Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Bruges Swan Patrol legt fans in de watten op ‘Jundercoverparty’

 

In 2017 kreeg Bruges Swan Patrol op het podium van de Stadsschouwburg een Brugotta-Award in handen gestopt voor ‘meest originele coverband’. Voor Eerste Opperwachtmeester Frodo Neels (gitaar), Majoor Hannes De Caluwé (bas), Adjudant Tim Afschrift (drums) en Luitenant-Generaal Tijs Verbeke (zang en gitaar) een serieuze erkenning na jaren samen musiceren. Om hun fans en vrienden te bedanken, organiseren ze op zaterdag 9 februari in Studio Hall (Sint-Kruis) een ‘Jundercoverparty’ met diverse ‘zottigheden’.

EXit: Met ‘Jundercoverparty’ in Studio Hall lanceren een ‘nieuw’ partyconcept? Wat houdt dit in?

Tim Afschrift: ‘Met Jundercover Party willen we de aanwezigen een complete avond bezorgen. Niet enkel een concert waarna een ‘afterparty’ volgt, maar een concert waarna een volwaardige fuif volgt. Wat Jundercoverparty zijn eigenheid moet geven, is dat we de hele avond ‘in thema’ blijven. Hoe we dat doen, willen we nog niet helemaal prijsgeven, de nieuwsgierigen zullen moeten langskomen. We kunnen wel al meegeven dat er onder andere een tombola is met ‘in beslag genomen goederen’. De aanwezigen kunnen gratis lotjes voor de tombola verdienen op Jundercoverparty en gaan misschien met iets moois (en misschien iets volledig illegaals) aan de haal…’

EXit: Bruges Swan Patrol is een coverband. Is het een bewuste keuze om geen eigen nummers te brengen?

Tijs Verbeke: ‘We zijn een coverband begonnen als zijproject. In onze andere bands schreven we muziek, zaten we in de studio, moesten we werken aan nieuwe albums… Een coverband leek ons een leuke afwisseling: 100% focus op het spelen en uitvoeren van de muziek en geen druk om te schrijven. Ons zijproject groeide echter heel snel uit tot een heel groot project en onze andere bands werden on hold of stopgezet. We amuseren ons veel te hard met Bruges Swan Patrol en we willen ervan genieten.’

EXit: Welke covers prijken er op de setlist?

Hannes De Caluwé: ‘Rock classics uit het collectieve geheugen. Dat gaat van classics uit de jaren 60 tot heerlijke jaren 90 rock. In onze set vind je nummers van onder andere AC/DC, Deep Purple, The Kinks, Elvis, Dire Straits, maar ook van Pearl Jam, Radiohead, Lenny Kravitz…’

EXit: Welke ingrediënten zijn er nodig om een song in een goede cover om te toveren?
Frodo Neels: ‘Voor ons is een goede cover een nummer waar je jezelf helemaal in kan vinden of verliezen. We coveren nooit nummers waar we zelf niet van houden, we moeten ze voelen. Pas dan kan je ze oprecht brengen.’

EXit: Wat is de sterkte van Bruges Swan Patrol?
Frodo: ‘Ik denk die oprechtheid. We houden van de muziek die we brengen en we zijn alle vier echte podium beesten. We doen niets liever dan op een podium ons helemaal laten gaan en proberen van elk optreden iets unieks te maken. We vinden het belangrijk dat er ook ‘iets te zien’ is op het podium. En als het publiek zich dan ook helemaal laat gaan dan worden we daar oprecht héél gelukkig van.’

EXit: ‘Ba de Rijkswacht – dör wörde pas nen echte vent’: jullie treden altijd op in oude kostuums van de Rijkswacht. Welke filosofie steekt er achter die verkleedpartij?

Tijs: ‘Welke filosofie? Je weet wat ze zeggen van mannen in uniform, hé…’

EXit: Krijgen jullie daar vaak opmerkingen op?
Hannes: ‘Ja, zeker oud-rijkswachters vinden het geweldig om hun oude uniformen nog eens terug te zien in een andere context. Na een optreden is het ook soms wat zoeken om onze kepies en vesten terug te vinden. De fans poseren er immers graag mee op de foto.’

EXit: Voor de trouwe fans hebben jullie op zaterdag 9 februari een verrassing in petto?

Tim: ‘Wij verheven onze trouwe fans tot de rang van Bruges Swan Patrol Deputie. Ze ontvangen een badge en worden vanaf dan altijd voor getrokken. Corrupt tot op het bot zijn we. Op Jundercoverparty hebben we uiteraard ook het een en ander in petto voor onze Deputies.’ (ADC)

http://www.facebook.com/brugesswanpatrol

 

Te vroeg

Het jaar 2018 heeft duchtig huisgehouden in de Brugse cultuurwereld. Ter herinnering: op 19 april 2018 overleed Rik Bevernage (64), decennialang de mentor en het kloppende hart van Kunstencentrum De Werf en gezegend met een encyclopedische kennis van de wereld van de jazz. Gelukkig leeft zijn inzet nog voort in de huidige jazzprogrammering van Kunstencentrum KAAP (het samengaan van Vrijstaat O. en De Werf).

Op 28 december jongstleden verloor deze stad met het overlijden van Joris De Voogt (65) nog een belangrijke culturele steunpilaar. De Voogt was in 1986 de eerste directeur van de Stadsschouwburg, de naam waardig. Hij voerde de programmering ervan naar uitdagende hoogtes en ontrolde zo de rode loper voor de latere directeur Sonia Debal die in 1991 de fakkel overnam.

De Voogt had oog voor de culturele ontwikkeling van Brugge. Zo richtte hij, samen met boezemvriend Kurt Defrancq, de symbolische Kunstenrepubliek West-Vlaanderen op, een verholen smeekbede voor een eerlijker verdeling van de cultuursubsidies.

In het cultuurjaar Brugge 2002 sloot hij aan met .WAV, een vreemdsoortig geluidenfestival en werd hij directeur van toneelhuis HetNet (voorheen De Korre). De samenwerking met de artistiek directeur Josse De Pauw (van 2000 tot 2005) verliep echter dermate slecht dat De Voogt eind 2002 zijn ontslag kreeg. Stuurde ons diezelfde avond nog een sober mailtje met ‘I’m fired’. Als zakelijk directeur kreeg hij op een weinig elegante manier (en volgens kenners geheel onterecht) de rekening gepresenteerd.

Tijdens de uitvaartviering sprak de familie over een zwarte bladzijde in zijn rijke carrière. Zeer ontgoocheld viel De Voogt terug op zijn oude liefdes: docent aan het RITS in Brussel en oprichter van radio FM Brussels. Tussendoor schreef hij gedurende een korte periode een gesmaakte column in EXit. Weer jaren later vonden we hem terug in de oude visserswijk van Oostende waar hij een Italiaans getinte wijnbar, de ZIO GIO, uitbaatte. De voorbije tijd was hij vooral aan de slag als reisjournalist. Zijn veel te vroege afscheid werd geheel passend gevierd met veel muziek en een drankje en bezongen door Johnny Cash met de woorden ‘I’ll leave this old world/with a satisfied mind’. Onze huiscartoonist Marec vereert Joris De Voogt hiernaast met een schitterende tekening.

In hetzelfde jaareinde tenslotte, op zondag 30 december, overleed de Britse Bruggeling Marcus Cumberlege (81). Hij oogstte in de zestiger en zeventiger jaren nogal wat bijval met zijn poëzie en vestigde zich in 1972 in Brugge waar hij snel wende. ‘Als ik al een Brit zou zijn, dan voel ik dat niet. Mijn wortels liggen hier’, liet hij ooit in een EXit-interview optekenen. In 2009 verscheen bij de Brugse uitgever Marc Vandewiele zijn Selected Poems. In 2015 bekende hij zich tot de Lappersfort Poetry Society als stadsdichter. Marcus ligt begraven op de Centrale Begraafplaats. (LF)

Anima Eterna Brugge blaast meesterwerken nieuw leven in

 

 

Muziekfans, noteer de datum van zaterdag 9 februari en de locatie Kamermuziekzaal in het Concertgebouw. Op het programma Schubert en Berwald. De ene zeer bekend, de andere schier onbekend. Het orkest Anima Eterna Brugge (AEB) speelt in miniatuurversie, geleid door de jonge violist-dirigent Jakob Lehmann. Het programma werd eind vorig jaar ook op cd gezet, de hoes tekent een mysterieus Brugge.

 Sofie Taes (communicatie AEB): ‘Met dit programma blaast Anima Eterna Brugge twee 19de-eeuwse meesterwerken nieuw leven in. Schuberts Octet in F is een monument uit het kamermuziekrepertoire. Schubert breidde de bezetting van Beethovens vermaarde Septet uit met een extra violist. De melodievoering en de emotionele reis van ontreddering naar ontroering dragen onmiskenbaar de signatuur van de meester van Die Forelle.’

‘In tegenstelling tot Schubert is Franz Berwald tussen de plooien van de muziekgeschiedenis verzeild geraakt. In Zweden geldt hij desalniettemin als de belangrijkste en meest geliefde vaderlandse componist. In zijn Septet voor blazers en strijkers toont Berwald zich verrassend modern en origineel.’

EXit: Elk project van AEB komt met veel voorbereiding, zorg voor detail en experiment tot stand. Dat is dit keer ook niet anders?

Sofie: ‘Klopt, de musici maken gebruik van de nieuwste muziekwetenschappelijke inzichten, van originele bronnen en manuscripten, kritische edities, instrumenten uit de tijd en de omgeving van de componist, en eigentijdse speelmethoden die beschrijven welke speeltechnieken en -stijlen gangbaar waren. Het doel is daarbij steeds om zo dicht mogelijk te benaderen wat een componist in gedachten heeft gehad en zo te komen tot pure muziek, zonder stof en vernis, die beklijft en ontroert – ook eeuwen na datum.’

EXit: Wat maakt dit concert zo bijzonder ?

Sofie: ‘Voor de luisteraar is dit een unieke gelegenheid om grootse kamermuziek vanuit een uniek perspectief te verkennen. Het wordt uitkijken naar de bijzondere klankkleuren en timbres van de instrumenten die voor dit project bij elkaar werden gezocht en naar de interactie tussen de ensembleleden die perfect op elkaar zijn afgestemd. Voor de fans die er niet bij kunnen zijn op het concert van 9 februari biedt de gloednieuwe opname – met een prachtige detailfoto van een stukje Brugge op de cover! – soelaas. Overal verkrijgbaar vanaf medio april.’

EXit: Hoe belangrijk is Kamermuziek voor Anima Eterna Brugge?

Jos van Immerseel (stichter/dirigent): ‘Terwijl Anima organisch is gegroeid van kamermuziekensemble tot symfonisch orkest, vormt kamermuziek vandaag opnieuw een belangrijk en vitaal deel van ons repertoire. We zetten onze reis door de symfonische muziek uiteraard verder, maar we willen daarnaast onze basis verbreden door ook kamermuziek op het programma te nemen, en zo andere aspecten van het werk van grote componisten te doorgronden. Na de recente opname van het Octet van Mendelssohn toont dit project opnieuw hoe jonge musici samen met trouwe gezellen van Anima de geest van het orkest uitdragen in prachtige kamermuziek. Ik kijk dan ook vol vertrouwen uit naar onze toekomstige projecten.’ (LF)

Zaterdag 9 februari, 20 uur in Concertgebouw Brugge: Anima Eterna Brugge met muziek van Schubert en Berwald

 

 

Quartier PUBLIEK geeft aftrap 150 jaar Stadsschouwburg

 

Cultuurcentrum Brugge viert vanaf najaar 2019 het 150-jarig bestaan van de Koninklijke Stadsschouwburg. Omdat dit feestjaar niet ongemerkt voorbij zou gaan, slaat het cultuurhuis de handen in elkaar met verschillende culturele verenigingen en wijkorganisaties. Cultuurcentrum Brugge doet daarvoor ook beroep op De Batterie. Deze Brugse kunsteducatieve organisatie is specialist in participatieve trajecten en dus de geknipte speler om de buurt intensief bij het jubileum te betrekken.

Zij tekenen voor het artistieke en participatieve luik dat ze in samenwerking met de wijk (bedoeld: de ruime buurt rond de Stadsschouwburg tot aan Groenestraat, Lange Rei, Klaverstraat) willen realiseren. Het is een wijk met een heel diverse aanblik en heel veel passage, en daardoor veel potentieel.

Het project, Quartier PUBLIEK getiteld, verloopt in verschillende fasen en start in februari. Het kloppende hart van de actie bevindt zich in het pand hoek Naaldenstraat-Sint-Jakobsstraat (de vroegere kledingwinkel L’Angolo). In de etalages worden enkele ‘trechters’ opgebouwd die kijk geven op foto’s en filmpjes over het leven in de buurt. De buurtbewoners worden aangezocht om hieraan mee te werken en het documateriaal aan te vullen. Daarvoor gaat De Batterie deur na deur af om het project toe te lichten en de mensen warm te maken voor medewerking. Met het verkregen materiaal worden een aantal montages gemaakt. De Batterie organiseert daarvoor twee ‘masterclasses’ montage die geleid worden door twee kunstenaars. In deze masterclass ontwikkelt de buurtbewoner vanuit het opgebouwde archief een montage die zijn kijk op de buurt weergeeft.

Van hieruit start een tweede fase waarbij buurtbewoners hun kijk op de toekomst voor deze wijk vertalen in maquettes.
Het ene project focust op stedelijke ontwikkeling ,het tweede op herbestemming. De resultaten worden verwerkt in maquettes en aan de buurt getoond.

In een laatste fase (zomer 2019) wordt de hele buurt opgeroepen om mee te werken aan de uiteindelijke realisatie: een installatie in de publieke ruimte vertrekkende vanuit de bevindingen en beleving van de buurtbewoners. Wordt vervolgd. (LF)

EXit-februari online

Wie EXit-februari ’19 online wil raadplegen, ga naar: http://exit.gemeentemagazine.be

Uw EXit in spannende klimaattijden

 

EXit 290 ligt voor u klaar met onder meer:

*EXit herdenkt Joris De Vooght, Rik Bevernage en Marcus Cumberlege

*Gesprek met Sylvia Broeckaert, de operastem van Klara en auteur van stimulerend boek over opera

*Gesprek met Martine Bruggeman over kant in Vlaanderen

*Gesprek met Sofie Taes over Anima Eterna en oude meesterwerken

*Gesprek met Jasper Van Papeghem over het vak van een wijnsommelier

*Gesprek met acteur Maxim Storms

*Gesprek met Bruges Swan Patrol en hun ‘Undercoverparty’

*En zoveel meer…..

Etienne Vermeersch in EXit-september ’98

‘Ik denk dat Brugge-2002 iets zou moeten doen op het gebied van het denkleven’

Brugse straten, Brugse verhalen

 

Het standaardwerk over de Brugse straatnamen is sinds 1977 het boek van Albert Schouteet, ‘De straatnamen van Brugge’, een betrouwbaar naslagwerk dat vandaag wel een beetje gedateerd en (uiteraard) onvolledig overkomt. De Brugse stadsgids Chris Weymeis bouwt daar nu aan voort met de uitgave van de zesdelige reeks ‘Brugge, van Academiestraat tot Zwijnstraat’.

Wanneer straatnamen in voege zijn gekomen is niet helemaal duidelijk, maar de meeste namen zijn ‘zo oud als de straat’. Van de oudste namen is de oorsprong zelf onbekend. De overheid liet zich daar weinig aan gelegen en liet de bevolking haar zin doen. Dat leidde tot het toepassen van veel gezond verstand. Straten en pleinen werden genoemd naar ‘de geaardheid van de bodem’ (’t Zand…), naar bekende eigenaars of bewoners (Stijn Streuvelsstraat), naar bevolkingsgroepen (Zwarte Leertouwerstraat) enzovoort. Opvallend, het volk gaf bijna nooit namen van beroemde personen, een Keizer Karel uitgezonderd. Officieel kregen straten een naam vanaf het einde van de 18de eeuw.

Zopas verscheen in de reeks ‘Van Academiestraat tot Zwijnstraat’ het zesde en laatste deel van Chris Weymeis zijn straatnamenverhaal. Een huzarenwerkje dat alsnog om een afrondend slotdeeltje vraagt.

Chris Weymeis: ‘Straatnamen bevatten vaak een verhaal. In de Braambergstraat groeien sinds eeuwen al geen bramen meer en wie weet nog iets over de familie Bapalmes die hun naam gaven aan de Bapaumestraat. Over elke straat valt wel iets te vertellen: er stond een bijzonder gebouw, er woonde een beroemde Bruggeling, er gebeurde ooit iets speciaals.’

Wie de zes boekdeeltjes naast elkaar legt, vindt er een schat aan informatie en soms verrassende illustraties in terug, verdeeld over 360 straatnamen en evenveel verhaaltjes op 700 bladzijden. Een hebbeding voor de Brugge-bibliotheek. (LF)

Brugge, van Academiestraat tot Zwijnstraat, Chris Weymeis, uitgeverij Van De Wiele.

 

‘Nieuwsgierigheid en goesting, dat is wat mij drijft’

 

De jonge actrice en theatermaakster Anne-Laure Vandeputte zit boordevol plannen. Ze startte haar theateropleiding in Brugge, studeerde enkele jaren terug af als actrice aan het Antwerpse conservatorium en stond ondertussen in producties van onder meer FC Bergman en Lies Pauwels. Op donderdag 31 januari speelt ze in KAAP/De Werf ‘Millennialism’, haar eerste eigen voorstelling.

 EXit: Je bent opgeleid als actrice, maar je pakt nu ook uit met eigen werk?
Anne-Laure Vandeputte:
‘Ik voel me eigenlijk al altijd ook theatermaker. Ik pik overal ideeën op, op straat, in de tram, op de planken … Ik houd ze bij in een notitieboekje. Dit project rijpt al een tijdje in mijn hoofd. Ik ben er een tweetal jaar terug mee gestart en het leek me een goed moment om er nu ook echt voor te gaan.’

EXit: Je bent vertrokken vanuit je eigen leven?
Vandeputte:
‘We zijn heel intuïtief aan de slag gegaan. Kenneth Cardon, mijn ‘sparring partner’, en ik behoren tot de generatie ‘millennials’ en dat leek me een mooi uitgangspunt. We staan in de wereld als jongeren en we kijken rond. Waar ligt ons engagement? Wat is de taak van verbeelding in deze tijd? We zijn vooral bij dat laatste blijven hangen. Ondertussen zijn we steeds verder van het thema gaan wegdrijven. We zijn nu een verhaal aan het ontwikkelen over een broer en een zus met een moeder die al jaren in bed ligt. We werken vanuit eigen teksten, maar even goed zullen er heel wat tekstloze momenten zijn. ’

EXit: Wordt het een dansante voorstelling?
Vandeputte:
‘Noch Kenneth, noch ik zijn als danser opgeleid, maar er zullen heel wat fysieke elementen in de voorstelling zitten. We vinden het heel interessant om dat te onderzoeken. Net omdat we die achtergrond niet hebben, komen we soms bij heel interessante beelden uit. Beelden waar heel veel twijfel en breekbaarheid in zit en net dat kan heel mooi zijn.’

EXit: Wandaat is een ‘maakplatform’?
Vandeputte:
‘Ik wilde niet vanuit mijn eigen naam creëren en koos voor een collectief waar ruimte is voor veel en vaak wisselende makers. Ik werk nu met Kenneth Cardon. Kenneth is heel recent afgestudeerd aan het Antwerpse conservatorium. Zonder hem zou dit een heel andere voorstelling geworden zijn. Zijn inbreng is cruciaal.’

EXit: Net als die van de andere makers?
Vandeputte:
‘Zeker. Voor de enscenering hebben we Jens Burez ingeschakeld. Hij is artdirector, filmmaker en beeldend kunstenaar. Ook hij zit mee in het maakproces en zijn beeld wordt belangrijk in de voorstelling. Fauve Ryckebusch staat in voor de kostuums. Marthe De Ruysscher is een jonge regieassistente die onze ideeën bijhoudt en feedback geeft. Ze is eigenlijk ons extra paar ogen. Het is echt heel fijn om op die manier met vijf jonge makers aan een stuk te werken.’

EXit: Zijn er ook andere makers die je inspireren?
Vandeputte:
‘Er zijn heel veel dingen die ik mooi vind om naar te kijken, maar er is nog een groot verschil tussen wat op de scène te zien is en de manier waarop makers te werk gaan om tot dat resultaat te komen. Ik houd vandaag overal mijn ogen en oren open, ook wanneer ik als actrice in een voorstelling sta. Recent speelde ik in een productie van FC Bergman die altijd voor prachtige beelden zorgt. Ik werk nu ook met actrice en regisseuse Lies Pauwels. Zij vertrekt volledig vanuit improvisatie en dat heeft mij voor deze voorstelling enorm geïnspireerd.’

EXit: Waar wil je uiteindelijk landen met Wandaat?
Vandeputte:
‘Als jonge maker heeft het wel wat voeten in de aarde om een eigen project op te zetten. We konden starten dankzij de steun van heel veel verschillende huizen, onder meer Monty Kultuurfaktorij, C-Mine Genk, Stad Antwerpen en KAAP. Telkens kleine fondsen, maar het lukt ons wel. Wat mij vooral drijft, is mijn nieuwsgierigheid en goesting om verder te gaan en te zien waar dit pad naartoe leidt.’ (SD)

 

http://www.KAAP.be

Is de Brugse muziekscene tevreden in en over zijn stad?

Foto Theo Deceunick

 Het regionaal (open) jongerenhuis Het Entrepot heeft vorige maand onder de naam ‘Blauwdruk’ een uitgebreide enquête gehouden onder de Brugse muzikanten. Het doel? Onderzoeken hoe (on)gelukkig de artiest/groep in zijn eigen stede is en welke initiatieven er moeten/kunnen worden genomen om van Brugge een bruisende muziekstad te maken. De resultaten werden gebundeld in een mooie mini-publicatie.

Initiatiefnemer van dit Blauwdruk-onderzoek is Het Entrepot, maar ook andere organisaties zoals Poppunt (bovenlokaal), Cultuurcentrum Brugge/Brugotta, Popcollege, Metronoom, Cactus Muziekcentrum, Snuffel vzw, The Jamm, Jeugdhuis Comma , Villa Bota en Humus Music droegen hun steentje bij. Dit was de derde editie van Blauwdruk. Eerder voerde Het Entrepot al onderzoek uit naar de behoeften van Brugse kunstenaars en van creatieve ondernemers. ‘Het opzet is altijd om iets ten goede te veranderen in Brugge. Eerdere edities van Blauwdruk waren bijvoorbeeld de aanleiding voor de realisatie van atelierwerking De Tank. Nu hopen we opnieuw dat Blauwdruk de aanleiding kan geven tot een betere samenwerking tussen de verschillende partners, maar ook dat het nieuwe stadsbestuur kijkt naar wat beter kan’, zegt coördinator Wannes Fremaut.

De cijfers

Eerst iets over het aantal respondenten van de enquête. Zo’n 130 muzikanten – waarvan iets meer dan de helft jonger is dan 30 jaar – namen de tijd om de vragenlijst af te werken. Natuurlijk zijn er een pak meer muzikanten aan de slag in Brugge, maar als je weet dat Cultuurcentrum Brugge bijvoorbeeld over een lijst beschikt waarop de adressen van een 120-tal actieve muziekgroepen prijken, dan is het respondentencijfer niet zo laag en kan de bevraging als representatief worden beschouwd. Wellicht voelen ook niet alle muzikanten de behoefte om hun gedacht kenbaar te maken. Niettemin biedt het verzamelde cijfermateriaal een goed zicht op de noden, behoeften en verzuchtingen van de Brugse muziekscene in het algemeen. Zo is iets minder dan de helft van de Brugse muzikanten op zoek naar een (nieuwe) repetitieruimte. Ongeveer 32% repeteert thuis. Betaalbaarheid, isolatie en ligging zijn de drie belangrijkste factoren bij het vinden van een geschikte repetitieruimte.

Wat speelkansen betreft, is iets meer dan de helft van de ondervraagden ontevreden over de speelkansen in de stad.  Vooral concertcafés (52%) en een muziekclub (42%) worden gemist.

Een kwart van de Brugse muzikanten wordt op een of andere manier ondersteund door een Brugse organisatie.

Iets minder dan de helft van de respondenten zou liever in Gent wonen (als het op musiceren aankomt). Vooral de muziekscene, de speelmogelijkheden en een groter publiek maken andere steden aantrekkelijk, maar vreemd genoeg is een muziekstad als Kortrijk (0%) niet aangestipt en krijgen Antwerpen (3%) en Brussel (10%) ook maar een lage score.

Werk aan de winkel

Als alle cijfers in rekening worden gebracht, krijgt Brugge een tevredenheidscijfer van 55% op het rapport. Niet gebuisd, maar ook niet goed genoeg. Er is dus nog serieus wat werk aan de winkel om van Brugge een bruisende muziekstad te maken. Deze Blauwdruk – de publicatie werd trouwens mooi geïllustreerd door de jonge tekenaar Maarten Derous – is alvast een prima instrument voor het nieuwe stadsbestuur dat vanaf 2 januari 2019 uit de startblokken schiet. Het Entrepot schuift, op basis van deze gegevens en na ruggespraak met de betrokken actoren, zelf vier werkpunten naar voren.

Ten eerste dienen de bestaande initiatieven beter in kaart te worden gebracht. ‘Brugge heeft repetitieruimtes, livepodia en organisaties die ondersteuning bieden. Wie ervaring heeft in de cultuursector kent alle nuttige adressen uit het hoofd. Jonge muzikanten hebben meer moeite om hun weg te vinden. Brugge telt bijvoorbeeld meer dan twintig livepodia, toch is iets meer dan de helft van de Brugse muzikanten ontevreden over de speelkansen in de stad. Een helder overzicht van alle voorzieningen en organisaties in Brugge zou dat kunnen oplossen’, zegt Wannes Fremaut.

Ten tweede moet duidelijker worden gecommuniceerd waar en waarvoor er subsidies beschikbaar zijn. ‘Wat geldt voor ruimtes en initiatieven, geldt ook voor subsidies’, stelt Fremaut. ‘Ze zijn er, maar niet alle jongeren weten er het bestaan van af. Hoog tijd dus dat alle culturele partners hierover beter communiceren.’

Ten derde kunnen subsidies voor het isoleren van repetitieruimtes soelaas bieden. Brugse muzikanten geven in de enquête aan dat lawaaihinder de belangrijkste reden is om uit te kijken naar een andere repetitieruimte. Een oplossing kan zijn: subsidies om repetitieruimte te isoleren. Stad Gent biedt al soortgelijke subsidies aan, Stad Brugge straks ook? ‘Zulke subsidies kunnen inderdaad een interessante oplossing zijn. Ik geef die suggestie alleszins door aan het nieuwe stadsbestuur’, zegt cultuurcoach Bart Vanduyver.

Ten vierde moeten meer caféconcerten mogelijk zijn. De vraag om meer caféconcerten en concertclubs klinkt luid in Blauwdruk. Patrick Keersebilck van Cactus Muziekcentrum benadrukt de nood aan het informele muziekcircuit: ‘De beste ideeën en samenwerkingen ontstaan aan de toog van muziekcafés, plekken waar muzikanten elkaar stommelings ontmoeten. Nieuwe initiatieven moeten kunnen groeien vanuit de ‘onderbuik’, zonder dat het stadsbestuur daar altijd een regisseursrol moet voor opnemen, want hoe meer regelgeving, hoe minder rock ’n roll.’ (ADC)

______www.hetentrepot.be

%d bloggers liken dit: