Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Categorie Archieven: EXit

Dokter Clarysse, ongecensureerd

 De bekende Brugse dokter Clarysse, een autoriteit op het gebied van (borst)kankerbestrijding, heeft zijn intense periode als arts samengevat in een 210 pagina’s tellend boek. ‘Ongecensureerd’ benadrukt de auteur, want hij wil blijkbaar nog eens zijn woelig verhaal bekend maken. Een boek (in eigen beheer) dat de waarheid niet schuwt.

Dr. Albert Clarysse (°1936, Izegem) herbeleeft zijn jeugdjaren tijdens de oorlog en de strenge opvoeding in de lagere school en het college in Izegem. Pas aan de universiteit vond hij zijn gading. Expo 58 overtuigde hem dat hij zich moest specialiseren in de Verenigde Staten. Hij bracht het er tot Assistant Professor of Medical Oncology aan de University of Utah in Salt Lake City. Omdat zijn specialiteit praktisch onbestaande was in België, besliste de 37-jarige canceroloog in 1974 naar België terug te keren. Het AZ St.-Jan in Brugge werd zijn eindbestemming.

Borstkankerkliniek

Zijn Amerikaanse opvattingen botsten algauw met die van de directie. Zeer geliefd en geapprecieerd door zijn patiënten, werd hij la bête noire in het AZ. Canceroloog Clarysse zag veel ruimte voor verbetering in de aanpak van kankerpatiënten. Hij maakte dit duidelijk in woord en schrift. Dit werd hem niet in dank afgenomen door de Orde der Geneesheren. Samen met enkele collega’s organiseerde hij een borstkankerkliniek, die tot de best gekende van het land hoorde.
Op 70 jaar op pensioen, begon een tweede leven, al even druk als het eerste. Ondertussen, tweeëntachtig geworden blikt hij terug op een boeiende carrière. (LF)

Dr. Albert Clarysse, Ongecensureerd, 210 blz, 20 euro. Verkrijgbaar bij de auteur (Augustijnenrei 3, Brugge)

 

‘Landschappen’ bekijken in ’t Brugse Vrije

Foto Michiel Hendryckx

 Dit jaar organiseerde Cultuurcentrum Brugge voor de zevende keer de fotowedstrijd Fotonale Brugge. Het Cultuurcentrum daagde alle fotografen uit om rond het thema ‘Landschap’ te werken. De jury selecteerde uit de vele inzendingen de meest originele, spraakmakende en tot de verbeelding sprekende foto’s. Matthias Desmet (stadsfotograaf Stad Brugge), Erik Derycke (redacteur Focus-magazine), Jimmy Kets, Glenn Vanderbeke (beroepsfotograaf) en Wouter Van Springel maakten dit jaar deel uit van de jury.De fotokeuze van dit professionele gezelschap zal vanaf donderdag 20 december te zien zijn in een tentoonstelling in de Brugotta Hal Burg (‘t Brugse Vrije). Op die dag vindt ook de prijsuitreiking plaats. Deelnemers aan de fotowedstrijd vernemen of ze op die dag met hun creatieve interpretatie van het thema een geldprijs van 250, 500 of 750 euro mee naar huis mogen nemen. De tentoonstelling is dagelijks open van 10 tot 17 uur en loopt tot 13 januari 2019. Let wel: gesloten op 25 en 26 december 2018 en op 1 en 2 januari 2019.

 

http://www.ccbrugge.be 

 

Mathilde Van Deynse schrijft ‘Schokkend blauw’

 

 Vlaamse uitgevers onthulden een tijdje terug hoe moeilijk hun vak loopt met bijna 80 procent van hun uitgaven die amper een winstcijfer halen en 20 procent die de meubels moet redden. Nochtans is het aanbod manuscripten schrikbarend hoog, evenals het aantal afwijzingen. Blijft over: het boek in eigen beheer. De Brugse Mathilde Van Deynse deed het met ‘Schokkend blauw’, een nogal rauw verhaal over mislukken, ingebed in de nasleep van mei ’68.

 EXit: Een boek in eigen beheer: een ondankbare taak?

Mathilde Van Deynse: ‘Uitgevers willen bij een debuutroman vaak meteen commercieel succes boeken. Een populaire uitgeverij vond dat te veel filosofische passages in het verhaal door de gemiddelde Belg niet gesmaakt konden worden. Dan is uitgeven in eigen beheer een comfortabele oplossing, in die zin dat je het boek kunt afleveren dat je voor ogen had, en niet al te veel compromissen hoeft te maken.’

 

EXit: Hoe autobio is dit nogal dramatische verhaal?

Mathilde: ‘Elke roman bevat autobiografische elementen en in ‘Schokkend blauw’ vind je die vooral terug in de setting, niet in het eigenlijke verhaal. De vogelcontext is een gegeven uit mijn jeugd, dat die voor een stuk inkleurde. De vogelwereld van mijn vader bracht ons in contact met de natuur, maar die werd binnen de kooien van de veranda geciviliseerd. Tot op zekere hoogte brachten vogeltentoonstellingen en -kampioenschappen reliëf in het eentonige leven van een doorsneegezin, anderzijds kregen de kostbare vogels naar ons gevoel te veel aandacht. Een deel van onze vrije tijd moesten we bijvoorbeeld besteden aan het pletten van eigeel, en dit vervolgens vermengen met krachtvoer. We kweekten kanaries die de Eerste Prijs zouden winnen. Dit alles bracht ons evenwel een levenshouding bij van ‘doorzetten tot je je doel bereikt’.’

EXit: Mei ’68 en de nasleep krijgen hier een belangrijke rol toebedeeld, inclusief muziek en dans.

Mathilde: ‘Er komt inderdaad behoorlijk wat muziek voor in het verhaal, maar ook dans speelt een belangrijke rol omdat het een intense vorm van communicatie is. Al meer dan tien jaar dans ik Argentijnse tango en dat is een passie die nooit overgaat.’

‘Het dramatische verhaal geeft de lezer inkijk in de geschiedenis door te focussen op een eenvoudig Vlaams gezin, dat de omwentelingen van een tijdsgewricht aan de lijve meemaakt. Naar aanleiding van 50 jaar mei ‘68 werd teruggekeken naar wat de maatschappelijke betekenis van die woelige periode was. Was het de teloorgang van ‘autoriteit’ die in veel instellingen van zijn voetstuk werd gehaald? Was het de seksuele revolutie die het leven van vooral vrouwen veranderde, en in zijn kielzog ook van het gezin? Begon toen al het einde van het eeuwenoude patriarchaat? Of zorgden sociale partijen en bewegingen voor nieuwe zingeving zoals kunst en cultuur voor het brede publiek? Die vragen spelen een rol in het verhaal.’

EXit: Is dit een boek met een boodschap en een vervolg?

Mathilde: ‘Ik wil vooral laten zien dat dit kantelpunt in de geschiedenis niet zonder slag of stoot verliep, dat het zijn tol eiste van de gewone sterveling. Gedreven door de nieuwe mogelijkheden sloeg die al eens een andere richting in wat tot een crisis kon leiden, tot een drama als de neuzen niet in dezelfde richting wezen. Lezers hebben mij nu al gevraagd of er een vervolg op Schokkend blauw komt. Ik sluit dat niet uit, een open einde laat immers veel aan de verbeelding over.’ (LF)

 

Ratmosphere is een nieuwe muzikaal verbond tussen de broers Serruys

 

 

Bezige broers, die Robin (29) en Brecht (26) Serruys. Terwijl ze nog maar heel recent met hun band Soviet Grass de cd ‘Night and Day Night and Day I Dream’ op de mensheid hebben losgelaten, stampten de muzikale Bruggelingen ondertussen alweer een nieuwe groep uit de kleigrond. Ratmosphere is de naam en van harte welkom in het Brugse muzieklandschap.

Het woord ‘onthaasting’ vind je momenteel nog niet terug in het woordenboek van de brothers Serruys, want met hun nieuwe groep Ratmosphere razen ze in een hels tempo door het jaar 2018. Nog maar net opgericht, al twee cd’s gereleased (‘The Gallery’ en ‘This Is Your Logo’), enkele Europese optredens achter de kiezen, al nieuw materiaal klaar voor een derde schijf en nu volop klaar voor de podia. De groepsnaam hebben ze geplukt uit een verkeerd begrepen zin van het nummer ‘Shutout’ (op de plaat ‘Nite Flights’) van The Walker Brothers: ‘We must freeze off/This atmosphere’. Atmosphere werd dus als Ratmosphere geïnterpreteerd.

EXit: We kennen je als drummer van Soviet Grass, maar blijkbaar had je nog energie over voor een nieuw project?

Brecht Serruys: ‘Samen met Robin ben ik dagelijks met muziek bezig. Inspiratie is er altijd. Ratmosphere is vrij organisch ontstaan. We maken permanent muziek, maar dat sloot niet altijd aan op het repertoire van Soviet Grass. Daardoor hadden we opeens genoeg materiaal om een tweede band op te richten.’

EXit: Soviet Grass speelt rauwe, vuile bluesrock. Ratmosphere tapt uit een ander vaatje?

Brecht: ‘Als ik enkele termen op deze nieuwe band mag kleven, dan kies ik voor lofi en synthpop waarin zelfs ook bepaalde discovibes zitten verwerkt. De muziek is hedendaagser, maar ook eigenzinniger. Dat brengt wel een zekere vrijheid met zich mee.’

EXit: Jullie vormen samen een duo. Hoe is de taakverdeling tussen de broers?

Brecht: ‘Robin schrijft de songs en is ook de zanger en de gitarist van Ratmosphere. Ik sta in voor het drumwerk, de synths en de percussie. Al de rest wordt op een creatieve wijze ingevuld aan de hand van samplepaths.’

EXit: Botst het vaak tussen jullie?

Brecht: ‘Neen, hoor, we werken harmonisch samen en we zijn allebei gepassioneerd met muziek bezig. We werken voor hetzelfde doel, we zetten de zeilen in dezelfde richting. Als we al eens van mening verschillen, dan geraken we er snel uit. Robin is het gezicht van de groep en komt vaak met nieuw materiaal op de proppen. Tijdens het opnameproces is hij wel de prominente figuur, maar hij laat me daarbij ook een grote rol spelen. Voor het live-aspect moeten we alles goed bekijken hoe we het concreet invullen. We staan maar met twee op podium, dus moeten we alles wat minimaliseren wat betreft bas en samples.’

EXit: Jullie zijn pas in april ‘officieel’ gestart en toch prijken er al twee cd’s op jullie conto?

Brecht: ‘We hadden al samen wat muziek klaar, maar we waren er nog nooit mee naar buiten getreden. In het voorjaar kregen we twee mooie concertaanbiedingen die we niet konden weigeren. Zo is de bal vlug aan het rollen gegaan.’

EXit: Die optredens waren in Italië en Zwitserland, in het voorprogramma van Warhaus.

Brecht: ‘Warhaus is een zijproject van Balthazar. Met Balthazar hadden we met Soviet Grass al in Europa enkele voorprogramma’s gespeeld. We kregen twee voorprogramma’s voor Soviet Grass aangeboden, maar op logistiek vlak lukte het niet voor de andere bandleden om dit te doen. Robin en ik hebben dan de klok rond gerepeteerd om met Ratmosphere in te vallen.’

‘We voelden op deze repetities dat het goed zat, maar het was toch vrij stressvol voor ons. Robin had immers nog nooit live gezongen. De optredens werden gesmaakt bij het publiek en bij Warhaus zelf, de reacties waren achteraf goed. Een opsteker.’ (ADC)

De muziek van Ratmosphere vind je terug op Spotify en op hun Facebookpagina.

 

 

Agenda toneel december

 

Dinsdag 18 december, 20 uur (Biekorf Theaterzaal)

Brother Blue

Maxim Storms

Vorig seizoen kon de Brugse theatermaker Maxim Storms jong en oud bekoren met zijn voorstelling Klutserkrakkekililokatastrof. Dit keer kiest hij voor een veel eenvoudiger titel, wat niet wil zeggen dat deze voorstelling minder interessant is. Wel integendeel. Storms studeerde vijf jaar geleden af aan het KASK en al drie keer was werk van hem te zien tijdens het jaarlijkse Theaterfestival. De voorstelling Brother Blue werd geselecteerd voor Circuit X, een lanceringsplatform voor aanstormend talent onder de vleugels van het festival. Storms staat op de rand van een enorme schans, een reuzegrote ijsschots, zo lijkt het wel. Zijn gezicht is blauw geschilderd en hij draagt een pruik. Meteen trekt hij je mee in een bevreemdend spektakel waarin hij in de huid kruipt van een protagonist die zijn staart verliest. Een absurd uitgangspunt. Niemand weet van iets, maar hij verdenkt alles en iedereen, zelfs zichzelf. In deze vreemde zoektocht speelt hij met mime en clownerie, mengt hij brute chansons met commedia dell’arte-achtige bewegingen, danst en brabbelt hij. Storms creëert een bijzonder stuk theater dat op zijn minst verrassend te noemen is.

 

Avondlijk genieten in Brugse Musea

 

Geboeide bezoekers van de Brugse musea om 17 uur de deur wijzen wegens sluitingstijd, het blijft een heikel punt. Musea Brugge wil daaraan verhelpen door één (derde) donderdagavond per maand de deuren open te houden tot 21 uur. Ze hoopt hiermee zowel de Bruggeling (na de kantooruren) als de toerist te verleiden tot het bijwonen van een nocturne. Het campagnebeeld is op zijn minst opmerkelijk te noemen: een geeuwende Margaretha Van Eyck die uitnodigt.

Op donderdag 20 december kan men in het Volkskundemuseum genieten van de kerstsfeer. Vertelster Renata Bruggeman neemt je mee naar de oorsprong van kerst. Waarom valt Kerstmis op 25 december? Waarom hangen we rode bollen in de boom, en vanwaar de rode bessen aan de hulst? En hoe zit dat nu met die maretak?

Op donderdag 17 januari 2019 is het Sint-Janshospitaal aan de beurt. Even de pauzeknop aanzetten en ingaan tegen het razen van de tijd. Daarom zetten ze de klok die avond stil in het museum. Ze keren terug naar het langzame ritme van de kloosterlingen, in de stille wintertijd, een periode waarin zelfs de natuur pauzeert. Ze doen dat op twee manieren. Enerzijds zijn er op verschillende momenten ‘Slow Art Talks’: langer stilstaan bij één kunstwerk en dan zoveel meer zien. Zo ontdek je details waar rijke verhalen achter schuil gaan. Elk half uur – vanaf 17.30 uur – start er een nieuwe Slow Art Talk in de ziekenzalen.

Voorts staan op de grote zolder twee yogasessies op het programma. Net zoals men het beste uit de schilderijen haalt, haal je zelf het beste uit geest en lichaam. Ze werken aan de gezondheid op een plek waar dat eeuwen lang het geval was. Men beleeft deze hedendaagse yogasessie onder een eeuwenoud dakgebinte, en dat is een bijzondere ervaring op een unieke locatie.

Yoga onder een eeuwenoud dakgebinte

Daarnaast kun je op de grote middeleeuwse zolder kun je volledig ontspannen en onthaasten tijdens twee yogasessies. Je kunt aansluiten om 18u of om 19u30. Elke sessie duurt een uur. Je voelt je helemaal herboren na deze yogasessie onder een eeuwenoud dakgebinte. Een heel bijzondere ervaring op een unieke locatie. Concreet: om 18 uur: herstellende yoga met Melanie Surmont; om 19.30 uur: yin yoga met Karel Ingelaere van Pure Yoga. Deelname is gratis en inschrijven hoeft niet, maar breng indien mogelijk wel je eigen yogamat en/of bolster mee. Omkleden kan in een aparte gemeenschappelijke ruimte. Er is geen douche aanwezig.

Op
donderdag 21 februari 2019 tenslotte staat het Groeningemuseum op het programma. De inhoud hiervan wordt later bekendgemaakt. (LF)

Praktisch: Bezoekers betalen telkens het reductietarief, d.w.z. 10 i.p.v. 12 euro (Groeningemuseum & Sint-Janshospitaal) & 5 i.p.v. 6 euro (Volkskundemuseum). Kinderen -18 jaar: gratis

Wintercircus in Zeelaan (2)

Pictures by Thomas Leonard / Reporters Agency

 

Brugge Plus en Cultuurcentrum Brugge blijven verrassen met originele locaties voor evenementen. Zo laten ze hun oog nu vallen op het groene decor van Zeelaan (2), gelegen naast het crematorium. De twee organisaties slaan daar begin januari de handen in elkaar en organiseren samen een Wintercircus. Op vrijdag 4, zaterdag 5 en zondag 6 januari 2019 komt het Brusselse circusgezelschap Carré Curieux naar Brugge met hun verrassende voorstelling Famille Choisie.

Famille Choisie  – Carré Curieux

Na straten en zalen onveilig te hebben gemaakt, trekt Carré Curieux eropuit als nomadisch circus met hun eerste tentvoorstelling. Famille Choisie gaat over vier vrienden die al zo lang samenleven en rondtoeren dat ze familie zijn geworden. Maar zijn ze ook echt familie? Carré Curieux neemt de proef op de som. Verwacht je hier aan minimalistisch circus van de bovenste plank. Grappig, maar altijd met een wat oncomfortabele ondertoon. De voorstelling wordt opgebouwd uit herinneringen, dromen en feesten.

Carré Curieux is voor de circusfanaten geen onbekende in Brugge. Ze waren hier al verschillende keren te gast op Cirque Plus en ook tijdens Uitzomeren in het Sebrechtspark.  Voor jong en oud en circusfan, niet te missen.

Deze voorstelling is geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar. De voorstelling vindt plaats in een verwarmde tent, maar draag best warme kledij.

Nog meer gezellige winteravonden?
Brugge Plus brengt van zaterdag 19 tot en met woensdag 23 januari 2019 nog meer warmte naar de wijken met de Wintertoer van Uitwijken. Compagnie Bilbobasso brengt vijf avonden op rij de vurige en hartverwarmende voorstelling ‘Amor’.  Data en locaties op www.uitwijken.be. (LF)

 

Tijdens Wintervonken, op vrijdag 25 en zaterdag 26 januari 2019, wordt de Burg vanaf 17 uur de gezelligste plek om te vertoeven. Op het programma staan verrassende voorstellingen met onder andere Human Brush van Vincent Glowinski, stemmige livemuziek en uiteraard het warmste winterterras aangekleed door de Vuurmeesters.

Praktisch voor Carré Curieux: Tent, ingang via Zeelaan 2, 8380 Brugge.Info en tickets op www.ccbrugge.be  I In&Uit Brugge (Concertgebouw), ’t Zand 34, 8000 Brugge

www.wintervonken.be

 

Warmste rockers tonen hun goed hart op zaterdag 8 december

 

De Warmste Week, het initiatief van radiozender Studio Brussel waarbij allerlei acties worden opgezet om goede doelen te steunen, laat ook de Brugse rockers niet onberoerd. Op zaterdag 8 december spelen de bands The Sillycons, Vague View, Dollarqueen, BEUK en Vultures At Dusk hun ‘music for life’ in Jeugdhuis Comma ten voordele van Clinidogs. ‘Clinidogs wordt geleid door vrijwilligers en zij kunnen wel een hart onder de riem gebruiken’, zegt zanger Jeroen Klein Gunnewiek van Vultures At Dusk.

 

‘Wij kozen voor Clinidogs omdat deze organisatie mensen in staat stelt (weer) in contact te komen met honden. Sommige mensen zijn niet (meer) in staat zelf een dier te onderhouden of te betalen, maar hebben daar wel behoefte aan. De therapeutische werking van dieren op mensen is bewezen en Clinidogs stelt mensen in staat met honden contact te maken en fijne momenten met dit dier te beleven’, zegt Jeroen Klein Gunnewiek die samen met Diederik Van Cleven (drums), Bas Misschaert (bas), Franklin Janssens (ritmegitaar) en Kim De Meyer

(leadgitaar) deel uitmaakt van Vultures At Dusk die sinds 2016 bestaat.

Eigen grunge-nummers

De leden van Vultures At Dusk zullen op zaterdag 8 december een uur lang eigen nummers spelen en hopen op een grote publieksopkomst. ‘Er staat op onze setlist ook een nieuw nummer (‘The Way’) dat we onlangs hebben afgewerkt. Wij proberen altijd een set te spelen met veel vaart en een goede opbouw. Geen opvulling tussen de nummers met onnodig gebabbel. We vinden het belangrijk om de muziek te laten spreken en daarvoor zijn een goede set en een goed tempo in de set belangrijk’, stelt Jeroen. ‘Het eerste jaar in ons bestaan hebben we veel covers gerepeteerd en ook live gespeeld. Dit was nodig om elkaar muzikaal beter te leren kennen en zo konden we ook experimenteren met onze muziek. Ondertussen begonnen we met het schrijven van eigen materiaal. Het werd al snel duidelijk dat onze muziek zich zou situeren in de grunge. Grote voorbeelden zijn Pearl Jam, Alice In Chains, Mad Season, Soundgarden en Neil Young. Onze sound ligt in het verlengde van die jaren negentig grunge. We hebben ondertussen al opgetreden in diverse cafés, in Jeugdhuis Comma, op het festival ‘In The Garden’ (Beernem) en in het voorprogramma van Channel Zero op ‘Hillrock’.’

Opnames in Room 13

Vultures At Dusk vouwt ook al een toekomstplan open. Eind oktober namen ze in de Gentse studio Room 13 nummers op voor een eerste fullcd. ‘Deze studio heeft een goede naam voor live-opnames: je kunt er zo puur en zo spontaan mogelijk opnemen. We namen daar alle nummers samen live op en niet, zoals vaak gebeurt, elk instrument apart. Momenteel zijn we bezig met de mixing van elf nummers. Aan de hand van de mix zullen we bepalen welke nummers we zullen laten masteren en welke nummers op onze eerste cd komen. We werken dus hard aan ons repertoire, maar het plezier van het samen musiceren staat altijd voorop’, aldus Jeroen. (ADC)

http://www.clinidogs.be

 

December Dance focust op Australië en Nieuw-Zeeland

 

foto EDM

 

‘Qua techniek en virtuositeit zijn de Australische gezelschappen top’

 

Na twaalf jaar staat het festival December Dance stevig op de nationale en internationale danskaart. Waar vorig seizoen het programma in handen was van curator Christian Rizzo, is de blik dit keer opnieuw op een dansante regio gericht. Onder de noemer ‘Dancing Down Under’ staat de rijke dansscène uit Australië en Nieuw-Zeeland centraal. Georg Weinand is de nieuwe artistiek coördinator dans in Brugge. Hij heeft het festivalprogramma geërfd van zijn voorganger Samme Raeymaekers.

 

EXit: ‘Dancing Down Under’: wat moet het publiek zich hierbij voorstellen?
Georg Weinand:
‘Dans in een regio is altijd geworteld in zijn geschiedenis. Daarom is wat context handig. Australië en Nieuw-Zeeland waren tot aan de ‘ontdekking’ van het continent in de achttiende eeuw autonome eilanden met een rijke, eigen cultuur. De Westerse kolonisatie heeft er, net als elders, verstrekkende gevolgen gehad. Op een bepaald moment was de oorspronkelijke cultuur er bijna onbestaande. Ook nu nog is die spanning tussen ‘oud en nieuw’ te voelen en wordt de vraag gesteld van wie het land eigenlijk is. Het blijft een heel complex gegeven. Aan het festival is een kleine tentoonstelling gekoppeld met landkaarten van Australië. Op eentje staat het continent in het midden op de wereldkaart en krijg je de kans om de wereld vanuit een andere oogpunt te zien.’

 

EXit: Speelt de openingsvoorstelling Complexity of Belonging daar op in?
Weinand
: ‘Deze compacte, betekenisvolle titel sluit daar inderdaad heel goed op aan. De veelgeprezen Nederlandse choreografe Anouk van Dijk nam in 2012 het gerenommeerde Australische dansgezelschap Chunky Move over. Ze zet negen dansers op de scène. Zij worstelen één voor één met de vraag: ‘Hoe moeilijk kan het zijn om ergens bij te horen?’ Van Dijk werkte voor deze grote, dansante choreografie samen met regisseur Falk Richter. Hij schreef de tekstfragmenten en er worden ook videobeelden in het concept verwerkt.’

 

EXit: Zijn er nog voorstellingen binnen dit thema?
Weinand:
‘Het Australian Dance Theatre en Garry Stewart spelen met The Beginning of Nature visueel en esthetisch in op de rituelen van de bronbevolking, op ritmes uit de natuur als dag en nacht, de seizoenen, de getijden, volwassen worden … Twee vocalisten zingen de partituur van componist Brendan Woithe in Kaurna, de eerste inheemse taal van de Australische Adelaide Plains. Een heel expressionistische, beeldende voorstelling.’

 

EXit: Hoe past een voorstelling van het Ballet Vlaanderen binnen dit programma?
Weinand:
‘Het gezelschap brengt een choreografie van de Australische choreografe Meryl Tankard. Zij heeft een heel eigen signatuur en heeft internationaal een bijzonder mooie carrière uitgebouwd. Met Furioso maakte ze wereldwijd furore. In deze indrukwekkende choreografie, deels aan touwen in de lucht, gaat ze in op de binnen de danswereld heel actuele genderproblematiek. De grenzen van mannelijkheid en vrouwelijkheid worden tot het uiterste gedreven.’

 

EXit: Er is ook werk van jonge makers?
Weinand:
‘Australië is een groot continent met veel hedendaagse dansgezelschappen. Qua techniek en virtuositeit zijn die vaak indrukwekkend. Een weekend lang is er aandacht voor de volgende generatie die heel explorerend werkt. Op één dag zijn telkens twee, drie makers te ontdekken. Rising star James Batchelor werkt in Deepspace samen met beeldend kunstenares Annalise Rees. Hij onderzoekt hoe lichamen zich verhouden in de ruimte. Daniel Kok en Luke George tasten dan weer de grenzen van verlangen, vertrouwen en macht af.

 

EXit: Welke voorstelling wil je zelf zeker niet missen?
Weinand:
‘Mijn voorganger Samme Raeymaekers heeft het programma samengesteld. Ik heb zelf weinig live gezien. Australië is niet meteen een evidente regio om op prospectie te gaan (lacht). Daarom ben ik vooral heel nieuwsgierig. Ik laat me, mee met het publiek, graag verrassen. Ik heb alle vertrouwen in de keuzes van Samme. Ik kijk vooral uit naar The New Zealand Dance Company. Die brengt een triple bill. In twee uur krijg je drie heel uiteenlopende signaturen te zien. Ook Split van Lucy Guerin wordt heel mooi. Een eenvoudige, minimalistische choreografie met twee danseressen die synchroon bewegen op een speloppervlakte die steeds kleiner wordt.’

 

EXit: Je bent ondertussen enkele maanden aan de slag in Brugge. Hoe ervaar je deze stad als dansstad? Wat is nog mogelijk?
Weinand:
‘Brugge heeft prachtige locaties en platformen en er is heel wat expertise in cultureel ondernemerschap. De alliantie tussen Cultuurcentrum Brugge, het Concertgebouw en KAAP is in de danswereld en zeker in ons land, uniek. Deze troef ontdek je pas als je hier bent. Buiten onze regio zijn er zich heel weinig mensen van bewust. Dat gegeven moeten we veel beter uitspelen. Inhoudelijk is een geloofwaardige kwaliteitstandaard opgebouwd, maar na de vraag ‘wat is goed?’ stelt zich nu ook de vraag: ‘wat is belangrijk?’, ‘waar gaat het vandaag om?’, ‘waar heeft het publiek behoefte aan?’, ‘waar pakken wij met deze alliantie verantwoordelijkheid voor en welke accenten leggen we, in en over de stad heen?’. In hoeverre kan ‘de kunst van het eigen lichaam’ ook invloed hebben op hoe wij met ons lichaam in de wereld leven? In samenspel met de opgebouwde expertise zou ik me graag inzetten om het volgende hoofdstuk van dans in Brugge mee vorm te geven.’

 

EXit: Een startpunt voor een volgende editie van December Dance?
Weinand:
‘In 2019 volgen we nog het bestaande stramien en is opnieuw een curator aan zet. De keuze viel op het collectief Needcompany dat een heel rijke waaier aan disciplines beheerst. Daarna wil ik gaan nadenken over een andere formule. De gesprekken lopen volop, dus ik hoop dat ik dan voor nog meer dansant vuurwerk kan zorgen!’ (SD)

 

______

 

www.decemberdance.be

De Mugge van Brugge is ‘Oender invloed’

 

Wie zijn/haar mondhoeken graag naar boven trekt, stipt best de data van vrijdag 7, zaterdag 8 en zondag 9 december in zijn/haar agenda aan. Op deze dagen presenteert Kevin Rombaux aka De Mugge van Brugge immers zijn gloednieuwe comedyshow ‘Oender invloed’ in cultureel centrum De Dijk in Sint-Pieters. We vroegen tekst en uitleg aan De Mugge. Ip zun Brugs.

EXit: Voor de goede verstaander: de titel van je nieuwste show heet ‘Oender invloed’, maar dat heeft niets met drankmisbruik te maken. Je brengt een hommage aan al je helden. Wie zijn die en waarom waren/zijn ze zo belangrijk voor jou?

De Mugge van Brugge: ‘’t Et inderdoad niétend me drank te maken, mo der worden ier en dor wel verwiezingen no gedoan. Zogezeid de inspiratie van men helden dak uutgedroenken en… ’t et een dubbele bodem. Men helden zien mensen lik Willy Lustenhouwer, wo dak ols kiend de plaatjes van griesde droaide en die shows bluuven toe ip de dag van vandage nog geistig! André Van Duin is ook zo e krak! Zen revues en sketches zaten zo goed in malkoar en je ield em dikwijls ni an zen tekst wodeure dat den ander de slappe lach kreeg. Mo ken vil invloeden, Jacques Vermeire, Gérard Vermeersch, The Mounties zelfs Eddie Murphy wodeure da men interesse vo stand-up gegroeid is, e bitje ’t grovvere werk en gif toe der is ook soms eki niet zo geistig of e vuule klucht te vertallen…’

EXit: Je zet typetjes neer in je show. Het is dus geen typische stand-up comedy?

De Mugge van Brugge: ‘’ t Is e miengelienge van de twee… Stand up, mo ni zo grof lik ofdak anders zoen briengen in stand-up cafés. ’t Got em over ’t begun van men carrière bievorbild den eeste sketch dak oait gespild en ofgewisseld met vertelliengstjes uut men leven… Een werekieken no ’t begun en een begun van wa da nog moe kommen.’

EXit: Hoe bereid je je voor op een dergelijke show? Uren YouTube-materiaal bekijken en oefenen voor de spiegel?

De Mugge van Brugge: ‘Awal, vanzeneigens kruipt er do vil werk in… ’t Schrieven ollene is idd ol e werk van lange oasem. Inderdoad vele YouTube, mo ken van men eigen ol e grote collectie comedy material dak kunnen bekieken. En eki dat in malkoar zit, ist e kwestie van e ki per weke tope te kommen met e deel moaten en olles te erlezen olsan mor ipnieuw en meestol kommen we ton nog ip geestige diengen bie ’t lezen zelve… Eki dat de datum noadert, wordt meerdere keren per weke en de weke van de show olle dagen rippeteren.’

EXit: Je comedytaal is het Brugse dialect. Leg je jezelf daarmee geen beperking op?

De Mugge van Brugge: ‘Gôh, ja ik zient ni echt ols e beperkingen, ik doen geweun wa dak geiren doen en wa damme beter in de moend ligt. Ieder veugeltje ziengt lik of dat ie gebekt is. Freddy De Vadder sprikt ook in zen eigen tolle en wordt ook overol gevraagd. Deur ‘Eigen Kweek’ en ‘Bevergem’ en consoarten wordt Westvlams nu overol meer gevraagd… Ken ook ol ip plekken meugen spelen woar dak anders noois zoen gekommen en. Lik Oed-Turnhout bievoorbild.’

EXit: Droom je van een grote (jaarlijkse) onemanshow in de Stadsschouwburg, net zoals Willy Lustenhouwer, een van je grote helden?

De Mugge van Brugge: ‘Als antwoard ip je latste vrage, tuurlijk droom ik do van, mor eigenlijk ek nu ol ieder joar e werekerende show vo VBRO plus dak ook eki int joar e show doen met Amicom vzw lik nu in moarte die komt doen we een show met ols titele: t’is ier up zen Brugs. Dus in feite ziek ol poar joar bezig met werekerend e show te briengen vo men Brugs publiek. Plus dak nog meespelen met ’t Brugs Variététheater ook sedert twi joar… Khopen dat mag bluuven deuren en dan de mensen willen bluuven kommen… Want der komt nog vele! ’t is e verslavienge da podium… Kzien der volledig van oender invloed!’ (ADC)

Tickets Oender invloed: 050/44 30 60 of via http://www.ticketsbrugge.be
Tickets: Ip zun Brugs : 
ticketsbrugge.be of http://www.ipzunbrugs.be   

 

%d bloggers liken dit: