Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: mei 2015

De Republiek bouwt aan een nieuwe toekomst

 

republiek

Elsie Roose en Stijn Vanwynsberghe (foto Stijn Vos)

 

De ‘nieuwe’ Republiek in de Sint-Jakobsstraat oogt als niet eerder. Een grondige kuis, enkele laagjes verf en een wellness-terras deden wonderen. Belangrijker is echter het ambitieuze verbouwingsplan dat de komende jaren zal gerealiseerd worden en van De Republiek terug het culturele hart van de stad wil maken. Het kostenplaatje daarvoor staat op 3,75 miljoen euro, waarvan de Stad 1 miljoen euro voor haar rekening neemt. Blikvangers zijn de nieuwe dakverdieping en een vierde filmzaal.

De Republiek, stadseigendom en voormalig ‘concertgebouw’, is sinds 1994 in handen van de vzw De Korrelatie die de belangen behartigt van de verenigingen die er gehuisvest zijn. Vandaag zijn dat Lumière, Lessen in het Donker, tapis plein en Mooov. De café-uitbating werd al die tijd in handen gegeven van de BVBA Koyot.

In 2011 liep normalerwijs dit handelscontract af en dat was het sein voor het opmaken van een ingrijpend en hoognodig verbouwingsplan. Het Brugse architectenbureau Dertien 12 tekende het plan uit, de Stad gaf haar fiat, maar de café-exploitant wou van geen wijken weten. Die juridische strijd sleepte bijna drie jaar aan, met elkaar tegensprekende juridische beslissingen, maar uiteindelijk haalde De Korrelatie haar slag thuis en keerde het café terug in haar bezit. Meteen werd ingezet op de herinrichting (en opkuis) van het café, terwijl de architecten een verbouwingsplan in fasen uittekenen.

Blikvanger wordt de bebouwing van het huidige platte dak boven de cinema waar de kantoren worden ondergebracht. De verloederde binnentuin wordt grondig eveneens aangepakt, terwijl de gevel aan de straatkant grote en brede ramen krijgt. De publieksingang kant Boterhuis wordt eveneens hertekend en moet een publieksvriendelijke inkom worden. De huidige foyer moet dan weer plaats worden voor een kleine, vierde cinemazaal.

Cultureel stadscafé

Het café wil terug aanknopen met de filosofie van de begindagen: een gemoedelijk stadscafé waar het aangenaam toeven is voor jong en oud. Zo is er veel aandacht voor een aangepaste ‘kaart’ met plaats voor duurzame fair trade producten. De uitbating is in handen van Stijn Van Wijnsberghe, man met ervaring in Rock Fort en Café Marcel in de Niklas Desparstraat. Het café is zeven dagen op zeven op en is open van 11 uur tot één uur na afloop van de laatste Lumière-film.

In een latere fase wordt ook het café hertekend waarbij veel licht en zicht wordt gecreëerd. De inkom wordt verplaatst naar het Boterhuis waar een grote glazen wand zicht op het café zal tonen. Voorts komt er een ‘open keuken’, grotere ramen aan de straatkant en een grotere uitkijk en opening naar het binnenplein-terras. De toekomst van De Republiek lacht Brugge toe. (LF)

Brugs Architectuuratelier Dertien12 bouwde ‘Canal Swimmer’s Club’

 

EDM_5225

Dertien 12 op het dak van de Republiek (foto EDM)

 

‘Het eerste mailtje van Bow-Wow zullen we inkaderen’

 Een van de absolute blikvangers van de Triënnale wordt de ‘Canal Swimmer’s Club.’ Het gerenommeerde Japanse architectenbureau Bow-Wow werkt voor de realisatie van deze unieke constructie samen met talent van eigen bodem. Het Brugse architectuuratelier Dertien12 bestaat onder meer uit Tom Gantois, Lennart Claeys en Peter Bernaerts.

EXit: Wat is de ‘Canal Swimmer’s Club’?

Tom Gantois: ‘De ‘Canal Swimmer’s Club’ is een bijzonder staaltje hedendaagse architectuur aan de Carmersbrug, één van de meest idyllische plekken van de stad. De hele constructie drijft op het water en bestaat uit een ponton voor zwemmers en een evenementenplatform met zeer veel mogelijkheden.’

EXit: Welke?

Lennart Claeys: ‘Het evenementenplatform biedt plaats aan een honderdtal mensen. Je kunt er overdag gewoon languit loungen, picknicken of genieten van het water en de omgeving. Onder de luifel is er ruimte voor lezingen, optredens, film, klassieke muziek … In de weekends tijdens de zomervakantie zal iedereen van op het aanliggende ponton een duik kunnen nemen in de Reitjes. Op dat ponton is zelfs een kinderbadje voorzien.’

EXit: Jullie inbreng in het project is groot?

Peter Bernaerts: ‘Het basisconcept lag vast, maar door de omvang, wilde Bow-Wow een bureau in Brugge om het hele concept ook effectief uit te werken. We coördineerden de opbouw en gingen op zoek naar de juiste lokale materialen. Niet alles wat in Japan op de markt is, is immers ook hier te vinden. Bouwen op water is bovendien niet evident. De loopbrug en de luifel zijn stalen constructies, de vloer is van hout en alles drijft op grote pontons.’

 EXit: Wat betekent dit project voor jullie?

Gantois: ‘Als je bijna een volledige bibliotheek van een architect hebt staan en die vraagt je om samen te werken, dan geeft dat echt een kick. Hun eerste mailtje zullen we inkaderen (lacht). Bow-Wow is wereldklasse en staat voor absolute finesse op architecturaal vlak. Hun oog voor detail is enorm. Bow-Wow is een grote naam, maar gaandeweg ontdekten we dat we eigenlijk heel veel raakpunten hebben. Er was meteen een klik en dat is eigenlijk zo gebleven tot op vandaag.’

EXit: The Canal Swimmer’s Club wordt een echte ontmoetingsplek?

Claeys: ‘De projecten van Bow-Wow zijn niet alleen mooi om naar te kijken. Ze zijn ook altijd echt ‘genesteld’ in een stad of een buurt. Met dit project is dat ook zo. De zwemzone was er vorig jaar al, maar nu wordt dat gegeven ook enorm versterkt in de stad. Er is heel wat interesse om activiteiten op het platform te organiseren. We verwachten er dus veel Bruggelingen en veel sfeer.’

EXit: De sociale bevlogenheid van Bow-Wow spreekt jullie erg aan?

Bernaerts: ‘De fascinatie voor wat vaak onderhuids leeft in een stad, is ook bij ons erg groot. Die sociale interactie, de ontmoeting tussen verschillende doelgroepen in gebouwen interesseert ons heel erg. Een van de eerste projecten van Dertien12 was de herinrichting van Het Entrepot en eigenlijk zijn we op dat elan blijven verdergaan. Ons team bestaat ondertussen uit acht architecten. Op dit ogenblik werken we in Brugge aan De Metronoom, een nieuw muziekcentrum op de Ring met leslokalen en een winkel. De werkzaamheden aan de Republiek lopen nu ook volop, een van de dé centrale ontmoetingsplaatsen voor jongeren, muzikanten en andere creatievelingen in de Brugse binnenstad.’

EXit: Slotvraagje: Is ‘The Canal Swimmer’s Club’ een tijdelijke constructie?

Claeys: ‘Het concept werd speciaal voor de Triënnale uitgedacht, maar de hele constructie kan worden gedemonteerd en in principe ook weer worden opgebouwd. In principe kan alles dus volgend jaar op dezelfde plek verrijzen. Het zou echt tof zijn, mocht ons ponton een zomerse blijver worden!’ (SD)

Info http://www.dertien12.be, www.triennalebrugge.be

 

Stedelijk Conservatorium Brugge zamelt geld in voor Music Fund

Stedelijk Conservatorium Brugge zamelt geld in voor Music Fund

Music Fund is een Belgische humanitaire organisatie die muzikanten en muziekonderwijs in conflict- en ontwikkelingsgebieden een duwtje in de rug geeft. Dat doet ze door instrumenten in te zamelen. Die worden hersteld en geschonken aan muzikanten en muziekscholen die verlegen zitten om instrumenten. Bovendien leidt Music Fund ter plaatse ook instrumentenherstellers op, zodat het project een duurzaam karakter heeft. De verenging bestaat al tien jaar, en is momenteel actief in onder meer Palestina, Congo en Haïti. Verschillende culturele en onderwijsinstellingen hebben zich al achter het project geschaard, zoals deFilharmonie, Klara en de Steiner-scholen. Ook het conservatorium van Brugge doet zijn duit in het zakje.

Op zondagmiddag 28 juni houdt het SCB een opendeurdag. Zoals elk jaar zijn er workshops muziek, dans en woord voor potentieel nieuwe leerlingen. Tussendoor zijn er heel wat concerten van kleine ensembles van leerlingen. Om zes en acht uur volgt dan het leraarsconcert.

Nieuw dit jaar is het ‘permanent podium’. Heel de middag door geven leerlingen het beste van zichzelf, veelal solistisch. Het publiek hoeft niet te blijven zitten, maar kan in en uit lopen. Het is aan dit evenement dat het goede doel voor Music Fund gekoppeld is. Initiatiefnemer is de luitist Wim Maeseele. ‘Voor de optredens van het permanente podium kan je een vrije bijdrage geven, maar eigenlijk is onze bedoeling in de eerste plaats om het bewustzijn te verhogen – van het bestaan van de organisatie Music Fund uiteraard, maar ook dat muziek(spelen) geen evidentie is. En dat terwijl mensen in heel de wereld altijd en overal muziek willen horen en spelen, hoe moeilijk de omstandigheden ook. Muziek is blijkbaar echt een essentieel gegeven in zowat alle samenlevingen. Dan is het werk van een organisatie als Music Fund natuurlijk bijzonder relevant, en willen we dat graag ondersteunen’.

Het conservatorium van Brugge bezit zelf ook veel instrumenten die worden uitgeleend aan studenten. Komen bepaalde daarvan in aanmerking voor donatie? Directeur Gunter Carlier: ‘Dat is zeker een optie die we momenteel bekijken. Maar we doen vooral een oproep aan de leerlingen en hun papa’s en mama’s om eens na te gaan of ze geen instrumenten hebben die niet meer gebruikt worden. Het is typisch dat je muziek leert spelen op een studie-instrument, en dan na een paar jaar overschakelt op een beter instrument. Dat eerste instrument ligt dan vaak alleen maar stof te vergaren, en kan dus een betere bestemming krijgen’.

Info: www.musicfund.euhttp://www.conservatorium-brugge.be

Opendeurdag SCB: 28 juni 2015, vanaf 14u.

Morgen ligt de nieuwe EXit (juni) op de vertrouwde meeneem-punten. Allen daarheen.342171_1-7_redactioneel_cover_246

triomf van een trio: Crispell/Guy/Lytton in De Werf (19.05)

IMG_1711 - Version 2 (1)

Foto’s Willy Schuyten

IMG_1687 - Version 3

De concerten in De Werf tijdens de week van 12 tot en met 19 mei waren de perfecte illustratie hoe veelomvattend ‘jazz’ wel is en dus bij uitstek het genre dat muziekliefhebbers met nochtans uiteenlopende én uitgesproken voorkeuren weet te begeesteren. Diende voor het optreden van TaxiWars (12.05) al het bordje “uitverkocht” (imaginair) bovengehaald, ook voor het trio Crispell/Guy/Lytton liep de zaal zo goed als helemaal vol.

Pianiste Marilyn Crispell, bassist Barry Guy en drummer Paul Lytton waren – al dan niet in elkanders gezelschap – reeds eerder in Brugge (De Werf, Jazz Brugge) te gast en elk van hen heeft zich in de voorbije jaren een behoorlijk stevige reputatie verworven. Tijdens het wachten in de foyer was uit de gebezigde talen dan ook al vrij snel af te leiden dat er uit andere land(sgedeelt)en eveneens een aantal kenners waren afgezakt.

Het concert op 19.05 bestond uit 2 sets, tot daar niets ongewoons dus, zij het dat de eerste geheel zou zijn gewijd aan één lange, meerdelige suite van ongeveer een uur, getiteld: “Deep Memory”. Barry Guy, componist van alle onderdelen, verstrekte vooraf zelf toelichting: de compositie ontstond n.a.v. de expositie “Last Poems” van de Ierse schilder Hughie O’ Donoghue en elk van de onderdelen is naar een werk van diens hand genoemd:   “Scent; Fallen Angel; Sleeper; Return of Ulysses; Blue Horizon; Silenced Music; Dark Days”.

Voor de jazzliefhebber die het de evidentie zelve vindt om na prachtige passages of sterke solo’s uiting te geven aan zijn enthousiasme, was het even een aanpassing om die neiging nu te onderdrukken. Na elk stuk bewaarde het publiek een welhaast gewijde stilte in het volle besef dat het niet aan de orde was de muzikanten in hun concentratie te storen. Dat was nodig ook: de muziek die ten gehore werd gebracht, had niet alleen een bij momenten vrij grote moeilijkheidsgraad, bovendien stond de uitvoering ervan op constant zeer hoog niveau. Zelden voorheen zag ik een drummer met zo veel bladmuziek voor zich: Paul Lytton kon door de complexiteit van de muziek naar hartenlust duiken in zijn koffer vol attributen, maar zag zich geconfronteerd met de handicap slechts over twee handen te beschikken, waardoor hij soms een tel een drumstick in de mond moest nemen. Marilyn Crispell kreeg door de verscheidenheid van de onderdelen volop de kans te bewijzen hoe rijk haar pianobeheersing wel is: vergelijk bv. haar melodieuze benadering in “Silenced Music” met haar meer energieke kant, bijwijlen zelfs power play tijdens “Return of Ulysses”. De schouders van Barry Guy zelf echter moesten de zwaarste last dragen, want aan hem kwam toe: de snaren van de bas nu eens zacht, dan weer glissando of opnieuw krachtig beroeren met de vingers of een van de strijkstokken uit zijn assortiment; voortdurend het oog richten op de partituur; tezelfdertijd vanuit de ooghoeken de beide gezellen volgen; met hoofdbewegingen of andere lichaamstaal een wending of ritmeverandering aankondigen; de krachttoer volbrengen gedrieën perfect gelijktijdig een slotnoot te spelen… Zeer speciaal was de passage waarin hij een dunne staaf horizontaal achter de snaren stak en dan vervolgens op dat metaal zelf klopte en tokkelde waardoor zijn bas even een percussie-instrument werd.

Als het concert na die suite was geëindigd, zou het al van een niet vaak ervaren schoonheid zijn geweest. Maar na de pauze – waar zo te zien vooral Barry Guy wel aan toe was! – volgde dus nog een tweede, heel wat kortere set (ca. 30 minuten). Op het programma eerst een improvisatie die het trio volop in de gelegenheid stelde ook zonder bladmuziek een verbluffende demonstratie van subliem samenspel te geven. Na dit sterk staaltje volgde een mooie compositie van Crispell, waarmee werd afgerond. De al met zoveel kwaliteit verwende aanwezigen snakten tóch nog naar meer en kregen van de zichtbaar zelf zeer tevreden muzikanten een korte toegift. Onder hard maar hartelijk applaus mocht het trio daarna in triomf richting backstage en foyer. (PJG)

Het Entrepot pakt uit met talent van eigen bodem

doublebillnb

Het Entrepot stelt op 29 en 30 mei ‘Double Bill Night’ voor, met 2 veelbelovende voorstellingen, door talent van eigen (Brugse) bodem.

De Brugse actrice Marieke Dermul (1988) brengt ‘Heldendaden & Wereldwonderen’, haar nieuwe voorstelling die tot stand kwam in – en met ondersteuning van – Het Entrepot. In 2012 maakte Dermul met ‘I wanna be loved by you’ al een solovoorstelling in Het Entrepot

Tweede deel van de Double Bill is de voorstelling ‘Over de geordende materie’, het afstudeerproject van de jonge talenten en KASK-studenten Seppe Decubber (1992) en Anjana Dierckx (1991), oud-student aan de Stedelijke Academie Brugge. Ook deze voorstelling kwam tot stand in het kader van een residentieproject in Het Entrepot. Twee beloftevolle producties waarmee het Brugse jongerencultuurhuis haar rol als ‘open huis voor jong talent’ onderstreept.

“Over de geordende materie”

“Things have to make copies of themselves (this is called replication)

They have to make small mistakes when they do this (this is called mutation)

These mistakes have to be the same in their copies(this is called heritability)

These conditions are very rare, but they are possible, and they cause life.

And it just happens. It could end up with anything.”

Uit ‘The curious incident of the dog in the nighttime’ (Mark Haddon)

Concept en spel: Anjana Dierckx & Seppe Decubber

Coaching: Anna Luyten, Frank Vande Veire en Benjamin Vandewalle

Muziek: Maxime Rouquart

“Heldendaden & Wereldwonderen”

Een avondvullende popsong door Marieke Dermul

“Zie het als onze blind date.

Je weet dat je op 29 of 30 mei 2015 om 20u in Het Entrepot moet zijn.

Kleed je casual, dat zal ik ook doen.

We gaan elkaar herkennen. Maak je daar niet druk over. Ik maak me al druk genoeg.

Verder zou ik nu niks meer willen verklappen. Ik wil me namelijk nergens aan vastpinnen.

Want wie weet wat er gebeurt als we elkaar gaan zien.

Ik verheug me.

Tot dan!”

Concept, tekst en spel: Marieke Dermul

Eindregie: Petra Ardai

Telkens om 20u – Het Entrepot 

Toegang: 5 euro

Reserveren kan via info@hetentrepot.be

Mark Van de Voorde is gelukkig

Scan Vandevoorde

 

De Brugse publicist Mark Van de Voorde (°1947), een man met een verleden als perschef van het bisdom Brugge (1970-1987), hoofdredacteur van Kerk & Leven (1987-2004) en tekstschrijver voor onder andere Yves Leterme, heeft een boekje toegevoegd aan zijn gevulde bibliografie die reeds een tiental boeken telt, meestal over geloof en politiek. Help! Ik ben gelukkig (schizofrenie van een samenleving), zo luidt de provocerende titel van het boekje dat om een merkwaardige reden een schilderij van Edward Hopper op de cover toont, waarbij een vrouw wegmijmert bij haar koffie uit de automaat. Het beeld straalt eenzaamheid uit, een dikke jas én een radiator, een lege stoel en veel onbeantwoorde vragen.

Van de Voorde opent met een lichtvoetige biografie waarin vooral aandacht voor twee ankermomenten uit zijn jeugd: de Expo van 1958 en de studentenopstand van Mei ’68. Hij relativeert het belang van beide (‘weinig resultaten’), maar wordt net niet cynisch (‘wel verontwaardigd’) over de erfenis van deze ‘revolutie’. Hij situeert beide in onze drang naar vrijheid, vrijheid die we nu, ter wille van de veiligheid, stukje bij beetje weggeven.

In zes hoofdstukjes filosofeert Van de Voorde over de gespletenheid van onze tijd waarin angst(gevoelens) overheersen. Enerzijds worden we bijzonder sentimenteel (facebook ter illustratie, Van de Voorde gebruikt facebook zelf als een blog, een stijgende tendens overigens…) , anderzijds verruwt de maatschappij. Suggereert Van de Voorde een oplossing? Zo ja, dan eerder vaag: ‘We weten niet meer wie we zijn. We moeten de vraag durven stellen naar onze identiteit en durven terugkeren naar onze geestelijke wortels.’

Toch doet het boekje in de meer concrete items nadenken over wat er allemaal fout gaat in onze maatschappij en in een land waarin elke dag vier tot vijf Vlamingen zich van het leven beroven. (LF)

Help! Ik ben gelukkig, Mark Van de Voorde, uitgeverij Pelckmans

Zondag verwendag!

A4

Niets dan goed nieuws voor de jazzliefhebber komende zondag: het aanbod van twee zeer interessante concerten op 17 mei en bovendien zonder tot hoofdbrekens gedwongen te worden over wat dan wel de beste keuze zou zijn.

Om 17.00 uur staat in Vrijstaat O. Eivind Opsvik Overseas, een exclusief Belgisch concert. Aan zijn zijde in Overseas heeft deze Noorse contrabassist o.a. Tony Malaby (tenorsaxofoon) en Kenny Wollesen (drums).

Parazzar heeft het duo Ken Vandermark (reeds) en Fred Lonberg-Holm (cello, electronics) te gast voor wat eveneens een enig optreden voor ons land wordt. Om de melomanen die in de namiddag nog in Vrijstaat O. vertoefden de kans te geven ook dit concert bij te wonen, wordt het aanvangsuur verlaat naar 20.30 uur.

Beide concertorganisatoren slaan immers de handen in elkaar en bieden de twee concerten in één pakket aan tegen de toegangsprijs van slechts 25 euro. En alsof de verwennerij niet op kan: zo’n combiticket geeft recht op 1 gratis Duvel in elk van de beide concertoorden! (PJG)

Zondag 17 mei om 17.00 uur (Vrijstaat O.) en om 20.30 uur (Parazzar)

www.parazzar.bewww.vrijstaat-o.be

‘Acoustic Power is meer dan een les Brahms of Beethoven’

 

001 Groepsfoto SOV met dirigent HR - SimonVanBoxtel

SOV (foto Simon Van Boxtel)

Tim-Theo-Deceuninck_MG_5185

Veel partners voor een nieuw project (foto Tim Theo Deceuninck)

 

Met het project Acoustic Power willen het Concertgebouw en de Provincie jongeren uit de derde graad secundair inspireren met klassieke muziek. Niet op de vertrouwde en klassieke manier, maar middels een workshop, een do it yourself-moment en een concert in het Concertgebouw. Alles vindt plaats in het voorjaar 2016.

De deelnemende klassen genieten eerst van een interactieve workshop op (de eigen) school waarbij diverse aspecten van klassieke muziek aan bod komen. Eerst komt een jonge muzikant een opstapje maken naar het concert dat de jongeren zullen meemaken in het Concertgebouw. Met verhalen, muziek en discussie die aantonen dat klassieke muziek best ook rock-‘n-roll kan zijn. Daarna moeten de deelnemers zelf aan de slag. Een leerling samplet klassieke muziek als dj, een groepje creëert een dans op een classic tune… Op 29 april (2016) sluit Acoustic Power af met en slotevent in het Concertgebouw waarop de winnaar van de wedstrijd wordt bekend gemaakt. Het orgelpunt is uiteraard het concert zelf. Op dinsdag 12 of donderdag 14 april tenslotte maken de leerlingen een ‘wervelend’ concert mee van het Symfonieorkest met de Brugse actrice Liesa Naert als gastvrouw. Op het programma het ‘spetterende’ orkestwerk Sinfonietta van de Tsjechische componist Janacek. Bij wijze van lancering genieten de eerste 75 klassen van gratis deelname. (LF)

 

Alle info op http://www.acousticpower.be

 

‘Acoustic Power is meer dan een les Brahms of Beethoven’

Tim-Theo-Deceuninck_MG_5185

Concertgebouw, Provincie, Symfonieorkest en Jeugd en Muziek slaan de handen in mekaar (Foto Tim-Theo Deceuninck)

001 Groepsfoto SOV met dirigent HR - SimonVanBoxtel

SOV (foto Simon Van Boxtel)

 

Met het project Acoustic Power willen het Concertgebouw en de Provincie jongeren uit de derde graad secundair inspireren met klassieke muziek. Niet op de vertrouwde en klassieke manier, maar middels een workshop, een do it yourself-moment en een concert in het Concertgebouw. Alles vindt plaats in het voorjaar 2016.

De deelnemende klassen genieten eerst van een interactieve workshop op (de eigen) school waarbij diverse aspecten van klassieke muziek aan bod komen. Eerst komt een jonge muzikant een opstapje maken naar het concert dat de jongeren zullen meemaken in het Concertgebouw. Met verhalen, muziek en discussie die aantonen dat klassieke muziek best ook rock-‘n-roll kan zijn. Daarna moeten de deelnemers zelf aan de slag. Een leerling samplet klassieke muziek als dj, een groepje creëert een dans op een classic tune… Op 29 april (2016) sluit Acoustic Power af met en slotevent in het Concertgebouw waarop de winnaar van de wedstrijd wordt bekend gemaakt. Het orgelpunt is uiteraard het concert zelf. Op dinsdag 12 of donderdag 14 april tenslotte maken de leerlingen een ‘wervelend’ concert mee van het Symfonieorkest met de Brugse actrice Liesa Naert als gastvrouw. Op het programma het ‘spetterende’ orkestwerk Sinfonietta van de Tsjechische componist Janacek. Bij wijze van lancering genieten de eerste 75 klassen van gratis deelname. (LF)

 

Alle info op http://www.acousticpower.be

 

%d bloggers liken dit: