Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Expo in De Tank en Brugottahal (Burg) belicht creatievelingen met Brugse link

Hedendaagse Primitieven in woord en beeld

Vrouw met pen gaat samenwerking aan met man achter lens: Benedikte Van Eeghem schreef veertig portretten/interviews van creërende artiesten met Brugse link, topfotograaf Alex Vanhee maakte er passende zwart-witbeelden bij. Het resultaat is van 22 april tot en met 9 mei als expo te bewonderen onder de noemer ‘Hedendaagse Primitieven’ in De Tank en in de Brugottahal, allebei op de Burg.

EXit: Wat was de aanleiding om met het project ‘Hedendaagse Primitieven’ te starten?

Alex Vanhee: ‘Ik woon al een poos in Brugge en ben stilaan geworteld in de stad. Een tijd geleden maakte ik een portret van collagekunstenaar Sammy Slabbinck, omdat ik fan ben van zijn werk. Daarna was Pia Burrick toevallig aan de beurt tijdens een van haar expo’s. Het leek me interessant om een reeks te maken die focust op creërende Brugse artiesten. Ik dropte het voorstel bij Benedikte die ik al meer dan 20 jaar ken. Zo is het concept Hedendaagse Primitieven geboren.’

Benedikte Van Eeghem: ‘Alex is de man achter de lens, ik ben de vrouw met de pen. Bij elke foto die Alex maakte, heb ik een interview met de betrokken artiest gedaan. De Hedendaagse Primitieven vertellen op hun eigen manier wat hun drijfveren, dromen en ambities zijn. Het zijn veertig unieke en boeiende verhalen geworden.’

EXit: Jullie brengen veertig ‘Hedendaagse Primitieven’ of creërende artiesten met een Brugse link in beeld. Hoe hebben jullie de selectie gemaakt?

Benedikte: ‘Kiezen is verliezen, zeggen mensen weleens. Maar we moesten ergens een grens trekken. Uiteindelijk zijn het veertig namen uit verschillende disciplines geworden: muziek, dans, beeldende kunst, literatuur en theater. We hebben de best mogelijke mix gezocht van artiesten die in Brugge wonen, werken of er geboren zijn.’

Alex: ‘De geselecteerden zijn een mooie staalkaart van lokaal talent met reputatie. We maakten de selectie in overleg met Cultuurcentrum Brugge, met oog voor diversiteit. Mannen en vrouwen, jong en ouder, een waaier van talent komt aan bod.’

EXit: Welke namen zitten ertussen?

Alex: ‘Robert Devriendt zit erbij, hij gaat werk exposeren in dit verband. Het is nog maar de tweede keer dat het in Brugge gebeurt. Jean Blaute en Thomas Blondelle zijn betrokken muzikanten. Schilder Guido Dobbelaere is de oudste in de rij, woordkunstenares Nina Everaert (Doorn Roosje) de jongste.’

Benedikte: ‘Niet iedereen legt de Brugse link bij sommige namen, maar ze is er wel. Als boekenwurm ben ik zelf heel blij dat straffe auteurs zoals Delphine Lecompte en Bart Moeyaert tot Hedendaagse Primitieven gekroond zijn.’

EXit: Alex, je koos voor de portrettenreeks voor zwart-witfotografie. Waarom?

Alex: ‘De eerste portretten heb ik in kleur en in zwart-wit gemaakt, maar toen was er nog geen sprake van een reeks of expo. Toen dat idee vorm kreeg, was het voor mij duidelijk dat het zwart-wit moest worden. Ik heb gestreefd naar tijdloze portretten die in dialoog kunnen gaan met het werk van de kunstenaar. Kleurfotografie zou in dat geval te veel afleiden.’

EXit: Hoe vatten jullie de fysieke expo in De Tank en in de Brugottahal op de Burg op?

Benedikte: ‘Met de groeten van het Cultuurcentrum krijgen we twee locaties aangeboden: De Tank en de Brugottahal, allebei op de Burg, tegenover elkaar. Naast de veertig portretten exposeren we twintig werken van de beeldende kunstenaars of schrijvers uit de lijst. Wietse en Marec gaan ter plekke een tijdelijk kunstwerk maken. Bezoekers krijgen een expoboekje met de portretten en een fragment uit het grote interview. Dat interview kun je via QR-code online consulteren, op een moment dat je er zin in hebt.’

EXit: Kan het project om de vijf of tien jaar misschien herhaald worden?

Alex: ‘Zeker weten, net omdat we sommige artiesten niet hebben kunnen betrekken in deze editie. En omdat er elk jaar nieuwe Hedendaagse Primitieven opduiken die een forum verdienen. Als het kan, bieden we het over een paar jaar zeker opnieuw aan.’ (ADC)

_____

De tentoonstelling ‘Hedendaagse Primitieven’ is vanaf donderdag 22 april tot en met zondag 9 mei dagelijks te bezoeken van 10.00 tot 17.00 uur, mits reservatie via http://www.ccbrugge.be

Brugge – Belgium – 21-07-2020 Liesa Naert Photo: Alex Vanhee #liesanaert liesanaert

 Expo ‘Ik was 18 in ‘80 in Brugge’ in het Stadsarchief

Een duik in het muzikale verleden van Brugge

In de afgelopen periode werden veel slechte maaltijden geserveerd, want corona gooide al massa’s roet in het eten. Zo ook voor de erfgoedtentoonstelling ‘Ik was 18 in ‘80 in Brugge’ die in het voorjaar van 2020 zou plaatsvinden in het Stadsarchief. Uitstel is in deze gelukkig geen afstel, want gastcurator Peter Slabbynck (Red Zebra, PESCH) kan zijn verzamelde materiaal nu wel uitrollen in deze boeiende expo, zeg maar een visuele trip down memory lane. Gratis te bezoeken in het Stadsarchief (Burg) van 24 april tot en met 20 juni.

EXit: Was het jaar 1980 een kantelpunt in de jongerencultuur van toen?

Peter Slabbynck: ‘Moeilijk te zeggen, maar het was in elk geval hét kantelpunt voor Red Zebra. Eind 1979 kregen we met Geert De Pauw een manager, veranderde ik de naam van The Bungalows in Red Zebra en speelden we in Gent geheel onverwacht het voorprogramma van The Cure. We waren vertrokken. Want in 1980 speelden we de finale van Humo’s Rock Rally en brachten we in eigen beheer onze eerste single uit. De rest van het verhaal is bekend. Ik voel in elk geval dat deze periode niet alleen voor mij, maar ook voor veel mensen rond mij veel betekend heeft. De punk verleidde ons tot de ‘do it yourself’-mentaliteit. Daar profiteer ik vandaag nog steeds van.’

EXit: Op welke aspecten richt de tentoonstelling zich?

Slabbynck: ‘Eind de jaren 1970 begin de jaren 1980 gebeurde er heel wat in Brugge. We hadden zelfs een punkcafé! Eerst ’t Slecht Vintje dan ’t Slecht Wuvetje. Beeld je in, een stad als Brugge had punks! Maar er waren ook veel bands en optredens in Brugge. En ook in de buurt. Denk maar aan de concerten in de Groene Meersen. Dan was er ook nog de jaarlijkse bedevaart naar Rock Torhout. En voor al die fantastische platen uit die periode konden we terecht in die minuscule winkel van de Bilbo. Wat een tijd! De nadruk ligt dus op muziek en uitgaan in de jaren 1979, 1980 en 1981, maar uiteraard geeft zo’n expo maar een beperkt beeld. Iemand die in die jaren naar het café De Goezeput ging, zal zich veel minder herkennen in de expo, want daar draaiden ze nu eenmaal geen punk of new wave. Bruine kroegen waren toen niet mijn ding, ik voelde mij daar te jong voor.’

EXit: Begin jaren tachtig liep bijlange niet iedereen met een fototoestel op zak. Hoe moeilijk was het om fotomateriaal bij elkaar te harken voor deze expo?

Slabbynck: ‘Toen ik aan mijn uitgebreide zoektocht naar materiaal begon, zat ik na een paar weken met de handen in het haar. Tal van personen die ik contacteerde, vertelden mij dat ze weinig of niks bewaard hadden. Ik kon fluiten naar mijn expo! Maar toen ging ik langs bij Karel Vandendorpe. Niet alleen een ex-muzikant (hij speelde bij Fizik in die tijd), maar ook iemand die heel veel bewaard heeft. Dat was de doorbraak. Fotomateriaal is echter niet evident, dat klopt. Gelukkig heb ik zelf het archief van Red Zebra in bezit. Het is mij uiteindelijk toch goed gelukt om foto’s te vinden van andere bands en hun optredens, vaak materiaal dat ik zelf nog nooit had gezien. Voorts ziet het ernaar uit dat ook de foto die Mark Devos ooit genomen van de Brugse punks te zien zal zijn. Iets waar velen naar uitkijken.’

EXit: Het wordt voor velen wellicht een zeer nostalgische expo?

Slabbynck: ‘Normaal is nostalgie niet echt aan mij besteed, maar met deze expo kon ik volop in het Brugse muzikale verleden duiken. En wat dan allemaal naar boven komt, is onwaarschijnlijk. Maar tijd om alles te documenteren en toe te lichten is er niet. Het wordt dus vooral een visuele trip down memory lane. Zo’n expo waarbij je om de haverklap uitroept ‘goh… hoe heette die gast ook alweer?’. Of ‘ ik was daar ook die avond’. Ik ben heel erg benieuwd naar de reacties bij Bruggelingen die deze periode zelf heel actief beleefd hebben. Misschien moet er wel nog een vervolg komen op een of andere manier…’ (ADC)

______De tentoonstelling is van 24 april tot 20 juni elke dag van 9.30 tot 17.00 uur gratis te bezoeken in het Stadsarchief, Burg 11A, 8000 Brugge,

Brugs Conservatorium krijgt nieuwe directeur

De Brugse musicus Bart Naessens wordt vanaf 1 mei de nieuwe directeur van  het Brugse Conservatorium. Naessens is een gereputeerde muzikant, gespecialiseerd in oude muziek, orgel en klavecimbel. Samen met echtgenote Amaryllis Dieltiens vormt hij ook het ensemble Capriola di Gioia.

Na zijn orgelstudies bij Chris Dubois, studeerde Bart Naessens aan het Lemmensinstituut te Leuven orgel bij Luc Ponet en klavecimbel bij Kris Verhelst waar hij beide meesterdiploma’s behaalde. Eind september 2005 behaalde hij met grootste onderscheiding het specialisatiediploma orgel met een examen te Parijs in het teken van ‘Franse symfonische orgelmuziek’.

Naessens is een veelgevraagd begeleider en wordt steeds meer, zowel solistisch als in kamermuziekverband, gezien op concertpodia in binnen- en buitenland. Hij werkte samen met vooraanstaande musici en verscheidene gerenommeerde ensembles en orkesten zoals o.m. Currende, Il Gardellino, Collegium Instrumentale Brugense, Koor en orkest van de Koninklijke Muntschouwburg, Vlaams Radiokoor en -orkest, The am’rous flute, de Beethovenacademie, Muziektheater Transparant enzovoort. (LF)

Het Brugse Conservatorium krijgt nieuwe directeur

De Brugse musicus Bart Naessens wordt vanaf 1 mei de nieuwe directeur van  het Brugse Conservatorium. Naessens is een gereputeerde muzikant, gespecialiseerd in oude muziek, orgel en klavecimbel. Samen met echtgenote Amaryllis Dieltiens vormt hij ook het ensemble Capriola di Gioia.

Na zijn orgelstudies bij Chris Dubois, studeerde Bart Naessens aan het Lemmensinstituut te Leuven orgel bij Luc Ponet en klavecimbel bij Kris Verhelst waar hij beide meesterdiploma’s behaalde. Eind september 2005 behaalde hij met grootste onderscheiding het specialisatiediploma orgel met een examen te Parijs in het teken van ‘Franse symfonische orgelmuziek’.

Naessens is een veelgevraagd begeleider en wordt steeds meer, zowel solistisch als in kamermuziekverband, gezien op concertpodia in binnen- en buitenland. Hij werkte samen met vooraanstaande musici en verscheidene gerenommeerde ensembles en orkesten zoals o.m. Currende, Il Gardellino, Collegium Instrumentale Brugense, Koor en orkest van de Koninklijke Muntschouwburg, Vlaams Radiokoor en -orkest, The am’rous flute, de Beethovenacademie, Muziektheater Transparant enzovoort. (LF)

MOOOV 2021: 50 heel erg straffe films

Volgende week dinsdag 20 april opent MOOV haar jaarlijkse filmfestival. Voor organisator Benny Haesebrouck was het puzzelen naar oplossingen.  Hoe moeilijk is de voorbereiding geweest vroegen we hem.

Benny: ‘Onze artistiek leider zegt altijd dat hij vindt dat iedereen van onze collega’s een hoog AQ, anticipatie quotiënt, heeft. Het is een voortdurend bijsturen van gemaakte plannen, waarbij je telkens dingen voorbereidt met het idee in het achterhoofd dat je binnen een paar weken de plannen opnieuw mag overhoop halen of het roer mag omgooien. Maar dat is in andere sectoren zeker niet anders en ik vind dat we als culturele speler gewoon heel erg hard ons best moeten doen om dingen te organiseren binnen de geldende maatregelen. Met andere woorden: momenteel plannen we een online, digitaal festival waarbij we zoveel mogelijk raken aan wat een fysiek festival betekent. En we proberen aan te vullen met kleine vertoningen in openlucht, als het even mag.’

EXit: Hoe zijn de ervaringen met het online aanbieden van films?

Benny: ‘Dat is natuurlijk niet nieuw en er zijn al erg veel festivals en andere aanbieders voor ons geweest om films digitaal ter beschikking te stellen. Dit jaar nog zagen we Kortfilmfestival Leuven experimenteren met real-time vertoningen, waar wij dus ook voor kiezen, we zagen het JEF festival kiezen voor een klassieke video on demand-formule maar met heel toffe extra’s zoals de festivalbox voor kinderen thuis, we zagen Anima 10.000 kijkers halen. Mensen zijn zeker klaar om ook het MOOOV Filmfestival op die manier te beleven. Mijn enige bezorgdheid is dat we, als je de tijdlijn van de ganse crisis bekijkt, we waarschijnlijk geen slechter moment konden kiezen om nog een online festival te organiseren: Bruggelingen zullen met het eerste beetje goeie weer naar buiten trekken en we zijn met z’n allen in de allerlaatste rechte lijn aanbeland voor het einde van de crisis. Maar ik troost me met de gedachte dat we maar liefst 50 heel erg straffe films hebben die we exclusief online zullen aanbieden. En dat we heel veel leuke extra’s hebben die het fysieke festival misschien niet zullen vervangen, maar net op een heel andere manier zalen spelen met de verschillende manieren waarop we met elkaar kunnen interageren.  (LF)

Welkom in de virtuele MOOOV-bioscoop

Focus op Iraanse cinema, maar ook voorstellingen in open lucht

Dit jaar opent MOOOV gedurende twee weken (20 april-3 mei) haar virtuele deuren met films vanuit alle hoeken van de wereld. Met (un)(dis)covered stories wordt het publiek uitgedaagd om op zoek te gaan naar films die anders niet op hun pad komen.

Het campagnebeeld

 De Belgisch-Marokkaanse kunstenaar Mous Lamrabat is de fotograaf die hiervoor een campagnebeeld creëerde. In zijn werk toont hij niet vaak gezichten omdat het vaak veel verklapt over iemand. Zo blijft er een mysterie in zijn werk, wat het gevoel is dat het festival ook wil opwekken. 

Dit jaar ligt de focus op de Iraanse cinema en haar verhalen. Met Radiograph of a Family worden de vertellingen gestart. Een intieme documentaire over een Iraans gezin, waarin de dochter terugkijkt via oude foto’s op het ongelukkige huwelijk van haar ouders en haar kinderjaren probeert te reconstrueren. Afsluiten doet het festival met Chileense The Mole Agent van Maite Alberdi. Het waargebeurde verhaal van de 83-jarige Sergie die undercover gaat in een bejaardentehuis. Het zit vol met droogkomische elementen die hand in hand gaan met het detective genre.

Real-time vertoning

Om de echte festivalervaring te behouden, volgt de programmatie een real-time vertoningsschema zoals die er ook is bij een offline festival. Op het tijdstip van de film nemen de bezoekers plaats in een van de virtuele filmzalen. Voor en na de vertoning kunnen ze blijven plakken om een praatje te slaan en hun ervaringen delen met andere festivalgangers.

Voorts zocht MOOOV naar de mogelijkheden die samenkomen met online festival en ontwikkelde enkele extra’s. Zo komt er een interactieve 360° ruimte tot stand, waarbij er allerlei zaken te ontdekken zijn. Daarnaast is er een virtuele wereld waarin men, zoals bij een point-and-click-game, samen met de andere festivalgangers kan in ronddwalen, ontdekken, ontmoeten… maar ook deelnemen aan enkele virtuele evenementen.

Hapje?

De inwendige mens wordt niet vergeten dankzij de festivalbox. Er iseenaanbodmet lokale producten waar iedereen van kan genieten. Deze lekkernijen en andere goodies zijn te vinden op onze online festivalshop.

Open Lucht

Als extra evenement vinden er in de Brugse binnenstad een aantal voorstellingen in openlucht plaats voor maximum 50 bezoekers. Het zal plaatsvinden op het binnenpleintje achter het voormalige Biekorf Cultuurcafé. Het wordt omgedoopt tot een pop-up opnamestudio en evenementenruimte onder de nieuwe naam ‘Korf’

In het Sebrechtspark (Beenhouwersstraat) is er een voorstelling van  The Great Green Wall. Dit is een duurzaam project waarbij er elke dag met de fiets naar verschillende locaties wordt gereden om zo met de opgeladen energie een intiemere openluchtvoorstelling te organiseren. Brugge neemt als eerst locatie het startschot op de openingsavond. (LF)

MOOOV filmfestival, van dinsdag 20 april tot maandag 3 mei

EXit, terug van (niet) weggeweest

Gegroet lezer, we zijn terug, en dan nog wel in een opgefriste lay-out.  De vorige EXit dateert immers al van november 2020, een eeuwigheid. Er klonken toen al heel wat waarschuwingen, maar wij noteerden toch plannen voor ‘een veelbelovende (najaars) programmering van Cactus’ en het meerdaags jazzfestival Crossing Cultures. Bovendien ontvouwde Cactus haar definitief bouwplan voor een nieuwe concertzaal. Een beetje overmoedig beloofden wij zelfs dat Corona Iedereen Klassiek niet klein zou krijgen. Het liep helemaal anders, (bijna) alles ging op slot.

En toch biedt de huidige (zachte) lockdown niet alleen maar kommer en kwel voor de cultuursector. Zo bleek er, nogal onverwacht, heel wat ruimte voor forse beloften en extra-middelen. Huidig Minister van Cultuur, Jan Jambon (N-VA) toverde zelfs 167 miljoen euro uit de schrijnend lege staatskas voor wat heet eenmalige impulsen, een investering die we met zachte overdrijving historisch mogen noemen. Honderd miljoen uit dat pakket wordt bestemd voor culturele infrastructuur.  Is dat de goede keus?

Er is ook goed nieuws voor Brugge en zijn vele musea. Ook zij passeren de kassa en krijgen 27,25 miljoen euro extra. Deze investering komt net op tijd. De plannen en de realisatie van het nieuwe museum (BRUSK) op de site Garenmarkt worden binnenkort opgestart. Intussen groeit er lokaal wat commotie rond dit dossier. Een aantal critici van onder meer BRUSK halen nu (rijkelijk laat) de strijdbijl boven. Zij vrezen collaterel damage wanneer de school in de Garenmarkt moet verhuizen naar de site-KTA, een eindje verderop. (Intussen heeft het bouwplan op de KTA-site de bouwvergunning gekregen).

Spijts de goede plannen en vooruitzichten kampen de musea, zowel hier als elders, met een terugval van bijna 90 percent. De grote schuldige in deze is de toerist die in normale tijden tekent voor ruim 80 percent van het lokaal toerisme, maar nu afwezig blijft.

Gelukkig is er in deze barre tijden de Openbare Bibliotheek die een jaar beleefde als geen ander. Vandaag draait de bib op een slanker regime met veel ontsmetten en veel ontleningen: vorig jaar telde de Biekorf 344.148, de filialen 330.329 ontleningen. De leescommunity Brugge Leest telt 250 stadslezers. Bemoedigende cijfers.

De huidige gang van zaken zet de mensen niet alleen aan het lezen, maar ook aan het schrijven, het publiceren gebeurt vaak in wat heet eigen beheer. Een greep uit de lokale aanvoer? Een opvallend debuut van kunstschilder Robert Devriendt(Maximes Obsessie), Marieke De Marémet het veelgeprezen Bult, Pascal Cornet met De Elfde Teen, (Schepen) Pieter Marechal met een politiek essay ‘Over Morgen’ (samen met Rik Torfs), Katrien Vervaele met haar ‘Vergeten verhalen van de zee’, Pierre Darge met zijn ‘Maskers & Monsters en we vergeten er nog een aantal. Nu wachten we nog op wat baldadige poëzie van Delphine Lecompte die ons een jaar lang mag verrassen.

Rest ons , lezer, de toekomst die nog onzeker oogt.(LF)

%d bloggers liken dit: