Exit Magazine

Met de W.E.R.F. Labelnight vierde De Werf zaterdag zijn 25-jarig bestaan en de 100ste CD-release op het eigen label. Aangekondigd als het Feest van de Belgische jazz werd dit jubileum inderdaad een succes, zowel qua opkomst – alle toegangstickets waren al dagen voordien uitverkocht – als wat de kwaliteit van de optredens betreft.

Onvermijdelijk echter hing in het Concertgebouw voortdurend de echo van het woensdag ontvangen negatieve preadvies. Mochten aan die ongunstige beoordeling niet zulke mogelijk dramatische gevolgen vastzitten voor de verdere werking van De Werf, zou men het rapport als een staaltje van surrealisme kunnen interpreteren, zoals bleek uit een door de presentator van dienst geciteerde passage. Patrick Moenaert wees in zijn welkomstwoord op de belangrijke rol die De Werf in het Belgische jazzlandschap vervult, maar het was Bert Joris – samen met het Brussels Jazz Orchestra muzikaler opener van de avond – die het best verwoordde wat ondersteuning door De Werf en zijn unieke label voor de Belgische jazzmuzikant heel concreet betekent.

 

Behalve het BJO met Bert Joris traden in de Concertzaal ook Rêve d'Éléphant Orchestra en Tuur Florizoone met zijn project Mixtuur aan. Tussen al deze concerten door had elke jazzminnaar zowaar de luxe zelf te kunnen kiezen tussen 3 optredens, wat het totaal aantal evenueel mee te maken muzikale acts op 5 bracht en ons gezelschap achtereenvolgens in de Kamermuziekzaal (Kris Defoort Trio) en Studio 1 (Cezariusz Gadzina Quartet). Voor wie na dit copieuze jazzmaal nog wat honger had, was er na afloop een uitgebreide jamsessie waaraan een hele rits muzikanten met onverminderd enthousiasme en tot een vroeg ochtenduur hun medewerking verleenden.

 

Kortom: een zeer geslaagde jubileumviering als eerste symbolisch antwoord op de door de beoordelingscommissie toediende kaakslag. Uit een aantal korte gesprekken zaterdag met medewerkers van De Werf mocht ik bovendien verheugd opmaken dat men geenszins van plan is zich zomaar bij dit negatieve preadvies neer te leggen en vol strijdvaardigheid de toegeworpen handschoen opneemt. (Paul Godderis)

 

 

 

 

De maand juni wordt voor menig kunstenhuis in Vlaanderen ongemeen spannend. Dan geven de beoordelingscommissies, die minister Joke Schauvliege voorlichten, hun definitief advies voor een concreet subsidiebedrag.  Dezer dagen krijgen de kunstenhuizen pre-adviezen in de bus, in ambtenarees ‘feedback’ genoemd. De lijn is wel duidelijk: de grote huizen ontspringen de besparingsdans, de ‘kleintjes’ daarentegen worden in het vizier genomen. Eén van hen is kunstencentrum De Werf, en dat voor de tweede keer op rij.  Stuitend is (andermaal) dat de bevoegde commissieleden geen bezoekje aan De Werf nodig achtten.  De manier waarop ‘wie niet, wie wel’ wordt beslist is hoogdringend aan herziening toe. Voor De Werf, dat net z’n 25-jarig bestaan viert, zou het om een subsidiemindering gaan van 700.000 euro. Spannend afwachten of dit scenario straks waarheid wordt. (LF)