Reacties uitgeschakeld voor
Geplaatst door lfossaert op 31/07/2023
Samuels dochter levert boeiende literatuur op
Ingrid Weinberger (Knokke-Heist, 56) groeit op in een traditioneel katholiek gezin. Op een dag ontdekt ze dat haar familie ‘anders’ is. Dat heeft te maken met de vaderfiguur Samuel rond wie een waas van geheimzinnigheid hangt. Na de dood van haar ouders probeert Ingrid de familiale geschiedenis te ontrafelen. Het resultaat ‘Samuels dochter’ is een knoert van 356 pagina’s die weinig lezers onberoerd zal laten.
EXit: En toen was er het debuut …
Ingrid Weinberger: ‘Inderdaad, een laat debuut op 56-jarige leeftijd. Maar ik liep al lang met het idee van een boek, alleen heeft het jaren geduurd voor het vorm kreeg. Ik ontdekte tijdens mijn zoektocht een boeiend verhaal dat het, volgens mij, verdiende ‘te boek’ te worden gesteld.’
‘Ik speelde aanvankelijk met het idee om een historische roman te schrijven, maar ik wijzigde mijn plan en koos voor een roman waarin ook mijn levensverhaal vervat zit.’
‘Vaak kreeg ik de vraag: wat heeft dat met jou gedaan om in zo’n gezin op te groeien? Dat heeft de insteek van het verhaal wel een beetje veranderd en zo maakte ik er een meer persoonlijk verhaal van. Ik koppelde die zoektocht naar onze familiegeschiedenis aan een zoektocht over naar identiteit.’
EXit: En u vond meteen een bereidwillige uitgever?
Weinberger: ‘ Ik heb eerst het verhaal geschreven en pas daarna een uitgever gezocht. En dat werd Borgerhoff & Lamberigts. Zij reageerden meteen zeer enthousiast. Ik denk dat ze zelf verrast waren dat het boek geen klassiek holocaust-verhaal is. Dat was ook voor mij heel belangrijk. De periode die ik beschrijf, loopt gelijk met de jaren waarin ik Nederlands gaf aan anderstaligen in Brussel, overigens een heel boeiende tijd.’
EXit: Het boek stapt af van het klassieke chronologische patroon.
Weinberger:‘Dat heb ik bewust gedaan om het boeiend te maken voor de lezer. Dat was ook de feedback die ik van hen kreeg, zij vonden het zeer vlot lezen. Ze voelden zich getriggerd om verder te lezen. Wellicht spreekt het verhaal ook aan omdat ik beide verhalen, het verhaal van mijn vader en mijn verhaal, parallel laat lopen.’
EXit: U hebt flink wat afgereisd om uw verhaal te stofferen?
Weinberger: ‘Zeker, want ik wou per se in de voetstappen van mijn vader stappen en naar die plaatsen gaan die een rol hebben gespeeld in zijn leven. Oekraïne bezoeken was geen evidentie, maar ook Israël stond uiteraard op het programma, ik heb er familie wonen.’
‘Niet kritisch tegenover Israël’, zegt u? ‘Klopt, dat was ook niet de bedoeling. Je moet tijdens het schrijven een bepaalde focus aanhouden.
‘Mijn ambitie is dat ik de mensen wil laten zien dat dit verhaal nog steeds actueel is. Het extremisme is immers nog wijd verspreid. Mensen, met name politici, zouden voorzichtiger moeten zijn in de uitspraken die ze doen.’
EXit: Slotvraag: u spreekt over de joodse psyche?
Weinberger: ‘Dat is een gevoel van verbondenheid. Joods bloed verbindt. Als je in het buitenland joodse mensen ontmoet voel je meteen de gemeenschappelijke band.’ ( (LUC FOSSAERT)
______
‘Samuels dochter’, Ingrid Weinberger, uitg. Borgerhoff & Lamberigs
Reacties uitgeschakeld voor Dansschool Dancelot bouwt nieuwe danstempel
Geplaatst door lfossaert op 24/07/2023
Vandaag repeteren de talrijke Dancelot’ers nog in de twee danszalen langs de Steenkaai (34), maar over een jaar doen ze dat in een modern en nieuw gebouw in de Koning Leopoldlaan III-laan in Sint-Andries, beter gekend als de site-Watertoren.
Dancelot is een klinkende naam in de Brugse danswereld en ver daarbuiten. Sinds 2006 bieden zij danslessen aan uit heel verschillende disciplines, van klassiek ballet over hedendaags, musical en pilates. Daarnaast biedt Dancelot een hoger opleidingstraject aan om jonge dansers te laten doorgroeien.
Voldoende dansruimte is sinds jaar en dag een heikel punt op de site Steenkaai, vandaag een gebied waar kleine bedrijven een thuishaven hebben gevonden. Daarom werd, naast Steenkaai 34, ook een beroep gedaan op verschillende danszalen, zoals site Xaverianen, de zaal van het KTA en danszalen van Sport Vlaanderen in Assebroek. De bedoeling is nu om alle activiteiten te centraliseren op de nieuwe site.
Het nieuwe gebouw wordt opgericht op een onbebouwd perceel op de site Watertoren in Sint-Andries in een groene omgeving. Het gebouw, een langwerpig bouwvolume, komt aan de zijkant van de rechthoekige parktuin ingeplant. De tuin en boomgaard blijven (uiteraard) volledig behouden. De architectuur van het gebouw noemen de architecten van de Compagnie-Tailored Architecture zelf ‘rechttoe-rechtaan’ met materiaalkeuze in de zuiverste vorm (beton, staal, bitumen, hout…). Opmerkelijk, op de kop van het gebouw bevindt zich de ontmoetingsruimte met een beperkt terras rondom de aanwezige zomereik. Rondom het gebouw wordt enkel een smal waterdoorlopend pad aangelegd.
Uitstekend bereikbaar
Dancelot is in de hoogste wolken met de nieuwe locatie in een recreatiegebied met een groen karakter. Het huidige sportpark De Watertoren vormt immers een groeipool tussen kasteeldomein ’t Steentje en het Coppietersbos. De architecten wijzen op de vele troeven van de nieuwe site, want uitstekend bereikbaar voor fiets en bus. De Stad voegt daar de heraanleg van de parking aan toe.
Dit mooie project is ook de Vlaamse Overheid niet ontgaan. Uit meer dan zestig ingediende projecten zijn er finaal 21 goedgekeurd door Vlaanderen, waaronder dit project dat zal genieten van een fikse subsidie. (LF)
Reacties uitgeschakeld voor Vier dagen circuskunst(jes) in de tuin van het Grootseminarie
Geplaatst door lfossaert op 21/07/2023
Van donderdag 20 tot en met zondag 23 juli vindt alweer een nieuwe editie van Cirque Plus plaats in de reusachtige tuin van het Grootseminarie in Brugge. De formule van deze 16de uitgave oogt vertrouwd met een keure van 30 gezelschappen uit diverse landen, maar bevat toch een aantal ‘nieuwigheden’ zoals de ‘late night’: twee voorstellingen op donderdagavond 20 juli die de grenzen van het circus opzoeken. De maatstaf blijft dus hoog met kwaliteitsvol en laagdrempelig circusvertier in openlucht.
Na al die jaren wordt Cirque Plus geroemd als een toonaangevend circusfestival in Vlaanderen dat artiesten, bezoekers en organisaties verbindt. Humor, acrobatie, emotie maar vooral veel sfeer lopen opnieuw als een rode draad doorheen het festival. De bezoekcijfers zijn dan ook navenant. Jaarlijks komen ruim 12.000 bezoekers langs in de uitgestrekte tuin van het Grootseminarie voor een inspirerend en gevarieerd programma.
Verbindend festival voor iedereen
Cirque Plus gelooft in de verbindende kracht van circus in openlucht, weg van de barrières van een klassieke theaterzaal. ‘De kunstvorm leeft, is laagdrempelig en interactief: de nabijheid van artiesten en publiek zorgt voor verrassende wendingen en ervaringen en maakt elke voorstelling uniek. Cirque Plus bouwt daarmee bruggen naar een divers publiek. Achter de schermen omarmen we medewerkers en vrijwilligers van alle leeftijden. Ook mensen met een beperking en medewerkers via Refu Interim helpen mee. In totaal verbinden meer dan 70 vrijwilligers en medewerkers zich al jaren met het circusfestival’, zegt Brugge Plus-voorzitter Franky Demon.
Cirque Plus late night
Het circusfestival start voor het eerst met een ‘late night’ (vanaf 20 uur) op donderdagavond 20 juli. ‘We Agree To Disagree’ is interactief circus met een hoog rock-‘n-roll gehalte van Collectif Malunés (FR/BE). Een bont gezelschap dat na drie eerdere passages al een beetje kind aan huis is bij Cirque Plus. Zij spelen in de tuin van het Grootseminarie. Daarna volgt de tentvoorstelling van de roze-laarzen-jongleur Harvey Cobb (NL/UK). Hij brengt Engelstalige stand-up circus met een hoek af. Beide voorstellingen zijn gratis, maar voor Harvey Cobb moet er vooraf wel gereserveerd worden via de website van Cirque Plus.
Uitwijken
Zoals de traditie het voorschrijft, trekt Uitwijken, het kunstenhuis op wielen, de week voor het festival- van 14 tot 19 juli – naar zes Brugse wijken met de gratis circusvoorstelling ‘Playground’ van het Franse Collectif Primavez. Cirque Plus zet zo zelf een stap dichter naar een publiek dat niet meteen de stap naar het festival zou zetten.
Praktisch
Cirque Plus is gratis en de tuin van het Grootseminarie staat open voor iedereen. Voor een beperkt aantal voorstellingen is het nodig om gratis tickets te reserveren of om tickets te kopen. Dat kan online via www.cirqueplus.be, aan de balie van In&Uit (’t Zand) of aan de infobalie tijdens het festival. (RD)
Een volledig overzicht van drie dagen circusplezier in open lucht staat op www.cirqueplus.be.
Reacties uitgeschakeld voor Koers en muziek kleuren het leven van Geert Vandenbon
Geplaatst door lfossaert op 19/07/2023
Bruggeling Geert Vandenbon (°1957) heeft een verleden (en toekomst) in de wielrenners- en muziekwereld en die heeft hij nu gebald gebundeld in negen Nederlandstalige koersliederen op de cd ‘Quincampoix’, met de hulp van muzikanten Wouter Berlaen en Andries Boone. ‘Ik hoop met dit album en de teksten een unieke plaats te krijgen in het Vlaamse muziek/koerslandschap. En graag ook een plekje op een podium voor mij als het kan’, aldus Vandenbon.
Bijna geen mooiere combinatie dan muziek en koers. Bij Geert Vandenbon lopen deze disciplines al decennialang als een mantra door zijn leven. Hij werkte op festivals en evenementen, schreef een lijvig en prachtig boek over ’30 jaar Stageco’ (en een deel van de geschiedenis van Rock Werchter), is boeker van onder meer Jan De Wilde, organiseerde meer dan 20 jaar lang de Ronde van Vlaanderen, is mede-stichter van het Centrum RvV in Oudenaarde en schrijft boeken over koers. Hij stelt jaarlijks een KoersKalender (met kleine ‘geschiedenisjes’ over de koers) samen en maakte als muzikale sidekick van presentator en columnist Michel Wuyts de theaterprogramma’s ‘Planeet Koers’ en ‘Dag & Nacht Koers’, goed voor zo’n 125 voorstellingen in theaterzalen en culturele centra. Om maar te zeggen: Geert ademt muziek en koers. Nu heeft hij eindelijk de tijd gevonden en genomen om zijn wielerliedjes op te nemen. ‘Ik heb de songs de voorbije jaren gemaakt … omdat ik ze wilde maken. En omdat ze een plekje konden krijgen in mijn concerten en in de wielervoorstellingen die ik speelde en zal spelen’, zegt hij.
Jacques Anquetil
‘Quincampoix’ is de naam van zijn cd waaraan hij deze nummers heeft toevertrouwd. Hij leende de naam van het dorp in Normandië waar vijfvoudig Tourwinnaar Jacques Anquetil begraven ligt. ‘Toen ik begin 2023 dieper ging graven in het leven van ‘Maître Jacques’ kwam ik uit bij Quincampoix, het dorp, het woord. Het triggerde. Het klinkt zo mooi. En die link met Anquetil gaf me zuurstof. Hij was zoveel meer dan een steengoede renner’, vertelt Vandenbon. Negen nummers die titels dragen als onder meer ‘De renner en de fiets’, ‘Klimmen als geloof’, Helden’, ‘Lijf, benen, brein’ en ‘Alleen wie slim is, die wint’ vullen de cd. ‘De spirit om coureur te zijn, het gevoel van winnen en verliezen, van euforie en pech, van vallen en opstaan, of toch blijven liggen, van klimmen en dalen … Ik heb nooit gekoerst, maar het inspireerde me. Het zijn gevoelens die bij het leven van elke dagen horen.’ (ADC)
Reacties uitgeschakeld voor Film op het Strand van Zeebrugge
Geplaatst door lfossaert op 16/07/2023
Nog zo’n oerdegelijke klassieker: Film op het Strand. Elke donderdag in juli en augustus kan men in Zeebrugge genieten van gratis films in de grootste openluchtbioscoop van het land (naast Icarus Surfclub, Zeedijk 50).
Met zand tussen de tenen in een comfortabele strandstoel achterover leunen en genieten maar van een gratis film op groot scherm (en dan hopelijk onder een heerlijke zomerzon): dat is Film op het Strand. Al anderhalve decennia heeft deze formule nog niets aan kracht ingeboet. Jong en oud zoeken en vinden meteen een plaatsje op het strand van Zeebrugge voor de vertoningen om 14.00, 16.00 en 20.00 uur. Van Minions, De Gelaarsde Kat tot Point Break en Zillion. Alle genres passeren op het witte doek. Vergeet niet te smeren! (RD)
Reacties uitgeschakeld voor Raymond blikvanger op Bavik Super Dagen
Geplaatst door lfossaert op 12/07/2023
Zeg niet meer Brugge Tripel Dagen, maar Bavik Super Dagen tegen het jaarlijks driedaags evenement op de Markt, georganiseerd door het Comité voor Initiatief. Vele muziekjes zullen te horen zijn op woensdag 19, donderdag 20 en vrijdag 21 juli, maar ongetwijfeld zorgt Raymond van het Groenewoud voor een kolkend hoogtepunt.
Het driedaagse muzikaal feest van de Bavik Super Dagen wordt op woensdag 19 juli op gang getrapt door dj Bjorn Verhoeven. De ideale opwarming voor Pommelien Thijs, de Vlaamse zangeres en actrice die met een live band naar de Markt komt. Daarna mag Guga Baul zijn beste stemmetje(s) voorzetten met Radio Guga. Op donderdag 20 juli is het variatie troef: eerst Mega Mindy (voor de allerkleinsten), Cooking with Knopfler (voor Dire Straits-fans), dan Raymond en de Brugse covergroep Studio Banaal (met Noël Van Oyen). Op de nationale feestdag, vrijdag 21 juli, mag nog een Brugse groep een thuismatch spelen en ambiance brengen: Edje Ska & The Pilchards. De kelen mogen nadien massaal open tijdens ‘Vlaanderen Zingt’. (ADC)
Reacties uitgeschakeld voor Burgrock kiest voor verbreding
Geplaatst door lfossaert op 03/07/2023
‘Meer beleving creëren voor jong en oud’
Voor elk wat wils: zo zou je de 19de editie van Burgrock ultrakort kunnen omschrijven. Het gratis muziekfestival pakt niet alleen uit met optredens op de Burg op zaterdag 8 juli, maar breit er een vervolg aan op zondag 9 juli met ‘pleintjesmuziek’. Op vier Brugse pleintjes mogen diverse bands optreden. En dan is er ook nog een workshop voor kinderen en … een circusvoorstelling. ‘Muziek staat nog steeds centraal, maar het draait ook om mensen samenbrengen. Daarom dat we resoluut kiezen voor een vernieuwend programma dat echt iedereen zal aanspreken’, zegt voorzitter Roeland Van Den Driessche.
Al bijna twee decennia is het een traditie dat in de aanloop naar de viering van de Vlaamse Feestdag (11 juli) het muziekfestival Burgrock plaatsvindt. Dit festival – op de Burg, vandaar ook de naam – ontstond in 2005 toen het 11 Juli-Komitee besliste om samen met de stedelijke Jeugdraad een evenement voor jongeren op het getouw te zetten. En met (stijgend) succes, want ondertussen zakken jaarlijks enkele duizenden muziekliefhebbers af naar de Burg voor een fijn en divers programma. ‘Burgrock heeft meer dan ooit zijn plek op de Brugse evenementenkalender verdiend, met telkens een verrassend programma en een eigen, trouw publiek’, zegt Roeland Van Den Driessche, voorzitter van Burgrock vzw. ‘We mogen terugblikken op een rijke geschiedenis en proberen ook elk jaar verrassend uit de hoek te komen.’
Thuismatch voor Cowboys & Aliens
Burgrock staat synoniem voor muziek, veel muziek. ‘Liefhebbers van het zwaardere werk zullen op zaterdag zeker aan hun trekken komen. Zo openen we op zaterdag 8 juli om 19 uur met de metal- en stonerrockband Cowboys & Aliens. Zij spelen een thuismatch en staan bekend om hun waanzinnige livereputatie. Daarna is het de beurt aan Zwammstein, dé Rammstein tribute band uit Nederland. Zij zorgen, dankzij de combinatie van sound, uitstraling, lichtshow en pyro steeds voor een unieke ervaring. Het slotakkoord voor zaterdagavond is uiteindelijk voor Buscemi. Hij mag met zijn zomerse beats ons festival afsluiten’, zegt Van Den Driessche.
Muziek op Brugse pleintjes
Sinds enkele jaren dekt de naam Burgrock niet meer volledig de lading, want er kwam uitbreiding. Zo zijn niet alleen de Burg, maar ook enkele Brugse pleintjes van 14.00 tot 17.30 uur the place to be voor het muzikale vertier. Voor dit jaar pikte de organisatie vier locaties uit die ‘tot de verbeelding zullen spreken. Roeland: ‘Dit jaar viel ons oog op het Arentshof, het Zilverpand, het Sint-Amandsplein en de Burg waar op zondag 9 juli Ameva, Donder in ’t Hooi, Super Valentino Stars en The Borrowed Suits het beste van zichzelf mogen geven. Elke groep speelt meerdere sets, waardoor je dus geen enkel optreden hoeft te missen. Ze spelen ook telkens een Nederlandstalig nummer. Afsluiten doen we op de Burg met optredens van De Wilfrieds en De Dolfijntjes (van Wim Opbrouck en Wim Willaert).’
Ook circus
Maar ook voor de jongsten heeft Burgrock een en ander in petto. Zo wordt op de binnenkoer van AC ‘t Brugse Vrije voor het eerst een (betalende) circusvoorstelling georganiseerd. ‘Bruggeling Dieter ‘Rafaël’ Missiaen zal het publiek op sleeptouw nemen en brengt met ‘Kontrol’ een erg poëtische voorstelling die ongetwijfeld op ieders gezicht een glimlach zal toveren. Daarnaast wordt onder de bomen op de Burg ook een familiedorp ingericht met een springkasteel, kindergrime en volksspelen. Ook Tamboeri is dit jaar van de partij. Zij zullen voor de allerkleinsten een workshop organiseren’, aldus Van Den Driessche.
Reacties uitgeschakeld voor 40 maal Cactusfestival door de ogen van het trouwe publiek
Geplaatst door lfossaert op 30/06/2023
Honderden groepen, duizenden uren muziek en miljoenen herinneringen: daar zorgde het Cactusfestival al 39 edities voor. We durven er ons moesje op verwedden dat de 40ste editie op vrijdag 7, zaterdag 8 en zondag 9 juli ons weer naar de zevende hemel zal katapulteren. Of wat dacht u van onder meer Goldband, Kim Gordon, Charlotte Adigery & Bolis Pupul, The Vaccines, Roisin Murphy, Portland en Arsenal op de affiche? We polsten bij enkele notoire Cactusgangers naar hun mooiste momenten.
‘Als je iedereen die zegt dat hij of zij erbij was op de allereerste editie van het Cactusfestival moet geloven, dan stond er destijds op dat Sint-Amandspleintje ongeveer achtduizend man. Ik was één van die achtduizend — al waren het er in mijn mistige herinnering eerder tachtig. Sindsdien heb ik geen editie gemist. Mijn toewijding ging zover dat ik ooit mijn huwelijksreis erop heb afgestemd. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het Cactusfestival het al langer uithoudt dan dat huwelijk, én dat ik me niet alle edities nog haarscherp voor de geest kan halen — er werd en wordt daar al eens iets gedronken. De fijnste edities waren die waarop je nog die goeie ouwe ‘wereldmuziekdag’ had. Dan zag en hoorde je weleens mannen met malle mutsjes en rare instrumenten die je níét in de strot werden geramd door de geformatteerde radio. Geestverruimend. Al snap ik best dat zélfs het Cactusfestival de wetten van de business ondergaat. Ik ben dankbaar voor elke editie, erkentelijk voor de jarenlange inspanning om het festival bijzonder betaalbaar te houden, en blij dat ik het telkens weer kan meemaken met de mensen die mij lief zijn. Vooral als de regen met bakken uit de lucht valt en wij daar dan samen staan te genieten van onze beginnende longontsteking.’
FEMKE DEN HOLLANDER (fotografe)
‘Mijn mooiste herinnering aan het Cactusfestival was 18 jaar geleden. Toen ging ik de eerste keer als moeder naar het Minnewaterpark, met mijn baby in een draagdoek. En ik dacht: hopelijk cross jij hier over acht jaar rond om bekers te verzamelen, terwijl ik kan chillen met de vrienden. Dat mijn kinderen – er kwam in de zomer daarna nog eentje bij – dat acht jaar later ook echt deden, vond ik zo mooi. Ik probeer er ook elk jaar bij te zijn. Verlof en reizen worden hier altijd afgestemd op dat weekend in juli. Niet alleen voor mij, maar voor veel Bruggelingen is het dé ontmoeting van het jaar op de mooiste openlucht-venue die we ons kunnen dromen. Er zijn geen uren, geen zorgen en geen stress. Alleen maar liefde, muziek, gelijkheid en samen zijn. Drie dagen van resonantie en in zekere zin zelfs genezing. ‘We spreken af aan de boom’, het is een uitdrukking geworden die ik niet moet of kan uitleggen. Als ik terugkijk op de afgelopen jaren herinner ik me nog heel goed hoe ik heb genoten van Zap Mama, Tracy Chapman, Elvis Costello, dEUS (wat was dát?), Jamie Lidell, Nordmann, Sylvie Kreusch en nog meer… Dit jaar kijk ik uit naar Tamino. Toen zijn nummer ‘Habibi’ uitkwam, was ik zo verliefd op hem dat ik flauwviel. En toen gebeurde dat ook nog een keer met ‘Indigo Night’(lacht).’
‘Toen ik jong was en nog geen geld genoeg had om een ticket te kopen, hielp ik mee als vrijwilliger, zowel aan de bar als bij het omruilpunt. Het was zo leuk om te zien dat kinderen zo konden opgaan in het verzamelen van die lege drinkbekers! Ik herinner me dat er een jongetje zoveel bekers had verzameld dat hij na drie dagen geld genoeg had om een nieuwe Playstation te kopen. Het Cactusfestival is altijd zo toegankelijk geweest voor kinderen en jongeren. Zij zijn het publiek van morgen. Al zal ik als oudere jongere ook altijd blijven gaan, natuurlijk! Misschien nog met enkele kleinkindjes, wie weet. Al dan niet in een draagdoek.’
JAN PODEVIJN (zanger bij Buddy Munro)
‘Mijn eerste keer Cactusfestival was op het Sint-Amandsplein in de jaren 1980, maar vraag me niet meer welk jaar het precies was. Vanaf 1988 ben ik een jaarlijkse gast op het festival en heb dan ook tal van magische optredens meegemaakt: Richard Ashcroft, Bryan Ferry, The B-52’s, een zwalpende Grace Jones die nauwelijks nog op haar stiletto’s kon staan wegens iets te veel genotsmiddelen, The Flaming Lips die met hun ballonnen, confettikanonnen en laserbeams een magische sprookjesachtige sfeer bouwden, Arno die de hele festivalwei liet meezingen (‘join, join, join’) en uiteraard dEUS die als top of the bill een tiental jaar geleden met een indrukwekkende set het Minnewaterpark in vuur en vlam zette. En dan vergeet ik er ongetwijfeld nog vele andere bands en artiesten die mij beroerd hebben.’
‘Ooit heb ik een dure eed gezworen om op zondagavond als allerlaatste man het festivalterrein te verlaten. Door mijn ietwat benevelde toestand herinner ik me niet exact meer of het me daadwerkelijk gelukt is, maar in mijn stoutste dromen heb ik het wel degelijk geflikt. Waar ik wel zeker van ben: in 2010 wou ik als allereerste op de maagdelijke festivalgrond van het Minnewaterpark staan, samen met mijn vriend Jan Degraeve, voor het openingsoptreden van I Am Kloot. Dat is gelukt en de stralende zon op mijn bol deed veel deugd! Het is een cliché, maar het Cactusfestival is het grootste pop-up café van Brugge. Je komt er ouwe bekenden tegen die je misschien maar één keer per jaar, en uitgerekend daar, ontmoet. Ik kijk alvast uit naar de concerten van onder meer Charlotte Adigery & Bolis Pupul, Madrugada, Haunted Youth, The Vaccines en Shame.’
JAN VAN ACKER (muzikant)
‘Ik denk niet dat ik sinds 1983 een editie van het Cactusfestival heb gemist. Give Buzze speelde op het Sint-Amandsplein en ik was daarvan volledig onder de indruk was. Grappig, want later heb ik nog een paar keer met die band op festivals samen gespeeld. Later is de start van het festival altijd het begin van mijn vakantie geweest. Het bezorgt me dan ook telkens een fijn gevoel om op vrijdagavond de festivalsite te betreden. De eerste na de coronaperiode had zelfs nog een extra dimensie!
‘Het is haast onmogelijk om alle bands te vernoemen die meer dan een gewone indruk op me hebben gemaakt, maar onder andere Charles & Les Lulus, Soulwax, Blue Blot, Burma Shave, Sixteen Horsepower, Paul Weller, Ziggy Marley, Woven Hand, The Presidents of the United States, Archie Bronson Oufit, Thurston Moore, Jasper Steverlinck en dEUS zitten daar zeker tussen. Ik hoor soms wel eens commentaar op de affiche – het kan natuurlijk nooit voor iedereen goed zijn -, maar als je alle namen bekijkt die daar door de jaren heen zijn gepasseerd dan vind ik dat er mooi geprogrammeerd werd en wordt.’
‘Dit jaar kijk ik enorm uit naar Madrugada. Ik vond het enorm jammer toen ze er in 2008 mee ophielden in 2008 na de dood van Robert Buras. Zanger Sivert Høyem heeft wel meerdere goede soloplaten gemaakt, maar die hadden, voor mij althans, niet de schoonheid van de Madrugada-albums. Benieuwd, dus!’
CHRIS DUSAUCHOIT (radio- en tv-figuur, ex-presentator Cactusfestival)
‘Mijn vroegste herinnering aan het Cactusfestival gaat terug naar de tijd toen het nog plaatsvond op het Sint-Amandsplein. In 1984 zag ik daar een optreden van Chow-Chow, de band van Bea Van Der Maat, onder het blauwe zeil. Het is een uniek festival in Vlaanderen: nergens anders kun je die aparte sfeer meemaken. Zo familiaal, de kindjes lopen in een rustige en veilige omgeving rond terwijl de ouders kunnen genieten van de muziek. Die fijne parksfeer heeft niet alleen invloed op het publiek, maar ook op de artiesten zelf. Ook backstage gaat het er los en ongedwongen aan toe. Niet te vergelijken met Rock Werchter waar je 37 polsbandjes nodig hebt en voortdurend mensen tegenkomt die niet voor de muziek komen. En ik kan het weten, want ik presenteerde tien jaar lang het festival. Ik mocht mijn hobby uitvoeren op het podium! Ik vermeed om ‘tekstjes uit het boekje’ te declameren, ik zorgde ervoor dat ik telkens iets zinnigs te vertellen had. Al was het de uitslag van een koers of een voetbalwedstrijd of een mededeling voor het publiek. Zo was er in 2013 een jong meisje dat haar ouders niet meer terugvond tussen de bezoekers. Ik ben met haar op het podium gegaan en we hebben daar samen met het publiek een mega-ontroerend moment beleefd. En ze heeft haar ouders teruggevonden!’ (ADC)
Reacties uitgeschakeld voor Uilen en vleermuizen: een natuurhistorie
Geplaatst door lfossaert op 22/06/2023
Uilen en vleermuizen hebben door hun levenswijze al altijd tot de verbeelding gesproken. Als nachtdieren speelden ze een grote rol in het volksgeloof, onbekend was meestal onbemind. Ook in ons cultureel erfgoed zijn ze goed vertegenwoordigd in tekst en beeld. Johan Boussauw schreef er een boeiende natuurhistorie over.
Er zijn verschillende soorten met elk hun specifieke kenmerken.
Voor een ornitholoog of natuurliefhebber is de vlucht van jagende uil in de schemer of de roep tijdens de nacht altijd een bijzondere waarneming. Met de ‘batdetector’ een vleermuis ‘s nachts kunnen identificeren is dan weer een speciale ervaring.
Het boek van Johan Boussauw neemt de lezer mee op zowel op biologisch als op cultureel vlak, met allerlei weetjes en feiten over deze speciale dieren. Ooit was er een associatie met dood en onheil, nu zijn ze, dank zij de inspanningen van natuurverenigingen-werkgroepen, beter gekend en bemind.
De auteur is ook grafisch kunstenaar en publiceert in zijn boek een mooie keuze van 15de– en 16de-eeuwse houtsnedes. Een aanrader voor wie wat meer over deze bijzondere dieren wil weten. (PJ)
Exit Magazine 