Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: maart 2017

Hendrik Lasure demonstreert zijn veelzijdigheid

Foto Matthias Desmedt

Op 25 maart presenteert Theatercollectief Hof van Eede in De Werf zijn nieuwste productie, ‘Vanish Beach’. Een stuk dat om meer dan één reden de interesse prikkelt: de hoge actualiteitswaarde, want handelend over mensen die wegens de politieke situatie in hun vaderland gedwongen in ballingschap zijn gegaan; èn de belangrijke inbreng van onze stadsgenoot, pianist Hendrik Lasure.

EXit: Jij schreef de muziek voor deze voorstelling. Verwerk je daarin bestaand materiaal of is het een geheel nieuwe score geworden?

Hendrik Lasure: ‘Voor deze voorstelling heb ik een hoop nieuw materiaal geschreven, en uiteindelijk is alles wat ik speel gecomponeerd voor de voorstelling. Het is een combinatie van kleine pianominiaturen die op de grens van tonale en atonale muziek liggen, en liederen die ik schreef op tekst van Franz Kafka, dewelke ik ook zing tijdens de voorstelling. Voor mij is een groot deel van de voorstelling improvisatie. We hebben met Hof van Eede naar een manier gezocht om mij als pianist te integreren in het gesprek, waarbij ik de acteurs begeleid, maar evengoed kan onderbreken om zelf ook ‘mijn zeg’ te doen, muzikaal dan weliswaar. Dit zorgt ervoor dat het elke keer een avontuur is en dat we zelf op het puntje van onze stoel zitten.’

EXit: Onlangs vertrouwde je me toe dat je zelf ook een rol speelt in het stuk… 

Hendrik Lasure: ‘Een acteur zou ik mij nu niet noemen, maar de voorstelling gaat over 4 Duitse culturo’s die voor het nazisme vluchten naar Amerika. Daar zitten ze in een hotel, genaamd ‘hotel Abgrund’. In de lobby van dat hotel speelt de hele voorstelling zich af en ik ben de barpianist van dienst. In feite ben ik de vijfde balling die het gesprek echter niet met woorden aangaat maar met noten.’ (PJG)

 

Zaterdag 25 maart om 20.30 in De Werf – 050 33 05 29 – www.kaap.be

 

 

Nieuwe Pecha Kucha met inspirerende en boeiende Bruggelingen


Op vrijdag 17 maart om 20.00 uur organiseert Pecha Kucha Brugge samen met Het Entrepot de 11e editie van Pecha Kucha in Brugge. Place to be is de oude bussenstelplaats van de Lijn in Assebroek, waar Garrincha Brugge al enige tijd haar voetbalconcept neerplant.

Het uitgangspunt: 8 sprekers, 20 beelden, 20 seconden per beeld. Het Pecha Kucha Night-concept werd in 2003 bedacht in Tokyo door Klein Dytham Architecture, en veroverde ondertussen de hele wereld. Ook Brugge toonde zich de voorbije drie jaar grote fan van het concept. Tijdens de Pecha Kucha-avonden vieren we samen de Brugse creativiteit en delen we uitdagende ideeën, projecten en ervaringen. Via die twintig slides, maar ook via de babbels aan de toog…

Dit zijn de sprekers voor vanavond:

      Ellen Charlotte Marie (De Meulemeester) is niet alleen de huisfotografe van EXit, maar ook de populairste foodblogger van ons land met meer dan 146.000 volgers op Instagram. Vorig jaar verscheen haar eerste kookboek ‘One Healthy Family’.

      Wannes Loosveldt stond mee aan de wieg van Elements Festival, stond de eerste twee jaar in voor de uitbating van URB EGG-café en werkt in alle stilte aan een nieuw festival op Zeebrugge strand.

      Hannes Obreno is een roeier uit Dudzele. Op het WK 2015 greep hij nog net naast een ticket voor de Olympische Spelen van Rio, maar kwalificeerde zich uiteindelijk toch en behaalde er in 2016 een schitterende 4e plaats, die hem ook de titel van West-Vlaams sportman van het jaar opleverde. 

      Arne Vanhaecke is singer-songwriter, presentator en all-round creative. Hij nam zonet een eerste album op als Low Budget Jet Set. Via het verkopen van appels, en een internationale woonkamer-tournee, probeert hij nu de wereld te veroveren.

      Bart Claeys is poolreiziger, extreme hiker, leerkracht, projectmanager bij Bold Wilderness Expeditions, medeorganisator van BANFF Brugge… Grenzen verleggen, nieuwe uitdagingen ontdekken, doen wat niemand voor mogelijk houdt,… dat is Barts way of life.

      Pieter De Meyere is leerkracht, kunsthistoricus en onderdeel van een groep enthousiaste onderwijsvernieuwers die 2 jaar geleden het idee concretiseerden om in Brugge een nieuwe secundaire school op te richten. Nu, 2 jaar verder, is er een pedagogisch project, een naam (www.stamina.be), een team, een locatie.

      Frederic Meurisse is architect van opleiding. Kwam in aanraking met 5-a-side voetbal, een intensief en toegankelijke type voetbal waar men 5 vs 5 speelt op kleine terreinen met boarding en kunstgras. Twee jaar geleden besloot hij met Philippe Ombregt om dit voetbal, onder de naam GARRINCHA in België te introduceren. Het eerste voetbalcentrum is al open in Brugge.

      Bram Verrecas is ex-leerling van de Brugse Kunstacademie en studeerde in 2015 af als acteur aan het Brusselse RITCS. Intussen werkt hij aan een carrière binnen film, televisie en theater.

Henk tekent zich autobio

Foto EDM

 

Een nieuwe naam duikt op in de wereld van de kinderboeken. Henk Linskens schreef en tekende met zijn debuutboek ‘Henk en de Dansende Letters’ een autobiografisch verhaal over dyslexie, een aandoening die ervoor zorgt dat je moeite hebt met het kunnen lezen van woorden. Op zondag 19 maart geeft Henk enkele creatieve workshops tijdens het jaarlijkse Jeugdboekenfeest van de Biekorfbibliotheek.

 

Geen groot probleem, wel klein ongemak

Henk Linskens: ‘Ik vind het moeilijk om dyslexie als een ‘groot probleem’ te omschrijven, ik zou het eerder als een ‘klein ongemak’ bestempelen. Als kind ondervond ik moeilijkheden om te lezen. Voorlezen in de klas was een complete ramp. Dat was een van de akeligste momenten in mijn schooltijd. Je probeert jezelf weg te stoppen om maar niet vooraan in de klas te moeten staan. Je leest de woorden en zinnen wel, maar het gaat niet vlot. In plaats van extra aandacht te krijgen, trakteerde de leerkracht me op een uitbrander. ‘Zorg dat je de volgende keer een beetje vlotter leest!’ kreeg ik dan als opmerking te horen. Het heeft me gedurende mijn leven een stuk onzeker gemaakt. In de klas kreeg ik al snel een stempel mee terwijl ik intelligent genoeg was, maar gewoon last had om de letters en cijfers in de juiste volgorde te plaatsen. De leerkrachten dachten dat ik leerachterstand had en stopten me in een speciaal klasje met extra oefeningen zodat ik zou kunnen bijbenen. Die extra oefeningen waren ook niet meteen de oplossing.’

Specifiek lettertype

Linskens: ‘De diagnose wordt nu sneller gesteld dan pakweg twintig jaar geleden. Men kan nu sneller aan de alarmbel trekken en de kinderen beter begeleiden. Nu wordt er volop geëxperimenteerd met lettertypes. In mijn boek gebruik ik ook een speciaal lettertype. Hoe kun je een letter zo vormen zodat hij beter leesbaar is voor iemand die dyslexie heeft? Een Nederlandse graficus heeft zo’n type ontwikkeld. Op de website http://www.dyslextiefont.com kun je het gratis downloaden. Het zit ‘em vooral in de vorm. De kapitaaltjes zijn ietsje dikker zodat je een mooi onderscheid krijgt tussen het begin en het einde van een zin. Begrijp me niet verkeerd: ik kan lezen, maar het gaat soms ietsje trager. Tegenwoordig moet alles via e-mail en sms heel snel gaan. Ik heb mijn tijd nodig om alles mooi gelezen te krijgen.’

Fotografisch geheugen

Linskens: ‘Als kind was ik misschien niet zo goed met letters, met lijnen kon ik veel beter uit de voeten. In creatieve vakken merkte ik al snel dat ik beter was dan de andere kinderen. Dan probeer je daarin uit te blinken zodat je er ook weer bij hoort. Zo was geschiedenis bijvoorbeeld mijn favoriete vak. Dat is zowel beeld als taal tegelijk. Ik beschik over een fotografisch geheugen. Ik kan al snel zaken plaatsen door er een beeld aan te koppelen. Het is vooral opvallend dat veel creatievelingen met dyslexie te maken hebben, denk maar aan jeugdschrijver Roald Dahl, computerspecialist Bill Gates of de beroemde kok Jamie Oliver.’

Picasso

Linskens: ‘Wat ik heb met Pablo Picasso? Ik leerde hem kennen – niet  persoonlijk – tijdens de lessen geschiedenis en hij intrigeerde mij onmiddellijk.  Ik beschouw hem als een jeugdheld. Hoe productief kun je zijn als creatieve mens? Pas later ontdekte ik dat hij ook met dyslexie te kampen had. De subtiele link in mijn boek is er wel: de hoofdfiguur Henk draagt ook een gestreepte trui, een knipoog naar de bekendste foto van Picasso. Als hij nu nog zou leven, zou ik hem zeker opzoeken. Hij is een groot voorbeeld dat het anders kan.’

Erfelijk

Linskens: ‘Mijn ouders hebben het boek ook gelezen. Mijn vader is uit de kast gekomen, want hij herkende zichzelf in het verhaal. Daar wisten wij niet van. Na zoveel jaren… Mijn boek ‘Henk en de Dansende Letters’ brengt dyslexie onder de aandacht. ik ben er zelf beginnen over na te denken toen ik vader werd. Op een dag moet ik zelf voorlezen voor mijn dochter en hoe zou ik daarmee om gaan?  Hoe zal ik dat plaatsen en hoe kan ik dat overbrengen aan mijn dochter? Het idee ontstond om er een boekje van te maken. Mijn dochter heeft me er zelf mee geconfronteerd: ‘Jij leest niet zo vlot als mama, hé?’ Deed wel eventjes pijn. Ik koop veel prentenboeken en ik lees alles op voorhand, twee à drie keer, op eigen tempo. Je hoeft niet iedere letter te volgen, je kunt je eigen fantasie erin stoppen.’ (ADC)

Info: http://www.clavis.behttp://www.henklinskens.be

 

Een (voorlopig) laatste glimp van Peter Jacquemyn in Brugge

Nog enkele dagen slechts resten om de tentoonstelling Gihr-Gihr van Peter Jacquemyn in Pinsart te gaan verkennen, want na zondag 19 maart verdwijnen onvermijdelijk de tekeningen en de houten sculpturen (waarvan sommige gecreëerd samen met textielkunstenares Veerle Hommelen) uit de galerie.

Aan de vooravond van dat afscheid echter hebben de galeriehouders en de exposerende kunstenaar nog een creatief toemaatje voorzien: Jacquemyn toont zich ook even in zijn gedaante van muzikant voor een performance waarin zijn contrabas een duet aangaat met de saxofoon van Grégoire Tirtiaux.

Zaterdag 18 maart om 16.00 uur, Genthof 21 te 8000 Brugge – www.pinsart.be

PS: Peter Jacquemyn laat Brugge evenwel niet lang achter zich, want op 20 mei staat hij met FUNDAMENT, een 12-koppige band, in de Magdalenakerk. (PJG)

 

Blauwdruk voor meer creatieve ruimte

 

Hoe is het gesteld met de creatieve werkruimte in Brugge? Die vraag stelde Het Entrepot eind vorig jaar aan 200 Brugse creatievelingen in het kader van Blauwdruk, het Grote Entrepot-onderzoek naar ruimte voor Brugse artiesten. Wat blijkt? De nood aan betaalbare ruimte is groot.

Het Entrepot wordt regelmatig gecontacteerd door jonge makers die werkplekruimte zoeken. Om aan die grote vraag te kunnen beantwoorden, stelde het jongerenhuis een onderzoek op poten om meer inzicht te krijgen in de effectieve noden. Het onderzoeksproject kreeg de naam Blauwdruk en lokte heel wat reactie uit. Uit de resultaten bleek dat de vraag het aanbod van Het Entrepot ruim overstijgt waardoor de organisatie besloot om de hand uit te reiken naar enkele betrokken partners in de hoop om samen tot een oplossing te komen.

De resultaten van het onderzoek zijn al openbaar gemaakt en werden gebundeld in een Blauwdruk-publicatie, gratis te verkrijgen bij de betrokken organisaties. Enkele conclusies uit het rapport: 83% van de ondervraagde kunstenaars is op zoek naar een nieuw atelier. De voornaamste redenen hiervoor zijn gebrek aan ruimte en te weinig interactie met ander kunstenaars. Maar liefst 91% van de bevraagden kan niet leven van de kunst. Volgens het onderzoek is betaalbaarheid dan ook één van de belangrijkste karakteristieken van een ideaal atelier. Aangezien 75% van de kunstenaars bereid is om een werkplek te delen, lijken gedeelde ateliers alvast een toekomstige trend in Brugge. Het Entrepot zal zich dan ook voornamelijk daarop richten in hun poging om creativiteit een werkplek te geven.

Het initiatief is alvast positief ontvangen. Het Entrepot hoopt dan ook dat Blauwdruk een katalysator kan zijn in de realisatie van ruimte voor creatie en creativiteit in Brugge. (LDD)

___

www.hetentrepot.be

Belmundo dompelt Brugge in zuiders bad

Sherif Hasuna

 

Het festival Belmundo doet van vrijdag 17 tot en met zondag 24 maart even de winterse koude vergeten dankzij een mediterrane mix van onder meer muziek, film en een party met buikdans in de Stadsschouwburg. Niet alleen Zuid-Europa biedt inspiratie, ook de cultuur van Egypte komt aan bod. Daar draagt de Egyptische Bruggeling Sherif Hasuna van Passion for Food (18/3) ook zijn steentje toe bij.

 

‘Met haar betoverende verschijning en bezwerende stem wordt Alsarah beschouwd als de rijzende ster aan de nog maar pas ontgonnen oase van de Nubische retropop. Dit wordt een muzikale trip naar het diepe hartland van de voormalige farao’s’, luidt de beschrijving voor het concert van Alsarah & The Nubatones op zaterdag 18 maart. In de slipstream van dit optreden zal Sherif Hasuna, eigenaar en kok van het mediterrane restaurant Passion for Food (Philip Stockstraat), een workshop geven hoe je Egyptische hapjes kunt bereiden. Ze worden na het concert opgediend tijdens de afterparty in de foyer van de Stadsschouwburg. Sherif is geboren in Alexandria en kwam tijdens de Golfoorlog begin de jaren 90 naar België. ‘Ik werkte op een Nijlcruise, maar in de toeristische sector was er plots geen werk meer voor ons. Op uitnodiging van familie ben ik naar Brugge gekomen. Ik vond hier meteen werk en leerde in korte tijd de taal, zo werd ik aanvaard. Het was niet de bedoeling dat ik hier zou blijven, maar ik bouwde in Brugge ondertussen wel mijn leven op. Ik krijg veel warmte en liefde van de Bruggelingen. Ik doe alles voor mijn stad. Brugge zit echt in mijn bloed. De stad kan mij nog elke dag verbazen. As ik op reis ga, mis ik Brugge. Brugge is the best!’

Finalist Westtalent 2001

Sherif kijkt uit naar het muzikale luik van Belmundo. Hij is immers ook muzikant (percussionist) en maakte vroeger deel uit van De Boze Geesten, de band met Dr. Dekerpel, Philippe Duthoy, Peter Vangheluwe en Kris Demets die in 2001 finalist was van het provinciaal rockconcours Westtalent. Ze speelden toen semi-akoestische trance-muziek met invloeden uit de wereldmuziek, doorspekt met jazz, blues en soul. Te omschrijven als een psychedelische folkreis van de oudheid tot nu. ‘Nu ben ik niet meer zo muzikaal actief,’ zegt Sherif die in zijn zaak wel nog vaak musicerende collega’s over de vloer krijgt. ‘Een muzikantenbestaan is moeilijk te combineren met een job in de horeca én een gezinsleven. Ik houd van de traditionele Egyptische muziek, gemaakt door gewone mensen. Muziek die vanuit het hart komt, niet vanuit de school. Tijdens mijn workshop zal ik de mensen leren hoe ze oriëntaalse hapjes kunnen maken en welke specifieke kruiden ze hiervoor kunnen gebruiken, maar tegelijk wil ik ook een streepje van mijn cultuur doorgeven. Ze mogen me ook vragen stellen over politiek, natuur of godsdienst. Ik sta open voor hen.’ (ADC)

Info: http://www.ccbrugge.be

 

Zal de liefde zegevieren?

17, 18, 24 en 25 maart 2017, 20.00 uur
De Lege Cel, KT De Valk
MAZ

De Lege Cel van de bekende Vlaamse auteur René Swartenbroekx is een stuk van enkele jaren terug, maar blijft zeer actueel. Zij is knap, intelligent, lief en Vlaams met Turkse roots, maar dat doet er niet toe. Hij is grappig, handig, rechttoe rechtaan en helemaal van hier, maar dat doet er ook niet toe. Wat er toe doet, is dat ze alle twee smoorverliefd zijn op elkaar en dat de liefde niet stopt bij een grens, een taal, een huidskleur, een cultuur of een religie. Helaas denkt niet iedereen er zo over. Ook vandaag nog altijd niet. Het liefdespad van deze hedendaagse Vlaamse Romeo en Julia loopt niet over rozen. De vaak karikaturale vooroordelen van zijn Vlaamse moeder botsen met de tradities van haar Turkse vader. Zal de liefde zegevieren of monden de tegenstellingen uit in een drama?

Info www.toneeldevalk.be, t 0487 71 28 57

Bruggeling Peter Verhelst kaapt Herman de Coninckprijs weg

foto EDM

Groot was de verrassing niet toen Peter Verhelst onlangs twee keer gevierd werd: met de (prestigieuze) Herman de Coninckprijs voor de bundel Zing, Zing (uit 2016) en de Publieksprijs voor het gedicht ‘Als je geen contact meer hebt met de dingen’. Bovendien staat Verhelst ook op de affiche van het Brugse literatuurfestival BRU-Taal dat op 5 mei start en loopt tot 13 mei. EXit vroeg aan Verhelsts partner Maud Bekaert wat haar favoriete gedicht is uit de nieuwe bundel ‘Koor’.

Vaas
Kun je een vaas haar breekbaarheid verwijten

of een hand het breken van de vaas?
Misschien is het zo bedoeld

dat de vaas de hand op zich af zingt

zodat de hand niet kan weerstaan,

hoewel de hand weet dat hij slaat

en in de vaas al scherven zingen

voor ze zijn ontstaan.

Waarom zou de hand verlangen naar een vaas

die, als een hals, zich uitstrekt naar de hand

die haar wil slaan? En waarom wil de vaas

haar scherven naar de oppervlakte zingen

zodat de hand haar niet langer kan weerstaan?

Misschien droomt de vaas wel van de hand

een roos te maken, wil de hand op zoek gaan naar de vaas

om eindelijk de scherf te vinden

waarmee hij rozen uit zijn eigen pols kan slaan.

 

Peter Verhelst

 

 

Het Historium lokt jeugd met virtual reality

Foto EDM

Met twee interactieve vernieuwingen in het aanbod wil het Historium een pioniersrol gaan spelen in wat ‘de beleving van een historische attractie’ wordt genoemd.  Ze doen dat met de ‘VR Experience’ die je letterlijk in het middeleeuwse Brugge onderdompelt en met de ontwikkeling van een app die toelaat om datzelfde Brugge uit de Gouden Eeuw thuis te beleven. 

 Het Historium heeft een moeilijke ontstaansgeschiedenis. Oorspronkelijk geconcipieerd in een nieuwbouw aan het Zonnekemeers moest het plan wijken voor klachten van anderhalve buur. Terzelfdertijd kwam het (huidige) pand op de Markt vrij en dat bleek een toevalstreffer van formaat. De start was moeilijk, bekent manager Christophe Roose, de kritiek was niet mals en het Brugse publiek reageerde sceptisch. Het initiatief was vooral onbekend, maar sinds de Bruggeling de attractie gratis mag bezoeken, is de perceptie helemaal omgeslagen.

Christophe Roose:  ‘Ons doelpubliek is vandaag heel breed, van het lagere schoolkind tot alle leeftijden. Brugge heeft natuurlijk een groot aanbod klassieke musea, maar onze aanpak is totaal anders en laagdrempelig. We werken eerder aanvullend. Daarom profileren we ons niet als museum, maar als historische attractie. Wat we brengen is echter historisch heel correct.’

‘2016 was ook voor het Historium een rampjaar. Normaliter bereiken wij jaarlijks 200.000 bezoekers, maar vorig jaar liep dat cijfer terug naar 165.000. Intussen is de kentering ingezet met een uitstekend jaareinde en jaarbegin. Zo is het Historium vandaag, na het Belfort, de tweede, meest bezochte toeristische attractie. We bestaan nog maar vier jaar en zijn uiteraard zeer blij met deze cijfers. Onze ligging is natuurlijk een onwaarschijnlijke troef.’

 Virtual reality

Het Historium zet fors in op innovatieve technieken om de bezoekers te verwennen.

Ann Cosyn (marketing & sales manager): ‘Op de gelijkvloerse ruimte is sinds kort een tiental cabines ingericht waarin de gebruiker letterlijk een duik neemt in het Brugge van de roemrijke tijden. Gewapend met een hi-techbril vaar je mee met handelaars die via het Zwin Brugge bereiken en hun lading lossen in de Waterhalle. Daarbij kun je je handen gebruiken om bepaalde handelingen uit te voeren. Het filmpje duurt acht minuten en dat volstaat, want tijdens zo’n VR Experience worden alle zintuigen intens beproefd. Overbodig te zeggen dat deze toepassing zeer geapprecieerd wordt door jongeren. Daarom wordt nu al gewerkt aan een uitbreiding naar twintig cabines.’

‘Voorts heeft het Historium een interessante app ontwikkeld die toelaat om vanuit de klassieke luie zetel het laatmiddeleeuwse Brugge op een speelse manier te bezoeken. Je praat met middeleeuwers, grabbelt in een ton, je roeit op de Reitjes, het kan allemaal. Door gaming toe te voegen aan de virtual reality wordt de beleving nog spannender dan voorheen. Qua innovatie is dit top binnen de museale wereld’, zegt Cosyn.

‘Tot slot vermeld ik graag dat we recent finalist zijn geworden bij Toerisme Vlaanderen Awards in de categorie ‘Beste Familievriendelijke Toeristische Attractie’, een mooie erkenning van ons werk met jongeren’, besluit Roose. (LF)

 ___ Historium, Markt 1, www.historium.be. Tarieven VR-Reality: 3,5 euro voor Bruggelingen, 2 euro voor scholen en groepen. Het Historium zelf is gratis voor alle Bruggelingen.

Leen Demeester over de evolutie van sportmode

 

 

Drie jaar na de publicatie van het succesvolle Fashion Icons brengt Leen Demeester een tweede modeboek uit. The Giants of Sportswear handelt over de evolutie en trends in sportkledij doorheen de eeuwen heen. Het boek werd, net zoals Fashion Icons, vanwege de internationale uitstraling wederom in het Engels geschreven.

 Demeester ontdekte haar passie voor mode toen ze als interieurjournaliste in Londen werkte. De modebuurten en -galerijen in de Britse hoofdstad bleven haar inspireren en al snel ontstond het idee voor Fashion Icons. Toen ze enige tijd later in Los Angeles op een bloedhete Sunset Boulevard exclusieve skipakken spotte die ontworpen waren door Karl Lagerfeld werd ze begeesterd door haute couture in de sportkledij. Die interactie tussen de catwalk, sportmode en streetstyle werd de basis voor The Giants of Sportswear.

Het boek is onderverdeeld in de twaalf grootste internationale sporten, telkens gepaard met het meest representatieve sportmerk en zijn beruchtste ontwerper. Demeester schrijft over de geschiedenis van de sportmode, maar ook de sport op zich wordt uitvoerig besproken. Daarnaast komen heel wat gevestigde namen in de ontwerperswereld aan bod, elk met hun visie over modieuze sportkledij. Het boek bevat bovendien een zorgvuldig gekozen selectie aan modefoto’s in de sportwereld. Vooral de afwisseling tussen retrofoto’s met hedendaagse afbeeldingen van atleten is opvallend en brengt de mode-evolutie duidelijk in beeld. (LDD)

The Giants of Sportswear, Leen Demeester, Uitgeverij Lannoo, verkrijgbaar in de Brugse boekenhandels

%d bloggers liken dit: