Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: maart 2017

Brugge Studentenstad fuift

‘De heetste 100 dagen party van Brugge’, onder deze slogan vindt op donderdag 9 maart de tweede editie van de 100 dagen-fuif ‘Oenderd Groaden’ plaats. Het evenement wordt georganiseerd door vzw Suburb Soundz, vzw Brugealive en Jeugdraad Brugge en vindt plaats in de fuifzaal van Het Entrepot.

De toegang is gratis voor alle laatstejaarsscholieren, op vertoon van hun studentenkaart. Aangezien de meeste jongeren hun laatste honderd dagen middelbaar onderwijs al inluiden de avond voor het officiële feestmoment, opteerden de organisatoren om op dat moment een leemte in Brugge in te vullen. Met een diverse line-up, bestaande uit lokaal en regionaal gekende artiesten, wordt gemikt op het grote publiek. De deuren gaan open om 21 uur en het feest blijft duren tot 6 uur ’s ochtends. De feestvierders die bij het ochtendgloren nog steeds van de partij zijn, krijgen een ontbijt alvorens ze naar school vertrekken.

Spring Break

Drie weken later, op donderdag 30 maart, tovert diezelfde vzw Suburb Sounds Het Entrepot opnieuw om in een danstempel voor Brugse studenten. Hogeschoolstudenten ditmaal. In samenwerking met Brugge Studentenstad en alle Hogescholen uit Brugge vindt alweer de vierde editie van Spring Break plaats.

Bekende Belgische dj’s zoals Pat Krimson, Dimaro en Freaquency zullen de vloer van Het Entrepot alvast doen daveren, maar de naam die het meest in het oog springt, is ongetwijfeld schlagerboyband De Romeo’s. De toegang is gratis voor studenten uit het Brugse hoger onderwijs op vertoon van een geldige studentenkaart. __

http://www.facebook.com/oenderdgroaden, http://www.brugge.be/springbreak

 

 

Nordmann schreef soundtrack bij film noir

 

N.a.v. het “concert” op vrijdag 10 maart in KAAP/De Werf vroeg EXit naar de ontstaansgeschiedenis van de muziek die Nordmann componeerde bij de cultfilm ‘Dementia/Daughter of Horror’ (John Parker, 1955). Edmund Lauret (gitaar) en Dries Geusens (bas) geven uitgebreid antwoord.

EXit: Wie heeft als eerste de suggestie durven opperen om een soundtrack voor een oude film te componeren en hoe/door wie is hij tot die piste gekomen?

Edmund Lauret: ‘Kristof Rosseeuw (programmator jazz voor Muziekcentrum De Bijloke) heeft ons gevraagd om, in het kader van het Angst festival in maart 2016, muziek te maken voor een film. De film moest ongeveer een uur duren en hij moest uiteraard binnen het thema van het festival passen, maar verder kregen we volledig carte blanche. Filmmuziek maken was voor ons ongekend terrein maar we gingen met veel plezier de uitdaging aan.’

Dries Geusens: ‘Omwille van de duur van de film en het thema, kwamen we redelijk vlug bij oudere films terecht. In eerste instantie dachten we aan films uit het Duitse expressionisme van onder meer Fritz Lang of Murnau (‘Das Kabinett des Dr. Caligari’, ‘Nosferatu’…). ‘Dementia’ kwam bij ons terecht via Peter Vandermeersch (FES) die hem nog ergens “in een schuif had liggen”. We waren vrij snel overtuigd én hij viel perfect binnen de opdracht.’

EXit: Waarom precies ‘Dementia’: omdat het een prent zonder dialogen is, of wegens affiniteit of voorliefde voor film noir, horrorfilm?

Lauret: Het is natuurlijk evidenter om muziek te maken voor een film zonder dialogen omdat je dan geen rekening moet houden met de verstaanbaarheid van de tekst, maar dat was niet onze voornaamste overweging. De muziek van Nordmann is vaak omschreven geweest als filmisch en voor mij slaat dat op de mysterieuze en donkere kant van onze muziek. ‘Dementia’ zit vol duistere en vaak bizarre taferelen die tot onze verbeelding spraken maar er zijn evengoed momenten in de film waar het er wat heviger aan toe gaat. De film leek op ons lijf geschreven.’

Geusens: ‘In de film komen ook een aantal nogal absurde en overdreven taferelen voor. Ik denk dat dit ook goed past bij de manier waarop wij onze muziek trachten te relativeren. Doordat bepaalde dingen in de film zo hard overdreven zijn, ontstaat er een soort van zwarte humor. Dat vind je ook terug in goedkope “Slasher Horror”: deze zijn zo overdreven dat het grappig wordt. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de eerste films van Peter Jackson (ondertussen wereldberoemd omwille van o.a. de verfilmingen van ‘The Lord Of The Rings’, ‘The Hobbit’, ‘King Kong’…).’

EXit: Zal wie vertrouwd is met de muziek op  ‘Alarm!’ en/of de cd in de kast heeft, Nordmann terugvinden in die soundtrack?

Lauret: ‘Heel zeker. Stilistisch verschilt de muziek van ‘Dementia’ sterk met de richting die we de laatste tijd zijn ingeslagen, maar onze groepsklank blijft wel dezelfde. Ik denk dat de soundtrack duidelijk als Nordmann klinkt.’

Geusens: ‘We hebben er bewust voor gekozen om de muziek samen te schrijven: iemand kwam naar een repetitie met een thema, iemand anders schreef er akkoorden of een arrangement bij en op de volgende repetitie speelden we dat dan op het beeld. ‘Alarm!’ werd ook voor een deel op die manier gemaakt. Sommige nummers waren volledig uitgewerkt, andere nummers ontstonden meer vanuit het samen spelen. In onze nieuwe muziek wordt dat nog belangrijker.’

 EXit: Is het de bedoeling dat er ook een opname komt en dus een cd en/of LP?

Lauret: ‘We hebben de muziek gemaakt in functie van de film en ik vind het moeilijk om de twee los van mekaar te zien. Er zijn voorlopig geen plannen om deze muziek uit te brengen.’

Geusens: ‘We zijn momenteel volop aan ’t werken aan ons tweede album dat we in het najaar van 2017 willen releasen. Maar eerst de komende JazzLab tour met Nordmann Plays Dementia.’

EXit: Zeg eens eerlijk: na al dat componeren op basis van en repeteren bij de filmfragmenten: jullie zijn ‘Dementia’ nu wel kotsbeu gezien, zeker?

Lauret: ‘Tegen de première in De Bijloke waren we de film inderdaad nogal beu maar dat is ondertussen bijna een jaar geleden. Nu hebben we er terug heel veel zin in en we kijken uit naar een mooie reeks concerten.’

Geusens: ‘We hebben de film inderdaad veel gezien. Er werd bijvoorbeeld een clicktrack gemaakt – scene per scene – om de muziek volledig synchroon op het beeld te kunnen spelen. Dat vraagt natuurlijk een zeer uitgebreide technische voorbereiding waarbij ikzelf de film letterlijk meermaals bijna shot voor shot gezien heb. Maar daardoor kennen we hem natuurlijk heel goed, wat het concert alleen maar beter kan maken.’ (PJG)

Vrijdag 10 maart om 20.30 uur – www.kaap.bewww.jazzlabseries.be

 

Licht- en muziekfestival Are We Here? strikt Brugse wereldmuzikant

Moonlight Matters: ‘Ik sta elke dag op met de woorden: wauw, merci!’

moonlight-matters_matthias-desmet

Foto Matthias Desmet

 

 

Heel binnenkort horen mogen we nieuw werk (een samenwerking met Texas!) van Moonlight Matters verwelkomen, maar eerst gaat Bruggeling Seba(stiaan) Vandevoorde aan de slag met een aantal jongeren om een soundtrack te creëren voor de vierde editie van het licht- en muziekfestival Are We Here?. Dit audiovisueel evenement van Het Entrepot is te zien op vrijdag 3 en zaterdag 4 maart op de Burg.

Are We Here? is een (multi)mediale verkenning van de culturele identiteit van jongeren en wordt gemaakt door video- en muziekfanaten van 15 tot 26 jaar. De wereldvermaarde dance-artiest, producer en remixer Moonlight Matters werkt hier graag aan mee. Voor de jongeren is het een droom om met deze 35-jarige Bruggelingen samen te werken. Hij maakte al remixen voor onder andere Adele, Lana Del Rey, Mark Ronson, Charlotte Gainsbourg, Goose, Digitalism en Ellie Goulding. Ook voor eigen rekening heeft Moonlight Matters singles op het schap liggen, onder meer met Texas, SX en Gustaph, de leadzanger van Hercules & Love Affair. Dit wordt voer voor een nieuw album dat wellicht nog dit jaar zal verschijnen. ‘Het concept wordt bepaald door Het Entrepot. Daarop plaats ik een skelet waarop we verder bouwen’, zegt Seba. ‘Brugge is mijn hometown. Ik heb al bepaalde klanken in mijn hoofd, we gaan het eerder zoeken in een symfonisch ‘cinematic’ kader met een moderne toets. Bepaalde klankeffecten kunnen we dan perfect synchroniseren met de kleurrijke beelden die op de gevels zullen worden geprojecteerd. Tijdens de opname van dit muziekstuk in mijn studio moeten de jongeren zichzelf zijn. Ik zal ze daarin begeleiden en het beste in hen naar boven halen. Mijn job is ook om de mensen op hun gemak te stellen. Ik heb er het volste vertrouwen in dat het ook deze keer goed zal lukken. Ze moeten zich thuis voelen in mijn studio. Ik voel me vereerd dat ik dit project mag begeleiden. Ze krijgen bij mij de kans om eens in een echte studio te werken en zo een muzikaal ‘product’ van A tot Z tot stand zien komen. Voor een beginnend muzikant is dat proces sowieso heel leerrijk. Eenmaal ik het skelet heb opgezet, zetten we een paar akkoorden in een lichte bezetting op om een sfeer te scheppen. Zo hebben we meteen een beeld waar het geheel naartoe zal groeien. In die structuur kunnen de jongeren hun ding doen. Als componist van de soundtrack sta ik open voor alles: als er iemand een akkoord wil veranderen of toevoegen, is dat geen probleem, zolang het de muziek maar ten goede komt. Hoe meer ze kunnen toevoegen, hoe beter.’

Serieus schouderklopje

Seba Vandevoorde: ‘Mijn opdrachten lopen op verschillende manieren binnen: soms via sociale media, of gewoon via mijn eigen platenfirma. De mensen die mij benaderen, weten wat ik in het verleden al heb gedaan. Ze vragen me dan of ik beschikbaar ben en of dat project me na aan het hart ligt. Ik aanvaard niet alles, maar van bepaalde zaken heb ik wel spijt. Zo heb ik niet aan het debuutalbum van Oscar & The Wolf kunnen werken wegens tijdsgebrek.’

EXit: Is het moeilijk om een creatief proces in je studio te onderbreken voor een optreden?

Vandevoorde: ‘Neen, het ligt in het verlengde van elkaar. Enkele jaren geleden kreeg ik serieuze problemen met mijn schildklier met extreme vermoeidheid als gevolg. Daardoor zit het er niet meer in om elk weekend twee à drie optredens af te werken. Mijn gezondheidsproblemen hebben me gedwongen om de focus te verleggen naar meer studiowerk. Dat is fysisch beter voor mij, al schrijf ik de podia niet af, nu de nieuwe plaat er zit aan te komen. Maar voor een optreden van een uur zal ik niet meer over en weer vliegen naar Singapore zoals ik in het verleden nog heb gedaan. Dan pas pleeg je zware roofbouw op je lichaam. Ik ben halverwege de dertig, ik heb niet meer de bewijsdrang om elk weekend op een podium te moeten staan voor duizenden mensen. Mijn passie ligt nu in mijn studio. Componeren en door samenwerking met mensen mooie dingen creëren. Blij dat ik mezelf in die nieuwe richting heb kunnen oriënteren.’

EXit: Vroeger dus wel?

Vandevoorde: ‘Jawel, in het begin wilde ik me zelf bewijzen. Je hebt dat ook nodig om jezelf op de kaart te zetten. Hoe ouder ik word, hoe minder die drang aanwezig is. Mijn liefde ligt niet in het feit dat mensen me adoreren, maar wel in het schrijven van muziek en mijn muzikale ontwikkeling. Dàt is een oneindige wereld.’

EXit: Met andere woorden: jij hebt een topjob!

Vandevoorde: ‘Echt de max, ja. Ik sta elke dag op met de woorden: wauw, merci! De muziekbusiness is geen branche waar je emotionele en financiële stabiliteit mag van verwachten. Soms verdien je veel geld en soms niets. Soms word je opgehemeld en sta je in alle kranten, soms moet er een jaar later niemand meer iets van je weten. Die rollercoaster moet je incalculeren, maar ik ga elke dag met plezier aan het werk.’ (ADC)

__

 

http://www.hetentrepot.be

 

Anima Eterna Brugge serveert Gershwin’s greatest hits

edm_8403

Foto EDM

 

Jos van Immerseel: ‘Muziek moet je uitvoeren met de juiste middelen’

 Op vrijdag 3 en zaterdag 4 maart weerklinken in het Concertgebouw de greatest hits van George Gershwin (1898-1937), wereldvermaard door composities als An American in Paris, de opera Porgy and Bess en vooral Rhapsody in Blue. Opvallend: Gershwin wordt hier gebracht door Anima Eterna Brugge met dirigent Jos van Immerseel, sinds jaar en dag gekend als een “diehard” uit de wereld van de historische uitvoeringspraktijk. Ook Gershwins muziek ontsnapt niet aan deze ijver. ‘Je moet de muziek presenteren zoals de componist die in zijn hoofd had’, verdedigt van Immerseel zijn beproefde aanpak.

 EXit: Gershwin en van Immerseel, mag ik dat een vreemd huwelijk vinden?

Van Immerseel: ‘Helemaal niet. Weet u, ooit moest ik voor mijn eindexamen aan het Conservatorium een concerto spelen. Ik stelde Gershwins (enige) pianoconcerto voor en werd meteen voor twee weken geschorst. Gershwin mocht niet, not done, beetje vulgair. Nochtans vind ik dat één van de beste pianoconerto’s. Ik heb toen maar Grieg gespeeld.’

‘Ik ben altijd geboeid geweest door Gershwins muziek zoals met ‘An American in Paris’ dat we reeds in 2007 in het Concertgebouw hebben gebracht. Maar uiteraard is Gershwin niet het soort repertoire waarmee men mij doorgaans associeert. Er heerst trouwens enig misverstand over de muziek van Gershwin. Het is geen jazzmuziek, maar hij heeft zich wel door de jazz laten beïnvloeden. Ik speelde al lang met de gedachte om iets met zijn muziek te doen, maar dan pas na grondig voorbereidend studiewerk. Die kans bood zich nu aan.’

 EXit: Welke kans?

Van Immerseel: ‘Toeval. Ik las een artikel in een New Yorks muziekmagazine over de claxons die Gershwin gebruikte in zijn compositie An American in Paris, ter illustratie van de Parijse sfeer. Hij gebruikte die claxons als muziekinstrument, maar de notatie erbij bleek verkeerd gelezen te zijn. Men dacht dat de A,B,C en D een nummering voorstelden, maar de zoon van de eerste uitvoerder, percussionist, zette de fout recht. Bleek dat het om vier ‘tonen’ ging (La, Sib, Do en Re) die logisch klinken in het geheel. Zo zie je maar.’

‘Momenteel wordt ook hard gewerkt aan een kritische en volledige editie van Gershwins werk. Na zijn dood hebben de uitgevers geknoeid met zijn oeuvre. Daar houden wij nu rekening mee. We plegen, in samenwerking met enkele Amerikaanse partners, heel wat research die moet leiden tot de correcte partituren, zoals gebruikt in de jaren twintig. Ik mag u verzekeren, de verschillen met vroeger zijn enorm, vooral dan door het ‘gemengd’ gebruik van de instrumenten (LF. volgt een technische uitleg over het verschil tussen de ‘warmere’ darmsnaren en de ‘koude’ metaalsnaren ).’

Tot slot bood het nieuwe tweejaarlijkse muziekfestival van Brugge – B Major! – de ideale context voor een bijzonder project als dit. Het publiek lijkt onze mening alvast te delen, want het concert van 3 maart was in een mum van tijd uitverkocht! Gelukkig kwam ons ‘huis van vertrouwen’ Concertgebouw Brugge met de ideale oplossing door op 4 maart een extra matinee in te plannen…

EXit: Iets heel anders nu: op 24 november liet u zich in het Concertgebouw als dirigent vervangen door de jonge Jakob Lehmann. Lonkt het afscheid?

 Van Immerseel: Helemaal niet. De bedoeling is wel om uit te kijken naar de toekomst van het orkest. Mocht ik, na meer dan dertig jaar ervaring met research en muziekpraktijk, uit het beeld verdwijnen, moet het orkest verder kunnen gaan. We hebben lang gezocht naar een goede oplossing. De formule met een vaste gastdirigent bleek niet leef- noch betaalbaar. Daarop bedachten we de formule met jonge assistent- en gastdirigenten. Zo krijgen onder meer de Brugse klavecinist Korneel Bernolet en violist Jakob Lehmann de kans om met het orkest muziekprojecten te realiseren. Voor alle duidelijkheid: er komt voorlopig geen nieuwe vaste leiding bij Anima Eterna Brugge, maar we geven enkele jonge mensen graag de kans om te groeien in het orkest.’

‘Overigens, het orkest heeft vandaag een jeugdige basis die bulkt van talent en ambitie. Ze zijn ‘gebeten’ door het project dat hier is opgebouwd. Dat kan je op het Conservatorium niet leren!’

EXit: Bij elk muziekproject van Anima Eterna Brugge zet u fors in op de historische uitvoeringspraktijk. Wordt u die strijd nooit moe?

 Van Immerseel: ‘Nee. Je moet de muziek presenteren zoals de componist die in zijn hoofd had. Vergelijk dat met kunstwerken die na een grondige restauratie voor het eerst een heel andere aanblik geven en terug hun oorspronkelijke staat laten zien. Muziek moet je dan ook uitvoeren met de juiste middelen, maak er geen grijze brij van. Maar geheel terzijde: iedereen doet maar wat hij of zij graag wil, wij volgen onze koers.’ (LF)

 Gershwin’s greatest hits- Anima Eterna Brugge in Concertgebouw Brugge – vrijdag 3 (om 20 u.) en zaterdag 4 maart (om 15 u.) in het kader van de nieuwe muziekbiënnale B Major!

Info en tickets: animaeternabrugge.be, bmajor.be en In & Uit.

 

Afscheid van Cactusser Loes Maveau

loes-maveau_ellen-de-meulemeester

Foto EDM

 

Na bijna veertien jaar als pers- en promotiemedewerker heeft Loes Maveau half februari de deur van Cactus Muziekcentrum achter zich dichtgetrokken en gaat ze nu aan de slag bij Toerisme Brugge. ‘Ik heb mijn werk heel lang beschouwd als een fulltime hobby, ’t was een stukje van mijn identiteit, maar nu is het tijd voor een nieuwe uitdaging. Uiteraard blijf ik Cactus een warm hart toedragen en werk ik als vrijwilliger nog verder mee. Kwestie van het afscheid wat te verzachten’, zegt ze. Een afscheidsgesprek met tips over de concertkalender van haar voormalige werkgever.

EXit: Hoe kijk je terug op die veertien jaren Cactus?
Loes Maveau
: ‘Toen ik bij Cactus startte was dat een droom die uitkwam. Het jaar 2003 betekende helaas ook net het einde van de club in de Sint-Jakobsstraat. Al die jaren al vecht Cactus voor een nieuwe eigen plek. Geen gemakkelijke jaren. Ik hoop dat de nieuwe zaal op het Kanaaleiland snel een feit is! De afgelopen jaren heb ik de organisatie van de clubwerking en het Cactusfestival heel erg zien professionaliseren. Ook de soms dreigende afhankelijkheid van subsidies zal me bijblijven.’

EXit: Vinden we jou terug op de eerste rijen voor het concert van Sam Amidon en het Kamerorkest tijdens B Major! in de Stadsschouwburg (4/3)?
Loes
: ‘Absoluut. Altijd leuk om je eigen muzikale helden te mogen promoten. Amidon is bovendien een heel aanspreekbare vent die zijn eigen promo verzorgt. Een verademing in tijden van dikke lagen management waarmee tegenwoordig zelfs beginnende bands worden omringd. Dit optreden wordt trouwens een heel uniek concert, waarbij de strijkers van het Het Kamerorkest live de arrangementen toevoegen die hedendaags klassiek componist Nico Muhly voor Amidons songs schreef. Onder leiding van concertmeester Jolente De Maeyer brengt het strijkorkest bovendien een aantal thematisch verwante stukken, zoals pakkende fragmenten uit de ‘There Will Be Blood-soundtrack’, van de hand van Radiohead-gitarist Jonny Greenwood.’

EXit: Cactus Muziekcentrum reserveert graag plaats voor Belgisch talent. Wat maakt de Brusselse groep Robbing Millions zo bijzonder (10/3)?

Loes: ‘Helaas een van de weinige bands uit de nieuwe Brusselse en Waalse lichting die ook hier de aandacht weten te trekken. Volkomen terecht in dit geval, want de band wordt overal onthaald als het Belgische antwoord op Tame Impala en MGMT en heeft met zijn debuutalbum een ultra catchy popplaat uit. De band heeft bovendien een fantastische live reputatie. En er zijn nog steeds tickets!’

EXit: Met Novastar/Joost Zweegers halen jullie een muzikaal monument in huis (17/3). Ik zag hem vorig jaar optreden in de Stadsschouwburg en heb met open ogen, oren en mond zitten gapen naar zoveel muzikaal speelplezier!
Loes
: ‘Ja, Zweegers is een klassebak! In mijn studententijd ooit nog naar Leuven getreind om hem daar in zijn begindagen aan het werk te zien. Gelukkig geen verplaatsingen deze keer. Voor zijn concert op 17 maart gaan we nóg intiemer dan de Stadsschouwburg. In de Biekorf kun je als publiek zowat bij Joost op schoot. Snel zijn is de boodschap. En ondanks mijn toptijd bij Cactus hoop ik toch stiekem dit: ‘the best is yet to come’.’

EXit: Moses Sumney komt van Los Angeles naar de intieme Ryelandtzaal overgevlogen voor een concert (9/4). Een voorlopig onbekende naam, maar hij schreef wel al samen muziek met de zus van Béyonce. Dat geeft straks vonken?

Loes: Moses Sumney wordt in één adem genoemd met heel wat van mijn persoonlijke helden als Beck, The Cinematic Orchestra, Sufjan Stevens, Erykah Badu en Grizzly Bear, met wie hij al samenwerkte. De favoriete artiest van mijn favoriete artiesten, dus eigenlijk. Wegens het nomadisch bestaan van Cactus kwamen we voor dit concert bij de Ryelandtzaal uit. Een locatie die met zijn licht galmende akoestiek en aparte sfeer de muziek van Sumney ongetwijfeld volledig tot zijn recht zal doen komen.’

EXit: Stef Kamil Carlens komt nieuw werk try-outen (21/4). Volg je ’s mans muzikaal parcours al die jaren al?
Loes
: ‘Ik ben opgegroeid met Evil Superstars, dEUS en Moondog Jr. en ben dus automatisch Zita Swoon en Stef Kamil blijven volgen. Met ‘Stuck In The Status Quo’ keert hij naar het pure songwriten, met prachtsongs vol verhalende songteksten. Present!’

EXit: The Vibronics, de peetvader(s) van de UK dub scene, doen de MaZ (13/5) ongetwijfeld vollopen. Ben je er ook, Loes?
Loes
: ‘Altijd in voor een avondje positieve vibes! Alle lof ook voor de Bruggelingen van Forward Fever waarmee Cactus al sinds 2010 deze reeks Dub Revolutions organiseert. Ze hebben sinds kort een eigen label en werken samen met heel wat lokaal talent. Ik ben fan van de absoluut ontspannen sfeer die op deze avonden van Cactus hangt. En van de veggieburgers, uiteraard!’ (ADC)

http://www.cactusmusic.be

 

Duo’s duiken op tijdens B Major!

 

hendrik-lasure_willy-schuyten-2

Foto Willy Schuyten

Het luik Pas de Deux van de eerste editie van de Brugse muziekbiënnale B Major! laat het kunstencentrum KAAP invullen door zeven verrassende duo’s op verschillende Brugse locaties (Concertgebouw, Blindekenskapel, Sint-Godelieveabdij, Villa Bota). Te noteren in de agenda: zondag 5 maart vanaf 11 uur.

Rawfishboys

Rietblazer Joachim Badenhorst en de Franse contrabassist Brice Soniano namen afgelopen zomer in de Sint-Godelieveabdij twintig nieuwe composities op waarvan onder labelnummer W.E.R.F.145 een aantal worden uitgebracht op cd (‘Fengling’), andere op LP (‘The White Starline’).

Heleen Van Haegenborgh & Christian Mendoza  

Nóg een releaseconcert: jazzpianist Mendoza en klassiek geschoolde pianiste Van Haegenborgh slaan een brug tussen jazz, hedendaags klassiek en minimalisme, met als vertrekpunt de muziek van Bach voor quatre mains. Debuutplaat ‘Copper’ verschijnt zowel op cd als LP (W.E.R.F.146).

Verneri Pohjola & Aki Rissanen

Jazz uit Finland. Trompettist Verneri Pohjola, één van de ontdekkingen van de (helaas) laatste editie van Jazz Brugge (2014), en pianist Aki Rissanen brengen in hun duo akoestische en elektronische muziek samen.

Duo à l’encre

Kruisbestuiving tussen twee talentvolle artiesten uit verschillende disciplines: Teun Verbruggen, één van de meest gevraagde drummers, en Vincent Glowinski, de graffiti-artiest ‘formerly known as’ Bonom.

Insufficient Funs

Dit Iers duo – bas-saxofonist Sam Comerford en drummer Matthew Jacobson – was één van de grote revelaties van de laatste editie van het showcasefestival 12 Points. In hun debuut-EP weerklinkt zowel de invloed van Ornette Coleman als van BadBadNotGood.

Villa Bota Sessions

Tijdens een zogenaamde Boiler Room-sessie in Villa Bota presenteert KAAP twee jonge duo’s. Wie geen kaartje te pakken kreeg, zal toch kunnen volgen via een live videostream.

Glass Museum (pianist Antoine Flipo en drummer Martin Grégoire) noemt als grootste invloeden artiesten zoals Gogo Penguin, BadBadNotGood en Mouse On The Keys.

Amber Haze is een samenwerking tussen de Italiaanse zangeres/muzikante Francesca Palamidessi en onze stadsgenoot pianist Hendrik Lasure (zie foto) (SCHNTZL). (PJG)

 

www.kaap.be