Exit Magazine

 Kunstliefhebbers hebben er sinds kort een nieuw adresje bij. Begin september opende Sam Claeys de deuren van zijn kunstgalerij Cyclops in de Langestraat waar verschillende kunstenaars maandelijks hun werk zullen exposeren.

In 1996 kocht Sam Claeys (53) het gebouw in de Langestraat 100 waar hij tien jaar lang de brocantezaak de Katrol uitbaatte. Na enkele uiteenlopende carrièrewendingen besloot hij het pand nieuw leven in te blazen. ‘Oorspronkelijk speelde ik met het idee om een pop-upzaak te starten’, zegt Claeys. ‘Op een bepaald moment vroeg een kennis van mij echter of ik al eens had overwogen een kunstgalerij te openen. Als fotograaf en kunstliefhebber kon ik me daar helemaal in vinden en ben ik meteen aan de slag gegaan. Ondertussen is er al een expositieruimte bijgekomen op de eerste verdieping waar erotische kunst wordt tentoongesteld en in de toekomst zou ik Cyclops graag nog verder uitbreiden.’

EXit: Vanwaar de naam Cyclops?

Sam Claeys: ‘Die benaming heeft verschillende betekenissen. Zo ben ik blind aan mijn rechteroog waardoor ik maar met één oog kan zien. Daarnaast is er ook het oog van de camera, wat mijn liefde voor fotografie benadrukt. Cyclops heeft echter ook een spirituele betekenis, namelijk het innerlijke oog, datgene wat je niet zintuigelijk kunt waarnemen.’

EXit: De huiselijke sfeer die in de galerij heerst, is opvallend. Een bewuste keuze?

Sam Claeys: ‘Absoluut, ik wil dat iedereen zich welkom voelt. Niet enkel de bezoekers, maar ook de kunstenaars die hun werk wensen te exposeren kunnen hier terecht. In de galerij staan zes grote panelen waar de werken aan gehecht kunnen worden. Per paneel vraag ik 250 euro huurprijs en verzorg ik alle praktische zaken, gaande van de vernissage tot de verkoop. Daarnaast ben ik steeds present om tekst en uitleg te geven, ook vaak buiten de officiële openingsuren. Als ik aan het werk ben, staan mijn deuren altijd open.’ (LDD)

Cyclops, Langestraat 100. Open op vrijdag, zaterdag en zondag van 12 tot 24 uur, http://www.facebook.com/samartgalerie

Op zondag 15 januari 2017 vindt er in de Cultuurfabriek (Sijsele) een aperitiefconcert plaats van BE POP onder leiding van de Brugse gitarist Filip Bollaert. Special guests zijn onder meer Clara Cleymans en Jan Hautekiet.

 Deuren gaan open om 11 uur en het einde van het concert is voorzien rond 13.30 uur.

Alle opbrengsten van dit aperitiefgebeuren gaan naar de albumproductie van de Brugse band The Rogue Project.

 Kaarten kosten 15 euro en zijn te reserveren via 0497/922848 of nodo@nodomusic.com 

EN / OF

Beste Bruggeling,

En of het hier fijn werken en wonen is, in deze stad op mensenmaat. Die wel eens eivol durft te lopen, maar tegelijk ook heel wat intimiteit biedt. Een stad ook waarin mensen en organisaties elkaar kénnen; een basisvoorwaarde om te kunnen samenwerken, samenleven.

Het wordt een steeds grotere uitdaging in deze gepolariseerde maatschappij, waarin je – meegesleurd door een tsunami aan meningen over honderd-en-één onderwerpen – gedwongen wordt om kant te kiezen. What’s it gonna be boy; yes or no? Links of rechts, voor of tegen, klein of groot? Het referendum zegeviert. Kranten krijgen het festival van opinies en hun wederwoord nauwelijks geplaatst en de restjes goed nieuws worden in journaals verbannen naar de slotminuten, waarna de arena van de duidingsprogramma’s losbarst. Ook op ‘sociale’ media word je binnenin je cocon van gelijkgestemde facebook- en twittervrienden in de competitiviteit van een wij-zij maatschappij geduwd.

Niet alleen is de realiteit veel complexer en fijnmaziger dan een simpele tegenstelling, we worden net het gelukkigst van realisaties ‘over de (partij)grenzen heen’, daar waar vereende krachten in het spel zijn. Die plekken van ontmoeting en ontroering, waar gemeen goed te rapen valt, waar les extrèmes se toûchent, moeten we verder uitbouwen. En net dáár ligt het belang en de noodzaak van kunst en cultuur. Omdat ze mensen minstens tijdelijk bijeendrijven voor een bijzondere gebeurtenis. En dan heb ik het niet alleen over de spirituele ervaring 2.0 die er vaak bij hoort, het gaat me vooral over het ontvankelijk kijken en luisteren, waarbij je er zelf even het zwijgen toe doet. De openheid om te luisteren, naar de ander, naar het onbekende, is een kwaliteit die we moeten versterken. Het praten van mens tot mens, waarbij de gesprekspartner een veel meer gelaagde identiteit krijgt dan het lidmaatschap van deze of gene strekking. Een luisteren dat leidt tot meer ‘en’ dan ‘of’.

En of dit mogelijk is, in deze stad op mensenmaat. Waar Brugse kunstenaars en cultuurwerkers zich het afgelopen jaar bijvoorbeeld engageerden voor het vluchtelingencentrum in Sijsele en ik zelf in het Concertgebouw mocht ervaren hoe een ontmoeting met deze mensen meteen het verschil maakt. Abstracte nieuwsitems vol opwinding worden dan teruggebracht tot hun essentie: medemensen die gewoon willen leven, in veiligheid. Medemensen die ook houden van muziek en verrast worden wanneer ze Siciliaanse barokke melodieën lijken te herkennen. Het gedeelde water van de Middellandse Zee werd plots minder diep.

Ik wens eenieder ook in 2017 dergelijke revelerende ontmoetingen toe, waarom niet tijdens de vele projecten waarbij de Brugse culturele spelers elkaar blindelings vinden. Hoe vaak hebben deze verenigingen al niet de middelen samengelegd om zo – op elkaars schouders geheven – boven de schaal van onze habitat uit te steken. Het muzikale stadsfestival B Major is het volgende ijzer in het vuur, en één project springt daarbij in het oog: Music Fund. Een grootschalige inzamelactie van instrumenten en fondsen steunt de werking in kwetsbare conflictgebieden als Haïti, Gaza en Kinshasa. Muzikanten en scholen krijgen er instrumenten en opleiding, zodat ze met hun muziek kleur toevoegen aan sombere dagen en met vernieuwd zelfvertrouwen hun omgeving verder kunnen opbouwen.

Wat ik voor het nieuwe jaar wens? Meer EN, minder OF. Daarbij hoeven we niet als volleerde poolreizigers te schipperen tussen noord en zuid om finaal in het grijze midden te belanden. Wat we net moeten nastreven is een caleidoscoop vol kleuren. Als een vuurwerk voor het nieuwe jaar. (Jeroen Vanacker)