Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: februari 2013

Jazz in Parazzar

Vandermark_kurzmann_brandlmayr

 

Brandlmayr/kurzmann/Vandermark
 
Improvisatie tot de derde macht
 
Na een intermezzo met op het programma iets vlotter in het gehoor liggende want aan de omstandigheden aangepaste muziek (“Valentijnconcert”), is het op 17.02 in Parazzar weer back to the core business. Met Brandlmayr/Kurzmann/Vandermark verschijnt zondag op het podium een trio dat in de scene van de hedendaagse geïmproviseerde muziek gerust als uniek mag worden bestempeld. Elk van deze artiesten heeft reeds een indrukwekkend curriculum bijeengespeeld, wat zich vertaalt in samenwerkingen met muzikanten uit de meest uiteenlopende genres, optredens in alle mogelijke werelddelen en ettelijke CD-opnames. Op hun activiteitenlijst dit voorjaar staat niet enkel een tournee in Europa – met ook halte dus in Brugge! – maar eveneens een eerste opname om te documenteren wat hun optredens inhouden. Dit laat zich nog het best omschrijven als een uitgebalanceerde mengeling van improvisatie enerzijds en anderzijds fragmenten en schetsen van vooraf gecomponeerde stukken die worden geïntegreerd. Dit alles in een toch niet bepaald alledaagse elektro-akoestische bezetting, want met als instrumentarium percussie, rieten en elektronica, loops & zang. Alvast intrigerend genoeg om een verplaatsing naar de Soulbar te wagen! (PJG)
 
Praktisch: 17.02 om 20.30 uur stipt – VVK € 10, ADD € 12 – www.parazzar.be
 

Duitse quiz overrompelend succes

1360747586nquiz
Onlangs hield de Duitse conversatieklas van het CVO-SNT te Brugge een grote Duitse quizavond. Meer dan honderd geïnteresseerden namen deel. De 4 winnaars ontvingen elk een Duits woordenboek en een oorkonde als ambassadeur van de Duitse taal en cultuur. Vlnr Marc Vanhoenacker (winnaar), docente Ingeborg De Jonghe, Claudine Berben (winnaar), Kathleen Van Dycke (winnaar), Jessy Scheldeman (cursist), Gilbert Vande Walle (winnaar), Frank Maldeghem (cursist)

Over rijdende kabouters en Marc de olifant: dans en performance op D-Spot

 
 
 

Robbert
Foto Tom Callemin
 
Tijdens het laatste weekend van februari vindt de derde editie van het dansfestival D-Spot plaats. Het Entrepot en De Biekorf vormen dan even het middelpunt van moderne dans en performance art. In die laatste categorie dient ook het werk van Robbert&Frank / Frank&Robbert gesitueerd te worden. Dit prettig gestoorde kunstenaarsduo, bestaande uit de jonge West-Vlamingen Robbert Goyvaerts en Frank Merkx, brengt op D-Spot zijn meest recente voorstelling A Journey into Space.
 
 EXit – A Journey into Space, wat is het idee achter de voorstelling?
 
Robbert Goyvaerts – ‘Ons uitgangspunt was om een nieuw universum te creëren in de black box, die een podiumruimte toch is. In den beginne was er niets, dat idee. We hebben dan die ene beamer, die de zon is in ons kleine, lege universum, en alles belicht wat er in gecreëerd wordt. Dit staat ons toe om onbevangen onze eigen werkelijkheid te scheppen. Het resultaat is daarom best wel absurd en abstract.’
 
Frank Merkx – ‘Wat niet betekent dat de voorstelling nergens over gaat. Er zijn verschillende personages – onder andere Marc de olifant en Jenny de vogel –  en we vertellen hun evolutie, hun journey, in een viertal verhaallijnen, die allemaal een vrij klassieke narratieve structuur hebben en ook oplossen. Op het einde is er zelfs een heuse deux ex machina!’
  
EXit – Willen jullie ook een concrete boodschap meegeven?
 
Merkx – ‘Nee, dat dan weer niet. Ook in dit opzicht was de keuze voor de ruimte als setting en het creëren van onze eigenlijke werkelijkheid heel bewust. In de videosamples zijn bijvoorbeeld heel weinig concrete locaties of specifieke gebeurtenissen te herkennen, juist om die link met de echte wereld en maatschappij niet te maken. Ons werk is bovenal een ode aan de verbeelding.’
 
Goyvaerts – ‘Het is dan ook geen toeval dat mensen onze voorstelling heel verschillend interpreteren. Sommigen vinden het een grappige show, terwijl anderen ze juist heel serieus opnemen. Eigenlijk mission accomplished, want zelf hebben we de toon of aard van het stuk bewust in het midden gelaten, zodat iedereen eruit kan halen wat hij of zij zelf wilt.’
  
EXit – Jullie maken performance art; een ruim begrip. Waar mogen we ons visueel aan verwachten?
 
Merkx – ‘Aan van alles! Zoals gezegd zijn er videobeelden, maar verder onder andere ook vliegende oranje stenen, een rijdende tuinkabouter en ook wel wat dans natuurlijk – al is dans in ons geval misschien wat veel gezegd (lacht).’
 
Goyvaerts – ‘Eigenlijk zien we onze voorstelling als een bewegend kunstwerk. De verschillende media waarvan we ons bedienen, komen zeer organisch en spontaan tot stand. We vertrekken steeds van ideeën, nooit vanuit het fysieke materiaal. De vormgeving volgt dan later en is eigenlijk ondergeschikt. Of het nu een installatie, video of theater is, het inhoudelijke idee staat voorop.’
  
 
 
 

Prijzenregen voor ‘Brugse ‘ Gotye tijdens Grammy Awards

 
 

Grammy
 
 
Gisteravond vond in het Staples Center in Los Angeles de uitreiking plaats van de 55ste editie van de Grammy Awards, zeg maar de Oscars van de muziekindustrie. In totaal werden maar liefst 70 muziekprijzen netjes uitgedeeld.
 
Grootste slokop was Gotye, de in Brugge geboren Wouter 'Wally' De Backer die maar liefst drie beelden op het podium mocht gaan oppikken: de prijs van 'Best Alternative Album' voor zijn cd ‘Making Mirrors’, in de categorie van 'Best Pop/Duo Performance' viel hij dan weer in de prijzen met het nummer 'Somebody That I Used To Know' (ft. Kimbra) en een derde verzilverde nominatie kreeg hij met 'Record Of The Year'. De Backer mocht die prijs uit handen nemen van Prince, iemand waar hij altijd naar heeft opgekeken. ‘Ik ben met zijn muziek opgegroeid en het is door hem dat ik muziek ben gaan maken,’ zei hij.
 
Alhoewel Gotye al lange tijd Brugge heeft verlaten, draagt hij die stad nog altijd in zijn hart. Zijn hele familie (langs vaders kant) woont in Brugge en omstreken. In november laatstleden hield hij, na zijn concert in het Antwerpse Sportpaleis, een mooi familiefeest en sprak hij al zijn familieleden aan in bijna perfect Nederlands (met een Australisch accentje). Hij gaf toen aan ons te kennen dat hij wel weer eens een tijdje in Brugge wil komen wonen…. (ADC)
 
 

Trio of met vijf op Valentijn

 

Bruno
Bruno Vansina op Valentijn in De Werf
 
Wie als soundtrack voor de avond van 'Sint-Valentijn' jazz wenst, wordt komende donderdag niet enkel op zijn haar/wenken bediend, maar ziet zich zelfs extra verwend wegens keuzemogelijkheid tussen een trio of een quintet.

 
In Parazzar komt zangeres Marie-Paule Franke met (de helft van) haar Dreamband een Valentijnconcert geven. Jouni Isoherranen (bas) en Erik Vermeulen (piano) zijn haar gezelschapsheren in een programma met zowel temperamentvolle interpretaties van standards als composities van haar eigen hand. Aan Erik Vermeulen komt bovendien de eer toe de piano in te wijden die vanaf nu een vertrouwd deel van het meubilair in de Soulbar wordt, waardoor ook toetsenvirtuozen voortaan kunnen worden uitgenodigd naar het (ook al nagelnieuwe, vaste) podium Het concert start om 21.00 uur, maar wie zich helemaal in Valentijnsfeer wil onderdompelen kan vooraf aanschuiven voor een speciaal menu (vanaf 18.30 uur: reserveren verplicht).
 
Hoeft het Valentijngehalte niet zo uitgesproken, valt vocale jazz minder in de smaak of gaat de voorkeur uit naar een iets voller geluid, dan weet men zich die avond in De Werf verzekerd van een alternatief. Bruno Vansina komt er “Stratocluster” (W.E.R.F.105) voorstellen, zijn nieuwe CD die hij in New York opnam samen met Bert Cools (gitaar), Jos Machtel (contrabas) en Teun Verbruggen (drums). Bovendien verleende Steve Nelson (vibrafonist in het Dave Holland Quintet) zijn medewerking. Die is er donderdag niet bij, pianist Bart Van Caenegem daarentegen wel. “Got thru hi school listening to Frank Zappa.”, schrijft Vansina in zijn bio: ik weet waarheen op 14.02. (PJG)
 
 
 

Jo Detavernier en zijn Amerika

 
 
Voorstelling 'Mijn Amerika' door Jo Detavernier (24/2)
 
Elke vermelding van de Verenigde Staten doet bij iedereen wel zijn eigen, persoonlijke beelden oproepen. Dat is ook het uitgangspunt waar Jo Detavernier mee aan de slag ging. Hij verzamelde voor "Mijn Amerika" bij 21 bekende Vlamingen en Nederlanders essays over hun ervaringen en visies op de befaamde USA. De bijdrages van onder meer Jan Verheyen, Christophe Vekeman, Mark Eyskens en Rik Torfs maken dat een brede waaier aan thema's aan bod komen van cultuur tot politiek en van economie tot sport.
 
Op de ochtend van de Reismarkt, op 24 februari, gaan we in gesprek met Jo Detavernier over deze veelzijdigheid van de USA en krijgen we een dieper inzicht in dit complexe "land of the free and home of the brave". Tegelijk bieden we u een kop warme koffie en een smakelijke boterkoek aan om de zondag goed in te zetten.
 
Jo Detavernier studeerde criminologie en begon zijn loopbaan als analist voor de militaire inlichtingendienst. Hij werkte in 2006-2007 in het management van een non-profit organisatie in Hawaï en bouwde sindsdien zijn verdere carrière uit in de corporate communicatie consultancy. Hij werkt thans als sr. consultant voor finn (Brussel).
 
Inschrijven voor deze boekvoorstelling is gewenst via klantendienst@dereyghere.be of via 050 33 34 03 
Waar? Boekhandel De Reyghere – Markt 12, 8000 Brugge
Wanneer? Zondag 24 februari – 11u
 
 

‘De dood moet je luchtig benaderen’

 

1360313874npetertijsleentje
Peter, Leentje en Thijs
 
'Het werk van Leentje Vandenbussche is jong, experimenteel theater'
 
 De Werf investeert graag in jong, experimenteel theater. Het werk van Leentje Vandenbussche is daar een mooi voorbeeld van. In februari staan drie voorstellingen op stapel: Light, Medium en Strong. Daarin onderzoekt ze, samen met theatermakers Tijs Ceulemans en Peter Aers het thema van de dood.
 
 EXit: De dood? Niet meteen een evident thema?
 
Leentje Vandenbussche: ‘Nee, maar voor mij wel een logische volgende stap in wat ik zelf ‘mijn parcours’ noem. Beckett op zijn plaats, een performance uit 2006, beschouw ik als mijn debuut en de voorstelling inspireert mij nog steeds. Daarin ging ik op zoek naar ‘niets.’ Ik heb mij daarna twee jaar in ‘alles’ verdiept. Een thema dat daar logischerwijs op volgt, is de dood, want dat is het moment bij uitstek waarop alles overgaat in niets.’
  
EXit: Je werkt niet alleen?
 
Vandenbussche: ‘Ik wilde dat ook echt niet. Met Peter Aers werkte ik al eerder samen. Met Tijs Ceulemans was hij de afgelopen jaren bezig met Oefeningen in verdwijnen. Met dat project onderzoeken ze de verhouding maatschappij/individu. Het uitgangspunt van die verhouding is het verdwijnen van dat individu. Voor The Hidden Tracks, trokken ze illegaal en dus onzichtbaar op goederentreinen van New York naar San Francisco. Hun Oefeningen in verdwijnen omvatte ook de dood, die uiteindelijk ‘het ultieme verdwijnen’ is.’
 
 EXit: Het resultaat zijn drie voorstellingen: Light, Medium en Strong
 
Vandenbussche: ‘We werken trapsgewijs. Door de vorm is de drempel naar de derde voorstelling is iets hoger. Light is een klassieke monoloog, waarbij het publiek de stille getuige is van het verhaal van een man en zijn ervaring met de dood. In Medium wordt het publiek in groepjes van twaalf verdeeld, terwijl Strong een één op één voorstelling is. We zetten daarin een installatie op die tegelijk bevreemdend en vertrouwd is, nog iets intiemer en gedurfder dus.’
 
 EXit: De Werf programmeert drie avonden na elkaar?
 
Vandenbussche: ‘Een marathonvoorstelling zou een optie kunnen zijn, maar vier à vijf uur na elkaar met de dood worden geconfronteerd, is wel wat veel. We hebben ook heel bewust voor drie voorstellingen gekozen, om verschillende klemtonen te kunnen leggen tegenover het onderwerp. Je hoeft ze ook niet meteen na elkaar te bekijken. Het zijn drie losse voorstellingen, maar leuk is dat heel wat mensen na Light ook Medium en Strong willen proberen.’ (SD) 
 
Info Light op dinsdag 19 februari, Medium op donderdag 21 februari en Strong op zaterdag 23 februari 2013, t 050 33 05 29, reservatie@dewerf.be, www.dewerf.be
 
 

Wie schrijft mee aan het verhaal van de Brugse pop en rock?

 

Cowboys
Cowboys and Aliens (foto Pixbykriz) 
 
In opdracht van een West-Vlaamse uitgeverij werkt EXit-redacteur Antoine De Clerck volop aan zijn boek 'Brupop! Een halve eeuw pop en rock in Brugge', verschijningsdatum in het najaar van 2013.
 
Het eerste luik van het boek zal een ruim overzicht bieden, vanaf de jaren 1960 tot heden, van de talrijke muziekgroepen en artiesten van Brugse origine die met hun knallende decibels het mooie weer maakten en maken in de provinciehoofdstad van West-Vlaanderen. Naast deze Brugse pop- en rockencyclopedie is er in het tweede luik van ‘Brupop!’ruimte voor het ABC van de Brugse pop en rock: per letter staat iemand, een groep of een 'muzikaal iets' centraal en zullen alle letters dus samen 26 aparte hoofdstukken vormen.
 
‘En het zal zelfs nog ietsje meer zijn,’ stelt Antoine De Clerck. ‘Dit naslagwerk bevat ook gouden tips om eindelijk eens Humo's Rock Rally te winnen, vertelt waar vader en Bruggeling Frank De Backer zijn zoon Wouter 'Gotye' zijn eerste stappen liet zetten, verklaart waarom de portables onsterfelijk zijn, legt uit hoe een instrument als sinterklaascadeau kan leiden tot een miljoenenverkoop, verklapt welke Brugse groep de lieveling is van Led Zeppelin, legt uit wat de relatie is tussen een Brugse drummer en het topmodel Jade Foret, geeft mee wie er meewerkte aan Sexual Healing, de grootste hit van Marvin Gaye en nog zoveel meer.’
 
Wie in de laatste halve eeuw een muzikaal ’feit’ op zijn geloofsbrieven heeft staan en ook graag in dit boek aan bod wil komen, kan hiervoor contact opnemen met de auteur. Bio's, persknipsels, cd-reviews, foto's (liefst hoge resolutie of scans), straffe verhalen, ontroerende momenten, geestige anekdotes van Brugse bands… alles is welkom om het muzikale verhaal van onze stede zo compleet mogelijk te laten verschijnen.
 
Alle info bij Antoine De Clerck,e-mail antoine@exit.be of tel. 0495/37.35.28
 
 

Daniël Vangroenweghe over kannibalisme

 
Vangroenweghe
Foto Paul Willaert
Voordracht: Kannibalisme en mensenoffers

De Brugse antropoloog Daniel Vangroenweghe gaat ver terug in de tijd op
zoek naar de religieuze, politieke en economische context van het
kannibalisme. Tijdens de belegering van Leningrad en de hongersnood in
het China van Mao werd mensenvlees gegeten om te overleven, maar dit
overlevingskannibalisme*is zeker niet de enige vorm. Kannibalisme
 is een verschijnsel van alle streken en van alle tijden, tot in de

twintigste eeuw. Zelfs culinair kannibalisme heeft ooit bestaan!
 Daniel Vangroenweghe focust op drie historische cases: de
 Tupi-indianen, de Azteken en gebruiken in Centraal-Afrika.

dinsdag 19 februari om 20u, Hoofdbibliotheek Biekorf (leeszaal),
€ 4 (Vrienden Biekorf gratis), org. De Vrienden van de Biekorfbibliotheek vzw

Reünieconcert met Jazzylipsy

 

1360136052njazzy

Foto EDM  (Gino Claeys)
 
Op vrijdag 8 februari in JH Comma
  
Op vrijdag 8 februari staat in Jeugdhuis Comma een reünie-optreden gepland van Jazzylipsy, een zevenkoppige band uit Brugge die blues en funk eind de jaren negentig hoog in het vaandel voerde. ‘Het is precies tien jaar geleden dat Jazzylipsy er de brui aan gaf, maar nu blazen we er nieuw leven in’, verklapt drummer Gino Claeys die in 2013 precies dertig (!) jaar drummer is.
 
Gino Claeys: ‘Jazzylipsy is halfweg de jaren negentig ontstaan uit de assen van de groep Catcher In The Rye waarmee we de helft covers en de helft eigen nummers speelden. Zanger-gitarist Filip Bollaert vond dat we eens ‘iets’ moesten doen met blazers. Met Jan Van Hulle op bas, Geert Vansteenkiste op sax, Yves Fernandez-Solino op trompet, Dominiek Dedecker op trombone en Gunter Callewaert op orgel was onze band compleet om een mengelmoes aan verschillende stijlen te spelen.’
 
EXit: Jazzylipsy was/is een band met een ferme livereputatie.
 
Claeys: ‘Ja, als we samen kwamen, was het direct prijs, meteen feest. We hebben in 1997 de finale van Westtalent gewonnen en de Red Rock Rally op onze naam geschreven. We hebben heel veel opgetreden, maar dikwijls op de verkeerde plaatsen. Het publiek wilde covers horen, maar dat hadden wij niet in ons repertoire. We kozen eerder voor instrumentale stukken, puur op de groove gespeeld. Geen jazz, wel jazzy funk.’
 
EXit: En daardoor raakte het vuur van Jazzylipsy gedoofd?
 
Claeys: ‘Iedereen begon in andere bands te spelen. Yves ging trompet spelen bij onder meer Hooverphonic, Filip belandde in het Wit Paard in Blankenberge en onder meer bij Gunther Neefs en ikzelf bij Babl aka Babelina… De agenda’s konden moeilijk nog allemaal op elkaar worden afgestemd. Het was ons alle zeven of helemaal niet. En dat was niet evident. Vandaar dat we kort nadien ook met Rhythm Deep begonnen zijn, een covergroep in echte betekenis van het woord, zeg maar de jukebox van Brugge! We startten met ‘Pick up the pieces’ van Average White Band om dan via Long Train Running van The Doobie Brothers door te lopen naar blues- , funk- en discocovers. Kortom, we speelden alles, maar dan zonder de blazers van Jazzylipsy erbij.’
 
EXit: Wordt het een eenmalig concert?
 
Claeys: ‘Dat hangt af van de avond zelf. Vroeger was het een hels karwei om alle agenda’s met elkaar te doen rijmen. Nu kunnen we een gezamenlijke agenda aanmaken. We zien wel, we laten alle pistes open.’ (ADC)
 
Het volledig interview leest u in EXit februari.
 
Info: www.jhcomma.be. Kaarten kosten 8 euro aan de deur.
 
%d bloggers liken dit: