Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: augustus 2017

De Andere Film komt thuis in Kinepolis

Sun Mae (foto Stijn Vos)

 

Als tradities al bestaan, dan is De Andere Film, opgericht in 1975, er één van. In de beginjaren lokten ze volle filmzalen in de binnenstad die luisterden naar namen als ‘De Kennedy’, ‘De Richelieu’, ‘Het Zwart Huis of ‘De Rembrandt’. De zwart-witposter met het filmoverzicht bleef al die tijd ongewijzigd, net als de formule van inleiding en nabespreking. Na 42 jaar in de binnenstad slaat De Andere Film nu haar tenten op in Kinepolis en hoopt dat haar trouw publiek deze piste zal volgen.

 De reden voor ‘de verhuis’ is eenvoudig: Cinema Liberty houdt er na een langgerekte doodstrijd definitief mee op, waardoor De Andere Film (DAF) haar vaste filmstek verloor. Lumière, in volle verbouwingsactiviteit, was geen piste en daarom werd contact gelegd met Kinepolis die meteen brood zag in de formule. Voor de fans van DAF een kleine revolutie.

‘Uiteraard zullen wij de authenticiteit en gezelligheid van een karaktervolle stadscinema, waar we zoveel magische filmavonden hebben beleefd, enorm missen’, zegt Sun Mae, de Brugse lingerie-ontwerpster. ‘Maar de realiteit van een sterk veranderend filmlandschap dwong ons tot een toekomstgericht optreden. Dankzij Kinepolis beschikken we nu over troeven als goed bereikbaar, grote parking, grote zaal en hedendaags filmcomfort.’

EXit: Is er nog een toekomst voor De Andere Film?

Sun Mae: ‘Wij denken van wel. DAF wil bemiddelaar zijn tussen moedige cineasten en toeschouwers en ervoor zorgen dat de betere film kansen krijgt. Daarom gaan wij vanaf dit seizoen op zoek naar samenwerkingsverbanden met andere partners. Het voorbije filmjaar zagen we bovendien zowel een publiekstoename als een publieksverjonging en dat stemt hoopvol. We beloven ook een aantal verrassingen zoals bezoekjes van regisseurs, acteurs of geëngageerde gastsprekers. Met onze openingsfilm ‘20th Century Woman’ zetten wij de toon voor een gevarieerd filmseizoen, maar ook de andere films zullen heel wat emoties losweken.’

Openingsfilm op donderdag 7 september om 20 uur in Kinepolis. Programma op http://www.deanderefilm.be

 

 

Future Food combineert ambacht en wetenschap

Pieter Lonneville (foto EDM)

 

Deze zomer pakte Handmade in Brugge uit met Future Food, het culinaire labo dat een licht werpt op de rol van ambachten en wetenschap in de voeding van morgen. Curatoren Pieter Lonneville (Tête Pressée) en Maxime Willems (Proef!) werkten nauw mee aan het programma met als opzet Bruggelingen te inspireren en doen experimenteren met ambachtelijke technieken en innovatieve technologieën.

Nog tot oktober vinden meerdere publieksactiviteiten plaats die op verrassende, originele en smakelijke manier duurzaam leren omgaan met voedsel. Telkens met aandacht voor lokale producten en toepassingen. Pieter Lonneville, chef en één van de bezielers van Future Food, pleit dan ook voor respect voor het product. ‘Voedsel moet opnieuw een identiteit krijgen. Producten van eigen bodem vind je overal, maar je moet er oog voor hebben. Die authentieke ‘terroir’ heeft helaas vaak een elitair label, wat helemaal niet het geval zou mogen zijn.’ Lonnevilles medecurator Maxime Willems, wetenschapper en gepassioneerd kok, is het daar volledig mee eens. ‘Als we wetenschap combineren met lokale voedingsmiddelen kunnen we hopelijk die Brugse ‘terroir’ herontdekken.’ 

Activiteiten

Wat valt er zoal te beleven tijdens Future Food? Heel wat van de activiteiten vinden plaats in De Makersrepubliek, tevens de thuisbasis van Handmade in Brugge. Een greep uit het aanbod: tijdens een Pecha Kucha avond krijgen acht sprekers de kans om met twintig beelden in slechts luttele minuten een presentatie te geven, gaande van nieuwe landbouwmodellen tot creatieve oplossingen voor voedseloverschotten. Curator Maxime Willems voert er dan weer een opmerkelijk limonade-experiment, met melkwei en geluidsgolven, waarbij hij oeroude technieken en wetenschap combineert . De bierliefhebbers kunnen hun smaakpapillen verwennen in een tasting rond Brugse ambachtelijke bieren, deskundig gebracht door Henk Anseeuw.

Future Food trekt echter ook naar andere locaties. Pieter Lonneville demonstreert zijn beenhouwersvakmanschap door een varken uit te benen en legt daarbij uit hoe alle onderdelen lekker verwerkt kunnen worden. Visser Dirk Degrendele vertelt over de (minder gekende) vissen in onze Noordzee tijdens de familie-uitstap naar de Zeebrugse vismijn.

Draf & zalmleer

Een ander luik in het Future Foodverhaal is de oproep naar co-creatie. Handmade in Brugge vraagt haar ambachtelijke makers om mee in te stappen in hun twee trajecten rond reststromen en ongekende producten. In een eerste oproep willen ze aan de slag gaan met draf, een restproduct bij het bierbrouwen waarvan onderzoekers geloven dat het een belangrijk voedingsingrediënt kan vormen. Daarnaast worden er ook makers gezocht om te werken met zalmleer. Dit als alternatief op het vervaardigen van koeienleer dat wegens methaangasverspreiding ons milieu onder druk zet.

 Artisanale ketchup

Misschien zag u de voorbije weken enkele bekende Bruggelingen via sociale media hun ultieme tip prijsgeven om ketchup te bereiden. Zij deden dit in het kader van de artisanale ketchupwedstrijd waarbij Handmade in Brugge alle Bruggelingen oproept om met zelfgekweekte tomaten aan de slag te gaan. Elke deelnemer vertrekt vanuit hetzelfde basisrecept dat terug te vinden is op de website en werkt de bereiding af met een persoonlijke toets. Naast het gebruik van lokale producten wordt ook de eeuwenoude techniek van het fermenteren nieuw leven in geblazen. Geïnteresseerden kunnen hun artisanale ketchup nog tot 24 september binnenbrengen in De Makersrepubliek. De winnaar wordt bekendgemaakt op het Future Foodslotfeest waar je kunt proeven van een artisanale, vegetarische hotdog. Met ketchup uiteraard. (LDD)

  http://www.handmadeinbrugge.be/futurefood

Sioen speelt elke zaterdag tijdens Uitwijken

Uitwijken brengt cultuur tot in de voortuin van de Brugse deelgemeenten. Het programma van de Septembertoer dat een volledig weekend vult, is opnieuw bijzonder gevarieerd. Er is theater, cinema, muziek, circus met Belgische en internationale artiesten, workshops en nog veel meer.

Op de Uitwijkenaffiche dit jaar siert de naam van Sioen. Sioen is bekend als pianoman en maker van enkele klassiekers als ‘Cruisin’’, ‘Ease Your Mind’ en ‘No Conspiracy At All’. Brugge Plus vroeg Sioen om vier zaterdagavonden (telkens om 19.30 uur) op rij zijn muzikale vrienden mee te brengen naar Uitwijken. Op zaterdag 2 september is dat Rony Verbiest op het Grasplein Koude Keuken, Legeweg, (t.h.v nr.237) in Sint Andries; op zaterdag 9 september is dat Jeroen Baert op het
Grasplein Zandtiende in Assebroek; op zaterdag 16 september is dat PJ Seaux op het Grasplein Sint Michielslaan t.o.v. Godelievekerk in Sint Michiels en op zaterdag 23 september is dat Mattias De Craene in de Malehoek, speelplein op het einde van de Hofdamestraat in Sint Kruis.

Tijdens de septembertoer wijkt Uitwijken nog meer uit en verhuizen ze telkens op zondag naar een nieuwe buurt in dezelfde gemeenten. Enkel in Sint-Kruis blijven ze het hele weekend ter plaatste. (ADC)

http://www.uitwijken.be

 

Regisseur of deejay in het Conservatorium?

 

Het ontslag van directeur Gunter Carlier als directeur van het Brugse Conservatorium heeft diepe sporen nagelaten in deze eerbiedwaardige instelling met een lange geschiedenis. Carlier was nog maar sinds 2015 in functie, maar heeft in die korte tijd stevig aan de boom geschud. Zijn beleid, veel bakens terzelfdertijd verzetten, oogstte echter een verdeeld lerarencorps en twee kampen die artistiek elk een andere richting uitkeken. Carlier trok nogal fel de kaart van vooral investeren in talent en legde daarbij de lat dermate hoog dat het leerlingenaantal stukje bij beetje afkalfde. Wat zijn artistieke beleid ook mocht inhouden, Carlier muntte niet meteen uit als communicator en bruggenbouwer. Toen een groepje leerkrachten naar de lokale pers stapte, greep het stadsbestuur in en werd Carlier, ook aan de slag als bastrombonist bij Anima Eterna Brugge, op staande voet ontslagen.

Een nieuwe aanstelling hoeft niet meteen verwacht te worden. In plaats daarvan koos de Stad voor een waarnemend duo dat (in afwachting?) orde op zaken moet stellen. Beiden, Michaël Vancraeynest en Mark Lambrecht, komen uit het huidige lerarencorps en zijn vertrouwd met het knelpuntberoep dat directeur Conservatorium hier altijd al geweest is.

Beiden verwoordden hun ambitie als volgt: ‘Het wordt een hele uitdaging om de sfeer onder de collega’s te verbeteren (…) en om het tanende leerlingenaantal te doen toenemen.’ Voorts beloven beiden om ‘meer ontspanning en openheid te brengen’, wat op zijn minst een merkwaardige boodschap is.

De vervanging van Gunter Carlier komt er wel op een heikel moment, want over precies één jaar komt het nieuwe decreet op het deeltijds kunstonderwijs er aan. Hopelijk biedt dat decreet nieuwe kansen en is het niet de voorbode van een hakbijlpolitiek en/of politiek spelletjes. Volgens dit decreet gaat het kunstonderwijs nauwer gaat samenwerken met de scholen, zodat alle leerlingen kunnen kennis maken met kunst en cultuur.  Bij de nieuwe opleidingen staat onder meer regisseur of deejay vermeld. (LF)

 

EXit uit zomer(slaap)modus

Vanaf dit weekend op de vertrouwde plekken: het septembernummer vol cultuur…

Stefanie Troffaes en de kunst van de traverso

Foto Stijn Vos

 Op zondag 13 augustus brengt de Brugse traverso-speelster Stefanie Troffaes samen met klavecinist Julien Wolfs sonates van J.S. Bach in de Heilig-Hart kerk van Steenbrugge, in het kader van Vélo Baroque. Een mooie aanleiding voor een gesprek over Bach, een vroege carrière en de unieke klank van de traverso.

‘Als dochter van twee architecten heeft Bachs werk mij altijd gefascineerd door zijn ingenieuze opbouw en expressie. Deze muziek ontroerde me al in mijn kindertijd’, zegt Stefanie Troffaes, al 17 jaar professioneel aan de slag als traversospeler.

EXit: Ik lees dat u, amper elf jaar oud, al gefascineerd was door de muziek van Bach. Toch vrij uitzonderlijk.

Stefanie Troffaes: ‘Muziek was bij ons thuis altijd aanwezig. In de vroege uurtjes tokkelde mijn zus preludes op haar gitaar en in de woonkamer stond het klavecimbel waar mijn broer goed mee overweg kon. Je kunt het best een ‘muzikaal nest’ noemen waarin ik opgroeide.

Mijn enthousiasme voor J.S. Bach is er dan ook vroeg gekomen. In het Brugse Conservatorium had ik het geluk les te krijgen van traverso-speler Patrick Beuckels. Toen was de oude muziek beweging in volle opmars en Patricks enthousiasme werkte zo aanstekelijk dat ik als tiener al nieuwsgierig was naar die ‘grote Bach’. Er hing een aureool omheen en ik was vastbesloten het hoe en waarom van dat mysterie rond Bachs genie te doorgronden.’

EXit: U koos van jongsaf meteen voor de Oude Muziek?

Troffaes: ‘Het is een misvatting dat ik als kind bewust koos voor oude muziek op zich. Het was het timbre van de traverso dat mij voor het instrument deed kiezen. Automatisch kwam ik later uit bij de vele vragen die de historische uitvoeringspraktijk met zich meebrengt. Maar het was in de eerste plaats die fascinatie voor de klank die mij bij de traverso bracht. Het voelde als een soort roeping.’

‘Wat mij specifiek heeft verleid tot de traverso? Ik denk vooral de warmte van het hout, het voelen van de lucht dicht tegen je vingertoppen als je blaast, dat geeft een sensueel gevoel. Met de dwarsfluit heb ik dat gevoel nooit gehad.’

EXit: U koos voor een historisch instrument. Dat was niet de gemakkelijkste weg.

Troffaes: ‘Zeker niet, maar wel een hele interessante weg. De keuze voor historische uitvoeringspraktijk maakt de muziek voor mij veel sterker omdat de intenties van een componist duidelijker spreken. Daar kan ik persoonlijk niet omheen. De historische achtergrond, de keuze van het type instrument: je kruipt als het ware in het hoofd van de componist. Er blijven natuurlijk altijd veel vraagtekens over. De interpretatie van die grijze zone maakt het ook net voor het publiek interessant.

Omwille van dat historische aspect heb ik ook veel verschillende instrumenten. Naargelang het land en de locatie waar het werk geschreven werd, speel ik op een ander type fluit. Daarbij komt nog dat een standaardstemming in de 18e eeuw nog niet bestond. Daardoor speelde men in een land als Frankrijk bijvoorbeeld ’een toon lager’ dan de stemming waarop vandaag bijvoorbeeld een piano gestemd staat. Die hele voorafgaande zoektocht werpt soms een hele andere kijk op een muziekstuk. Ik denk dat iedere muzikant zich vragen moet stellen bij de wijze waarop hij muziek uitvoert. Of dat nu oude muziek is of hedendaagse, dat maakt misschien niet zo veel uit.’

EXit: Leeft de discussie nog tussen de believers en de non-believers van de historische uitvoeringspraktijk?

Troffaes: ‘Moeilijk te zeggen. Ik denk dat het voor een muzikant interessant is bewust je keuzes te maken qua uitvoeringspraktijk en te weten wat je een publiek wil meegeven. Dat is voor iedereen anders.’

EXit: U bent nog jong en toch hebt u al een gevulde carrière?

Troffaes: ‘Toen ik nog studeerde bij Barthold Kuijken en Marc Hantaï aan het Koninklijk Conservatorium Brussel was ik al aan het werk bij het Franse barokorkest Les Talens Lyriques. Zovele jaren later word ik als freelance muzikant gevraagd bij verschillende internationaal gerenommeerde barokensembles. Daarnaast houd ik ervan mijn eigen solo projecten te realiseren. Die combinatie van solo-en orkestwerk is erg uitdagend, want je moet een ijzersterke techniek hebben. Als orkestmuzikant moet je het idee van een dirigent meteen kunnen vertalen naar je eigen spel, als solist doe je je eigen ding. Dat is een heel andere métier.’

EXit: 17 jaar professioneel bezig. Dat eist zijn tol?

Troffaes: ‘Een carrière is meer dan alleen maar spelen. Het beeld dat mensen hebben van ‘de chaotische artiest’ klopt niet. Er komt veel meer bij kijken: de dagelijkse discipline, de druk om altijd op topniveau te staan, de financiële onzekerheid. Het vele reizen kan ook best vermoeiend zijn. Mensen bekijken ons soms als een halve toerist, maar dat is het allerminst. ’s Ochtends het vliegtuig op, ’s middags snel een hapje eten, dan repetitie en ‘s avond op het podium. Wanneer je op tournee dat ritme tien dagen aanhoudt, voel je je helemaal niet als een toerist.’

EXit: U staat op de affiche van het MAfestival. Een oude liefde?

Troffaes: ‘Zeker. Ik ben opgegroeid in het centrum van Brugge in een tijd waarin de meeste (toen nog) Musica Antiqua-concerten plaatsvonden op verschillende historische locaties binnen de stad. Het Concertgebouw stond er toen nog niet. Het deed je een beetje reizen in je eigen stad, je kwam op plaatsen waar je anders nooit kwam. Tegelijk kwam de wereld naar je toe met dat talrijke internationaal publiek van het Festival. Die uitbundige sfeer bij elk concert, dat had iets speciaals.’

‘Aan het Concours heb ik wel de mooiste herinnering. In 2002 behaalde ik er een finaleplaats voor traverso. Vooral de appreciatie van een jury van vakmensen en de steun van lokale supporters waren fijne ervaringen. Het gaf een enorme boost om verder te realiseren waar ik in geloofde. Ik ben dan ook erg blij na het succes van onze debuut-cd samen met Julien Wolfs ons programma met Bachsonates op Vélobaroque te brengen.’ (LF)

http://www.mafestival.be

MAfestival haalt de mosterd bij Dante

 

Foto Myriam Devriendt

 

De Italiaanse dichter Dante kende het 13de-eeuwse Brugge en citeert deze stad in zijn in ballingschap geschreven Divina Commedia (1307-1321), een denkbeeldige reis door de hel richting paradijs. Van 4 tot 13 augustus pendelen een kleine twintig MA-concerten tussen hemel en hel. De affiche belooft kwaliteit met topartiesten als Cappella Mediterranea, het Ensemble Correspondances, Vox Clamantis en Hofkapelle München. Naast gevestigd staat ook de nieuwe generatie paraat met onder andere het Sollazzo Ensemble, InAlto en Voces Suaves.

 *De festivalopener (4.8) slaat de bal meteen raak met Monteverdi’s Orfeo. Kenners kijken uit naar de geheel eigen accenten van Leonardo Garcia.

*B’Rock (5.8) is bijna jaarlijks op post en doet dat straks met een muzikaal bezoek aan het duivelshuis, verwijzend naar Boccherini’s symfonie ‘La Casa del Diavolo’. Haydn, Mozart en Andriessen met een instrumentale boetepsalm vervolledigen dit programma.

*Jury aan zet (8.8): voor één middag ruilen de juryleden van de Internationale Wedstrijd Musica Antiqua hun zitjes voor het podium. Onder meer Bruggeling Johan Huys en ex-Bruggeling Jan De Winne. De inspiratie halen ze bij Telemann.

Dezelfde jury jureert de jaarlijkse Internationale Wedstrijd Musica Antiqua, die zich dit jaar richt naar blokfluit, traverso, barokhobo, cello en viola da gamba. Op de slotdag (9.8) nemen de finalisten het op tegen elkaar met een opgelegde compositie van de Belg Karel Goeyvaerts.

*Sterrenmuziek (10.8) is dit jaar de festival-uitschieter. Blijkt dat de sterren aan het firmament galmen als reusachtige gongs, elk met een uniek geluid. Samen vormen ze een kosmisch orkest. De ‘harmonie der sferen’ is het bijzondere studieobject van Katrien Kolenberg, professor astrofysica aan de Universiteit Antwerpen. Met behulp van haar cello legt ze uit hoe we kunnen ‘luisteren’ naar de sterren. Een lezing op muziek.

*De vaste ingrediënten worden evenmin over het hoofd gezien. MAfestival in Lissewege (6.8) is jaarlijks een publiekstopper en dat zal dit jaar niet anders zijn.

Ook Vélo Baroque (13.8), 30 kilometer richting Sijsele met muziek en snacks onderweg, en de tien gratis bij te wonen Fringe-concerten (jonge professionals) staan op het programma. (LF)

MAfestival van 4 tot 13 augustus. Alle info op http://www.mafestival.be

 

Afscheid in stijl: Atelier Wolk

Foto Kathleen Demey

 

De dichter J. Eijkelboom heeft het voor ons uitgedacht: ‘Doodgaan behoort tot het zeer weinige/ dat niet zou mogen/ Toch wordt het veel gedaan/. Iemand die daar beroepshalve veel mee geconfronteerd wordt, is de Brugse letterkapster Maud Bekaert. Naast haar werk voor ‘letters in steen’ start ze nu met een nieuw bedrijfje: Atelier Wolk. Hoofddoel: de doden stijlvol herdenken met poëtische teksten.

 Waarom?

Maud Bekaert: ‘Omdat ik al 20 jaar op kerkhoven kom en mij erger aan het gebrek aan schoonheid van de teksten die op het graf zijn aangebracht, en voor alle duidelijkheid: niet op de grafstenen. Het wemelt er van de kitsch. Terzelfdertijd krijg ik van veel klanten in mijn winkel de vraag naar teksten voor op het graf. Er is blijkbaar hoge nood aan. Vandaag worden dat soort zaken besteld in lageloonlanden en en masse naar hier versleept.’

‘Atelier Wolk wil nu twee dingen doen: grafstenen op maat maken. Samen met de klant wordt het ontwerp besproken en een zestal maanden later is de grafsteen klaar. Twee: de aanmaak van, overwegend poëtische, grafplaatjes.’

Voor wie?

Bekaert: ‘Voorbeeld? Ouders willen voor hun dochter, die twee jaar geleden overleed, rond haar verjaardag een tekst op het graf te zetten. Of andere ouders vragen voor Sinterklaas een tekst voor hun overleden kindje. Voorlopig bieden wij teksten uit een klein gamma, maar vanaf september komen er heel veel teksten bij. Een voorbeeld van zo’n grafplaatjes-tekst is een vers van (Mauds partner, LF) Peter Verhelst: ‘Zolang we niets vergeten/ gaat niets verloren.’’

Het rouwen evolueert

Bekaert: ‘Klopt en ik heb daar veel onderzoek naar gedaan. Blijkt dat een rouwproces in fases verloopt. Aanvankelijk kiest men voor teksten die de nadruk leggen op het gemis (‘Ik mis je’), en dat is ook nodig in die beginfase. Nadien evolueert dat naar poëtische teksten. Mensen die daar nood aan hebben kunnen terecht op de website ‘atelierwolk.be’ en kiezen daar voor een tekst, het materiaal, de uitvoering. Wie via de site bestelt, krijgt het grafplaatje een paar dagen later thuis besteld.’

Religies

Bekaert: ‘Na 20 jaar carrière focus ik mij op een viertal zaken: grafstenen maken, vrije werken voor mijn tentoonstelling in december en de grafplaten onder de naam Atelier Wolk, een naam die ik heb gekozen omwille van het religie-overstijgend karakter.’

‘Mensen rouwen ook steeds minder op het kerkhof. Vaak wordt de as uitgestrooid of bijgezet op een favoriete plaats. Het bestaande aanbod teksten is echter zeer karig. Daarom wil Atelier Wolk een mooie in- of aanvulling zijn, gegoten in een hedendaagse vormgeving. Dat aanbod is vrij nieuw in de Brugse regio. Ik ga ook samenwerken met enkele Brugse begrafenisondernemers, die trouwens vragende partij zijn. Daarnaast is er nu ook nog ‘Doodgewoon’, (een Brugse begrafenisonderneming met thuisopbaring als grondgedachte, LF). Ook zij experimenteren met nieuwe manieren om met de dood en de nieuwe rituelen om te gaan.’

‘Blijft nog het urgente probleem van het schreeuwend gebrek aan stijlvolle begrafenisruimtes, los van religieuze gebouwen. Een plek met de schoonheid van een Concertgebouw, met grandeur, met hedendaagse architectuur. Waarom politici deze vraag niet beantwoorden, is onbegrijpelijk.’

Fair Trade

Bekaert: ‘Ik wil toch benadrukken dat alle tekstplaten van Atelier Wolk hier worden gemaakt. Wij kiezen bewust niet voor platen die gemaakt zijn in lageloonlanden. Ik werk uitsluitend met Brugse bedrijven. Dat drukt fel op de winstmarges, maar ik wijk daar niet van af. Eerlijk duurt het langst.’ (LF)

www.atelierwolk.be en http://www.dood-gewoon.be

Stadsfestival Moods! trekt alle muzikale registers open

Corinne Bayley Rae

 

De Burg en het binnenplein van het Belfort op de Markt: dat zijn de belangrijkste locaties in hartje Brugse binnenstad om er als muziekliefhebber te vertoeven nog tot en met woensdag 8 augustus. Moods! strooit dan alweer een lading veelkleurige en verrassende optredens over de muziekkalender, verspreid over acht concertavonden waarvan het merendeel gratis mee te maken. Een overzicht.

 Binnenplein Belfort

Leun op dinsdag 1 augustus (21.30 uur) gerust wat meer achterover in uw stoeltje om het talent van Melanie De Biasio te aanschouwen.

‘De Biasio’s mysterieuze stem vlijt zich elegant in de schaduw van Nina Simone, Billie Holiday en Beth Gibbons van Portishead. Ongrijpbare, atmosferische jazz met een hoge gevoelsfactor én dito temperatuur’, zeggen de kenners.***Let op woensdag 2 augustus vooral op het voetenwerk van Eduardo Guerrero (21.30 uur) die met zijn Grupo Flamenco op het podium van Moods! staat. Naar het schijnt is dat tot op de millimeter nauwkeurig en is zijn draaitechniek een uniek staaltje kunnen in de wereld van de moderne flamenco. In combinatie met zijn fascinerende armbewegingen maakt dit Eduardo tot een van de meest complete en esthetische jonge flamencodansers van deze tijd.***Genoteerd met stip in onze agenda: het concert van de Engelse Corinne Bailey Rae (21.30 uur) op dinsdag 8 augustus. Deze vocaliste/gitariste beschikt over een jazzy/R&B stijl die het midden houdt tussen Alicia Keys en Norah Jones. Haar eerste soloalbum, met de hitsingles ‘Put Your Records On’ en ‘Like A Star’, leverde haar twee Grammy’s op, waaronder die voor beste R&B performance.***Het laatste optreden op Moods! is op woensdag 9 augustus weggelegd voor Ásgeir (21.30 uur) uit IJsland. Zijn recentste cd ‘Afterglow’ houdt het midden tussen de ijzige electronica van Bon Iver, James Blake en Ahnoni en soul, R&B en zelfs gospel, invloeden die hij oppikte tijdens het touren. Dit alles wordt moeiteloos verweven tot één geheel met Ásgeir’s prachtige vocals als perfecte bindmiddel.

 NOOT: bij slecht weer (regen of veel wind) verhuizen de concerten van het binnenplein van het Belfort naar de Stadsschouwburg (Vlamingstraat 27). (ADC)

 Dansen! Dansen! Dansen!

De binnenstad van Brugge vormt op zaterdag 12 augustus alweer het decor voor de (ondertussen al) 16de editie van Benenwerk – Ballroom Brugeoise. Dat is dansen en genieten van live bands en dj’s die op meer dan tien ballrooms met de meest uiteenlopende dansmuziek voor een unieke dansmarathon zorgen. Het uitgebreide programma vind je in de bijgevoegde folder in deze EXit. (ADC)

 

%d bloggers liken dit: