Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: oktober 2012

Actuele kunst in Brugge in verspreide slagorde

 
 

Opbouw_kamarama_19_april_2012_
Kama tijdens Kamarama (Foto ADC)
 
 
Michel Dewilde, Cultuurfunctionaris Beeldende Kunsten van het Brugse Cultuurcentrum, windt er na vijftien jaar Brugse dienst geen doekjes om: ‘Wat hier in de Middeleeuwen kon met Van Eyck en Memling, moet vandaag ook kunnen met de grote namen van de hedendaagse kunst’.  In EXit-november  probeert hij deze ambitie te verwoorden.
 
Eerlijk: het was eventjes schrikken toen we deze quote uittikten. Brugge als kunst- en cultuurstad heeft niet meteen een hoog SMAK-gehalte, spijts de vele inspanningen die op diverse fronten geleverd worden. Echter, wie de afzonderlijke initiatieven rond hedendaagse kunst in deze stad optelt, komt alsnog tot een aanvaardbaar geheel. Zo telt Michel Dewilde alleen al 150 door hem georganiseerde tentoonstellingen in het Cultuurcentrum, een palmares dat weinig Vlaamse cultuurcentra kunnen voorleggen.  Onder die paraplu schuilen enkele grote tentoonstellingen zoals That’s All Folks en Trauma ’68, maar ook een pak interessante, kleinschalige initiatieven met (volgens Dewilde) ‘grote namen, zelfs wereldtop, maar niemand weet het’.
 
Deze laatste opmerking moeten we node beamen: er wordt vanuit de beeldende kunsten veel te weinig gecommuniceerd naar een ruim(er) publiek en het bijbehorende (pseudo)journalistieke wereldje verliest zich graag in elitaire commentaren.
Bovendien worden er hier nogal wat verspreide initiatieven genomen rond actuele kunst. Het kleinschalige QNX-project, dezer dagen met enkele grote namen in het Concertgebouw, toont hoe het low budget en toch hoogstaand kan. Brugge Plus tekende voor de succesvolle Luc Tuymans-tentoonstelling en Kamarama, de Brugse musea verkiezen kleine, gerichte initiatieven binnenshuis naast blockbusters en het Concertgebouw investeerde in Luc Tuymans en Dirk Braeckman.  In de marge daarvan werken kunstgalerijen als Pinsart en 44’er Gallery (beiden in het Genthof) aan een boeiende aanvulling.
 
Misschien wacht hier, voor de nieuwe Schepen van Cultuur, een zinvol initiatief: een supervisor die ervoor zorgt dat de betrokken actoren (meer) samen werken, zodat Brugge voortdurend op de kalender staat met actuele kunst. Deze stad heeft geen behoeft aan een museum voor hedendaagse kunst (kans verkeken, leemte ingevuld), maar misschien wel aan hedendaagse kunst in de openbare ruimte van een gedroomd decor, deze ‘middeleeuwse stad’. Wie zich nog de succesvolle openluchttentoonstelling van Jan Verhaeghe in het Guido Gezellejaar (1999) herinnert, weet welke richting kan ingeslagen worden op , en dat het liefst op regelmatige basis. Zoals Michel Dewilde vooropstelt: ‘Brugge heeft jaarlijks een groot project hedendaagse kunst nodig’.
 
Conclusie: Brugge is niet meteen het Mekka van actuele kunst, maar wie vandaag de optelsom van de inspanningen maakt, komt alsnog tot een aanvaardbaar geheel. Veel speldenprikken samen vormen samen een mooi geheel, maar aan het imago moet nog veel gewerkt worden. (LF)
 
             
 
   
 
 
 
 

From Russia with (painted) love

 

Devegallery
Nadya Safroshkina (foto PW)
 
  
In een karaktervol pand, een oude opslagplaats langs de Kolenkaai (Kristus-Koning) , ooit ontworpen door de bekende Brugse architect Huib Hoste, huist sinds enige tijd een Russische galerij, eigendom van een Russische antiekhandelaar die zowel in Brugge als in Moskou een optrekje heeft. Beslist één van de mooiste galerijen die Brugge telt en ooit heeft geteld.
 De galerij wordt gerund door de zeer aimabele Nadya Safroshkina, een Witrussische die reeds enkele jaren in Brugge woont en uitstekend Nederlands spreekt. 
De galerij is het resultaat van een Moskouse Stichting die jonge Russische en Wit-Russische talentvolle schilders een springplank wil geven in het Westen. Deze overzichtstentoonstellingen volgen elkaar op in snel tempo, zodat het niet altijd gemakkelijk is om kwaliteit en ambachtschap te onderscheiden.
Toch is D.E.V.E.-gallery (staat voor ‘De erfenis van eeuwen’) erin geslaagd om een vorm van samenwerking vast te leggen met de Stedelijke Academie. Er worden wederzijdse workshops georganiseerd, en een groepje ‘Brugse’ amateurschilders is in Moskou uitgenodigd voor ene uitwisselingsproject. De werken die daaruit voortkomen worden nadien in de Belgische ambassade in Moskou getoond. 
Deze (november)maand opent de galerij haar deuren voor drie Vlaamse kunstenaars: Jo Van der Wulst, Katrien De Witte en Davy Van Praet.  De ontvangst is steeds zeer hartelijk. (LF)
 
Nadya SAFROSHKINA
DEVE Gallery, Kolenkaai 70, 8000 Brugge
Tel. 050/34 30 76 (woensdag t.e.m. zondag van 14u tot 19u)
 
 

‘Brugge internationale ontmoetingsplaats actuele kunst?

 
 
 

Mdewilde
Michel Dewilde (foto PW)
 
 
Michel Dewilde, kunstcurator Cultuurcentrum
 
‘Brugge kan een internationale ontmoetingsplaats voor hedendaagse kunst worden’
 
Michel Dewilde, sinds 1997 als kunstcurator verbonden aan het Cultuurcentrum, windt er na vijftien jaar ‘Brugse’ dienst geen doekjes om: ‘Wat hier in de Middeleeuwen kon met Van Eyck en Memling moet vandaag ook kunnen met de grote namen van de hedendaagse kunst’.
 
Dewilde komt uit een nest van architecten en kunstminnaars. Vader was een notoir kunstverzamelaar en galerijhouder in het Oost-Vlaamse Laarne. Blijkt: in de golden sixties lieten architecten zich wel eens betalen in kunstwerkjes en zo tikte de kunstverzameling flink aan, met onder meer Constant Permeke en Frits Vandenberghe.  Zoon Dewilde wist wat hij wou: niet in de voetsporen van vader treden, maar omdat de voorliefdes archeologie en paleontologie onbereikbaar waren, belandde hij alsnog in de wereld van de kunst. De man die ‘geen tentoonstellingen wilde maken’ heeft er vandaag reeds 250 op zijn palmares. De vonk die de liefde deed ontbranden was het kunstproject Station to Station in 1996. Grote namen van vandaag als Berlinde De Bruyckere toonden toen hun kunst(en) in leegstaande treinwagons die diverse stations, waaronder Brugge, aandeden. Het bleek op een of andere manier de start te zijn van een carrière die hem naar Brugge bracht.
 
Waarom Brugge?  
 
Michel Dewilde: ‘Het klinkt vreselijk cliché, maar Brugge was een uitdaging. Ik kende van de stad alleen enkele uitstekende kunstgalerijen als De Lege Ruimte en Bruges la Morte, maar die hielden er net mee op toen ik hier arriveerde.  Ik ging aan de slag in een Cultuurcentrum dat toen nog in volle opbouw was, maar nog niet over noemenswaardige tentoonstellingsruimte beschikte, want de plannen voor de Bogardenkapel en De Bond waren zaten nog in de pijplijn.’
 
‘Ik wilde absoluut meehelpen om deze stad, die zich presenteerde als kunststad, op de kaart van de hedendaagse kunst te plaatsen, zodat het zich kon meten met Gent, Antwerpen en Brussel.  Dat was ook mijn opdracht: een doordacht beleid voeren om de actuele kunst op het niveau te brengen van een Van Eyck of een Memling in de Middeleeuwen. Schepen Roose en directeur Debal steunden mij daarin volop.’
 
(Het volledige interview leest u in de papieren EXit van november, nu verkrijgbaar)
 
 

Il Gardellino speelt Der Tod: ‘Een plezant thema’

  

349d735c_c_tim_heirman
Foto Tim Heirman
 
De bekende hoboïst Marcel Ponseele, uit Moerkerke maar enkele jaren  enkele jaren geleden verhuisd naar een kasteel-met gastenkamers in de Poitou Charentes, verheugt zich andermaal op een thuisconcert. Op 3 november brengt zijn orkest Il Gardellino in het Concertgebouw een ode aan de dood en dat hoeft helemaal niet somber te verlopen, vindt Ponseele.
 
Wie de carrière van Ponseele overloopt komt steevast uit op dezelfde naam: Bach. Daarvan speelt hij de cantates met een voorliefde die onaards aandoet. Een tijdje geleden vroeg ik hem wat hij zo fascinerend vond aan de figuur van Bach. Het ontwapenende antwoord luidde: ‘Ik heb chance dat Bach er. Ik heb inderdaad een grote band met deze componist. Hij is de grootste aller tijden, geen discussie daarover. Bovendien geeft hij een religieuze en tegelijkertijd universele boodschap mee aan zijn muziek die mij na aan het hart ligt. Spreekt mij aan. Voel mij nu een beetje als de laatste Vlaamse missionaris (lacht). Vreemd toch: de kerken lopen leeg, maar organiseer een concert met muziek van Bach en ze lopen vol. Er is blijkbaar een grote nood aan spiritualiteit. De kracht die vrijkomt bij deze muziek ervaar ik niet bij andere muziek. Dat maakt alles goed.’
 
De voorbije periode was Ponseele vaak op wereldreis, onder andere in Azië waarvan hij zich vooral het enthousiaste Zuid-Koreaanse publiek herinnert. Bach in Azië is hot. Voor het Allerheiligenconcert in het Concertgebouw stelden ze een nieuw programma samen onder de noemer Der Tod, Bach en Telemann. Gelijktijdig starten de cd-opnames. Niks somber, deze cantates, lacht Ponseele weg: ‘Voor christen mensen is dit een plezant thema, de kortste weg naar de hemel’. Speciaal voor dit concert liet Ponseele klokjes gieten in Nederland, klokjes die het naderende einde begeleiden en te horen zullen zijn ‘in het bisnummer’ (…).  Behalve de twee Bachcantates speelt Il Gardellino een dubbelconcerto van Telemann en het tripelconcerto van Bach. (LF)
 
Il Gardellino, Der Tod, Bach en Telemann op 3.11 in Concertgebouw.
 
 
 

Artistieke toppers in Concertgebouw

 
Foto_braeckman
 
Foto van Dirk Braeckman
 
Nog tot 30 december is het Concertgebouw de locatie voor een kunstzinnig parcours met werk van onder meer de Spaanse kunstenares Cristina Iglesias, frêle kleiwerk van Lili Dijourie, foto’s van Dirk Braeckman en een instapkubus van Maud Bekaert met tekst van Peter Verhelst. Het kleinschalige kunstenproject QNX is daarmee aan haar derde editie toe.
 
QNX-1 koos het brandstraatje naast het stadhuis als plek, QNX-2 daalde met werk van beeldhouwer Johan Tahon af in de Poertoeren, QNX-3 start in de Lantaarntoren en verkent bijzondere plekjes in het Concertgebouw. De deelnemende namen staan garant voor kwaliteit.
Cristina Iglesias is de weduwe van de Spaanse kunstenaar Juan Munoz die in 2002 werkte aan een kunstwerk voor het Concertgebouw, maar geveld werd door een hartaderbreuk. Door haar man heeft ze een emotionele band met Brugge. Zij staat geboekt als een topkunstenares met werk in grote galerijen. In ons land is ze bekend voor haar ‘diepe fontein’ voor het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten. Voor het  Voor QNX-3 laat ze werk overkomen uit de New Yorkse galerij Marian Goodmann.
 
Weinig bekend maar veel geprezen is de Gentse Lili Dijourie (70). In de 70’er jaren was zij als pionier aan de slag met videokunst. Sindsdien werkt ze met heel diverse materialen. Zo maakt ze sculpturen, collages, tekeningen en fotoreeksen. In Brugge toont ze werk in klei onder de noemer ‘memoires van de handen’.
 
Dirk Braeckman is het Concertgebouw reeds aanwezig met zijn digitale print op flinterdun Japans zijdepapier in het atrium van het Concertgebouw. Voor dit project brengt hij twee foto’s: één van een afgewend vrouwenlichaam, één van een hand en een video.
 
De initiatiefnemers van QNX-3, Maud Bekaert en Peter Verhelst, ontwierpen een open kubus met binnenin een poëtische tekst van Peter gekapt in zwarte leisteen. De bezoeker komt onderin in de box en staat oog in oog met de tekst.
 
Ook het Brugse Groeningemuseum stapte mee in het verhaal. Zij leveren een kopie naar Peter Paul Rubens. Het werk heet  ‘Noli me tangere’ of ‘raak me niet aan’,  bedoeld voor Maria Magdalena die knielde voor een verrezen Christus. (LF)
 
QNX-3 vindt plaats in het Concertgebouw van 1.11 tot 30.12 van donderdag tot zondag, telkens van 14 u. tot 18 u. Ingang via de Lantaarntoren.
 
 
 

EXit-november dit weekend in de rekken

 

Michel
Curator Michel Dewilde van het Brugse Cultuurcentrum (Foto PW)
 
De nieuwe EXit (november) dit weekend in de vertrouwde rekken met onder meer:
 
*Actuele kunst in een erfgoedstad: curator Michel Dewilde wikt en weegt
*Boeiend artistiek parcours in Concertgebouw van het duo Verhelst-Bekaert
*Expo, muziek en visuals in Het Entrepot
*Soulbar Parazzar  brengt avant-garde in ideale luisteromstandigheden
*Theater Reynaert brengt nieuw werk in vernieuwde zaal
*Lumière-productie Offline beklijft: interview met acteur Wim Willaert
*Les Slovaks, dansen op strijkers, gesprek met dirigent Steven Decraene
*Fotograaf Jimmy Kets neemt Brugse schuttersgilde in het vizier
 
 Voorts: de meest volledige dag-aan-dag-kalender, info op facebook 'EXit Magazine' en www.exit.be
 
 

Brugge heeft nieuwe beleidsploeg klaar

 

Landuyt

In Huis De Caese (Hoogstraat, eigendom van het Zeebrugse havenbestuur) maakte Renaat Landuyt, in aanwezigheid van de volledige beleidsploeg,  zopas de invulling van de schepenfuncties bekend. Veel ervan lekte de vorige dagen uit, maar er restten toch nog enkele verrassingen.

SP.A tekent voor burgemeester en vier schepenen. Burgemeester Landuyt neemt er, naast de klassieke bevoegdheden (politie, stedenbeleid..)  cultuur en toerisme bij. Annick Lambrecht (sport, evenementenbeleid…) en Frank Vandevoorde (van OCMW naar….stadsonderwijs) blijven op post, hoewel Vandevoorde zich in 2017 laat vervangen door Pablo Annys. Nieuwkomers zijn Mieke Hoste, zaakvoerster van kindercrèche Pietje Pek, die onder meer leefmilieu, sociaal-culturele vereningen toebedeeld krijgt en Philip Pierins die openbare werken en groen beheert.
CD&V totaliseert zes schepenzetels met Hilde Decleer (KMO…) en Boudewijn Laloo (financiën) als oudgedienden. Recente nieuwkomers als Franky Demon (ruimtelijke ordening…), Jos Demarest (werkgelegenheidsbeleid) en Martine Matthys (bevolking, burgerlijke stand) blijven op post, maar Jos Demarest maakt in 2017 plaats voor Minou Esquenet. Député De fauw verlaat de Provincie en wordt Schepen van Welzijn en OCMW-voorzitter. Nieuw is de functie van voorzitter van de gemeenteraad, een presentje dat werd aangeboden aan André Vannieuwkerke.
De nieuwe beleidsploeg krijgt tot juni 2013 tijd voor het opmaken van een beleidsnota met daarin (als beloofd) veel aandacht voor de centralisatie van de stadsadministratie, de kleinere autobussen, een nieuw woonbeleid en de afstemming van cultuur en toerisme op elkaar. Het toverwoordje bij de voorstelling van de nieuwe ploeg heette ‘samenwerking’. (LF)

Capriola di Gioia brengt Boccherini’s Stabat Mater

 

Capriola_di_001

Het Brugse ensemble Capriola di Gioia, opgericht in 2007 en gevormd rond sopraan Amaryllis Dieltiens en organist Bart Naessens,  heeft zonet haar tweede cd uit. Op hun eerste cd werd er gefocust op de Italiaanse muziek uit de 17de eeuw, de tweede brengt een meesterwerk, het Stabat Mater, van Luigi Boccherini dat om onterechte redenen niet zo vaak wordt uitgevoerd. De opnamekwaliteit is uitstekend en het orkest acteert op hoog niveau.

Het klaaglied ‘Stabat Mater Dolorosa’ [De moeder van Christus stond met smarten] werd vermoedelijk tussen de 12de en 14de eeuw geschreven en is waarschijnlijk afkomstig uit Frankrijk of Italië. Doorheen de eeuwen was de tekst een inspiratiebron voor vele componisten. De versie van Boccherini is bijzonder spiritueel en sprankelend. Je wordt helemaal meegevoerd in de emotionele gevoelswereld van de moeder in dit passieverhaal.
Voor de uitvoering van het ‘Stabat Mater’ doen ze beroep op Dmitry Sinkovsky [1e viool], Annelies Decock [2e viool], Kaat De Cock [altviool], Catherine Jones [cello] & Hendrik-Jan Wolfert [contrabas]. (LF)

Jazzdiva Dianne Reeves exclusief op Brugse planken

 

Christmas01
 
 
Op maandag 29 oktober geeft jazz-zangeres Dianne Reeves een exclusief concert in Cultuurcentrum Brugge. Dianne Reeves is één van de toonaangevende jazz-zangeressen van dit ogenblik. Zij is ook de eerste zangeres die een contract tekende bij het legendarische Blue Note-label en ondertussen mocht zij al vier keer de Best Jazz Vocal Grammy in ontvangst nemen. Bij haar vorige bezoek presenteerde zij haar alomgeprezen cd When You Know, een collectie jazzy covers van bekende hits zoals o.a. Lovin' You, Windmills of your mind en Just my imagination.
 
Dianne Reeves wordt in 1956 geboren in de muziekstad Detroit, bekend van het soulhuis Tamla Motown. Dianne groeit op in een muzikaal gezin. Moeder is trompettiste, vader is zanger. Haar vader overlijdt als ze twee jaar is, maar ze krijgt wel zijn muzikale genen mee. Haar oom en neven zijn muzikanten en Dianne zingt bij elke gelegenheid. De legendarische trompettist Clark Terry wordt haar mentor. In de jaren 1980 toert Dianne als zangeres aan de zijde van Harry Belafonte. Ze stort zich in de latino- en wereldmuziek. Later werkt ze o.a. samen met Wynton Marsalis en the Lincoln Center Jazz Orchestra, met het Chicago Symphony Orchestra onder de leiding van Daniel Barenboim en met Sir Simon Rattle en het Berliner Symphoniker. Daarnaast toert zij ook met Sing The Truth, een eerbetoon aan Nina Simone. Vandaag is Dianne Reeves wereldwijd een van de bekendste jazz-zangeressen. Ze won drie keer op rij een Grammy Award, een record voor een jazzvocaliste.
 
info & tickets: www.ccbrugge.be
 
EXCLUSIEF BELGISCH CONCERT
Dianne Reeves
ma 29 okt '12 | 20.00 uur | Stadsschouwburg Brugge
 

Jonge Snakenfestival met uitdagend programma

 
 

Jelle_marteel_foto_annie_boedt
 
Van vrijdag 26 oktober tot en met zondag 4 november verwent De Werf opnieuw alle jonge theaterliefhebbers met het Jonge Snakenfestival. Deze tiendaagse is ondertussen een mooie traditie. Net als in het volwassen theater wordt een mix van woord, beeld en muziek gepresenteerd en worden in verschillende stukken de grenzen tussen verschillende kunstvormen afgetast. Op 26 en 27 oktober is de première van The Wood gepland, een magisch theaterstuk over de liefde voor het spelen en bouwen. Twee mannen in een speeltuin vol timmergerief knutselen met een verrassend eindresultaat. Een woordeloze voorstelling over vriendschap, de mens en de natuur. Het concept is van Craig Weston en Gordon Wilson.
 
Jonge Snaken herneemt ook twee succesvolle voorstellingen van vorig jaar. Op 28 en 29 oktober speelt de Brugse Ilse De Koe samen met acteur Nikolas Lestaeghe HUT, een avontuur van een broer en zus, diep in het bos, tussen bomen, vogels en konijnen. Zonzo Compagnie herneemt op 27 en 28 oktober Listen to the silence – een reis met John Cage, een open en avontuurlijke benadering van de muziek van deze wereldberoemde Amerikaanse componist die dit jaar zijn 100ste verjaardag zou vieren. Nog van Zonzo Compagnie staat op 2 en 3 november Starend Meisje op het programma. In deze muzikale evocatie van de gedichten van Tim Burton vertellen twee muzikanten en een zangeres de verhalen van een dwalend kind, van de naaldenkoningin en van de vrouw die beviel van een robot. Een stuk dat zweeft tussen droom en werkelijkheid. Experimenteren met muziek doet ook geluidskunstenaar en performer Hans Beckers tijdens de muziekvoorstelling Sonare Machina op 30 oktober, 1, 2 en 3 november. Met huis-, tuin- en keukenobjecten wordt een 40-koppig orkest geconstrueerd. Onhoorbare geluiden worden hoorbaar gemaakt. Naast dit centrale programma, is er animatie in de rand en zijn er allerhande workshops. Bekijk de website voor alle voorstelling en meer up-to-date informatie. (SD) 
 
De Werf, t 050 33 05 29, reservatie@dewerf.be, www.dewerf.be
%d bloggers liken dit: