Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: oktober 2012

Jazz van het hoogste niveau

 

Levitas_ru244-mahanthappa
 
Het kan deze maand niet op, zo lijkt het wel. Werd de jazzliefhebber begin oktober al 4 dagen lang èn onafgebroken verwend met ”the finest in European jazz“, dan staat op 19.10 alweer een topmuzikant op een podium in deze stad: De Werf had nl. de prachtige ingeving om Rudresh Mahanthappa nogmaals naar Brugge te halen. In 2010 al te zien met “Indo-Pak Coalition”, komt de in Italië geboren Amerikaanse componist/saxofonist met Indische roots dit keer zijn recentste project en CD “Samdhi” (ACT 9513-2) voorstellen, naar eigen zeggen een poging om Indische muziek met elektronica en jazz te laten versmelten. Hij laat zich voor dit experiment bijstaan door David Gilmore (gitaar), Rich Brown (elektrische bas) en Gene Lake (drums). Een unieke kans om met deze (o.a.) door Down Beat fel bejubelde muzikant eindelijk/opnieuw live kennis te maken! (PJG)
 
€ 20 (17 € (werfkaart / studenten jonger dan 26 jaar / 65+) 7 € (jonger dan 21 jaar)
 
 
 
 
 

Cultuur (ook) aan zet?

 

Foto_brugge_plus

Brugge maakte gisteren in volle verkiezingshectiek een flauwe beurt met twee ‘onleesbare’ sticks die weliswaar de prognoses niet doorkruisten, maar toch een aanfluiting vormden van de informatiemaatschappij. Dit terzijde.

EXit peilde in deze verkiezingsperiode vooral naar de partijplannen omtrent het cultuurbeleid, een belangrijk item dat in de meestal flauwe verkiezingsdebatten vrijwel geheel afwezig was. Nochtans is Brugge de stad met een erfenis, want geen enkele andere in Vlaanderen besteedt verhoudingsgewijs meer aan cultuur. Daarom keken we met spanning uit naar de resultaten van die kandidaten met een oog voor cultuur. SP.A heeft in Brugge een quasi monopolie op het schepenambt cultuur, maar schepen Yves Roose, die aftikte op 1872 stemmen, houdt er mee op. Twee namen die hardnekkig opduiken als opvolger zijn Pascal Ennaert (934 stemmen), met een lange kabinetservaring in Brussel, en Pablo Annys  ‘die graag wil’ en goed was voor 1231 stemmen. Twee SP.A-kandidaten kwamen uit de Brugse cultuursector: dansprogrammator Concertgebouw Samme Raeymaekers (480 stemmen) en Patsy Magerman uit het Cultuurcentrum (523 stemen).  Bij CD&V profileerde Christina Van Geel vrijwel als enige ‘met een hart voor cultuur’ en was als nieuwkomer goed voor 665 stemmen, een goed resultaat.  Bij Groen was het vooral Benny Claeysier, medewerker jazz in De Werf, die pleitte voor (andere) cultuur en jeugd. Hij verzamelde 366 stemmen. Open VLD, die de voorspelde schade vermeed, voerde Bob Vanhaverbeke (uitgever Brugge Die Scone) op als cultuurspecialist, hij tekende voor 340 stemmen. Bij N-VA waren de opvallende figuren Luc Janssens, hoofdarchivaris Rijksarchief, goed voor 806 stemmen en museummedewerkster Martine Bruggeman met 1255 stemmen. Oudgediende Erwin Priem, woordvoerder cultuur, is tevreden met 917 stemmen. Of cultuur als profiel loont? Blijkbaar wel en duimen nu voor maximale competentie op de post Cultuur die zowel Renaat Landuyt als Ann Minne-soete gecombineerd wil zien met Toerisme. (LF)

Dossier verkiezingen

 
 

Defauw_van_geel
Christina Van Geel en lijsttrekker Dirk De fauw
 
Dirk De fauw (CD&V): ‘Het label Werelderfgoed is een zegen, de rest is dialoog’
 
CD&V staat na drie bestuurperiodes, waarin grote partner SP.A telkens de schepenzetel voor Cultuur binnenhaalde, voor cruciale verkiezingen. Cultuur blijft daarin een hoofdthema. Lijsttrekker Dirk De fauw haalt daarvoor de mosterd vooral uit het rapport dat partijgenoot Christina Van Geel heeft opgemaakt over ‘cultuur in Brugge’.
 
‘Cultuur’ zegt De fauw, ‘is te belangrijk om het alleen over te laten aan de schepen van Cultuur. Wij hebben zwaar ingezet op het vormingswerk en de verdienste van Patrick Moenaert bij de realisatie van Brugge Culturele Hoofdstad en de bouw van het Concertgebouw, betwist niemand. Dat heeft Brugge op de kaart gezet als levendige cultuurstad en dat willen we zo houden. Bovendien moet je ook kijken naar de logistieke ondersteuning die we hebben geboden. De besparingsronde in de cultuursector is dankzij fors lobbywerk bij minister Joke Schauvliege grotendeels aan Brugge voorbij gegaan.’
 
De basis
 
‘Men is er bovendien in geslaagd om cultuur naar de wijken te brengen, zoals het succes van Uitwijken aantoont. Zo viel er cultuur te beleven tot in Zwankendamme en Zeebrugge toe met deelnemers van jong tot oud. Jong in Brugge was eveneens een aandachtspunt. Niemand betwist nog het succes van Het Entrepot en jongerenprojecten als Villa Bota (LF. internetradio voor jong Brugge). Werken met jeugd blijft een moeilijke evenwichtsoefening, je moet ze niet bevoogden, dat werkt averechts.’
 
KTA-site en museumuitbreiding
 
‘Het stadsbestuur heeft lang onderhandeld om de uitbreiding van het Groeningemuseum mogelijk te maken. Eerst ging men praten met de privé-eigenaar van de site Oud sint-Jan, daarna met het schoolbestuur van het Sint-Andreas-instituut. Beide pistes liepen op niks uit, maar er ging veel tijd verloren. Er was telkens geen bereidheid of er was sprake van een ongelooflijke prijs.’
 
‘De KTA-site (LF. die verhuist naar nieuwbouw Sint-Michiels) komt over twee jaar leeg te staan. Die site omvat de historisch waardevolle Magdalenakapel, die er nu zwaar verwaarloosd bij staat, en een verzameling gebouwen klaar voor de sloop. Daar heb je de handen vrij om er iets moois, én met moderne architectuur, van te maken. Dat laatste in overleg met de aanbevelingen van Unesco natuurlijk. Dit dossier moet prioritair zijn voor het nieuwe stadsbestuur. Eventueel  kan men aanvullend een wandelcircuit realiseren dat vanuit Groeninge, via de tuinen van Sint-Andreas en de Seniorie Ten Eeckhoute, naar de nieuwe site leidt. Dit project zou een enorme opwaardering betekenen voor de wijk..’
 
Het Concertgebouw
 
‘Zowel de Stad als de Provincie blijven daar op inzetten, maar vanaf 2014 rijst de moeilijkheid dat de Provincie, middels een besluit van N.VA-minister Geert Bourgeois,  niet langer mag mee subsidiëren. Alleen Stad en Vlaanderen mogen dat nog. Dat betekent concreet dat de huidige provinciale steun, ongeveer 250.000 euro, zal wegvallen. We onderzoeken nu of er een alternatieve piste bestaat.’ (LF)
 
 

Historium brengt monumentaal Brugs panorama

 

Historium-foto
Bert Vanwynsberghe aan het werk in het Historium
 
Op 25 november opent op de Markt het Historium, een groots opgevat virtueel museum, haar deuren. De nieuwste trekpleister bevindt zich in de koetspoort van het Historium dat werd opgeluisterd met een spectaculaire muurschildering. Het tafereel Panorama Brugge toont hoe de stad er in 1435 uitzag. De opdracht werd toevertrouwd aan Bert Vanwynsberghe, Trompe l’Oeil schilder, bekend van de beschilderde glascontainers in Kortrijk, de decors voor het legermuseum en van tal van andere binnen- en buitenwerken. Omwille van de deskundigheid én veelzijdigheid werd hij door een beoordelingscommissie naar voor geschoven (www.bert-v.be ).  Het 60 vierkante meter grote doek werd in drie delen opgehangen en krijgt dezer dagen de laatste retouches toe bedeeld. Een mooie aanwinst en blikvanger voor dit virtuele museum dat jaarlijks vele tienduizende bezoekers hoopt te ontvangen. Eind november is het museum toegankelijk voor het grote publiek. (LF)

Jazz Brugge 2012 lost moeiteloos de verwachtingen in

 

Rik
Organisator Rik Bevernage kijkt terug op een artistiek hoogstaande Jazz Brugge 2012 (Foto EDM)
 
De affiche van Jazz Brugge 2012 was aangekondigd als “ijzersterk”: wie er bij was, mocht ervaren dat de hooggespannen verwachtingen voor deze 6de editie werden ingelost. Presentator Roger De Knijf verwoordde net vóór het openingsoptreden perfect wat dit jazzfestival zo onderscheidt van andere: Europese muzikanten die nog nauwelijks of zelfs nooit in België hebben gespeeld; stuk voor stuk topgroepen; een aantal unieke want genre-overstijgende projecten. Donderdag 4 oktober was daar meteen een mooie illustratie van: met Indische raga verweven jazz (Manuel Hermia Trio); een grande dame die niet graag reist eindelijk toch live in Brugge (de Zwitserse pianiste Irène Schweitzer) en later op de avond nóg zo'n meester aan het klavier (Enrico Pieranunzi); een geheel tegendraadse en door drastische klimaatverandering, Strawinsky èn Zappa aangetaste versie van ‘De Vier Jaargetijden’ (Christophe Monniot).
 
In dit korte bestek een impressie betrachten van àlle concerten (19 acts, gespreid over 4 dagen), is een onmogelijke opgave: al vooraf weet men zich tot mislukken gedoemd en wordt men een gevoel van frustratie gewaar omdat men tóch niet van alle momenten die diep indruk hebben gemaakt getuigenis zal kunnen afleggen. Vandaar noodgedwongen slechts een kleine greep (met excuus aan hen die niet met naam worden vermeld): het lijf aan lijf gevecht dat Peter Jacquemyn met zijn bas aanging solo of in duo met icoon Evan Parker; de wondermooie interpretatie die Michel Godard maakte van een selectie uit het oeuvre van Monteverdi; Bruggeling Kris Defoort solo die men in de Kamermuziekzaal met ingehouden adem beluisterde; de inventiviteit en de humor waarmee het Tinissma Quartet van Francesco Bearzatti thema's van Monk koppelde aan rifs uit rockklassiekers; de stem van Claron McFadden die versmolt met de instrumenten van het Artvark Saxophone Quartet; de soundtrack bij “De Triomf van de Dood” (Bruegel) tijdens het zogenaamde Tableau-Concert, waarbij elk detail uit dat sombere schilderij middels videoprojectie huiveringwekkend werd uitvergroot; de verbluffende Dorantes (een revelatie!) en companen tijdens het slotconcert op zondagavond.
 
Eén enkel optreden – Carlos Bica + Matéria Prima (Portugal) – liet een gevoel van ontgoocheling na wegens “te braaf”, wat ongetwijfeld mede te wijten was aan het feit dat deze act volgde op Django Bates’ Beloved Bird Trio.
 
Kortom, een editie van dermate hoog niveau en met dagelijks zo’n gevarieerd programma-aanbod, dat men de onweerstaanbare drang voelde èlk concert bij te wonen. Het lijkt dan ook onwezenlijk in De Standaard Online te lezen dat deze editie, door de herverdeling van de subsidies, mogelijks de laatste zou kunnen zijn, een gedachte die men na dit 4 dagen durende feest van de Europese jazz niet anders wil dan verdringen. Jazzgrootheid Aldo Romano onderbrak zaterdagavond een ogenblik zijn concert om hulde te brengen aan Jazz Brugge voor alles wat het festival de afgelopen jaren heeft gerealiseerd: laat ons hopen dat die wijze woorden zéér luid weerklinken op alle plaatsen waar ze moeten worden gehoord! (PAUL GODDERIS)
 
 

Verkiezingen: N-VA wil de Dienst Cultuur doorlichten

Ann_minne

Roert Bart De Wever voor de gemeenteraadsverkiezingen vooral de nationale trom, in Brugge houden de( last-minute) lijsttrekker Ann Minne-Soete en Erwin Priem, 16de op de lijst, zich netjes aan de lokale feiten en beloften. Hun programma besteedt een stevige brok aan cultuur met als uitschieter ‘een doorlichting van de Dienst Cultuur’.

Doorlichten?

‘Wij kunnen ons perfect vinden in de vele middelen die vandaag naar cultuur gaan, want noblesse oblige en cultuur brengt veel extra’s in het bakje. Behouden dus wat kan, rekening houdend met de realiteit dat de crisis om het hoekje loert en er wellicht zal moeten bespaard worden. De basis, met zijn sterke cultuurverenigingen moet zeker behouden blijven.’
‘Anderzijds pleiten wij voor een doorlichting van de lokale cultuursector en de Dienst Cultuur, net zoals dat gebeurt voor andere diensten en ambtenaren. Wij zien ruimte voor verbeteringen. Over de werking van Brugge Plus zijn wij tevreden. Dit is een stedelijke vzw die een aparte expertise voor openluchtevenementen heeft opgebouwd. Het heeft een goede structuur. Samengevat: cultuur is voor ons een belangrijke sector die niet onderhevig mag zijn aan de schommelingen van de vrije markt. Het maakt deel uit van Brugges core-business.’

Andere accenten

‘De werking en de subsidiëring van het Concertgebouw willen wij blijven (onder)steunen, maar er kunnen andere, zakelijke, accenten worden gelegd. N-VA denkt aan de organisatie van meer congressen, nu te weinig!, en een restaurant op de zevende verdieping. ‘
‘Artistiek moet nagegaan worden of er kan samengewerkt worden met de Vlaamse Opera, want Gent en Antwerpen verkopen regelmatig uit en werken met wachtlijsten. Een dure onderneming, zeker, maar een onderzoek waard.’
‘Er moet werk gemaakt worden van de verkoop van last-minute-tickets en de bekendmaking van de discovery-pas is te weinig bekend bij de jongeren. Ik zie in Gent en Antwerpen meer jongeren opdagen, al heeft de aanwezigheid van conservatoria daar ook mee te maken.’

Frustratie:  de toerist over het hoofd gezien

‘Men werkt veel te weinig met de hotelsector. Dagelijks krijg ik toeristen over de vloer (LF. muziekhandel Rombaux) die graag willen weten wat er op cultureel gebied te beleven valt. Er is een gebrekkige communicatie. Bezorg ze een handige, kleine folder (‘een EXit voor toeristen’)  en leg die in de hotelkamer. Alle grote steden doen ons dat voor. Pure noodzaak! Cultuur , Toerisme én Lokale Economie moeten nog beter samenwerken!

‘Oud Sint-Jan stelt vandaag niks voor’

‘De site Oud Sint-Jan stelt vandaag niets voor. Een spijtige zaak. Over de erfpacht (tot in 2101) moet onderhandeld worden en de voorwaarden in het contract herbekeken. Commercieel is het tweederangs, de lokalen zijn aan het verloederen.  Uiteraard wacht de Spaanse eigenaar om er een congrescentrum neer te poten, maar als het van N-VA afhangt komt dat er niet, tenzij als een en-én-verhaal.  Dat middelgrote congrescentrum lijkt ons beter gesitueerd op het Beursplein waar veel gebouwen vrij komen en hedendaagse of zelfs avant-garde architectuur mogelijk is. Er bieden zich daar tal van mogelijkheden.’

Vrouwelijke kunstenaars

‘Ik speel met het idee van een museum voor uitsluitend vrouwelijke kunstenaars, zoals dat nu nog uniek in de wereld bestaat in Washington. Ik heb contact met een vrouwelijke kunstenares en mecenas die haar collectie permanent ter beschikking zou willen stellen, zodra de Stad de nieuwe museumruimte op de KTA-site zou innemen. Over de kansen van de KTA-site zijn we uiteraard zeer enthousiast, want ze biedt talloos veel mogelijkheden, zoals het langverwachte museumcafé of een expo-ruimte voor jonge Brugse kunstenaars. Daarnaast moet de Magdalenakapel in de Nieuwe Gentweg dringend worden gerestaureerd, de huidige verloedering is een ware schande.’

‘We pleiten eveneens voor een volwaardig en modern Kantmuseum. De waarde van dit ambacht kan niet genoeg benadrukt worden en brengt veel toeristen naar het Sint-Annakwartier. Tenslotte willen wij inzetten op hedendaags straatmeubilair, dat kan ontworpen worden door jonge Brugse architecten, of kunstenaars,  misschien als alternatief voor sommige bronzen beelden die hun tijd wel hebben gehad.  “Met oprecht respect voor voormalig burgemeester FVA, maar het beeld van Frank Van Acker op de Vismarkt aan de Groene Rei staat er volkomen misplaatst. Een hedendaagse beeldententoonstelling in Brugse parken is nog zo’n aanbeveling.’

Hedendaagse architectuur: vaak geslaagd!

Het gesprek met Ann Minne en Erwin Priem vindt plaats in de bar van Hotel Casselbergh in de Hoogstraat. Over deze moderne realisatie, met de betwiste achterzijde kant Groene Rei, is Ann Minne ‘zeer enthousiast’. Het nieuwe rijksarchief (Predikherenrei) vinden zij ook ‘een schitterende realisatie’. (LF. hoofdarchivaris Luc Janssens staat 8 op de N –VA-ljist). Voor het Concertgebouw pleit N-VA voor een herstelling van de oorspronkelijke vormgeving van het dakterras, waar ‘openingen’ werden geforceerd die het concept geen eer bewijzen. ‘Geen genade’ daarentegen krijgen de twee fonkelnieuwe parkeergebouwtjes  op het Zand van architect Paul Robbrecht: ‘Ze benemen het uitzicht van de achterliggende terrassen en bieden geen enkele doorkijk. Het is gewoon lelijk.’
Over het Unesco-dossier en het label Werelderfgoed houdt N-VA zich aan de gevoerde politiek. We koesteren ons historisch erfgoed. Tegelijk is de contestatie ‘een opgeklopt verhaal’, moderne architectuur die zich integreert en de bouwvoorwaarden respecteert, moet kunnen.  Andere werelderfgoedsteden als Wenen doen het ons trouwens voor.’ (LF)

Verkiezingen: sp.a wil cultuur en toerisme onder één dak

Landuyt


SP.A blijft in Brugge ‘met goesting’ de gedoodverfde kandidaat voor het schepenambt van Cultuur. Sinds 1983 immers leverde zij met Hugo Stevens, en later met Yves Roose, de bevoegde schepen. Toch wil kopman Renaat Landuyt de bevoegdheden ‘toerisme en cultuur’ onder één dak:’Idealiter gaat het om één en dezelfde schepen’.

Het verleden niet koesteren

‘We moeten de huidige inzet behouden, want behalve het feit dat we veel geld aan cultuur besteden, zijn wij ook een stad met een gezond financieel beleid. Wij hadden het geluk al die jaren de schepen van cultuur te mogen leveren, en die lijn willen we graag verder zetten.’

‘Anderzijds, opgelet: we koesteren het verleden soms iets te veel, terwijl we ons beter zouden richten op de toekomst (LF. Landuyt verwijst naar de campagneslogans van CD&V en VLD slogans over de tevreden Bruggelingen). Wij willen  het huidige beleid niet alleen voortzetten, wij willen meer, en specifiek ook voor cultuur. Iemand zei ooit: boeken over Brugge worden alleen door Bruggelingen gelezen. Ook niet-Bruggelingen zouden bij manier van spreken de EXit moeten lezen. Wij moeten ons meer profileren als cultuurstad, want nu zijn wij daarin veel te bescheiden. Brugge is een supersterk merk en dat moet zo blijven, maar het moet aangevuld worden met nieuwe verhaallijnen. Naast sterkste troeven als muziek en erfgoed, moeten er andere uitgespeeld worden. Voorbeeld? Brugge en het verhaal van de beurs bijvoorbeeld (‘hier is het kwaad ontstaan…’ ironie, nvdr) of Brugge en de boekdrukkunst. ‘

Beaufort

De technieken die we destijds voor het Kustactieplan hebben aangewend, lees: creatieve Europese financiering, moeten we nu toepassen op cultuur. Zo kunnen we nieuwe initiatieven uitzetten zonder te besparen op het huidige cultuuraanbod. Cultuur en toerisme moeten daarbij sterk(er) op elkaar worden afgestemd.  Denk aan December Dance dat in de decembermaand plaatsvindt, maar er zijn nog veel meer toepassingen mogelijk.’

‘Daarom moet het toeristisch beleid in Brugge meer cultureel zijn en moet de cultuurcommunicatie versterkt worden. Het is wenselijk dat beide bevoegdheden onder één schepen worden gebracht. Beaufort was hiervan een lichtend voorbeeld. Plots werd de kust geassocieerd met kunstzin. Herinnert u zich nog Hugo Claus die voorlas vanuit een stoel aan de branding? Onvergetelijk beeld.  Overigens was Beaufort een poging om terug aan te knopen met de triënale van de hedendaagse kunst zoals dit ooit in Brugge bestond. Die draad moeten wij terug opnemen.’

‘Brugge moet dus nog meer inzetten op cultuur. Wij hebben hier alles, maar bijna niemand weet het. De uitstraling moet versterkt worden. De hoognodige uitbreiding van het Groeningemuseum biedt hiervoor een mooie kans. Hopelijk discussiëren we niet te lang over de nieuwe locatie, maar gaat het over de vraag: hoe pakken we dit aan. Het aanbod van de KTA-site (LF. hoek Jacobinessenstraat) is te mooi om te laten passeren.’

Oud Sint-Jan

‘De site van het Oud Sint-Jan (LF. nog tot 2102 in Spaanse (privé-handen) is een zeer moeilijk dossier. Laat ons eerst nagaan welke punten uit het contract niet nageleefd worden en daarop focussen, want het culturele aanbod is er van een onwaardig niveau. De Stad moet de (kleine) letters van het contract scherp in het oog houden. Anderzijds moeten we voor ogen houden dat de privépartner een aantal grote lasten van de Stad heeft overgenomen. Voor grote projecten heb je nu eenmaal een privétrekker nodig. Toch nog aan toevoegen dat het niet alleen gaat over Oud Sint-Jan. Brugge moet de oefening maken voor alle leegstaande grote gebouwen en de (straks) leegstaande kloosterdomeinen. We moeten de stadskern levendig houden en dat vraagt om creatieve invulling. Daarom mag de volledige stadsadministratie zich nu niet het centrum verlaten.’

 Concertgebouw

 ‘We (LF. Landuyt zit in de Raad van Bestuur) zitten zeer goed. Opgelucht ook dat het financiële plaatje klopt, terwijl de kwaliteit is gebleven. Maar het Concertgebouw verdient het om ‘Grote Vlaamse Instelling’ te worden, cf. deSingel. Ook in crisistijd moeten we die erkenning afdwingen. Cultuur in Brugge brengt immers op, het is een prachtig economisch product. We steken er veel geld in, maar het rendeert.’

Brugge Werelderfgoed

‘De Unesco-titel doet mij een beetje denken aan de economische ratingbureaus die landen beoordelen alsof ze firma’s zijn en geen democratiën waar het volk eigen keuzes maakt. Dit gezegd zijnde de label Werelderfgoed is belangrijk, maar ik wil beter zien wie wat hieromtrent kan beslissen. We moeten alles doen om de titel te behouden en maximaal behoud van erfgoed nastreven. Maar het verhaal van Brugge gaat verder. Ook vandaag moet er geleefd en gebouwd worden. Daarom is een groep van deskundigen, noem het een studiedienst, nodig die het Schepencollege gidst in deze .’ (LF)

                                 

 

Verkiezingen: Groen wil jeugd op de agenda

Groen wil jeugd op agenda Groen in Brugge hield grote kuis in haar kandidatenlijst en zet zwaar in op wat ruimte voor jongeren in Brugge moet betekenen. Lijsttrekker Sammy Roelant (l.) en Benny Claeysier, zeven op de Groene lijst, spreken klare

Foto

 taal: ‘Er wordt onvoldoende geluisterd naar de jongeren.’

Tevreden?

‘Brugge besteedt één vijfde van het budget aan cultuur en dat moet zo blijven. Is een goede zaak, want het schept een meerwaarde op veel vlakken. Anderzijds zegt de Stadsmonitor (meet leefbaarheid in centrumsteden) dat we voor culturele manifestaties slechts ‘goed gemiddeld’ scoren, spijts het grote budget. De Bruggeling noemt zich  ‘tevreden met het cultureel aanbod’, maar wij pleiten toch voor heroriëntering. We missen de trein van de informatisering en nog meer de aansluiting  met de jongerencultuur. Jongeren zijn hier synoniem van overlast. Er is weliswaar het plan Ruimte voor Jongeren waaruit een aantal zaken zijn gerealiseerd, maar er staat nog veel op stapel.’

Het (stilaan eeuwige) fuifverhaal

‘Groen is altijd kritisch geweest over de werking en de ligging van Het Entrepot. Wij vinden het een slechte locatie en de akoestiek tijdens optredens is abominabel. Toch zien we dat Het Entrepot nu succesvol is, maar dat heeft vooral te maken met het feit dat er geen alternatief is. Bovendien kapen ze goede initiatieven van anderen die succesvol waren.’
‘De fuifzaal Factor Club (LF. Kraanplein) vinden wij evenmin geslaagd. Het is een zeer dure investering geworden ten behoeve van een privé-eigenaar. De doelgroep werd onvoldoende geraadpleegd en het resultaat is een te kleine zaal met een drastische geluidsbeperking. ‘

Concertgebouwfuiven

‘De Pitchin’-fuiven in het Concertgebouw waren goed bedoeld, maar hebben hun effect gemist. De fuiven kwamen er niet op vraag van de jongeren, evenmin op die van het Concertgebouw, en de opkomst was matig. Het is geen succesverhaal geworden omwille van het imagoprobleem van het Concertgebouw bij jongeren. Wat ons betreft: dit is verspilling en niet voor herhaling vatbaar.’
‘Conclusie: omdat er onvoldoende geluisterd wordt naar de jongeren, wordt er vaak fout geïnvesteerd. Jongeren moeten hier snel tevreden zijn en jongerencultuur wordt onvoldoende geapprecieerd. Samengevat: Brugge heeft veel vooruitgang geboekt op het vlak van cultuur, maar men heeft de jongeren over het hoofd gezien.’

Het Concertgebouw

‘Brugge investeert veel in het Concertgebouw (LF. 470.000 euro) en moet dat blijven doen, want dat levert winsten op die terugvloeien naar de Bruggeling. Toch hebben wij een probleem. De gemiddelde leeftijd van de bezoeker is hoog. Ze slagen er maar moeizaam in om aansluiting te vinden met de jongvolwassenen. Dit is natuurlijk een probleem voor alle cultuurhuizen in Vlaanderen, maar toch.’
‘Bovendien moet het Concertgebouw meer ingebed worden in de Brugse cultuur en moet ze meer sociale klassen en leeftijdscategorieën aantrekken. De doorsnee Bruggeling ervaart het Concertgebouw nog steeds niet als hun gebouw. Ze moeten nog het hart van de Bruggeling veroveren. Misschien lukt dat met een laagdrempelige buitenprogrammering, gratis uiteraard. Overigens  sluit Groen zich wel aan bij hun ambitie om erkend te worden als Grote Culturele Instelling’.

Brugge Werelderfgoed

‘Wij vinden de discussie rond het behoud of het verlies van het label Werelderfgoedstad een fout debat, want het vertrekt van een foute tegenstelling. Het gaat niet om de keuze Werelderfgoed versus levendige stad, of de tegenstelling tussen Stadsbestuur versus Erfgoedverenigingen. Bovendien focust men altijd op projecten in de binnenstad en is er amper aandacht voor bouwen in de rand. Stadsontwikkeling moet ook buiten de stadspoorten kunnen. Neem als voorbeeld de Sint-Pieterskaai waar grote handelszaken het beeld bepalen en straks wellicht kunnen verhuizen naar betere locaties. Daar zou men innovatieve architectuur van goeden huize kunnen realiseren. En het label? Inzetten op het behoud natuurlijk. Het verlies ervan zou ook een verlies aan geloofwaardigheid als historische stad betekenen.’

Site Oud Sint-Jan

‘De stad moet deze gouden site terug in handen krijgen, al wordt dat juridisch een moeilijke klus. Het is de gedroomde site voor uitbreiding van de musea en biedt talloos veel mogelijkheden. Waarom zou de Cactusclub hier geen onderdak kunnen vinden? Waarom kan men de bovengrondse parking niet vervangen door een kruidentuin? Maar eerst moet de Stad het langlopende contract openbreken.’ (LF)

Brugse politiek eensgezind over cultuurdossiers

Verkiezingen!




 Over het grote  cultuurdebat tussen de vijf koppen die de EXit-cover  van oktober kleuren leest u in de  papieren versie.  EXit noteerde in elk geval grote eensgezindheid over enkele aanslepende dossiers: de uitbreiding van de musea op de KTA-site (Nieuwe Gentweg) , het heronderhandelen van het erfpachtcontract met de eigenaars van de site Oud Sint-Jan, het fors investeren in de Brugse cultuurhuizen, de nieuwe Cactusclub in de binnenstad en het vrijwaren van het label Werelderfgoedstad.


Uiteraard legt elke partij eigen accenten. Nieuwkomer N-VA wil de Dienst Cultuur ‘doorlichten’, maar blijft vaag over het waarom en hoe. CD&V wil met Oud Sint-Jan ‘positief onderhandelen’ over de erfpacht met een middelgroot congrescentrum als lokmiddel.  sp.a maakt werk van cultuur en toerisme onder één dak en vindt dat Brugge ‘als supersterk merk’ nog meer (middelen) moet inzetten voor cultuur. Open VLD wil dan weer ‘het beheer van de musea onder de loep nemen’Groen, tenslotte, trekt resoluut de kaart Jeugd. Ze kijkt argwanend tot afwijzend naar het huidige beleid met ‘zijn dure en te kleine fuifzaal Factor Club en de fors gesubsidieerde fuiven in het Concertgebouw ‘waarvoor de jeugd geen vragende partij is’ . Ze vindt ook dat jongeren hier ‘snel tevreden moeten zijn’.

Samengevat: Noblesse obligeBrugge heeft als kunst- en cultuurstad een zware verantwoordelijkheid om het ijzersterke merk, dat ze is, niet alleen te behouden, maar zelfs te verbeteren. Benieuwd wat dat straks, na 14/10, oplevert.