Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Nordmann schreef soundtrack bij film noir

 

N.a.v. het “concert” op vrijdag 10 maart in KAAP/De Werf vroeg EXit naar de ontstaansgeschiedenis van de muziek die Nordmann componeerde bij de cultfilm ‘Dementia/Daughter of Horror’ (John Parker, 1955). Edmund Lauret (gitaar) en Dries Geusens (bas) geven uitgebreid antwoord.

EXit: Wie heeft als eerste de suggestie durven opperen om een soundtrack voor een oude film te componeren en hoe/door wie is hij tot die piste gekomen?

Edmund Lauret: ‘Kristof Rosseeuw (programmator jazz voor Muziekcentrum De Bijloke) heeft ons gevraagd om, in het kader van het Angst festival in maart 2016, muziek te maken voor een film. De film moest ongeveer een uur duren en hij moest uiteraard binnen het thema van het festival passen, maar verder kregen we volledig carte blanche. Filmmuziek maken was voor ons ongekend terrein maar we gingen met veel plezier de uitdaging aan.’

Dries Geusens: ‘Omwille van de duur van de film en het thema, kwamen we redelijk vlug bij oudere films terecht. In eerste instantie dachten we aan films uit het Duitse expressionisme van onder meer Fritz Lang of Murnau (‘Das Kabinett des Dr. Caligari’, ‘Nosferatu’…). ‘Dementia’ kwam bij ons terecht via Peter Vandermeersch (FES) die hem nog ergens “in een schuif had liggen”. We waren vrij snel overtuigd én hij viel perfect binnen de opdracht.’

EXit: Waarom precies ‘Dementia’: omdat het een prent zonder dialogen is, of wegens affiniteit of voorliefde voor film noir, horrorfilm?

Lauret: Het is natuurlijk evidenter om muziek te maken voor een film zonder dialogen omdat je dan geen rekening moet houden met de verstaanbaarheid van de tekst, maar dat was niet onze voornaamste overweging. De muziek van Nordmann is vaak omschreven geweest als filmisch en voor mij slaat dat op de mysterieuze en donkere kant van onze muziek. ‘Dementia’ zit vol duistere en vaak bizarre taferelen die tot onze verbeelding spraken maar er zijn evengoed momenten in de film waar het er wat heviger aan toe gaat. De film leek op ons lijf geschreven.’

Geusens: ‘In de film komen ook een aantal nogal absurde en overdreven taferelen voor. Ik denk dat dit ook goed past bij de manier waarop wij onze muziek trachten te relativeren. Doordat bepaalde dingen in de film zo hard overdreven zijn, ontstaat er een soort van zwarte humor. Dat vind je ook terug in goedkope “Slasher Horror”: deze zijn zo overdreven dat het grappig wordt. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de eerste films van Peter Jackson (ondertussen wereldberoemd omwille van o.a. de verfilmingen van ‘The Lord Of The Rings’, ‘The Hobbit’, ‘King Kong’…).’

EXit: Zal wie vertrouwd is met de muziek op  ‘Alarm!’ en/of de cd in de kast heeft, Nordmann terugvinden in die soundtrack?

Lauret: ‘Heel zeker. Stilistisch verschilt de muziek van ‘Dementia’ sterk met de richting die we de laatste tijd zijn ingeslagen, maar onze groepsklank blijft wel dezelfde. Ik denk dat de soundtrack duidelijk als Nordmann klinkt.’

Geusens: ‘We hebben er bewust voor gekozen om de muziek samen te schrijven: iemand kwam naar een repetitie met een thema, iemand anders schreef er akkoorden of een arrangement bij en op de volgende repetitie speelden we dat dan op het beeld. ‘Alarm!’ werd ook voor een deel op die manier gemaakt. Sommige nummers waren volledig uitgewerkt, andere nummers ontstonden meer vanuit het samen spelen. In onze nieuwe muziek wordt dat nog belangrijker.’

 EXit: Is het de bedoeling dat er ook een opname komt en dus een cd en/of LP?

Lauret: ‘We hebben de muziek gemaakt in functie van de film en ik vind het moeilijk om de twee los van mekaar te zien. Er zijn voorlopig geen plannen om deze muziek uit te brengen.’

Geusens: ‘We zijn momenteel volop aan ’t werken aan ons tweede album dat we in het najaar van 2017 willen releasen. Maar eerst de komende JazzLab tour met Nordmann Plays Dementia.’

EXit: Zeg eens eerlijk: na al dat componeren op basis van en repeteren bij de filmfragmenten: jullie zijn ‘Dementia’ nu wel kotsbeu gezien, zeker?

Lauret: ‘Tegen de première in De Bijloke waren we de film inderdaad nogal beu maar dat is ondertussen bijna een jaar geleden. Nu hebben we er terug heel veel zin in en we kijken uit naar een mooie reeks concerten.’

Geusens: ‘We hebben de film inderdaad veel gezien. Er werd bijvoorbeeld een clicktrack gemaakt – scene per scene – om de muziek volledig synchroon op het beeld te kunnen spelen. Dat vraagt natuurlijk een zeer uitgebreide technische voorbereiding waarbij ikzelf de film letterlijk meermaals bijna shot voor shot gezien heb. Maar daardoor kennen we hem natuurlijk heel goed, wat het concert alleen maar beter kan maken.’ (PJG)

Vrijdag 10 maart om 20.30 uur – www.kaap.bewww.jazzlabseries.be

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: