Reacties uitgeschakeld voor
Geplaatst door lfossaert op 08/11/2022
Nieuwe cd voor After All die al drie decennia bestaat
Hun allereerste concert speelden ze in 1990 in De Kelk in de Langestraat en 32 jaar (!) later staan ze er opnieuw. Op zaterdag 11 november stelt de Brugse metalband After All zijn tiende album ‘Eos’ voor aan het publiek in deze fijne concertzaal. ‘Er zit nog erg veel muziek in After All. Nu we nog jong zijn, moeten we ervan profiteren’, lacht gitarist Dries Van Damme.
EXit: Veel muziekbands benijden jullie voor jullie standvastigheid. Verklap ons het ultieme geheim om een groep zo lang bij elkaar te houden!
Dries Van Damme: ‘Heavy metal spelen is het enige dat wij kunnen! (lacht) Al is dat niet genoeg om een band meer dan dertig jaar op de been te houden. We zijn doorzetters, dat zeker. Maar we doen ook niets tegen onze zin en spelen de muziek die we zelf het liefste horen. De nieuwe plaat ‘Eos’ is er alleen maar gekomen omdat wij dat willen. We hebben zelf de nummers geschreven, de volgorde gekozen, de producer, de hoes, noem maar op. Daar hebben externe managers of boekhouders niets over te zeggen. Dat helpt om het leuk te houden! (lacht weer)’
EXit: Jij, Dries, en Christophe Depree zijn al sinds het prille begin de sterkhouders van After All. Zorgde het verse bloed van zanger Mike Slembrouck en drummer Bert Guillemont voor een frisse wind in het geluid van After All? De nummers op de nieuwe plaat ‘Eos’– bijna allemaal gespeeld met het gaspedaal ferm ingedrukt – klinken alvast behoorlijk harmonieus en melodieus. Nog meer dan vroeger zelfs, is mijn bescheiden mening.
Van Damme: ‘De komst van Bert en Mike zorgde voor niets minder dan een nieuwe start. In ons genre bepalen drums en zang in grote mate je totale sound. Bert voegt een grote technische virtuositeit aan onze muziek toe. Mike is een klassieke, melodieuze metalzanger, die je niet meteen bij onze muziek zou verwachten. De combinatie werkt echter wonderwel en heeft ons heel veel nieuwe mogelijkheden bezorgd op het vlak van melodie en harmonie. De muziek op ‘Eos’ is nog altijd hard en snel, maar wel met een heel melodieuze afwerking en veel ruimte voor fijne muzikale details.’
EXit: Zit er tekstueel een lijn in ‘Eos’?
Van Damme: ‘Op één nummer na heeft gitarist Christophe dit keer alle teksten geschreven. Ook dat is nieuw voor ons. De toon is duidelijk anders dan voorheen. De teksten vertellen realistische verhalen, recht door zee, met het hart op de tong. De metalclichés gaan we liever uit de weg. Eén nummer gaat bijvoorbeeld over hoe muziek ons verbindt. Een ander is een mooie ode aan een overleden vriend.’
EXit: Jullie spelen ‘speedmetal’. Waar zit het publiek van After All?
Van Damme: ‘De meeste van onze albums zijn wereldwijd verschenen: in Europa, de VS, Rusland, Japan, noem maar op. Intussen hebben we ook zowat overal in Europa live gespeeld: van Finland tot Spanje en zowat alles daar tussenin. Op reis in Griekenland botste ik vorige zomer in een platenwinkel op een oude concertposter van een optreden dat we in Athene speelden. De spectaculairste shows deden we in eigen land, zoals een optreden met Judas Priest in de Lotto Arena, Graspop of – vorig jaar nog – Alcatraz in Kortrijk. Naast België blijven Nederland en Duitsland de twee belangrijkste landen voor ons, ook al hebben we intussen zo’n beetje overal een publiek.’
EXit: Welke toekomstplannen smeden jullie met ‘Eos’? En wat daarna? Met dertig jaar op de teller mag ik gerust nog informeren naar de langetermijnplanning van After All…
Van Damme: ‘Door de wisseling in de line-up, de voorbereiding van ‘Eos’ en de coronaperiode hebben we de voorbije jaren niet zo vaak live kunnen spelen. Dat gaan we nu eerst inhalen. We starten met een reeks optredens in Nederland en Duitsland. Intussen beginnen er al ideeën te rijpen voor nieuwe nummers – en een nieuw album. Er zit nog erg veel muziek in After All. Nu we nog jong zijn, moeten we ervan profiteren. (lacht)’
____ ‘Eos’ is wereldwijd verschenen bij Metalville Records, in België verdeeld (foto Jeroen Mylle)
Reacties uitgeschakeld voor Werkgroep 66 stelt jaarprogramma toneel 2022-2023 voor
Geplaatst door lfossaert op 05/11/2022
Wie zin heeft in een warme (toneel)avond, kan vanaf 18 november terecht in Cultureel Centrum De Dijk (Blankenbergse Steenweg 221, Sint-Pieters). Werkgroep 66 presenteert er het 56ste seizoen met twee eigen en vier andere producties. ‘We zijn gekend voor ons kwaliteitstoneel en organisatietalent. Ook voor de voorstellingen in 2022 en 2023 zal dat niet anders zijn’, zegt Willy De Grande voorzitter van Werkgroep 66.
Al tientallen jarenlang biedt de Brugse toneelgroep Werkgroep 66 een jaarprogramma aan, bestaande uit vijf stukken. Het eerste en het laatste stuk verzorgen ze zelf. Tussenin spelen nog drie gastproducties met beroepsacteurs. Dit keer speelt Werkgroep 66 enkel het eerste stuk zelf en volgen er uitzonderlijk vier gastproducties. Het toneelprogramma loopt vanaf 18 november tot en met 3 juni 2023. Een overzicht.
VERRE VRIENDEN (Productie van Werkgroep 66)
18, 19, 25, 26, 27 november
Verre Vrienden is een donkere komedie.
Een fatale ontmaskering van burgerlijke relaties.
Een fijnmazig web van leugens, overspel en hypocrisie dat wordt blootgelegd.
Auteur: Alan Ayckbourn, regie: Jos Teughels
PAS DE DEUX (Paljas vzw)
27 en 28 januari 2023
Vier duo’s, vier cruciale levensmomenten! ‘Pas de deux’ is dankzij de spitante dialogen en herkenbare personages, een bijzonder grappige aandoenlijke voorstelling met twee rasacteurs, die maar liefst elk vier personages voor hun rekening nemen. Een heerlijke collage die op zoek gaat naar de sterkte en de veerkracht van het menselijke hart.
Spel: Katrien De Becker
HULLUP (Bloedbroeders vzw)
24 en 25 februari 2023
‘Hullup’ is een tragikomische, muzikale theatervoorstelling van Maaike Cafmeyer en Peter De Graef, geruggesteund door drie muzikanten.
Spel: Maaike Cafmeyer en Peter De Graef
EDITH EN SIMONE (De Speling vzw)
24 en 25 maart 2023
Iedereen kent het leven van de Franse zangeres Edith Piaf. Er zijn echter weinig mensen die weten dat ze een halfzuster had, Simone, die een erg belangrijke rol in haar leven speelde. We zien het leven van Piaf door Simones ogen. Wat het voor haar betekende om in de schaduw van een icoon te leven. Wat het betekende om zowel financieel als emotioneel van haar af te hangen en dit in de wetenschap dat, met een klein beetje geluk, ze in Ediths plaats had kunnen staan.
Regie en auteur: Ronny Verheyen
‘1 NIEUW BERICHT’ (Productie van Werkgroep 66)
21, 22, 27, 28 en 29 april 2023
‘1 Nieuw bericht’ is een vrije bewerking gebaseerd op de film ‘Perfect Strangers’ van Paolo Genovese. Acteurs van de Werkgroep en scenariste Rita Bossaer hebben samengespannen om, met de film als uitgangpunt, wild te improviseren en dit stuk te creëren. Dominique Deckers is zo dapper om het stuk te willen regisseren .
ONCE (Musical) (De Speling vzw)
2 en 3 juni 2023
Vanaf de allereerste noot treft ‘Once’ je recht in het hart en laat je nooit meer los. Deze ‘out of the box’-musical won als enige show een Academy Award, een Grammy Award, een Olivier Award én een Tony Award.
Met alle magische liedjes uit de veelgeprezen film, waaronder het met een Oscar bekroonde ‘Falling Slowly’, spreekt de kracht van muziek om ons allemaal te verbinden.
Reacties uitgeschakeld voor Van Sint-Amandsstraat naar Bargeweg
Geplaatst door lfossaert op 04/11/2022
Al diegenen die toen, in 1971, mee aan de basis lagen van de opstart van wat een kleinschalig ‘bruin’ café zou worden kijken zich vandaag de ogen uit bij een bezoek aan de nieuwe Cactuszaal langs de Bargeweg. Dit mag dan wel één vreselijk lang aanslepend bouwdossier zijn geweest, vandaag is de beloning groot. We gidsen u kort door iets meer dan 50 jaar lokale geschiedenis.
Mei ‘68’ eiste ook in Brugge zijn tol, de Amsterdamse regen werd hier een Brugs gedruppel. In de nasleep ontstonden tal van als links genoemde initiatieven (Volkshogeschool, Wereldwinkel, Vrouwenhuis,…), met het Cactuscafé als kloppend hart.
De initiatiefnemers, waaronder de latere (Oedelemse) bio-boer Rolle Debruyne en Willy Janssens, lieten er geen gras over groeien. Het café lokte het alternatieve volk, draaide op vrijwilligers en scoorde met linkse initiatieven zoals de actie tegen de Zeebrugse wapentransporten.
Een van de meest zichtbare resultaten in de marge was de uitgave van een kritisch maandblad ‘De Lastige Bruggeling’. Met het toenmalige CVP-stadsbestuur zat men als verwacht vlug op ramkoers met burgemeester Michel Van Maele en Schepen Andries Van den Abeele als schietschijven. Het blad zou het bijna tien jaar uitzingen en voer een eigen politieke koers.
Een heuse sprong voorwaarts kwam er in 1988. Het bouwvallige Cactuscafé werd gesloopt en Cactus verhuisde naar café ‘De Grooten Hert’ in de Langestraat. Een mooie plek, maar ook al snel veel te klein.
In de daaropvolgende jaren organiseerde Cactus steeds meer concerten in wat een grote kelderruimte in de Sint-Jakobsstraat was: de gezellige CactusClub. Er kwamen grote muzikale namen op de affiche, de rook was er steevast te snijden, maar de kelder werd een begrip. Toch werd ook hier vlug uitgekeken naar groter en meer. Het café verhuisde naar wat vandaag De Republiek is en bleef daar tot in 2004.
Toen meldde Brugge zich als kandidaat Cultuurhoofdstad en kreeg daardoor in 2002 de nieuwbouw Magdalenazaal in Sint-Michiels deels in gebruik. Een ruime polyvalente zaal en ruimte voor bureaus, maar toch bleef Cactus dromen van een eigen muziektempel. Dat laatste bouwdossier heeft een ellenlange aanloop gekend, maar is vandaag tot in de puntjes afgewerkt. (LF)
Reacties uitgeschakeld voor DJ Grazzhoppa leent naam aan pleintje
Geplaatst door lfossaert op 02/11/2022
Het is een mooie en jaarlijkse traditie dat Cultuurcentrum Brugge in 2016 introduceerde. Bij de start van het nieuwe cultuurseizoen wordt de naam van een Brugse coryfee voor één jaar aan het pleintje gelinkt dat toegang geeft tot de Biekorf Theaterzaal en Exporuimte Biekorf. Dit keer is dat de naam van ‘turntablist’ dj Grazzhoppa die ook huiskunstenaar is van Cultuurcentrum Brugge. ‘Fantastisch dat ik nu mijn eigen plein heb’, zegt de geboren Bruggeling.
Samen met rapper TLP (Paul Lannoy) luidt de naam van dj Grazzhoppa (Wim Verbrugghe) als een klok van het Belfort. Zij zijn de mannen die de Brugse Posse in de jaren enkele decennia geleden leren scratchen, mixen en rappen. Begin jaren tachtig raken zij in de ban van de rap die het Europese vasteland bereikt. TLP sleutelt aan zinvolle teksten die hij in een melodieus parlando op oorspronkelijke ritmes kan zetten. In dj Grazzhoppa, enkele keren Belgisch scratch-kampioen en tijdens een wedstrijd in Amsterdam uitgeroepen tot Europees disc jockeykampioen, treft hij een gedreven bondgenoot aan. De vlugge vingers van Grazzhoppa glijden van jazz tot funk, maar zijn specialiteit is raggamuffin, een vorm van rap-reggae. Samen opereren ze onder het duo Rhyme Cut Core: TLP als de angry young man die zijn woorden als mitrailleurkogels afvuurt en Grazzhoppa als een van de meest getalenteerde turntable wizzards van de Lage Landen. Rhyme Cut Core (RCC) schopt het tot in de finale van Humo’s Rock Rally 1992. Dertig jaar later zijn de heren nog steeds actief, niet meer als RCC, maar wel elk afzonderlijk. TLP gidst ons nog steeds door de nacht met zijn reggae, hip hop, funk, disco en house classics. Grazzhoppa laat zijn vingers nog altijd steeds vliegensvlug over het vinyl glijden en heeft zich in al die jaren, naast de pure hip hop, ook in andere muzikale en artistieke werelden ingewerkt.
Huiskunstenaar
DJ Grazzhoppa is, naast Alice Vanderschoot, een van de twee huiskunstenaars van het seizoen 2022-2023. Regelmatig zal hij opduiken in het programma van Cultuurcentrum Brugge. Zo volgen er bijvoorbeeld concerten van Mo&Grazz in de MaZ en een reünie van de legendarische Grazzhoppa Big Band in Daverlo, waar ook een residentie aan verbonden is. Samen met street artist Jeremiah Persyn zal hij in voorjaar 2023 kleur geven aan Exporuimte Biekorf. Maar ondertussen kan hij genieten vanop een bankje op zijn plein. ‘Fantastisch’, zegt hij. ‘Tientallen jaren werkte ik in de keuken van een van de restaurantjes die uitgeeft op ‘mijn’ plein. Nu is mijn naam hieraan verbonden. Ik ben Brugge dankbaar.’ (ADC)
Exit Magazine 