Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Een nieuwe kijk op middeleeuws Brugge

 (foto EDM)

Jan Dumolyn: ‘Brugge was als grootstad een oord van prostitutie, misdaad en opstand’

 

Natuurlijk is de geschiedenis van Brugge al meerdere keren beschreven. De eerste was kanunnik Duclos die in 1910 zijn ‘Bruges, histoire et souvenirs’ publiceerde (vandaag felbegeerd bij bibliofielen). In 1982 verscheen het meesterwerk van professor Van Houtte: ‘De geschiedenis van Brugge’. Onder meer Bruggekenner Marc Ryckaert en toenmalig stadsarchivaris André Vandewalle legden er in 1999 ‘Brugge, de geschiedenis van een Europese stad’ bovenop. En recent zorgde het ‘Op het raakvlak van twee landschappen’ van Raakvlak voor verhelderende inzichten.

De evidente vraag is bijgevolg of er nog iets nieuws te vertellen valt? Het lijvige boek, ‘Brugge, een middeleeuwse metropool 850-1550’, van een team rond de Brugse historicus Jan Dumolyn overtuigt op alle fronten. Hij belooft een goudmijn aan nieuwe inzichten, een verhaal gevat in een magistrale uitgave.

EXit: Al vaak gehoord: dit boek is anders dan al de vorige Brugge-boeken.

Jan Dumolyn: ‘Zeker weten. Er was eerst de Engelse editie die samenvat wat de voorbije drie decennia is verschenen in allerlei geleerde ‘journals’ van specialisten wereldwijd. Een academisch boek dat eerst in het Engels moest verschijnen omwille van de buitenlandse onderzoekers. Uiteraard moest er een Nederlandstalige en meer toegankelijke editie komen en zo belandden we bij de jonge uitgeverij Sterck & De Vreese. Stad Brugge stak ook een handje toe bij de vertaling.’

EXit: Elke lezer gaat nu op zoek naar de beloofde nieuwe inzichten.

 Dumolyn: ‘Een van de belangrijkste nieuwe inzichten is dat we nu duidelijk maken dat de echte groei van de stad verliep tussen 950 en 1050 en niet in de negende eeuw en de tijd van de Vikingen. Dat was een foute insteek. Daarnaast besteden wij veel meer aandacht aan de 12de en de 13de eeuw, in tegenstelling tot de meeste Brugge-boeken die meestal over de late middeleeuwen gaan.’

EXit: U hebt een boontje voor ‘t Zand. Waarom?

Dumolyn: ‘Wij schetsen de rol van ‘t Zand als centrum van politieke vergadercultuur. Niemand heeft daar ooit over geschreven. De vroegere Brugse historici waren nogal conservatief qua insteek en hun visie baadde in een katholieke sfeer. Zo toonden ze amper aandacht voor de sociale geschiedenis. Al die opstanden werden koudweg genegeerd. Brugge als centrum van de christelijke cultuur, dat was het dominante beeld, terwijl Brugge als hoofdstad een oord was van prostitutie, misdaad en opstand. Mijn grote vreugde zou erin bestaan dat ‘t Zand in ere wordt hersteld als één van de plaatsen van middeleeuwse democratie.’

EXit: Hoeveel weten we nog niet van de 13de eeuw?

Dumolyn: ‘Veel. Wandel hier in de buurt Rozendal, Oude Zak, Sint-Gillis en je wandelt door 13de-eeuwse industrie- en sloppenwijken. Die zaken bestaan niet in de geschiedenis van Brugge, de Brugse gidsen vertellen dat verhaal niet. Dat is één grote blinde vlek. De sociale ongelijkheid was immens. De rijken woonden binnen de eerste stadsomwalling, de armen in de Meersen of in de buurt van de Ganzestraat. Daar leefde het proletariaat in lemen huisjes en werkte in de textielsector. Dat zijn zaken die we de laatste 20 jaar hebben blootgelegd.’

EXit: Over het precieze ontstaan van Brugge hangt nog steeds een mist.

Dumolyn : ‘Er wordt daar nog steeds over gediscussieerd, maar we weten zeker dat Brugge is ontstaan door de landbouw en de veeteelt en de regionale handel. Het recente boek ‘Op het raakvlak van twee landschappen’, een archeologische stand van zaken, heeft ons hierbij fel geholpen. Hun visie komt ruim aan bod in het eerste hoofdstuk van onze uitgave.’

EXit: Er zijn vandaag nog steeds weinig sporen uit de vroegste tijd. How come?

Dumolyn: ‘Klopt. In Brugge wordt veel te weinig toestemming gegeven om archeologische opgravingen te doen. Men laat gigantische kansen onbenut. Denk maar aan de site voor de Sint-Salvatorskerk, nu een plein, waar grote kans bestond op ontdekkingen. Maar dat is overal zo. Archeologie wordt steevast geboycot door politici. Is niet populair. Nochtans is er op archeologisch vlak nog gigantisch veel te doen. Mocht het aan mij liggen, ik spitte de hele binnenstad open (ernstig).’

 EXit: U maakt ook werk van een rehabilitatie van Pieter De Coninck, de held van 1302.

Dumolyn: ‘Recent onderzoek heeft aangetoond dat Jan Breydel helemaal niet interessant is. Sommigen noemen het fake news uit de middeleeuwen. Klopt. Pieter De Coninck daarentegen was een figuur van internationaal belang. Ik steun hierbij de suggestie om het nieuwe voetbalstadion het Pieter De Coninckstadion te noemen. Hij was één van de belangrijkste volksleiders van de middeleeuwen. Hij was de eerste rebellenleider die uit de lagere klasse afkomstig was, een kleine zelfstandige. Zijn belang kan niet genoeg onderstreept worden.’

EXit: Het boek telt 24 auteurs en één verhaal. Een recept om knetter te worden?

Dumolyn: ‘Het heeft mij twee jaar van mijn leven gekost en een bijna-hartinfarct (ernstig). Ik heb het verhaal gemaakt dat alles aan mekaar rijgt. Ik verzeker u, een immense opdracht. Coauteur Andrew Brown nam het Engels en het hoofdstuk religieuze cultuur op zich. Ik ga dit ook nooit meer doen, maar de lezer merkt daar niks van, er zitten geen stijlbreuken in. Weet je, wij hebben het verhaal, 439 bladzijden, zeven keer herlezen.’

EXit: Dit boek heeft een en ander te danken aan de Brugse historicus Marc Ryckaert.

Dumolyn: ‘Hij heeft inderdaad een enorme inbreng gehad, zonder hem was het boek er niet gekomen. Hij is de grootste kenner van het stedelijke landschap en de stad. Hij is ook de enige mens die meer afweet van de Brugse geschiedenis dan ik. Hij is mijn meerdere, maar zijn bescheidenheid is terzelfdertijd legendarisch.’

 EXit: Brugge en de Vikingen, altijd al een leuk verhaal geweest, maar het blijkt niet te kloppen.

Dumolyn: ‘Nee, de Vikingen hebben een fantastische rol gespeeld in de geschiedenis van Brugge. Er waren natuurlijk de plunderingen en verkrachtingen, maar ze hebben een geweldige bijdrage geleverd aan onze economie. Een van hun belangrijkste verdiensten was dat ze het gestolen goud en zilver van de abdijen in omloop hebben gebracht, waardoor er meer muntcirculatie was. Het klinkt misschien cru, maar hun betekenis was vooral positief.’

EXit: Mag ik vermoeden dat u een beetje jaloers bent op het succes van Bart Van Loo met zijn boek ‘De Bourgondiërs’?

Dumolyn: ‘Maar nee, ik ben helemaal niet jaloers. Alleen vind ik het boek een beetje ouderwets van opvatting. Dat verhaal van koningen en prinsen en hun hofcultuur hebben we nu toch al gehad. Ons boek is een aanvulling op zijn boek. Wij bekijken de geschiedenis vanuit het standpunt van de stedelijke cultuur, en niet vanuit de hofcultuur. Je moet deze twee boeken naast mekaar leggen en lezen. Bart was nogal snel geraakt door mijn kritiek terwijl 85 procent lovend en 15 procent kritisch was. In zijn boek ontbreekt de sociale geschiedenis bijna volledig. Maar hij heeft een goed verhaal gebracht en het zal de geschiedenis van de middeleeuwen een boost geven.’

EXit: Nog één opmerking: u kijkt nogal kritisch naar het Gruuthuse-handschrift. Waarom?

Dumolyn: ‘Omdat ik twijfel of het handschrift van Lodewijk van Gruuthuse is. Ik heb daarover al gepubliceerd in de catalogus van de tentoonstelling over het Gruuthuse-handschrift. Ik betwijfel of het van Gruuthuse is geweest. Er hangt een verdachte geur rond. Bovendien, waarom moet het altijd over Gruuthuse gaan? Brugge telt zoveel stadspaleizen. De Adornes-site is zoveel interessanter. Stop dus met Gruuthuse. Dat is een 19de-eeuws bouwsel van Delacenserie. En nu gaan ze nog protesteren omdat er een paviljoen voor staat. Allez, kom…’ (LUC FOSSAERT)

 ‘Brugge, een middeleeuwse metropool 850-1550’, Jan Dumolyn en Andrew Brown, uitg. Sterck & De Vreese, 49,99 euro

Op woensdag 27 november om 20 uur is Jan Dumolyn ook aanwezig in zaal De Snuffel, Ezelstraat 42, 8000 Brugge. Info via brugge@masereelfonds.be

 

 

 

 

 

 

 

Galerie Indigo zet groots festival op rond het natuurlijke ‘blauw’

 

Galerie Indigo (Damme) bestaat 30 jaar en dat wordt gevierd met een grootse happening die nog loopt tot het einde van 2019. Tentoonstellingen (‘A Most Precious Blue’), diverse workshops voor jong en minder jong, lezingen en een driedaagse markt schetsen het beeld van indigo als natuurlijke kleurstof. ‘Het dertigjarig bestaan van mijn galerie vormt de perfecte aanleiding om, in samenwerking met de Stad Damme, aan te geven dat dit rijke stuk werelderfgoed nooit mag verdwijnen’, zegt Hilde Kuypers.

 Indigo is een plantaardige kleurstof die al eeuwenlang op verschillende plaatsen op de wereld onafhankelijk van elkaar wordt gebruikt. ‘In heel wat culturen mag de rol van indigo als kleurstof op zowel sociaal als economisch vlak niet worden onderschat’, zegt Hilde Kuypers. ‘Het Maopak, de Toearegs ofte de blauwe mannen in de woestijn van West-Afrika, de traditionele Japanse kleding, de uniformen van het Franse leger, alle jeansproducten… In het oude Egypte, Griekenland, Rome, Peru en Afrika en vele Aziatische landen, zoals India, maar ook Laos, China en Japan wordt indigo al eeuwenlang geteeld of in het wild geoogst en als kleurstof gebruikt. Ik reis graag en in die landen heb ik al ter plaatse naar de werking en de geschiedenis ervan onderzoek gedaan. Het is een plant met heel veel magie.’

‘Wist je dat in onze contreien – ook in Brugge – ooit 15 jaar lang de doodstraf heeft gestaan op het gebruik van indigo? Aan het eind van de vijftiende eeuw ontdekte de Portugees Vasco da Gama een zeeroute naar India. Dit leidde tot een versterking van de handel met India, Indonesië, China en Japan. Indigo werd hierdoor beter beschikbaar in West-Europa, en ook in Nederland via de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). Europeanen begonnen zelfs indigoplantages aan te leggen. Frankrijk en Duitsland verboden echter geïmporteerde indigo rond het begin van de zestiende eeuw, om hun eigen wede-industrie te beschermen. Om een diepere, rijkere kleur te bekomen, werd stiekem indigo aan de wedebaden toegevoegd wat bij ontdekking zeer strenge straffen met zich meebracht’, vertelt Hilde die haar Dammeverhaal al startte eind 1988 met een galerie en een winkel waarvan het accent ligt op etnische juwelen en textiel.

Ecologie is ook belangrijk

Toen haar galerie in de Kerkstraat van Damme vijftien jaar bestond, zette ze al een groot gebeuren op het getouw om aandacht te vragen voor dit natuurlijk fenomeen. Met dit nieuw festival wil ze vooral nu een krachtig signaal uitsturen dat indigo niet mag verdwijnen van het wereldtoneel. ‘We schenken aandacht aan de ‘kleine natuurlijke ververs’, hun hele cultuur met plaatselijke gewoontes, muziek en klederdracht en we hopen op die manier ons steentje bij te dragen tot het behoud van een stuk werelderfgoed. Ook het aspect ecologie willen we hiermee benadrukken: goedkopere, industrieel vervaardigde, maar zeer schadelijke synthetische indigo mag een uniek werelderfgoed niet kapotmaken’, zegt ze.

Festival met een uitgebreid aanbod

Het programma dat loopt van oktober tot eind december is divers. Naast een grote tentoonstelling in het Stadhuis van Damme waar een aantal kunstenaars de confrontatie aangaan met etnische textiel, staan er ook nog een driedaagse indigomarkt en diverse workshops gepland. Onder meer Lieve ‘Bluefingers’ Jacob zal haarfijn uitleggen hoe je te werk gaat met een verfbad. Ook kinderen (van 8 tot 13 jaar) worden in het bad getrokken, figuurlijk dan, want Katrien Perquy demonstreert hoe je een blauw tasje kan vitten met wol. Catherine Legrand komt haar internationaal boek ‘Indigo’ signeren en er zijn lezingen van Khady Dialo, Dominique Cardon, Liban Pollet en de eerder vernoemde Lieve Jacob. Trio Indigo zorgt in het Stadhuis voor een streepje muziek. ‘Blauw, blauw, keer ik terug naar jou’, maar dan in een versie met kora, tabla, bansuri en fulani fluit. (ADC)

_______Inschrijvingen en het volledige programma: www.indigodamme.be

 

 

 

De bitterzoete poprock van Lemon is (eventjes) terug

 

Driewerf hoera, want na een decennium ‘pauze’ mogen we de Brugse band Lemon terug op een podium begroeten (het kortstondig optreden op Brugotta buiten beschouwing gelaten). Verwacht op zaterdag 16 november in de Biekorfzaal weer sprankelende poprockmuziek met melodieuze zanglijnen van een groep die in 1993 (!) al de eerste muzikale stappen zette en nooit is gesplit.

 EXit: We mogen nu al spreken van een uniek concert, want het is tien jaar geleden dat jullie songs uit jullie beide cd’s hebben gespeeld. Wie kwam aanzetten met het idee?
Hans Vermeersch
: ‘Het was een voorzet van Brugotta (van Cultuurcentrum Brugge). Vorig jaar speelden we mee op de tribute voor Tom Waits, en alhoewel ik die cover solo had opgenomen en ingestuurd, groeide langzaam het idee om iedereen op te bellen om hieraan mee te doen. Iedereen was enthousiast voor die tribute en zo zijn we terug samen beginnen te spelen. Lemon is steeds bezig gebleven in verschillende bezettingen, maar deze oerbezetting met drie gitaristen is inderdaad in geen tien jaar samen geweest.’

EXit: Hebben jullie tijdens de repetities de chemie tussen elkaar teruggevonden? Hoe moeilijk of gemakkelijk was het om weer samen te spelen?
Hans
: ‘Die chemie en het kippenvel waren meteen terug! De kracht en originaliteit van onze persoonlijkheden blijken nog steeds een unieke mix. De uitdaging zat er meer in om een set van liedjes te gaan spelen die we vaak zelf niet meer hadden gespeeld sinds de tournees voor die eerste platen. Die opnieuw instuderen was dus een hele kluif.’

EXit: Waarom hebben jullie indertijd de band ‘on hold’ gezet?
Hans
: ‘Andere agenda’s gingen voor en ieder ging zijn eigen weg. Ook het gezinsleven nam een steeds belangrijkere rol in.’

EXit: Voor dit concert doen jullie een beroep op de vocale bijdragen van Joke Derre, Berth Van Poucke en Karen Vanhulle. Zorgt deze girl power dat de songs van Lemon nog meer tot hun recht komen?
Hans
: ‘Aangezien de liedjes nooit met backing vocals werden opgenomen, drong zich eigenlijk een heel nieuwe bewerking op die vaak een andere klankkleur teweegbrengt. Ook dat was een zoektocht en een evenwichtsoefening tussen de originele Lemon-sound en een nieuwe invulling van de liedjes zoals ze bij het publiek bekend zijn.’

EXit: Blikken jullie tevreden terug op het muzikaal parcours van Lemon?
Hans
: ‘Jazeker, we hebben een prachtig parcours afgelegd waar menig muzikant jaloers kan op zijn. We zijn gelukkig met de kansen die we kregen. Met Rock Werchter, meerdere passages op Pukkelpop, Dour, Cactus Festival op ons palmares en een trits goede albums onder onze arm, kunnen we alleen maar tevreden terugblikken.’

EXit: Zat er nog meer in. Hebben jullie bepaalde aanbiedingen afgewezen? Of kansen gemist?
Hans
: ‘Moeilijk te zeggen. Waren we in New York geboren of London, ja… Voor een Belgische band? Ik denk het niet. Als die verloren kansen er al waren, dan zijn we ze al lang vergeten. We waren dan ook altijd zeer realistisch over alles wat ons overkwam.’

EXit: Het concert op 16 november verlangt naar meer… Komt er een vervolg?
Hans
: ‘Het opzet van dit concert was een eenmalig concert. Het is dus een uniek gegeven. Het spijt me voor de mensen die op de wachtlijst staan, maar het concert is hopeloos uitverkocht.’

EXit: Jullie hebben nog een verrassing in petto voor het publiek dat wel een ticket wist te bemachtigen?
Hans
: ‘Klopt, om dit optreden extra in de verf te zetten en onze trouwste fans te bedanken, geven we aan elke toeschouwer een exemplaar van de cd ‘Endless Days’.’ (ADC)

____www.ccbrugge.be

 

Toneeltip

15,16, 22, 23 en 24 november
De tante van Charlie, Werkgroep 66
CC De Dijk

Werkgroep66 start het theaterseizoen traditioneel met een eigen productie. Die is dit keer in regie van Rita Bossaer. Ze kiest voor het bekende stuk De tante van Charlie. De twee beeldschone zusjes Eline en Céline vallen erg in de smaak bij de twee vrienden Arthur en Charlie. De jongens willen de meisjes ontmoeten, maar hun vader is streng. Ze kunnen de meisjes pas zien als een oudere gezelschapsdame een oogje in het zeil houdt. Wanneer de steenrijke tante van Charlie vanuit het buitenland meldt dat ze op bezoek komt, lijkt hun probleem opgelost. Zij kan hen vergezellen: een geschenk uit de hemel. Ze maken een afspraak met de meisjes, maar, dan blijkt dat de tante enkele dagen vertraging heeft …

Info www.toneelkring-werkgroep66.be

Ook het Stedelijk Conservatorium zorgt voor AMOK

Het Conservatorium toont van 12 tot 15 november elke dag om 18 uur en om 19.30 uur voorstellingen waarin de drie kunstvormen Muziek, Woordkunst-Drama en Dans aan bod zullen komen. Deze uitvoeringen maken deel uit van het Herfstfestival en vinden plaats in het stedelijk Conservatorium. U mag er gratis bij zijn.

Als orgelpunt van deze week kan men in het kader van (het stadsfestival) AMOK op zaterdag 16 november van 14 tot 17 uur een belevingsparcours volgen doorheen de verborgen hoekjes van het stedelijk Conservatorium Brugge. Wellicht een laatste keer voor de verbouwing wordt de deur opengezet om weinig gekende plekken te ontdekken van dit stadspaleis. Info en inschrijvingen op amokbrugge.be

Als slot vindt op zondag 24 november om 16 uur het traditionele Laureatenconcert plaats in de Stadschouwburg. De alumni van het vorige schooljaar treden samen met op met het conservatoriumorkest o.l.v. Tonny Osaer.

Het stedelijk Conservatorium Brugge staat voor een belangrijk jaar in zijn bestaan. De waarnemende directeurs, Mark Lambrecht en Michaël Vancraeynest, en hun hele team, brengen weer rust in de organisatie van het vertrouwde Conservatorium na enkele turbulente jaren (zie EXit 298). Het hoofdgebouw zal eind december een tijdlang worden gesloten wegens een ingrijpende, stijlvolle verbouwing. In januari zal er een volwaardig alternatief geboden worden om alle lessen in het beste comfort te laten plaatsvinden. Het leerlingenaantal is inmiddels toegenomen met 156 leerlingen. Dit schooljaar volgen er allerlei initiatieven om de Bruggeling te laten zien en horen wat er zich in het Brugse Conservatorium afspeelt. (LF)

info@tickets.brugge.be

Met vijf straffe vrouwen aan tafel

Vrouwendag op 11 november is ook in Brugge een stevige klassieker die niet onopgemerkt voorbij gaat. Viva La Vida, niet die van Coldplay, maar de vroegere Socialistische Vrouwen, organiseren op die dag een rondetafelgesprek met vijf straffe dames, vrouwen van verschillende generaties die hun mening geven over de evolutie en huidige stand van zaken rond vrouwenrechten.

De sprekers van de avond zijn: Leona Detiège (oud-burgemeester Antwerpen), Meryame Kitir (politica SP.A), Oona Wyns (SP.A-politica uit Bredene), Vanessa Vens (SP.A-Oostende) en Anne France Ketelaer (directeur deMens.nu.) Het gesprek wordt in goede banen geleid door Mieke Dumont (De Vooruit-Gent, ex-Focus/WTV). De gespreksavond vindt plaats in het tuinpaviljoen van De Brug (Hauwersstraat, vroeger politiekantoor) en start om 19 uur.

EXit: Een panel met alleen maar dames?

Mieke Dumont: ‘Ja, eindelijk een panel dat enkel maar uit dames bestaat. Als moderator ben ik intussen zo’n twintig jaar aan de slag, en ik denk eerlijk gezegd dat dit nog nooit is gebeurd. Alleen daarom al kijk ik uit naar het gesprek’.

 

EXit: Hoe ziet de avond er uit?

Dumont: ‘We starten met een anekdote, een persoonlijk verhaal van elk, over hoe deze vrouwen in hun eigen leven (werk en/of privé) hun rechten als vrouw hebben moeten afdwingen. Per panellid voorzien we daarvoor max 5 minuten.’

‘Na het persoonlijke verhaal is er het echte panelgesprek dat draait om de verjaardag die we vieren, 70 jaar Vrouwenrechtendag in België. We gaan het hebben over de strijd die toen is gevoerd, de evolutie van de vrouwenrechten doorheen die 70 jaar, de rol van burgerbewegingen, vrouwenorganisaties en de politiek, maar ook het bedrijfsleven, enzovoort. Thema’s zat.’ (LF)

Inschrijven via Adinda.Goddyn@telenet.be

 

 

KAAP maakt AMOK in Brugge

(foto EDM)

Tien dagen hedendaagse en avontuurlijke muziek op bijzondere locaties

Kunstencentrum KAAP – u weet nog, een samengaan van het Oostendse Vrijstaat O. en het Brugse De Werf – verraste hier eind 2016 met het literaire stadsfestival Brutaal. Van 8 tot 17 november dompelen ze nu Brugge helemaal onder in een nieuwsoortig stadsfestival met avontuurlijke muziek als rode draad.  Ze doen dat bovendien in samenwerking met De Stadsrepubliek en heel wat lokale partners. De lat ligt hoog, de verwachtingen ook. Op het menu staan meer dan 50 (vaak gratis) concerten en 200 artiesten van allerlei pluimage in een keur aan bijzondere locaties.

EXit: Is AMOK een nieuw muziekfestival?

Pieter Koten (muziekprogrammator KAAP, curator AMOK): ‘Het is niet louter een muziekfestival. We zien AMOK als een stadsfestival of meer nog als een nieuw visitekaartje van KAAP. Het klopt wel dat we vertrekken vanuit muziek. We willen de binnenstad echt besmetten met muziek, in al zijn vormen en gedaantes. De klemtoon ligt hierbij op hedendaagse en avontuurlijke muziek, die we selecteren op basis van een grondige prospectie. We nodigen artiesten uit die we zelf spannend vinden en waarvan we overtuigd zijn dat een groter publiek ze moet horen. Maar tegelijk gaan we ook een stap verder en leggen we een link met andere disciplines. Zo zijn er ook lezingen en performances.’

EXit: U noemt de stad zelf ook ‘de curator’ van AMOK.

Koten: Ja, dat klopt. Als kunstencentrum willen we meer dan ooit een dialoog aangaan met de stad en met artiesten die samen met ons Brugge willen verbeelden. Van bij het begin lag het daarom meteen voor de hand: de stad zou en moest ons kader zijn. Ons speelveld voor deze eerste editie vormt De Stadsrepubliek, een bruisende buurt in het hart van de stad waar heel wat partners de krachten bundelen om een creatieve wijk te ontwikkelen. En belangrijker: we willen ons ook laten inspireren door de verhalen van de stad.’

EXit: KAAP staat dan wel aan het roer, maar jullie werken samen met verschillende lokale partners. Hoe vullen jullie dit in?

Koten: ‘Er is in eerste instantie een nauwe samenwerking met De Republiek en alle organisaties die daar huizen. Niet alleen maakten ze ons wegwijs in De Stadsrepubliek, we hebben ook samen met hen een aantal concepten ontwikkeld. Zo gaan we met Handmade in Brugge onder de noemer Handmade Sounds op zoek naar de link tussen klank en creatieve ambachten. Maar er zijn nog meer allianties. Samen met Lumière brengen we een film met live muziek, met Cactus Muziekcentrum presenteren we drie unieke bands in De Biekorf en het Conservatorium zet een laatste maal voor de verbouwing zijn deuren open voor het publiek. En we geven ook ruimte aan niet-professionele partners. Zo zal het jonge Brugse collectief IKE in De Tank een avond organiseren rond elektronische muziek, waarmee we ons focussen op een jonger publiek.’

EXit:  Staan er namen op de affiche die een belletje doen rinkelen?

Koten: ‘Zeker. Actrice en muzikante Liesa Van der Aa komt met haar nieuwe voorstelling  Court of Choice naar Brugge. Hiervoor transformeert ze het podium van de Stadsschouwburg in een tennisveld. De Beren Gieren, misschien wel het beste pianotrio van ons land, viert hun tiende verjaardag met een concert in de Sint-Jakobskerk. Chantal Acda gaat voor haar nieuwe productie aan de slag met teksten van Josse De Pauw. Maar er zijn natuurlijk ook heel wat ontdekkingen te beleven. Zelf kijk ik echt uit naar het concert van de Amerikaanse klarinettiste Angel Bat Dawid, die spirituele muziek brengt in de geest van Sun Ra. En ik ben bijzonder fier op het feit dat we het NYX Electronic Drone Choir uit Londen voor het eerst in België zullen presenteren. De manier waarop we met hen samenwerken, toont voor mij ook de meerwaarde aan van een project als AMOK. Niet alleen brengen ze een concert, ze gaan ook samenwerken met lokale muzikanten en geven een gratis workshop rond de vrouwelijke stem.’

EXit: De locaties krijgen een hoofdrol toebedeeld.

Koten: ‘Klopt, AMOK is immers ook een locatiefestival. We willen elk project presenteren op de best mogelijke plek. Alleen zo creëren we een optimale context, voor zowel de artiest als het publiek. Een mooi voorbeeld hiervan is het concert van het Nederlandse ensemble Ikarai. Zij hebben een muziekvoorstelling gecreëerd rond de legendarische Rumble in the Jungle, de bokswedstrijd tussen Muhammad Ali en George Foreman in Kinshasa. Wij brengen dit project in de historische turnzaal van Howest, waar we een boksring in het midden zullen plaatsen. Zelf trekken we er ook op uit. We palmen met KAAP tien dagen lang ‘pop-up’ gewijs een locatie in voor concerten, lezingen en een tijdelijke vinyl-hop. Dit doen we aan de overkant van De Republiek, in een pand pal boven de oude Cactus Club.’

EXit: Ik lees: ‘AMOK moet een jaarlijks terugkerend festival worden’.

Koten: ‘Ja, met deze eerste editie planten we een zaadje. Tijdens de vele gesprekken en ontmoetingen de voorbije maanden merkten we een grote gulzigheid op bij veel stadsgebruikers. We durven daarom nu al te hopen dat AMOK een jaarlijks terugkerend gebeuren wordt. Volgend jaar zal AMOK uitmonden in het tweejaarlijkse festival Jazz Brugge. Zo krijgen we er automatisch met het Concertgebouw een waardevolle partner bij die op zijn beurt vernieuwende impulsen wil geven aan de kunsten aan het culturele leven in Brugge. Het is mijn absolute droom dat we ons in de toekomst nog dieper kunnen nestelen in de stad, dat we nog meer partners kunnen verzamelen om samen met ons AMOK te maken.’ (LF)

 

AMOK van 8 – 17 november

http://www.amokbrugge.be

 De blikvangers

Amokathon: muziekmarathon met twaalf gratis concerten op de openingsavond

Sonic Bikes: de Britse geluidskunstenares Kaffe Matthews maakte een nieuwe compositie in en over Brugge, die je zelf al fietsend door de stad kan afspelen

Female Voices: avond rond de vrouwelijke stem in de Ryelandtzaal met onder meer Chantal Acda en NYX Electronic Drone Choir

Handmade Sounds: parcours langs verrassende locaties. Wat is de link tussen geluid en creatieve ambachten?

De Beren Gieren: verjaardagsconcert met veel nagalm in de Sint-Jakobskerk

Liesa Van der Aa: een muzikale tenniswedstrijd in de Stadsschouwburg (LF)

 

‘Theatergroep Eurowash is een voedingsbodem voor jong talent’

’(foto JohanVandenbussche)

 Theatergroep Eurowash is ondertussen drie jaar aan het werk in Brugge. Het gezelschap bestaat uit een groep enthousiaste jonge theaterliefhebbers die elke keer uitpakken met een eigen geschreven creatie. Dit seizoen spelen ze op 9 en 10 november in Daverlo Oh my God!!, een verhaal over goden en hun creaties.

 EXit: Vanwaar een stuk over goden?

Johan Vandenbussche: ‘Oh my God!! is eigenlijk één groot ‘Wat als’ verhaal. Het startpunt van alles was de vraag: ‘Wat als de goden echt bestonden?’ En, dan nog meer specifiek, wat als de goden niet goed, maar door en door slecht waren? Wat als ze echte egoïsten en narcisten waren? Wat gebeurt er dan? Komt daarbij dat de goden onsterfelijk zijn en dus alles al hebben meegemaakt. Hun leven is zo saai. Ze vervelen zich te pletter, tot op een dag een van de goden beslist om mensen te maken. Die worden naar hun eigen beeld geschapen. Ze zijn zo slecht, dat ze elkaar zelfs gaan uitmoorden.’

EXit: Klinkt wreed?
Vandenbussche: ‘
Klopt, maar we trekken alles tot in het absurde door, wat het heel grappig maakt. Oh my god!! is een heel licht, vlot en fris stuk. Elke god belichaamt één van de zeven hoofdzonden. Er zijn negen acteurs. Daarom hebben we nog twee extra pittige hoofzonden gecreëerd (lacht). Daarin zit de humor, maar ze zit ook in de tekst, in de beweging en in de manier waarop de mens in beeld wordt gebracht. Ook de wijze waarop de acteurs met het publiek spelen, zorgt voor heel leuke, verrassende wendingen.’

EXit: De acteurs schreven mee aan het stuk?
Vandenbussche:
‘We kiezen met Eurowash telkens bewust voor een eigen creatie. De grote verhaallijn ligt op voorhand vast en daarmee gaan we samen de vloer op. We gaan rond het verhaal improviseren, brainstormen en schrijven. Zo groeien we naar een stuk toe. Ik houd enorm van die manier van werken. Acteurs vinden het bovendien leuk om hun eigen personage mee te ontwikkelen. Als regisseur kun je op die manier dan weer alle acteurs een mooie rol geven.’

EXit: Je werkt altijd met jongeren?
Vandenbussche:
‘Eurowash is inderdaad ontstaan als een investering in jongerentheater. In Brugge zijn die zeldzaam. Het feit dat we elk jaar met een mooie groep acteurs de scène vullen, bewijst ook de nood aan dit soort initiatieven. De meeste acteurs zijn Bruggelingen. Er zijn er die eerder al schooltoneel deden, een opleiding volgden aan het Conservatorium, maar er zijn ook liefhebbers die graag hun eerste stappen op de planken willen zetten. Eurowash is een heel flexibele groep. Er komen elk jaar nieuwe gezichten bij.’

EXit: Opzet geslaagd, want volgend jaar pakt een van de acteurs uit met een eigen stuk?

Vandenbussche: ‘Een van onze jongeren, Wouter Lust, schrijft, samen met Bram Vanseveren, nu aan een eigen creatie. Die is ondertussen geselecteerd voor een nieuw jongerentheaterfestival van Opendoek vzw volgend jaar in Aarschot. We gaan samen op zoek naar zes acteurs om het stuk te spelen en brengen het volgend jaar ook in Daverlo. Dat dit soort nieuwe creaties ontstaan, bewijst dat Eurowash een vruchtbare voedingsbodem is voor jong theatertalent.’ (SD)

9 en 10 november om 20 uur, Zaal Daverlo (Assebroek), tg.eurowash@gmail.com

 

Toneeltip

TONEELTIP , 8 november, 20.00 uur
Tired of being young, Maarten Westra Hoekzema
Biekorf Theaterzaal

In Tired of being young vraagt cabaretier Maarten Westra Hoekzema zich af wat volwassen zijn nu eigenlijk is en vooral of het überhaupt wel nodig is volwassen te worden. Toen hij 25 was, zag hij iedereen om zich heen alles krijgen wat ze wilden: een job, een goed lief, een degelijk huis. Benijdenswaardig en hij kon alleen maar denken: ‘Hoe doen ze het toch, hoe krijgen ze het voor elkaar?’ Jaren later keert de boemerang terug. De job is niet wat ze hadden verwacht, het lief vervult niet alle verlangens en de hypotheek is veel te hoog. En, weer kijkt hij toe … Maarten brengt zijn verhaal met de nodige humor en zelfrelativering. Zijn toon is fris, eerlijk en origineel. De pers is alvast lovend: Maarten is een geboren verteller. Als verhalend cabaretier weet hij van a tot z te boeien. Sommige stukken zijn in hun absurditeit ronduit hilarisch.’

Info www.ccbrugge.be

KRIKKRAK weeft een speels parcours in de binnenstad

 

Vijf speelplekken en een KRIKRAK-straat in de Brugse binnenstad. Dat zijn de ingrediënten van het volgende KRIKRAK-festival op 2 en 3 november. De speelplekken zijn: het centrum, Concertgebouw, KAAP, Musea Brugge en Dampoort. Op het programma een mix van film, muziek, theater, zoektochten en heel wat doe-activiteiten.

Het speelse parcours tussen de Koninklijke Stadsschouwburg en Cinema Lumière, van de Vlamingstraat tot de Sint-Jakobsstraat is nieuw. Je volgt het waar en wanneer je wil. Je luistert er onder andere naar muziek van Radio Barkas, je kunt er tekenen op ramen of een hoed maken. Om 14 en 16 uur start telkens de openluchtvoorstelling ‘Stapman’ van Blauwhuis.

Nog nieuw op het programma is de speelplek Dampoort. In House of Time staat ‘zelf doen’ centraal. In de oude pakhuizen maak je kennis met de archeologen van Raakvlak en hun schatten op zolder. Op het domein staat een oude watertank die voor de gelegenheid omgetoverd wordt tot een cinema door MOOOV.

Bij KAAP in de Groenplaats kom je tot rust tijdens de workshop ‘Massage-Collage’ van Katrien Oosterlinck. In KAAP/De Werf gaan spelers en publiek in ‘BOKS’ op zoek naar de beste manier om samen te zijn.

In het Concertgebouw kunnen kinderen creatief aan de slag met muziek en dans. In de workshop Contakids draait alles om beweging. Deze bewegingsmethode, gebaseerd op contactimprovisatie, maakt furore over de hele wereld. Voorts neemt een verteller je mee doorheen het gebouw en je kunt er aansluiten op het parcours Concertgebouw Circuit. Schrijfster Annemie Peeters en Nadar Ensemble presenteren ten slotte hun nieuwe familievoorstelling.

Meer theater is er in de Stadsschouwburg. ‘Wolk’ is een stuk woordeloos theater van het bekende gezelschap 4Hoog. In ‘K’Luister’, een samenwerking met de Openbare Bibliotheek, vertellen Bruggelingen een kort verhaal rond het thema ‘familie’. Zonzo Compagnie brengt dan weer een feestelijk fanfareconcert.

Donker is het ook in het Gruuthusemuseum. Het vernieuwde paleis opent de deuren na sluitingstijd voor een spannende ‘Night at the Museum’. Verder op het programma ook speelse zoektochten in enkele andere museumlocaties.

De foyer van de Stadsschouwburg is ten slotte het hele weekend open voor wie graag knutselt of nood heeft aan een drankje. (SD)

 www.krikrak.be

 

 

 

%d bloggers liken dit: