Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: februari 2013

Koningin van de Nacht: Mozart voor kinderen

1360050521ngust_vdb_01

 

Foto Bart Dewaele   Regisseur Gust Van den Berghe
 
 
Een voorstelling naar De Toverfluit van Mozart voor en door kinderen
 
  
Wie Die Zauberflöte zegt, zegt…juist: de Koningin van de Nacht. Eerder nog dan Tamino, Pamina of Papageno, is het dit mysterieuze personage aan wie iedereen denkt bij het noemen van Mozarts overbekende opera. De afgelopen maanden was dit meesterwerk nog te beluisteren in Antwerpen en Gent, en toen de Vlaamse Opera en Muziektheater Transparant naar aanleiding hiervan besloten om samen een familievoorstelling te maken, was een insteek dan ook snel gevonden. Na een reeks opvoeringen in Gent en Antwerpen, gaat de productie nu de Vlaamse cultuurhuizen rond. Op 10 februari houdt ze halt in het Concertgebouw.

 
 De regie van Koningin van de Nacht is onder auspiciën van Gust Van den Berghe (°1985). Niet geboren, maar wel getogen in Brugge, is hij ondanks zijn prille leeftijd reeds erg bedreven én succesvol in het regievak. Zowel Blue Bird als En waar de sterre bleef stille staan werden vertoond in Cannes, terwijl hij met die laatste film ook in de prijzen viel op het Filmfestival van Gent.
 Met deze productie waagt de regisseur zich voor het eerst aan een (kinder)opera. Algauw moest hij vaststellen dat een filmset toch niet dezelfde is als die van een opera.
 ‘Het grootste verschil is dat je bij film in dienst staat van een camera, een micro. Je schept kortstondig een moment, en dan ga je naar het volgende. Je sprokkelt langzaam beelden, seconden tijd, die je achteraf in de montage samensmeedt tot één geheel. Bij opera of theater is het net andersom: de montage gebeurt als het ware vooraf, terwijl het spelen op zich het eindresultaat vormt. Hierdoor verlies je als regisseur deels de controle, die je bij film wel hebt’, aldus Van den Berghe.
 
 Het volledige interview leest u in EXit-februari
 
 Koningin van de nacht, 10 februari om 16 u. in het www.concertgebouw.be
 
 

Concerttip: Lightnin’ Guy Solo

 

1360049572nlightnin_guy_solo
 
Woensdag 6 februari 2013, Foyer Stadsschouwburg
 
'The hardest working performer' van de Belgische blues & roots scène, zo wordt Lightnin’Guy omschreven. Zo scheert hij niet enkel hoge toppen in België en Nederland, maar begon hij vorig jaar succesvol aan zijn Europese veroveringstocht langs diverse bluespodia. Hij speelt op een variëteit aan resonatorgitaren, een Weissenborn gitaar, chromatische & diatonische harmonica’s en een oude koffer.
 
 

Brugse band met nieuwe ep in Het Entrepot op 9 februari

 

1359967773ntranscoder_nov_2012
 
Het jaar van de doorbraak voor Transcoder
 
 ‘For My Blood’: dat is de titel van een zes nummers tellende ep (geproduced door Luc Van Acker) die Transcoder straks op de Eustachiusbuizen van de mensheid loslaat. Op zaterdag 9 februari zullen Jan Van Acker (zang), Steve Lehnen (gitaar), Minco De Bruin (drums), Francis Isebaert (gitaar) en Miguel Wensch (bas) hun Tasmaanse duivels ontbinden in Het Entrepot tijdens de voorstelling van die ep. 2013 wordt het jaar van Transcoder.
 
Miguel Wensch: ‘Indierock is misschien een goede term om de muziek van Transcoder te definiëren. Iedereen zoekt altijd invloeden van groepen in andere groepen en dat is ook wel logisch: we zijn allemaal wel beïnvloed door het geluid van andere bands. Van zodra je de radio opendraait, hoor je wel iets dat inspirerend kan werken. Met een beetje goede wil ontdek je bij ons accenten van The Stooges, Black Angels, Kyuss of Joy Division, maar – soms onbewust- zit er nog zoveel meer in. Zeg maar dat we een voorliefde koesteren voor de iets oudere rock en een stevige portie noise.’
  
EXit: Waarom is die noise zo belangrijk bij Transcoder?
 
Miguel: ‘Geen idee waarom dit zo naar voren komt bij ons. Op repetities spelen we nochtans zacht, maar gaandeweg explodeert ons geluid dan weer. Wat we zo ‘stil’ hebben gecreëerd, brengen we vroeg of laat heel deskundig naar de wup! Maar het blijft wel functioneel in onze sound.’
  
EXit: Transcoder is een relatief jonge band en de eerste ep ‘For My Blood’ is het resultaat van hard werken.
 
Miguel: ‘We zijn er dik tevreden mee. De nummers waren in een vorige bezetting allemaal al eens opgenomen, maar klonken nog niet hoe ze moesten klinken. Minco, Steve en ik zijn nieuw in de groep en we zijn allemaal terug de studio ingedoken om alles opnieuw live in te blikken en te herwerken. Op die manier zijn we tot een heel ander verfrissend resultaat gekomen.’
 
EXit: Op zaterdag 9 februari stellen jullie ‘For My Blood’ voor in Het Entrepot. Het voorprogramma reserveren jullie voor een andere jonge band?
 
Miguel: ‘Ja, we vinden het belangrijk dat we andere Brugse groepen ook een kans geven en daarbij hen steunen. Naast dj Insein mag Soviet Grass het optreden aftrappen. Dat zijn toffe gasten die goede muziek maken.’  (ADC)
 
Het volledige interview leest u in EXit   
 
 
 
 
 

Serge Feys met muzikale spitsbroeder Arno in MaZ op zaterdag 23 februari

 
 

1359884162nserge_feys
Foto Danny Willems (Serge Feys, Arno, Parish)
 
‘Arno klinkt als Arno en dat zal altijd zo blijven. Puur natuur’
 
 
De Jagger & Richards van Oostende: al meer dan drie decennia lang zijn Arno Hintjens (°1949) en Serge Feys (°1959) twee handen op één buik. Twee tegenpolen die zo perfect matchen in de schoonste kunstvorm die er is, de muziek. Recent bundelden ze nog maar eens hun talenten samen in de nieuwe cd Future Vintage. De live-uitvoering ervan is te bewonderen in de MaZ op zaterdag 23 februari. EXit sprak met Serge, Arno’s ‘brother from another mother’.

 
  
EXit: Herinner je je nog jullie eerste ontmoeting?
 
Serge Feys: 'Ja, hoor, dat was op café! (lacht) In februari 1980 leerden we elkaar kennen in de Sloopy, een muzikantencafé waar alle groepen van Oostende toen kwamen. Ze draaiden daar goede muziek en je kwam er altijd wel iemand tegen die met muziek bezig was. Ik kende Arno van Tjens Couter. Hij vroeg me wat ik vond van hun single If it blows let it blow. Ik gaf mijn mening: goed nummer, maar geen goede productie. Hij zocht iemand om synthesizer te spelen in zijn groep en vroeg mij om eens te proberen. ik heb dat geprobeerd. Ondertussen wacht ik nog altijd op zijn antwoord, nu meer dan 30 jaar later (lacht).'
  
EXit: Wat maakt jullie als duo zo sterk?
 
Feys: 'Begrijp me niet verkeerd, maar Arno is geen muzikant in de echte betekenis van het woord. Dat is niet slecht, dat is eerder positief. Daardoor benadert hij de muziek op een andere manier, met een open mind, en houdt hij er een andere visie op na. Ik ben een geschoold muzikant en ik heb andere uitgangspunten. Dat levert een aparte en boeiende combinatie op. Nu weet ik hoe hij denkt en zo voel ik hem beter aan. Als hij iets begint uit te leggen, dan weet ik al waar hij heen wilt.'
 
EXit: Wat voor mens is Arno eigenlijk? De media hebben van hem een bepaald typetje gecreëerd…
Feys: 'Mensen en media geven graag een stempel aan iemand, maar Arno kun je moeilijk een stempel geven. Ik zeg altijd dat hij een luxe stratier is: iemand die op straat leeft, kijkt naar de wereld en de dingen doet die hij wil doen. Arno is zoals hij is. Hij gedraagt zich totaal niet als een sterrenartiest. Mensen hebben soms de indruk dat hij raar doet of dronken is, maar dat beeld klopt niet. Op tournee drinkt hij soms een glaasje bij het eten, maar meer niet.'
'Vergeet ook niet dat hij lang zwarte sneeuw heeft gezien. Hij was al 30 jaar toen we met T.C. Matic begonnen en dat was in het begin ook geen vetpot. Zijn leven is maar pas echt in gang geschoten op zijn 50ste terwijl dat bij anderen misschien al op 20-jarige leeftijd gebeurt. Hij heeft ook zijn hele leven tegen de stroom in gezwommen: hij doet niet mee aan trends en maakt de muziek die hij wil maken. Hij leeft ook zo. Arno klinkt als Arno en dat zal altijd zo blijven. Zet er een symfonisch orkest bij en het zal nog altijd als Arno klinken. Puur natuur.'  (ADC)
 
Hetvolledige interview leest u in EXit 218.
 
 
 

Bavo Pevernagie componeert voor koor en orkest

 
1359798571nbavo_pevernagie
 
Piet Lamiroy en Bavo Pevernagie
 
Zondag 1 februari wordt voor student Bavo Pevernagie, laatstejaars in het Sint-Andreaslyceum Sint-Kruis (SASK), een heel bijzondere dag. In het Concertgebouw wordt dan, in het kader van het tweejaarlijkse schoolfeest, zijn compositie voor koor en orkest uitgevoerd door collega-studenten. Pevernagie zelf begeleidt op piano en geeft de directie in handen van Piet Lamiroy, leraar geschiedenis in het SASK.
 
De school heeft een traditie op het vlak van muziekuitvoering. In het verleden  stonden al filmmuziek en operafragmenten op het programma, vorig jaar voerde een beperkt ensemble het Stabat Mater van Pergolesi uit.
 
Pevernagie, muzikaal beslagen en afkomstig uit een geheel muzikale familie, baseerde zijn compositie op een rudimentair verhaal (pester op school, opstand en katharsis). De ouverture, die het feest opent, is bovendien geschreven in functie van de voorraad instrumenten en is volgens de maker ervan ‘breed toegankelijk’. Hij vergelijkt het zelf graag met een beetje rock-opera met een intense rol voor de drums. Toemaatje: het VRT-programma ‘Iedereen Beroemd’, zal de repetities gedurende een week aan bod laten komen in de laatste week van januari.
 
Conclusie: niet alle jongeren willen vandaag deejay worden, er wordt blijkbaar nog aardig gemusiceerd op ‘klassiek’ niveau. Bavo’s toekomst in de muziek? ‘Ik wil graag burgerlijk ingenieur worden’. (LF)    
 
 
 

Concerttip: De Mens

1359712647nde_mens
 
 
Zaterdag 2 februari 2013, Stadsschouwburg
 
 
Met een koffer van 150 songs en een bagage van 20 jaar podiumervaring is de Nederlandstalige groep De Mens klaar voor een mooi verjaardagsfeest in onze stad. Tijd dus voor een terug- en vooruitblik met dé klassiekers, nieuwe nummers en een paar verrassingen. (ADC)
 

Theater boven op NAGT

1359704837nnagt
 
 
Cultureel Centrum Scharpoord (Knokke-Heist) gaat op 2 februari 2013 weer door tot in de nachtelijke uurtjes. Het programma van Nagt omvat opnieuw theater en performance, een flinke geut muziek, een kortfilm en wat beeldende kunst. Shiva’s Embrace ontstond in 2009 en is een jonge, vierkoppige band die de grenzen van post-rock en progressieve metal wil verkennen. Antilux is een nog jonger Brussels duo dat muziek aflevert waarin elektronische klanken worden gemixt met invloeden uit de blues en rock. Die Verdammte Spielerei wordt bestempeld als het zotste wandelorkest van Vlaanderen en combineert moeiteloos polka, evergreens, meezingers en rocksongs. Van muziek naar muziektheater. In regie van Michael De Cock spelen SIN, NoMoBS en ’t Arsenaal Troost, een surreële voorstelling met live rapmuziek.
Het Kip, het collectief rond Yahya Terryn en Gilles De Schryver, brengt Gepokt en gemazeld, gezalfd en geslagen, gezoend en verraden: een rauwe komedie die niemand onberoerd laat. Als drie werkkrachten van een tapijtbedrijf aan de slag moeten bij de dochter van de baas ontploft een verhaal over vriendschap en verraad. In De Verleiding geeft acteur Maarten Westra Hoekzema je tips voor een succesvol leven met veel vrienden, geld en beeldschone partners. Laat je inpakken door een geboren verleider en entertainer.
Entertainment is er ook van de leerlingen van de KunstAcademie, afdeling Cabaret & Comedy. Ze proberen hun prille materiaal op je uit en dingen naar jouw lach en traan. Kunst Veredeld met een D brengt ook cabaret en humor. Dit sprankelende Vlaamse duo combineert liedjes met humor. Tussen tragiek en komedie staat de voorstelling Vrolijke verhalen over dode stadsvogels waarin Tanya Hrvatin een koffer vol verhalen heeft over vogels.
De avond wordt gekruid door kortfilm en beeldend werk. Met de kortfilm The Importance of Sweet and Salt won Benoit De Clerck in 2012 de prijs van de jury op het kortfilmfestival in Leuven. In de hal beneden is werk te zien van beeldend kunstenaar David Maertens die op artistieke wijze een auto onder handen neemt. Daarnaast is er ook werk van deKunstAcademie. De mobiele keuken ‘De Kippenkar’ zorgt voor leuke proevertjes. (SD)