van een bedrijf. De  boodschap die we het duidelijkst hebben meegekregen: doe het op je eigen manier, maar houd altijd rekening met het sociale aspect. Op school moesten we altijd aandacht hebben voor de kindjes die het minder goed hadden. Bij verjaardagen waren er twee keuzes: je geeft een feestje waarop de hele klas is uitgenodigd of je geeft geen feest. Dat sociale zat toen al diepgeworteld, het ondernemerschap is niet zo hard doorgeduwd. We voelden wel dat we enorm werden gesteund als we een party of feest organiseerden. Op mijn veertiende was ik al in de weer met de organisatie van fuiven. Het stimuleert als je appreciatie krijgt van het thuisfront. Als er iets mislukt, dan is de steun ook heel belangrijk en die was er altijd. Nooit je kop laten hangen, maar steeds koppig voortdoen.’

EXit: Vorig jaar vond de eerste editie van het festival Bomboclat in Zeebrugge plaats. Tevreden?

Wannes: ‘Het was een succes volgens onze verwachtingen. Het was niet de bedoeling om een festival van dit niveau neer te zetten en er meteen het grote geld van te verwachten. Bomboclat is een groeiverhaal. We hebben bepaalde pijlers vooropgesteld die we willen realiseren. In de genres reggae, dancehall en afro brengen we hedendaagse topartiesten samen, maar we hebben ook aandacht voor opkomend talent. We proberen hiervoor een jonge doelgroep aan te spreken, niet alleen in de niche, maar ook iets breder. De combinatie van locatie (strand van Zeebrugge) en good food mag ook een succes worden genoemd. We hebben dus redenen genoeg om nog vele jaren door te doen.’

 DE REST VAN HET INTERVIEW LEEST U IN DE PAPIEREN EXIT

_____www.bomboclat.be en www.pachafest.org

 

(Eventjes) vakantie!

EXit online gaat er eventjes uit. Terug op 25 augustus. De papieren EXit ligt op 25 augustus wel in de vertrouwde rekken.

Grt.

Lissewege baadt in het licht

Foto Stijn Vos

 

‘Het dorp is de hoofdrolspeler’

 In het weekend van 17 en 18 augustus staat Lissewege al voor de twintigste keer in de schijnwerpers van het jaarlijkse Lichtfeest. Het recept is wijd en zijd bekend en blijft dan ook behouden: honderden kaarsjes voor de vensters, muziek, vuurinstallaties, lichtkunst en straattheater. Het programma speelt zich af langs een feeëriek decor en is doorlopend te zien tussen 21 uur en 23.30 uur. Alles gratis natuurlijk.

Lissewege Lichtfeest in het geesteskind van bezige bij Rudy Meyns, afkomstig uit Lissewege en vandaag aan de slag bij de VBRO en MENT-tv.

Rudy Meyns: ‘Dat is zo, dit was mijn initiatief dat ik in 1998 heb opgestart, zonder enige noemenswaardige steun van eender wie. De ondertoon was: lichtjes, sfeer, gezelligheid en een stukje lokale geschiedenis. De eerste jaren waren de evocaties het werk van de lokale toneelkring. Ik schreef een scenario en regisseerde het geheel. Ik zocht elk jaar een nieuwe thema. In de beginjaren stond ik er alleen voor. Heb mij toen kreupel gesleurd om de nodige belichting bijeen te brengen.’

‘In 2006 kwam Brugge Plus in beeld. Zij kregen de opdracht om het Lichtfeest te organiseren. Ik ben daarvoor gaan aankloppen bij toenmalig burgemeester Patrick Moenaert. Ik vertelde hem dat ik al die jaren al mijn vrije tijd en veel geld investeerde in het feest en dat ik niet begreep waarom de Stad Brugge zo afkerig was van het project. Hij heeft ons, ikzelf en stadsgids Mia Lingier, nadien ontvangen voor een positief gesprek. Het resultaat was aanvankelijk een meertalige brochure en het ter beschikking stellen van jobstudenten. Later kwam dan Brugge Plus erbij.’

‘De formule is grotendeels onveranderd gebleven, maar het geheel is grootser geworden. De publieke belangstelling is eveneens groot. We zetten daarom stevig in op het publiek dat aan de kust vertoeft. Weet je, de eerste keer daagden er meteen 5.000 bezoekers op. Nooit eerder gezien. De cafés zaten na één dag zonder bier. Voor deze editie zijn een aantal taferelen grondig vernieuwd. Het publiek wordt gevraagd om een aansteker mee te brengen. Wellicht brengen we dan het grootste vuurwerk van Lissewege. Het dorp is de hoofdrolspeler. Niet te missen!.’ (LF)

http://www.bruggeplus.be

 

Brugse kunstgaleries nodigen uit

Foto Mathias Casaer

 

Acht galeries voor actuele kunst en design in de Brugse binnenstad organiseren in het weekend van 17, 18 en 19 augustus het Brugge Galerie Weekend. Zij programmeren tentoonstellingen op het traject van de Triënnale Brugge 2018 én geïnspireerd door het thema van de Triënnale, Liquid City – Vloeibare Stad. De exposerende kunstenaars reageren op de uitdagingen van de vloeibare samenleving.

 In het historische Brugge is de laatste jaren, onder impuls van private en publieke initiatieven en niet in het minst door de Triënnale, de belangstelling voor hedendaagse kunst toegenomen. In de voorbije jaren kwamen er enkele galeries voor actuele kunst en design bij en het aantal blijft groeien. Liefhebbers van hedendaagse kunst en design vinden in Brugge een ruim en kwaliteitsvol aanbod.

De galeries willen dit aanbod en hun aanwezigheid in de binnenstad meer in de kijker zetten met de organisatie van een galerieweekend. Triënnale Brugge was de ideale gelegenheid om samen te werken. Alle galeries lieten zich voor hun programmatie tijdens het gezamenlijk galerieweekend van 17, 18 en 19 augustus inspireren door het thema van de Triënnale. Drie dagen lang zal Brugge extra in het teken staan van hedendaagse kunst en design. Het initiatief zet Brugge als hedendaagse stad mee op de kaart. Brugge hoeft dus niet achter te blijven op Antwerpen, Brussel, Knokke-Heist of Amsterdam, waar galerieweekends een vaste waarde zijn.

Volgende kunstenaars exposeren tijdens het galerieweekend: Wim Ricourt, Tom Herck, Maaike Leyn, Marion Moskowitz, Ilona Plaum, Hans van der Ham, Romain Weintzem, Babette Degraeve, Sophie Domont, Ief Spincemaille, Wouter Hoste, Harvey Bouterse, Atelier Serruys, Alexander D’Hiet, Luc Peire, Michel Martens, Vic Gentils, Andre Bogaert, Gilbert Swimberghe, Kurt Lewy, Guy Vandenbranden, Pol Mara, Mathias Casaer en Marc Schepers.

De thema’s en invalshoeken variëren. Vanuit het idee van de vloeibare maatschappij wordt verwezen naar verandering of onzekerheid, beweging, vernieuwing, flexibiliteit. De kunstenaars zoeken naar antwoorden op de uitdagingen voor de samenleving, zoals milieuvervuiling en recyclage, immigratie, industrialisatie en wapenwedloop. Eén van de galeries brengt ons terug in de tijd met werk van kunstenaars uit de Triënnales Brugge van de jaren 70.

Kunst stelt vragen, geeft kritiek of raakt ons. Het geheel is een boeiende mix van installaties, sculpturen, schilderijen, fotografie, grafiek en keramiek.

De galeries overwegen om dit initiatief voort te zetten en op jaarlijkse basis een weekend te organiseren.

De acht deelnemende galeries zijn Absolute Art Gallery, Black Swan Gallery, Galerie Broes, Galerie Pinsart, Galerie Thomas Serruys, Galerie Vanlandschoote, Kind of OJ en 44 Gallery.

 

Alle galeries zijn open op vrijdag van 18 tot 21 uur en op zaterdag en zondag van 11 tot 18 uur. De toegang is gratis en het programma vind je op www.bruggegalerieweekend.be. Info 0478 293239

 

 

 

 

 

Buccarella wint Musica Antiqua-wedstrijd

De Italiaan Andrea Buccarella (°1987) won gisterenavond de finale van de Internationale Wedstrijd Musica Antiqua, die in 2018 focuste op het klavecimbel. De tweede prijs ging naar de Duitser Alexander von Heißen en de jury reikte een derde prijs ex aequo uit aan de Russin Anastasia Antonova en de Italiaan Cristiano Gaudio. De Italiaanse Rosella Policardo kreeg een eervolle vermeldng van de jury en mocht eveneens de publieksprijs in ontvangst nemen.

De winnaar van de eerste prijs krijgt naast een geldprijs ook de kans om recitals te spelen in huizen als MAfestival Brugge, Bozar Music Brussel, Monteverdi Festival Cremona, Musikfestspiele Potsdam Sanssouci, Festival Musical du Hainaut, Tallinn Harpsichord Festival en Mars en Baroque Marseille.

Sinds 2013 beloont een onafhankelijke jury van Outhere Music een van de finalisten met een professionele opname bij het vermaarde Ricercar label. Andrea Buccarella sleepte ook deze prijs in de wacht.

Het repertoire van de Internationale Wedstrijd Musica Antiqua 2018 voor klavecimbel moet kandidaten uitdagen om hun muzikale vindingrijkheid, gedegen techniek en stijlbeheersing te demonstreren. De finalisten moesten aan de slag met fragmenten uit Huitième Ordre van François CouperinPièces de clavecin en concerts van Jean-Philippe Rameau en Ceci n’est pas une passacaille van Johan Huys (creatie 2018).

De Internationale Wedstrijd Musica Antiqua, die tijdens het MAfestival in Brugge gehouden wordt, behoort tot de belangrijkste wedstrijden oude muziek wereldwijd. De wedstrijd richt zich tot jonge, hooggekwalificeerde uitvoerders uit binnen- en buitenland, gespecialiseerd in de historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk. 78 deelnemers meldden zich aan voor deze editie. 69 van hen stelden zich uiteindelijk voor tijdens de preselecties.

Tot de halve finale werden 15 kandidaten toegelaten, 5 van hen mochten deelnemen aan de finale. Zij werden beoordeeld door een internationale jury van gereputeerde pedagogen en uitvoerders: Johan Huys (BE), Skip Sempé (FR/US), Andrea Marcon (IT), Carole Cerasi (UK), Olga Martynova (RU) en Menno van Delft (NL).

 

 

Kant in Brugge

 

Van 13 tot 25 augustus 2018 brengt Brugge de magie van de kant tot leven tijdens het Wereldkantcongres met een veelzijdig programma. Tweeduizend kantliefhebbers en -experts uit de hele wereld zullen hieraan deelnemen. Aangezien Brugge en kant sinds mensenheugenis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, vormt de stad de perfecte locatie voor dit congres.

Het congres plaatst de kant in een historische context, maar legt het accent op het hedendaags kantgebeuren. De workshops vinden plaats van 13 tot 16 augustus. Het congres zelf start op 17 augustus en loopt tot 19 augustus in unieke locaties gespreid over drie stadsdelen. De gotische Sint-Gilliskerk is het decor voor de tentoonstelling ‘Vlijtige vingers ter ere van Gods glorie: Religieuze kant uit Brugse kerken en kloosters’, een samenwerking met de Brugse Musea. In de nabijheid van het Begijnhof wordt de Bogardenkapel omgevormd tot ‘Kantkapel’ door studenten van de stedelijke Academie.

 

In het centrum van de stad doet het Stadsarchief het sociaal-economische aspect van het kantleven van destijds uit de doeken. In de Hallen bieden handelaars kantbenodigdheden en -boeken aan. In de schatkamer van de Hallen tonen privéverzamelaars hun mooiste kant waaronder enkele koninklijke stukken. Topkunstenaars uit binnen- en buitenland laten er hun originele eigentijdse kantcreaties zien. Lezingen van vijf kantexperts vinden plaats in het Congrescentrum Oud Sint-Jan. Naar aanleiding van dit kantcongres schreef auteur Martine Bruggeman een rijk geïllustreerd boek ‘Kant in Vlaanderen. Erfgoed en Hedendaagse Kunst’ dat ook in een Engelstalige versie te koop is.

‘Kant in Vlaanderen. Erfgoed en Hedendaagse Kunst’, uitgeverij Lannoo, 320 blz, www.worldlacecongressbrugge2018.be

 

%d bloggers liken dit: