Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

EXit 329, een nieuwe lente, een nieuw geluid met ondermeer

*Airbag, het accordeon verovert de stad

*Intendant Hugo De Greef over Brugge 2002

*Uitwijken: korte prikken, langere verblijven

*A Brush with Silence (for Ukraine)

*Lichamen, de nieuwste Peter Verhelst

*Red Rock Rally in het Astridpark

*Anima Eterna schittert met Schumann en Brahms

*Valentin Henneman, kunstenaar tussen Brugge en Bangor

*En zoveel meer te ontdekken.

Samen in de cinema voor MOOOV Filmfestival 2022


Het wekt geen verbazing op dat MOOOV Filmfestival de afgelopen twee jaar noodgedwongen het echte filmscherm voor een online filmfestival moest ruilen. Een hardnekkig en dodelijk virus, nietwaar… Maar kijk, de coronabarometer wijst ondertussen een ander (en beter) kleur aan en daardoor kunnen de organisatoren dit jaar opnieuw uitpakken met een fysieke editie. Tussen 21 en 29 april strijkt ‘het filmfestival met zicht op de wereld’ ook weer neer in Brugge voor een rondje bijzondere films en documentaires, tal van randactiviteiten en live contacten. Hannelore Gheldof en Benny Haesebrouck gidsen ons door het aanbod van maar liefst 120 (!) voorstellingen.

MOOOV wil dat iedereen een ‘move’ maakt om naar de bioscoop te gaan, zoveel is duidelijk. En daar is nog een bijzondere reden voor: dit jaar vindt namelijk de tiende editie van het MOOOV Filmfestival plaats (als fusie van het Brugse Cinema Novo en Turnhoutse Focus Op het Zuiden). Op donderdag 21 april gaat het evenement van start met de geanimeerde documentaire ‘Flee’. Een feestelijke receptie in het Concertgebouw mag hierbij uiteraard niet ontbreken.

‘We tonen films uit de hele wereld voor zowel de filmfanaat als de toevallige bezoeker, voor zowel de oudere kijker als het jonge publiek. Op het festival is iedereen filmliefhebber. Film verbindt ons en eindelijk mag dat weer’, zegt Hannelore Gheldof die de werking in Brugge voor haar rekening neemt en graag enkele spraakmakende activiteiten uitlicht.

Lieve Zusjes, Stoere Broers (#LZSB) tonen Marcher sur l’eau’

Hannelore Gheldof: ‘#LZSB trekken door heel Vlaanderen met hun cargofietsen en passeren langs alle festivallocaties in een tocht van acht dagen. Aan boord: batterijen die overdag met zonnepanelen gemonteerd op de fietsen opladen en projectiemateriaal om een openluchtvoorstelling mee te organiseren. Elke avond komen ze aan op een bijzondere locatie waar ze een vertoning van de documentaire ‘Marcher sur l’eau’ vertonen. Dit is een zero-emissions verhaal op verschillende manieren: geen netstroom nodig om openluchtfilm te projecteren, geen uitlaatgassen want alles gebeurt met de fiets, en de documentaire verhaalt klimaatverandering, en de soms levensbepalende gevolgen voor gemeenschappen, in dit geval in Niger.’

Familieaanbod

Benny Haesebrouck: ‘Ook dit jaar biedt MOOOV een uniek aanbod aan families. Kinderen (-12 jaar) kunnen samen met hun familie genieten van films en activiteiten, zoals een sprookjesachtige workshop rond de eeuwenoude Japanse vertelstijl of stopmotionpret met mobiele installaties. In de zaal draaien we een halflange film, vijf langspelers en een animatie-kortfilmcompilatie voor de allerkleinsten.’

Kind of Bruges

Hannelore: ‘MOOOV is er voor jong en oud. Op vrijdagavond 22 april nemen PLATFORM (onze jongerenwerking), BLVRD en Jong Volk cinema Lumière over. Er zullen verschillende kortfilms getoond worden van jonge Brugse makers, alsook de documentaire ‘Kind Hearts’. Nadien hosten ze een YouTube Party in ons festivalcafé KORF in de Naaldenstraat.’

How to be collective

Hannelore: ‘Van 22 tot 24 april nemen verschillende filmcollectieven de Biekorf over. Onder meer Collectif Faire Part, Subversive Film en Collectif La voix des Sans Papiers tonen een heel weekend lang videokunst en organiseren talks, in samenwerking met Argos vzw & Musea Brugge.’

Let’s Travel@MOOOV

Benny: ‘Op zaterdagavond 23 april host Wegwijzer een zaal in de cinema. We vertonen de Iraanse film Sun Children en houden nadien een talk over reizen naar Iran. Reizigers die een ticketje hebben voor de Reismarkt (die dat weekend digitaal plaatsvindt), kunnen aan kortingstarief naar de film komen.’

Inspired by Do vzw

Hannelore: ‘Pamela en Wannes van Do vzw hebben hun licht laten schijnen over ons aanbod, en kiezen ervoor om op maandag 25 april de film ‘Eyimofe’ te vertonen. Mofe en Rosa wonen in Lagos en leiden heel verschillende levens. Maar ze hebben wel dezelfde droom: een nieuw leven opbouwen in het westen. Uiteindelijk houden vele tegenslagen de twee personages gevangen tussen droom en daad: beiden zullen hun plannen voor een nieuw leven noodgedwongen opbergen. Na de film host Do vzw een interessant panelgesprek.’

Pelliculot

Hannelore: ‘Onze vrienden van Pelliculot vertonen op dinsdag 26 april de film Wend Kuuni (Burkina Faso, 1982), met inleiding over Afrikaanse cinema door Christophe Piette van Cinematek.’

Doctalks

Hannelore: ‘Met de reeks ‘Doctalks’ willen De Republiek en Cinema Lumière een constructieve dialoog op gang brengen via documentaires die je stof tot nadenken geven. Maandelijks selecteren we een documentaire met een kritische blik op een actueel vraagstuk. Na de vertoning volgt een debat met een expert terzake en de mogelijkheid om na te kaarten bij een zondags aperitief.’

Along the way

Benny: ‘Deze premièrefilm vertelt het verhaal van twee Afghaanse zusjes die tijdens hun vlucht naar Europa gescheiden raken van hun familie, en alles op alles moeten zetten om hun doel te bereiken. Uiteindelijk komen ze op Lesbos terecht, waar ze de Nederlandse filmmaakster Mijke de Jong ontmoeten. Samen interviewen ze vrouwen in het kamp, en nadien ensceneren ze hun vlucht opnieuw om er een film over te maken. Na de film komt Dominique Savelkoul en haar dochter  Louiza Zenasni vertellen over hoe het is om te helpen in het vluchtelingenkamp van Moria, op Lesbos.’

Fototentoonstelling ‘Where can I find a horse in Cambodia?’

Hannelore: ’De jonge Brugse fotograaf Viktor Van Hoof stelt zijn werk tentoon het het Grand Café van de Republiek. De gouden eeuw van de Cambodjaanse Cinema (1960 – 1975) leeft bij de Cambodjanen enkel verder in hun herinneringen, want het Rode Khmer-regime vernielde alle filmrollen. De meeste acteurs, regisseurs … werden tijdens het regime ook uitgemoord. De foto’s van Viktor spelen met de rol van archief: aan de hand van verbeelding, herinnering en persoonlijke interpretatie wordt het verdwenen archief in zijn beelden opnieuw tot leven gewekt. Op woensdag 27 april kiest Viktor een Cambodjaanse film. Aansluitend houdt hij een talk over zijn expo, en hoe die tot stand is gekomen. Nadien is er tijd voor een drankje en een babbel met de fotograaf in de Foyer.  ’

Competitiefilms

Benny: ‘Net zoals elk jaar vertonen we acht competitiefilms. De winnaar wordt gekozen door een professionele jury én onze jongerenjury.’

Slotfilm

Hannelore: ‘Het festival sluit op vrijdag 29 april af met met Clara Sola, een betoverende film uit Costa Rica. Clara is een volwassen vrouw met een verstandelijke beperking en vervormde ruggengraat. Haar fanatiek-religieuze moeder gebruikt Clara als miraculeuze genezer voor gelovigen. Wanneer haar nichtje een vriend heeft, lijkt ook Clara, op 40-jarige leeftijd, seksueel te ontwaken.’

_____ He

Brugs erfgoed maakt school op Erfgoeddag

Erfgoeddag is dé jaarlijkse feestdag voor roerend en immaterieel erfgoed. Het is telkens de ideale gelegenheid om het Brugse erfgoed in al zijn diversiteit te ontdekken. Het thema van Erfgoeddag 2022 op zondag 24 april is ‘Erfgoeddag maakt school’ waarbij het Brugse erfgoed door de bril van onderwijs, school en educatie wordt bekeken. Van dinsdag 19 tot en met vrijdag 22 april vindt er al een Erfgoedweek plaats met een programma dat exclusief op scholen is gericht.

Samen met tientallen erfgoedorganisaties, particuliere partners en scholen heeft Erfgoedcel Brugge een verrassend en divers activiteitenprogramma uitgewerkt rond het thema ‘Erfgoeddag maakt school.’ De activiteiten vinden plaats op zondag 24 april op verschillende locaties in en rond Brugge. Alles wat te maken heeft met opvoeding, leren en opgroeien komt aan bod.

Een kleine greep uit het ruime programma

Raakvlak // Raakvlak maakt school met archeologie en bouwkunde

Workshop

Op Erfgoeddag krijg je de kans om workshops van Raakvlak te ontdekken die normaal exclusief voor scholen zijn. Kom op bezoek met de familie en laat je innerlijke archeoloog of bouwkundige schijnen. Al spelenderwijs leer je alles over archeologische objecten, probeer je een spaghettibrug te bouwen en krijg je een voorproefje van het nieuwe educatieve aanbod.

Locatie: De Pakhuizen / Site House of Time, Komvest 45 Brugge

Datum: ZO 24 april, 9.30 tot 16.30 uur

Stadsarchief // Op zoek naar sporen van het Brugse onderwijs

Rondleiding

Altijd al eens achter de schermen van het Stadsarchief Brugge willen kijken? De archiefmedewerkers nemen je mee voor een boeiende rondleiding waarin het Brugse schoolleven centraal staat. Eeuwenoude documenten, foto’s en veel meer brengen de Brugse onderwijsgeschiedenis tot leven. Onderweg maak je ook kennis met de werking van het Stadsarchief.

Locatie: Stadsarchief Brugge, Burg 11a, Brugge

Datum: ZO 24 april, rondleidingen om 11.00, 13.30 en 15.30 uur – Reserveren verplicht

Sint-Leo Hemelsdaele en House of Time // Kunst in de kapel: het onderwijserfgoed van Sint-Leo Hemelsdaele

Tentoonstelling

Sint-Leo Hemelsdaele stelt zijn neogotische kapel, gebouwd in 1904, open voor het publiek. De kapel huisvestte heel wat generaties en roept bij veel oud-leerlingen nostalgie op. In dit archaïsche kader bouwen we een moderne installatie, met diverse artefacten die bezoekers melancholisch doen terugdenken aan het schoolleven door de jaren heen. Moderne kunst in een klassiek pand, voor jong en oud!

Locatie: Sint-Leo Hemelsdaele, Potterierei 11, Brugge

Datum: ZA 23 april en ZO 24 april, 10.00 tot 18.00 uur

Erfgoedforum // Arthur Vierendeel: een Brugse professor met wereldfaam

Tentoonstelling

Maak kennis met ingenieur en professor Arthur Vierendeel (1852-1940): de Bruggeling die bruggen bouwde. Hoewel weinig bekend qua naam, worden zijn uitvindingen zoals de Vierendeelligger nog steeds van Brugge tot New York gebruikt. Ontdek onder andere zijn baanbrekend werk rond betonnen en metalen bruggen en zie hoe het terugkeert in metalen en betonnen bruggen van overal ter wereld.

Locatie: B&B Filemon&Baucis, Baron Ruzettelaan 36, Brugge

Datum: ZO 24 april, 10.00 tot 18.00 uur

Kantcentrum Brugge // Kantklossen voor beginners

Workshop

Op de plek waar je nu het Kantcentrum vindt, bevond zich vroeger de Kantschool. Vandaag kruip je in de huid van een vroegere leerling en ga je aan de slag met een kant-en-klaar kussen met prikking en klossen. Op een speelse manier leer je de drie basisslagen en maak je een kleurig decoratief kantje dat je nadien mee naar huis kan nemen.

Locatie: Kantcentrum, Balstraat 16, Brugge

Datum: ZO 24 april, workshops van 9.30 tot 12.00 uur en van 13.30 tot 16.00 uur – Reserveren verplicht

S-Wan vzw // Meisjes op de schoolbanken? Het was ooit anders!

Rondleiding

Vandaag lijkt gelijk onderwijs voor jongens en meisjes een evidentie. Toch was het ooit anders. Deze gidsbeurt vertelt de moeizame klim van het meisjesonderwijs in Brugge. Ontdek hoe de Rijksnormaalschool een stille getuige is van een niet-aflatende weerspannigheid op weg naar gelijke kansen.

Locatie: Vertrek vanuit Howest, Campus Brugge Centrum, SintJorisstraat 71, Brugge

Datum: ZO 24 april, rondleidingen van 10.00 tot 18.00 uur – Reserveren verplicht

Heemkring Dudzele // De klas van meester Dirk: een reis in de tijd

Tentoonstelling

Samen met Basisschool De Lenaard richt Heemkring Dudzele een oud klaslokaal in zoals het er meer dan 50 jaar geleden uitzag. Op de houten schoolbanken kan je plaatsnemen en een les meevolgen met meester Dirk. Verwacht je aan veel bord en krijt, telramen, inhoudsvaten … en natuurlijk pen en inktpot.

Locatie: Basisschool De Lenaard, St.-Lenardsstraat 58, Dudzele

Datum: ZO 24 april, 14.00 tot 17.00 uur

Erfgoeddagradio op locatie

Bovenop de activiteiten tijdens Erfgoeddag is er dit jaar Erfgoeddagradio, in samenwerking met Villa Bota. Op zondag is er liveradio van 10.00 tot 20.00 uur. De uitzending vanuit het Brugse Kantcentrum draait volledig rond erfgoed en onderwijs en zal onder meer boeiende interviews en gevarieerde muziek bevatten. Luisteraars kunnen afstemmen op 106.4 FM, of naar www.villabota.be surfen voor een livestream.

______

Voor veel activiteiten is reserveren verplicht. Als dat het geval is, staat dit in het programma vermeld bij de activiteit. Inschrijven kan vanaf maandag 4 april om 10.00 uur tot en met donderdag 21 april om 22.00 uur. Inschrijven kan online via www.erfgoedcelbrugge.be/erfgoeddag2022. Lukt het niet om online in te schrijven? Bel de Erfgoedcel vanaf maandag 4 april tussen 10.00 en 12.00 uur op 050 44 50 48 (enkel op werkdagen). Er worden geen inschrijvingen per e-mail aanvaard.

Scholieren aan de slag

Met ‘school’ als leidraad doorheen het programma van Erfgoeddag zetten ook enkele scholieren hun schouders onder de werking van dit jaarlijks evenement. Cato Crevits en Arooj Butt vertellen hun betrokkenheid.

Cato Crevits

‘Ik ben vorig jaar voor de eerste keer betrokken geweest in de coproductie van Erfgoeddag samen met Villa Bota. Ik deed stage bij Het Entrepot en was op zoek naar wat mijn inbreng kon zijn als radiomaker in Villa Bota. Voor mij was dit in mijn eerste productie en nu werk ik weer mee. Mijn deel in het project is dat ik een radioblokje invul samen met Laurie rond het thema onderwijs. Het is een niet voor de hand liggend thema, maar wel heel interessant om eens iets wat mij normaal gezien niet ligt, uit te werken.’

‘Voor mij was erfgoed echt een vaag concept. Ik vroeg mij altijd af wat dat nu precies is. Maar door vorig jaar mee te werken aan Erfgoeddagradio heb ik geleerd dat erfgoed zo breed loopt en dat je veel kan opsteken. Ik kan iedereen aanraden om mee te doen aan Erfgoeddag. Kom zeker af naar Brugge, want deze stad heeft zoveel te bieden.’

Arooj Butt

‘Voor het vak cultuurwetenschappen moest ik een paar weken stage lopen bij een bedrijf uit de cultuursector. Ik koos voor de Erfgoedcel. We hebben een erfgoedcluedo ontwikkeld voor Sint-Leo Hemelsdaele en dat zal gespeeld worden op de Erfgoeddag. Samen met mijn stagebegeleidster Lisa, die werkt voor Erfgoedcel Brugge, hebben we het spel tot leven kunnen brengen. Wij maken het verhaal en zij stopt alles in de Erfgoedapp van FARO waardoor het spel tot leven komt en gespeeld kan worden door leerlingen van Sint-Leo Hemelsdaele.’

‘Het begrip ‘erfgoed’ kende ik wel, maar voor mij was de betekenis ervan erg vaag. Door deze stage heb ik het Brugse erfgoed met eigen ogen gezien en geleerd dat erfgoed veel meer is dan een paar beschermde monumenten in de stad. Mijn deelname aan het project heeft een grote invloed gehad op de manier waarop ik naar Brugge kijk.’

Foto EDM

Muziek, theater, beeldende kunst en poëzie op het bord

Brugotta Festival richt spots op Brugs talent

Ons geduld is de voorbije twee jaar serieus op de proef gesteld, maar kijk, sinds kort mogen we weer echt proeven van een streepje live cultuur. Het  Brugotta Festival – van 21 april tot en met 1 mei – is hiertoe de perfecte smaakmaker: talent van Brugse bodem mag zich in diverse verschijningsvormen aan het publiek presenteren in de stad. Muziek, theater, beeldende kunst en poëzie krijgen dan ook een prominente plaats tijdens dit tiendaags festival. Een beknopt overzicht.

AiR Biekorf 6.0 (21/4 – 29/5)

Exporuimte Poortersloge, Kraanrei 19, 8000 Brugge

Sylvie Crutelle, huiskunstenaar van Cultuurcentrum Brugge, is de zesde kunstenaar die een kunstwerk creëerde in Exporuimte Biekorf dat als uitgangspunt dient voor het participatieve kunstproject AiR Biekorf.

Haar centrale kunstwerk ‘Misfigure’ inspireerde tientallen kunstenaars die nu hun werken in een groepstentoonstelling verenigd zien.

WAcKo: gratis muziekfestival (22/4 – 23/4)

Burg (onder de bomen)

Een muziekfestival binnen het Brugotta Festival: dat is WAcKo waarvan de hoofdletters refereren naar het vroegere Week van de AmateurKunsten. Op de Burg onder de bomen krijgt lokaal muziektalent letterlijk een podium onder de voeten geschoven.

MYGUN (22/4, 20 uur)

GOE POEIER (22/4, 21.30 uur)

MAROONED (22/4, 23 uur)

BRIK TU-TOK (23/4, 20 uur)

STEEL ORCHID (23/4, 21.30 uur)

RUMOURS (23/4, 23 uur)

Kakofonieconcerten (24/4)

Belfort Brugge, Markt 7, 8000 Brugge

Tijdens Brugotta Festival krijgt iedereen de kans zelf beiaardier te zijn en het instrument te bespelen.

De man die zijn eigen huisdier werd (25/4)

KORF, Sint-Jakobsstraat 8, 8000 Brugge

In deze cabaretvoorstelling kruipt Ken Van Roose tijdens een anderhalf uur durende existentiële trip in de huid van Rutger Vandierendonck, een dierenarts vol mensenkennis en ongevraagd advies. Een huiskamervoorstelling voor en over mensen, dieren en het leven zelf.

Alles telt (26/4)

Koninklijke Stadsschouwburg, Vlamingstraat 29, 8000 Brugge

‘Alles telt’ is een voorstelling met muziek en poëzie. Via die

kruisbestuiving zoeken beroepsartieste Astrid Sioen en schrijfster Lies Gallez naar wat hen in deze wereld drijft en verbindt.

Plankenkoorts (27/4)

Koninklijke Stadsschouwburg, Vlamingstraat 29, 8000 Brugge

Studenten van het Brugse Conservatorium maken een voorstelling met een ‘theatertekst’ als ‘inspiratiebron’, via ‘improvisatie’ en op het lijf gemaakt van de vier spelers.

Klankverbeelding (28/4 – 30/4)

Kunstenal – Daverlostraat 86, 8310 Brugge

Klankverbeelding is een driedaagse waarin je poëzie (Nikki Willems) en schilderkunst (Jeroen Willems) die op elkaars lijf geschreven zijn kan ontdekken. Maria Kleopatra is curator van dienst.

Love is old (29/4)

Daverlo, Dries 2, 8310 Brugge

Huiskunstenaar Anna Vercammen brengt opnieuw theater met Brugse jongeren die dit jaar hebben samengewerkt met vier bewoners van WZC Westervier rond verbinding en de liefde. Sylvie Crutelle zorgt voor de visuals en Sam Louwyck voor dans- en bewegingsadvies.

Cowboys & Aliens (30/4)

Daverlo, Dries 2, 8310 Brugge

Cowboys & Aliens voelt zich al 25 jaar als een vis in het water in de schemerzone tussen heavy metal en stonerrock. Met hun unieke mix definieerden de bandleden mee de soundtrack van een generatie gitaarliefhebbers die niet op een decibel meer of minder kijken. Het leverde hen de afgelopen kwarteeuw tal van shows op, van de grootste podia op festivals tot de fijnste jeugdhuizen in binnen- en buitenland.

Red Rock Rally (1/5)

Koningin Astridpark, Stalijzerstraat 11, 8000 Brugge

Red Rock Rally organiseert al sinds jaar en dag een van de belangrijkste muziekwedstrijden van de provincie. Vier bands nemen het telkens tegen elkaar op om eeuwige roem en een prijzenpot binnen te halen.

In 2018 – naar aanleiding van de 25ste editie – selecteerde de organisatie, in samenwerking met Brugotta, één Brugse band voor de finale.

En dat doen ze dit jaar opnieuw. Na de rally zijn er nog optredens van The Guru Guru (17.15 uur), Ramkot (19 uur), Spinvis (20.45 uur) en Mauro (22.45 uur). Volgende maand meer hierover in deze EXit! (RD)

_____

http://www.brugottafestival.be

(We besluiten onze artikelenreeks over Brugge 2002 met de getuigenis van artistiek directeur Manfred Sellink)

Brugge 2002: De dag dat Manfred Sellink opdook in de de Breydelstad

Manfred Sellink: ‘Dat was in januari 2001, toen ik begon als artistiek directeur van Musea Brugge. Van in het begin was het duidelijk dat Brugge 2002 veel van mijn tijd en aandacht zou gaan vragen – enigszins opmerkelijk omdat mijn bijdrage aan Rotterdam culturele hoofdstad 2001 (een tentoonstelling over Pieter Bruegel) nog open moest gaan. Wat een verschil tussen die twee in vele opzichten onvergelijkbare steden. Komend uit Rotterdam was ik verrast hoe intens Brugge 2002 leefde in de stad – zowel bij de inwoners als bij de cultuurhuizen. Natuurlijk, Rotterdam en Brugge zijn geheel verschillend, in grootte, samenstelling en geschiedenis. Maar het verschil was voor mij frappant. Ook de samenwerking tussen uiteenlopende kunstinstellingen trof mij. De persoonlijke en institutionele banden die toen gesmeed zijn met partners als De Werf (nu KAAP), het Concertgebouw, Tapis Plein, het Stadsarchief en de Groendiensthebben mijn parcours in die vele Brugse jaren bepaald. En hebben zo ook de basis gelegd niet alleen voor tal van museale initiatieven, maar ook voor de programmering van de latere stadsfestivals Corpus Brugge ’05 en Brugge Centraal 2010.’

Een overrompeling

‘2002 en de aanloop daartoe heb ik ervaren als een overrompeling. Een warm, maar diep bad waar ik meteen in moest springen én zwemmen. Voor mij ook een intense speed date met Brugge, zijn bevolking en zijn bestuur. Ik heb toen weinig ervaren van het naar binnen gekeerde waar de Bruggelingen soms merkwaardigerwijs prat op gaan. Misschien was het wel omdat mijn collega Walter Rycquart als Sinjoor een nog vreemdere eend in de bijt was dan ’n Ollander. Integendeel, ik heb veel gekregen, van aangespoelden én van diepgewortelde Bruggelingen. Maar ik heb ook veel moeten geven. Het was een intense periode. En ook niet altijd makkelijk – zeker niet in de wereld van cultuur waar het eigen gelijk en koppigheid ook wel eens op de loer ligt.’

‘Moeilijke momenten waren er zeker. Ik herinner me levendig dat ik na een lunch met Hugo De Greef terugkwam in huize Perez de Malvenda en geconfronteerd werd met de live beelden van 9/11. Los van de maatschappelijke en geo-politieke impact realiseerde ik me meteen dat de Twin Towers die toen nog (net) overeind stonden ook de hoofdkantoren van de belangrijkste (her)verzekeraars waren. Daar moesten juist toen de offertes voor de overkoepelende verzekering voor de drie grote tentoonstelling opgemaakt worden. Zenuwslopende dagen, weken en maanden met Hugo, Katrien en Jan. Op een van de allerlaatste denkbare momenten – het eerste transport was al opgestegen – is het gelukt als eerste grote tentoonstelling wereldwijd een overkoepelende verzekering te verkrijgen en niet alles afzonderlijk te hoeven verzekeren. Er hing wel een prijskaartje aan – maar dat is allang weer vergeten.’

‘Mooie momenten waren er vele. Tal staan in mijn geheugen gegrift, zeker als ik weer eens door het programmaboek blader. Maar als ik er één ding uit mag halen – de tentoonstelling ‘Besloten Wereld, Open Boeken’ die mijn goede vriend en zielsverwant Laurent Busine samenstelde. Beklijvend, een van de mooiste projecten waar ik bij betrokken ben geweest. Om nooit te vergeten.’

______

Manfred Sellink was artistiek directeur Brugge 2002.

Manfred Sellink

Rob Michiels: de jongste veilingmeester van Brugge           

Ze zijn zeer in trek, de tv-programma’s die ons wijzer maken in de wereld van de veilingmeesters en ons soms versteld doen staan over uit de pan swingende prijzen en actuele trends in de kunstenbranche. Het hoogste bod, daar draait het om in deze wereld van kunst, afkomstig uit alle denkbare hoeken van de (online)wereld. Brugge telt een drietal belangrijke veilingmeesters, elk met een zeer verschillend verhaal. De jongste van dat trio is (Bruggeling pur sang) Rob Michiels (36). Zijn verhaal begon ooit met de aankoop van één (!) Delftse tegel.

EXit: Ik denk: dit is een verhaal van vader op zoon en klaar is kees.

Rob Michiels: ‘Dat oog voor kunst is er inderdaad deels ingelepeld via vader en grootvader (LF. volkskundige Guillaume Michiels), maar evenzeer via vriend Piet Swimberghe (toenmalig Knackredacteur). Maar dat oog heb ik zelf ontwikkeld, beetje bij beetje en al handelend. Vanaf het begin ben ik verzamelaar-streepje-handelaar geweest. Het oog voor kunst leer je door veel te zien en te observeren. Zo leer je kwaliteit herkennen.’

EXit: Bent u een wereldspeler in deze branche?

Rob: ‘Kijk, ik heb u vroeger al eens verteld hoe ik gestart ben met de   aankoop van een Delftse tegel. Ik ben dus heel bescheiden begonnen, maar de omvang van de zaak vandaag is minder bescheiden. Op het vlak van Aziatische kunst zijn we nu de absolute marktleider in de Benelux. Is dat groot? We zijn geen wereldspeler, maar wel groot in Europa.’

EXit: België is natuurlijk geen groot land.

Rob: ‘Klein kan natuurlijk veranderen in groot, maar er zijn inderdaad weinig grote spelers in ons land. Er komen nu wel nieuwe veilinghuizen bij, maar wij waren het eerste met een grote online-zichtbaarheid in Brugge en in België. Dat kan snel veranderen, want door het online-gebeuren vallen de grenzen weg. Wij verkopen nu ruim 95 procent aan mensen die hier (LF. Genthof  9) nog nooit zijn geweest. Er komen veel mensen naar hier, maar er komen er nog veel meer ‘online’ en voor de eerste keer. Anderen komen dan vaak voor advies. Wij maken ook veel gespecialiseerde reclame. Zo adverteren wij zelfs in China en in magazines over Aziatische kunst. Ik heb zelfs nog een winkeltje gehad in China, ik heb er gewoond en heb er een netwerk opgebouwd. Daarom ook hebben wij twee Chinese medewerkers in dienst.’

EXit: Voor de buitenstaander lijkt de wereld van veilingen een hectische bezigheid.

Rob: ‘Wellicht, maar wij voeren hier business op een relaxte manier, we zijn geen Sotheby’s waar je adelbrieven moet voorleggen om in aanmerking te komen. Maar we doen ons werk wel met sérieux en passie. We werken meer op een down-to-earth manier.’

‘Maar het klopt dat een veiling staat voor adrenaline, emotie, arbeidsintensief, verslavend en harde business. Het start vaak als een hobby, maar naarmate de zaken goed draaien raak je je hobby kwijt. Pas op, ik klaag niet, ik ben een tevreden man .’

EXit: U bent uw collectie ooit gestart met een Delftse tegel. Niet mijn ding, als ik mag.

Rob: ‘Pas op, een echte verzamelaar geeft u daarvoor een schop onder de broek, maar u heeft gelijk: meningen zijn heel subjectief. Ik heb honderden verzamelaars die deze tegels wel appreciëren en aankopen. Ik zeg altijd: er is voor alles een tijd en een prijs. Ik doe deze branche nu al twee derden van mijn leven en zo heb ik toch een breed palet van smaken leren ontdekken.’

Mijn sterkste wapen?  Ik denk dat ik handel in de zaken die ik graag zie. Dat is belangrijk. Ik zou geen auto’s kunnen verkopen… tenzij het een auto van Elvis Presley is.’

EXit: De mooiste stukken?

Rob: ‘Je mag de mooiste stukken niet achterhouden. De klant komt altijd eerst. Wij zijn slechts een doorgeefluik, maar het is een plezant en aangenaam beroep. Ik zou iedereen aanraden om veilingmeester te worden.’ (lacht)

EXit: Hoe verloopt de concurrentie in dit vak?

Rob: ‘Och, de wereld is niet Brugge of België, de wereld is ons dorp. Er speelt natuurlijk altijd concurrentie, maar de collegialiteit is aanwezig. Er komen nu wel nieuwe veilinghuizen bij, maar wij waren primeur in België en in Brugge. De technische evolutie heeft veel mogelijk gemaakt.’

‘Aanbod? Er is heel veel op de markt, maar de traditionele antiekhandel verdwijnt. Antiquair is een verdwijnend beroep. Er is nu de handel tout court die door corona een enorme boost heeft gekend. Er is veel marktaanbod verschoven naar de wereld van de veilingen.’

EXit: Jullie werken grotendeels online. Hoe zeker ben je dan over de kwaliteit van het gebodene?

Rob: ‘Niet dus, maar toch scoren wij beter dan de concurrenten. Wij corrigeren onze fouten, we nemen daarin onze verantwoordelijkheid op. Je kunt je op zulke momenten niet verschuilen. Maar het gebeurt heel zelden dat we fouten maken, al zeg ik het zelf.’ 

EXit: Uw toonzaal staat eivol met Chinees porselein. Wie zijn de kopers?

Rob: ‘Er is bijzonder veel interesse uit China. Zij kopen nu hun patrimonium terug dat ze in vroegere tijden hadden kwijtgespeeld. Veel Chinezen bouwen nu een patrimonium op. Ze hebben de middelen. Weet je, er zijn soorten Chinezen. Velen zijn arm, anderen zijn middenklasse, maar je hebt ook een topklasse. Het zijn vooral zij die onze grootste afnemers zijn. Maar wie wat koopt, weten wij niet altijd. Er wordt vaak gewerkt met investeringsfondsen of via een groep handelaars.’

EXit: Verklap mij het geheim: hoe bepalen jullie de prijs van een voorwerp?

Rob: ‘Voor een groot deel is dat ervaring. Je houdt de markt in het oog en volgt de evoluties. Er is dus veel opzoekingswerk. Maar ik geef toe: met de natte, maar ervaren vinger, doe je al heel wat. Ik stel vast dat ruim 80 procent van wat we verkopen valt binnen de prijzen die we vooropgesteld hadden.’

EXit: Tot slot, wanneer pakt u nog eens fors uit?

Rob: ‘Aha, ik heb belangrijk nieuws. Eind juni organiseer ik een vierdaagse veiling met de inboedel van het kasteel van de Brugse antiquair Paul Degrande in Snellegem. Degrande heeft zijn kasteel verkocht en de inboedelverkoop past daarin, samen met de voorraad uit de vestiging in Zeebrugge (Docks). Dit wordt een gigantische onderneming, die we samen met onze collega’s van Coronari Auctions aanpakken. Maar eerst is er onze veiling ‘Around the world’ die we midden mei organiseren!’ (LUC FOSSAERT)

foto EDM

Een rondje België – Argentinië in Mu.ZEE

Wat hebben België en Argentinië gemeen? Meer dan men zou vermoeden. Dit verrassend verhaal wordt verteld in deze bijzondere tentoonstelling die de artistieke banden onderzoekt tussen België en Argentinië in de periode 1910 tot 1958.  Er wordt ingezoomd op het kunstenaarsnetwerk van drie figuren (Julio Payro, Victor Delhez en Ignacio Pirovano) die direct of indirect met elkaar in contact stonden. Een verhaal met topwerk van de allerbeste modernisten uit België en Argentinië met onder meer, Frans Masereel, Paul Delvaux en Georges Vantongerloo.

Expo ‘58

De meeste Belgische kunsttentoonstellingen in Buenos Aires waren commerciële ondernemingen. Zoals de vele tentoonstellingen van Arte Belga die de Belgisch-Amerikaanse kunsthandelaar en kunstenaar Frederic Marie Vermorcken organiseerde in de Witcomb Galeriei tussen 1912 en 1933. De deelname van Argentinië aan Expo 58 in Brussel was een (late) stap in de andere richting.

De tentoonstelling in Mu.ZEE over trans-Atlantische modernismes past in het culturele tentoonstellingsbeleid dat het museum de laatste jaren uitdraagt.

Buenos Aires

De Mu.ZEE-tentoonstelling zoomt in op het kunstenaarsnetwerk van drie figuren die direct of indirect met elkaar in contact stonden. Julio Payró (1899-1971) was de zoon van de schrijver en journalist Roberto Payró, die in 1909 met zijn gezin naar Brussel verhuisde. Hij studeerde aan de Brusselse academie, behoorde tot de lokale kunstenaarskring in Ukkel en bouwde een levenslange vriendschap uit met Paul Delvaux. Toen hij in 1923 naar Argentinië terugkeerde, werd hij er een van de belangrijkste kunstcritici en kunsthistorici, en richtte hij de eerste Argentijnse leerstoel in de kunstgeschiedenis op. België behield altijd een belangrijke plek in zijn professionele (artistieke) activiteiten

Victor Delhez (1902-1985), een Belgische kunstenaar die hoofdzakelijk bekendstaat om zijn houtgravures, emigreerde in 1925 naar Argentinië. Hij integreerde zich in de lokale avant-garde, exposeerde, publiceerde experimenteel fotografisch werk en reisde in de regio (Bolivië en Chili) rond.Uiteindelijk vestigde hij zich in Mendoza (Argentinië). Zijn fantastieke, nachtmerrieachtige houtsnedenreeksen als Duizend en één Argentijnse nachten, Bouwkunst en Heimwee, Dodendans en zijn illustraties bij Les Fleurs du Mal van Baudelaire lieten een diepe indruk na.

Ignacio Pirovano (1909-1980) was advocaat, schilder, directeur van het museum voor decoratieve kunsten (1937-1955) én een goede vriend en mecenas van de Belg Georges Vantongerloo, een van de meest gewaardeerde abstracte kunstenaars. Hij liet acht topstukken van Vantongerloo na aan het Museo de Arte Moderno de Buenos Aires (MAMBA).

Ostende in Argentinië

De stad Oostende krijgt een symbolische betekenis in dit project. In 1912 stichtten een Belg en een Italiaan ‘Ostende, parel van de Atlantische kust’, een zusterstad van de Belgische badplaats op 360 kilometer van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. Hoewel het de ambitie was om honderden Belgische families naar Ostende te laten verhuizen – en met hen Belgische kunst en cultuur – is het project een anekdotische voetnoot gebleven. (LF)

_____

Trans-Atlantische modernismen: een expositie over kunst en culturele mediators tussen België en Argentinië ca. 1910-1958. Nog tot 12 juni 2022 in Mu.ZEE (Oostende).

Het was de liefde… voor het boek

Hij was zestien, maar in zijn boekentas zaten er antiquarische boeken. Zijn voorkeur ging naar ‘hoe ouder hoe beter’. Gestart in een pand hoek Prinsenhof werd hij in geen tijd de belangrijkste boeken- en kunstverzamelaar van deze stad. Jaarlijks organiseren ze drie veilingen met een keur aan boeken en beeldende kunst. Van De Wiele is 70 en laat de zaak stilaan in handen van dochter Nathalie. ‘Een boek is waardevol als er vraag naar is.’

EXit: Wat was er eerst: de boekenwurm of de boekenverzamelaar?

Marc Van de Wiele: ‘In mijn geval beide, denk ik, maar de verzamelwoede speelde mij al parten vanaf mijn zestiende. Tijdens mijn schooljaren zat ik al met antiquarische boeken in mijn boekentas. Mijn voorkeur ging toen al naar ‘hoe ouder hoe beter’. Het was een natte droom om ooit eens een incunabel (boeken gedrukt voor 1501) te vinden.’

‘We zijn gestart in een gedeeld pand in het Prinsenhof (het andere deel was een postzegelzaak) en zijn daar gebleven tot in 1980. Daarna verhuisden we naar de Sint-Salvatorkoorstraat en uiteindelijk in 1992 naar het Sint-Salvatorkerkhof. In 1985 hadden we ook al een pand gekocht in de Jakobinessenstraat. In 2003 zijn we dan gestart met veilingen in Groeninge. Die zaten toen al goed in de lift en werden alsmaar belangrijker. Daar hebben wij op ingespeeld. Op de achtergrond speelde het mislopen van twee belangrijke bibliotheken. We voelden toen aan dat we moesten differentiëren.’

EXit: Wie leerde u de stiel?

Van de Wiele: ‘Niet van thuis uit in elk geval. Ik heb veel geleerd bij Nederlandse collega’s. Veel Belgische antiquaren kwamen uit Brussel en waren volledig Franstalig. Nederlandstalig was uitzondering.’

EXit: Wat was uw eerste grote ‘slag’?

Van de Wiele: ‘Dat was de private en grote bibliotheek van het Maerlantmuseum in Damme, die ik na een goede tip vrij snel heb kunnen verwerven. De eigenaar, een flinke tachtiger, had die boekenoogst in koffers op zolder bewaard en had er niks mee aangevangen. Dat was min of meer het begin.’

‘In de beginjaren ging ik vaak naar Parijs. De Fransen hadden toen nog steeds een soort dégoût aan de Duitsers, ze wilden er amper zaken mee doen. Je vond er nochtans mooie geïllustreerde boeken, vaak in gotische stijl, maar die vielen bij hen niet in de smaak. Ik kon die dus vrij goedkoop kopen en terug verkopen. De Fransen hadden die boeken ook, maar ze wilden geen ingekleurde versies. Ingekleurd vonden zij een beetje verknoeid.’

EXit: Vandaag is Van de Wiele een familiezaak?

Van de Wiele: ‘Ik ben al vijftig jaar bezig met antiquarische boeken, maar vandaag is de zaak deels in handen van (dochter) Nathalie. Zij verzorgt de redactie van de veilingcatalogussen. Ze studeerde talen en specialiseerde zich in handschriften en boeken. Haar man, Frederick Moyaert, zit mee in de zaak en legt zich toe op de uitgave van boeken.’ (LF. Zijn jongste uitgave is ‘Boeken uit Brugge’, studies over Brugse boekengeschiedenis.)

EXit: Van de Wiele staat ook voor een aantal succesvolle uitgaven van boeken.

Van de Wiele: ‘Vandaag is de uitgave van boeken beperkt tot vier en dat is nog net leefbaar. De grote successen dateren al van een tijdje terug. Dé topper was indertijd ‘Humor in de kerk’ van pastoor Geldhof uit Meetkerke. Uitgeverij Lannoo stuurde hem wandelen (later tot hun grote spijt), maar bij ons haalde dit moppenboekje een oplage van 40.000 exemplaren. Een beetje vergelijkbaar was ‘De ogen van de panda’ van wijlen professor Etienne Vermeersch, toen vaak verplichte lectuur aan de universiteit en garant voor een mooie oplage.’

‘Echt succesvol waren natuurlijk de boeken zoals ‘Het Brugge van toen’ (1980), ‘Een eeuw Brugge en andere foto’s van toen-boekjes van Jaak Rau. Veel Bruggelingen herkenden zich nog in die oude foto’s die Rau met zijn feilloos oog wist op te snorren. Later heeft hij zijn collectie met ruim 50.000 foto’s aan het Stadsarchief en de Beeldbank geschonken. Jaak heeft voorkomen dat veel oude foto’s van instellingen zijn verloren gegaan.’

EXit: Vaste stek bij jullie zijn de veilingen.

Van de Wiele: ‘Dat zijn er drie per jaar. Vandaag doen we, naast de boeken, nu ook volop schilderijen uit particuliere verzamelingen. Veel kunstenaars waren of zijn ook boekenillustratoren, zoals Paul Snoek of Hugo Claus. Er zijn ook de lokale kunstenaars die zeer in trek zijn zoals Jules Fonteyne of Edgard Tytgat en Frans Masereel. Hedendaagse kunst doen wij minder.’

EXit: Hoe zeker zijn jullie over de echtheid van het aangebodene?

Van de Wiele: ‘Voor wat de echtheid van de boeken betreft rekenen wij op onze eigen expertise. Voor schilderijen ligt dat iets moeilijker. Die zijn soms moeilijk traceerbaar. In dat geval gaan wij vlug experts raadplegen. We spelen altijd op safe. Bovendien werken wij in de cataloog met haakjes bij de beschrijving van de werken. Dat betekent dat we ze okay vinden, maar dat we geen garantie kunnen geven. Die werken zijn meestal niet gesigneerd.’

‘Waardevol? Een boek is waardevol als er vraag naar is, er moet een verzamelaar interesse tonen. De waarde kan meebepaald worden door de aanwezigheid van illustraties, door de lederen band, door de herkomst. Het is soms een complex verhaal. Veel facetten zijn van belang.’  (LF)

_____

Veilingen Van de Wiele zijn terug te vinden op http://www.marcvandewiele.com

Foto EDM

MA Festival begroet nieuwe artistiek directeur

Ooit was er gedurende vele jaren het zomerfestival Musica Antiqua Brugge tot het in 2008 werd gerestyled tot MA Festival, onder impuls van twee jongeren Tomas Bisschop en Hendrik Storme. Na enkele jaren bleef alleen Tomas Bisschop aan het roer, maar ook aan dat verhaal komt nu een einde. Bisschop geeft de fakkel door aan Jan Van den Borre, een man met een stevige reputatie in de wereld van de Oude Muziek.

Jan Van den Borre is van huis uit gepokt en gemazeld als muzikant en sinds zijn twaalfde een trouwe fan van het MA Festival. Dat motiveerde hem om Oude Muziek te gaan studeren, eerst in Gent, later in Brussel. Oude Muziek was toen bijzonder ‘in’, onder impuls van figuren als Sigiswald Kuijken of Jos van Immerseel. Van den Borre koos meteen voor de traverso (LF. een houten dwarsfluit zoals ze er uitzag in de 18de eeuw) en behaalde zijn diploma bij Barthold Kuijken.

Jan Van den Borre: ‘Afgestudeerd ben ik vlug beginnen te spelen in heel diverse ensembles. Vandaag is dat geen evidentie, maar toen ook al niet. Je moet een aantal skillsontwikkelen om in die wereld terecht te komen. Maar een keer de bal aan het rollen gaat, loopt het vlotjes. Ik startte meteen als voltijdse kracht, gecombineerd met enkele uren lesgeven. Globaal terugkijkend heb ik gespeeld bij Huelgas Ensemble, 15 jaar bij Il Fondamento, bij Anima Eterna Brugge, Collegium Vocale Gent, Vox Luminis en Il Gardellino waar ik nu artistiek leider ben.’

EXit: Andere keuzes?

Van den Borre: ‘De laatste tien jaar ben ik zelf meer en meer gaan organiseren. Vind dat plezant. Aanvankelijk een aantal cd-opnames, nadien gevraagd door Il Gardellino waar ik nu artistiek leider ben. Ik werk er goed samen met (de orkestleden) Jan De Winne en Marcel Ponseele. We hebben het ensemble hervormd tot een echt barokorkest. ‘

EXit: Wat brengt Ma Festival 2022?

Van den Borre:‘Het programma zelf is dit jaar nog door Tomas Bisschop samengesteld. De laureaat van vorig jaar, Van den Borre Ensemble Correspondances, komt spelen met een mooie scenische productie. Elina Albach, een jonge veelbelovende klaveciniste, eveneens. Voorts zijn er toppers als B’Rock en Il Gardellino. We leggen nu de hand aan het gehele programma. Mijn eerste programmatie zal voor 2023 zijn.’

‘Ik hoop dat het publiek en masse terugkomt. Het blijven toch onzekere tijden. Je merkt het aan de teruglopende ticketverkoop. Er wordt ook steeds meer last minute gekocht. Maar, we merken een grote honger naar muziek en dat is positief.’

EXit: U hebt grote plannen met jonge musici?

Van den Borre: ‘U bedoelt, de MA-Academy, een project dat we met meerdere partners, Il Gardellino, B’Rock en Concertgebouw Brugge gaan realiseren. U moet weten, de jongste generatie muzikanten is extreem sterk. Alleen moeten ze een podium krijgen. Het concert van deAcademy zal een van de hoogtepunten van het festival zijn, denk en hoop ik. De jonge muzikanten worden bovendien begeleid door ervaren coaches als Jan De Winne, Marcel Ponseele en Evgeny Sviridov. MA Festival heeft altijd al oog gehad voor jong talent en hier zal de hele wereld kunnen toekijken.’

______

MA Festival 2022 zal starten op vrijdag 5 augustus en duurt tot zondag 14 augustus, met op zondag 7 augustus de muzikale fietsroute VéloBaroque. (LF)

Kries Roose concerteert op 31/3 in zaal Daverlo

‘Blij met wat ik als eigenzinnige, ongeschoolde vrijbuiter in de muziekwereld heb mogen meemaken’

Dien avond en die Kries Roose: op donderdag 31 maart schijnen de spotlights van zaal Daverlo op de kruin van de Brugse muzikant Kries Roose. Hij mag, samen met enkele bevriende musici, het publiek betoveren met een pakket luisterliedjes van eigen en andermans makelij. Kries is geen gewone smurf. Zo mocht en mag hij samenspelen met twee van zijn destijds onbereikbaar gewaande idolen: negen jaar met Raymond en nu al twintig jaar met Jan De Wilde. EXit sprak met deze rasmuzikant die nu eens frontstage mag staan.

EXit: We kunnen niet om het C-virus heen, vandaar dat we eventjes willen polsen welke impact de coronacrisis heeft/had op jouw muzikantenbestaan, Kries?

Kries Roose: ‘Ik vermoed dezelfde impact als bij ieder uitvoerend artiest: afzeggingen, uitstel, sommige optredens met Jan De Wilde zijn al voor de derde keer verplaatst … Spreek met alle boekers, ze hebben er tonnen extra werk bij gekregen en zijn nooit zeker of het uiteindelijk een positief resultaat zal opleveren. Dat moet voor hen ontzettend ontmoedigend werken zijn. Net als voor alle artiesten die van wie het de enige broodwinning is. Gewoon dramatisch. Techniekers, podiumbouwers, organisatoren …’

EXit: Is de (podium)honger nu groot?

Roose: ‘Ik ben geen extravert podiumbeest, maar een goede match tussen artiest en publiek is altijd onevenaarbaar. Het mooiste vind ik de intieme, kleine settings (zoals het optreden nu ook zal zijn, heb ik begrepen) waar je de mensen dicht bij je hebt. Met Raymond speelden we in de Olé/Ola-succesperiode onder andere op Sint-Jacobs in Gent elk jaar voor 5.000 man, op Werchter, op Parkpop in Den Haag ooit voor 80.000 mensen, en ik was verbaasd dat me dat niks deed. Alsof ik in een onwerkelijke bubbel mijn muziekpartij stond te spelen. Heel vreemd. Maar als  – zoals onlangs op de Dag van de Poëzie, waar ik tussen de voorgelezen gedichten enkele liedjes bracht – nadien twee mensen mij komen zeggen dat ze werkelijk ontroerd waren (verontschuldigend ‘Sorry meneer, maar wij hadden nog nooit van u gehoord’ …) dan is mijn dag gemaakt.’

EXit: Jij speelde/speelt eerder in de schaduwen van anderen (Raymond, Jan De Wilde). Nu mag je zelf de frontman zijn op je concert op donderdag 31 maart in Daverlo. Hoe voelt dat?

Roose: ‘Ik ben nooit een ‘frontman’ geweest, maar ik ben ook geen Nick Drake die in heel zijn korte leven maar één keer heeft opgetreden, de hele act met zijn rug naar het publiek. Ik probeer gewoon mooie liedjes te brengen, van mezelf en van anderen. Als dat goed zit, ben ik content. Nadeel is wel dat mijn eigen werk niet gekend is, dus moet het extra goed zijn. Maar ‘Do you feel allright?!’ ga je mij in elk geval niet horen roepen.’

EXit: Nooit de behoefte gehad om meer op de voorgrond te treden?

Roose: ‘Ik heb me vooral altijd goed gevoeld in de rol van sidekick, of als deel van een groepsgebeuren. Daarom breng ik die avond ook enkele mensen met wie ik samen speel of gespeeld heb.’

EXit: Wat prijkt er op de setlist en wie breng je nog mee?

Roose: ‘Simpel, ik ben nog altijd een aangename balans aan het zoeken tussen liedjes van mezelf en liedjes van anderen. Geen jazz, blues, rock, rap, dat is allemaal voorbij … Vooral rustig luistermateriaal met weinig franjes. Gisteren en vandaag hebben nog twee mensen hun deelname toegezegd, dus kan ik opnieuw puzzelen, maar de enige zekerheid na twee jaar pandemie is dat er absoluut geen zekerheden zijn. Dit optreden was gepland vorig jaar op 10 april en toen is het te elfder ure gecanceld. De mensen die ik toen in gedachten had, zijn inmiddels niet meer beschikbaar. Het blijft telkens aanpassen.’

EXit: Beschouw je het concert als een round up van je carrière?  

Roose: ‘Ja en nee. Er komt werk dat al bestond en werk dat ik ongeveer voor het eerst publiek breng. Je moet het publiek ook niet een hele avond met nieuw materiaal opzadelen. Bij wijze van verluchting kan een gekend lied al wat soelaas brengen. En ik heb meer dan 40 jaar covers gespeeld dus daar heb ik wat keuze …’

EXit: In het verleden heb je songs ‘geschonken’ aan Raymond, Clouseau, Jan De Wilde, Scala en Get Ready. Heb je anno 2022 nog wat in je lade liggen voor iemand? 

Roose: ‘Ik heb destijds zo’n 200 liedjes geschreven en in demo opgenomen en naar allerhande artiesten opgestuurd. Soms pikte iemand iets op, vandaar dat zowel Get Ready als Jan De Wilde iets van mij opgenomen hebben. En zelfs het meisjeskoor Scala tot mijn grootste verbazing en vreugde. Het is altijd een vorm van erkenning, wat ook de drijfveren erachter mogen zijn. Ik heb dus nog dingen liggen, ja.’

EXit: Tot slot: wat staat er nog op je muzikale bucketlist en wil je zeker nog afvinken?

Roose: ‘Oei! Veel en weinig, alles is welkom, maar het moet haalbaar zijn, op alle vlakken. Ik moet mezelf geen talenten toemeten die ik niet heb, en ik ga ook niet zomaar tegen mijn zin iets doen. Dus correctie: weinig. (lacht) Ik ben al ontzettend blij met wat ik als eigenzinnige, ongeschoolde vrijbuiter in de muziekwereld heb mogen meemaken. Ik heb met twee van mijn destijds onbereikbaar gewaande idolen mogen samenspelen – negen jaar met Raymond en nu al twintig jaar met Jan De Wilde – en dat is al veel meer dan ooit verhoopt. Dank u, Leven.’ (ADC)

_____

http://www.ccbrugge.be

foto EDM
%d bloggers liken dit: