Een jongeman genaamd Tristan uit het fictieve Kwateren (gebaseerd op Wetteren) beleeft een zorgeloze zomer in het gezelschap van zijn drie vrienden en één meisje genaamd Emma. Emma kijkt terug op een helse jeugd, maar vindt soelaas in haar boekenwereld. Tristan wordt halsoverkop verliefd op Emma in het natuurdomein De Zandbergen, waar zij meestal met haar neus in boeken zit.
Precies ter hoogte van het natuurdomein ontspoort echter een trein, gevuld met een zeer giftige stof. (Deze gebeurtenis gaat terug op de waargebeurde treinramp van Wetteren van 2013.) Dit voorval vormt voor Tristan het aangrijpingspunt om Emma’s verhaal te vertellen: hoe zij elkaar tijdens die bewuste zomer ontmoet hebben, hun liefde samen, gevolgd door hoe Emma – zeer jong en onverwacht – een terminale diagnose krijgt. Het verhaal begint na haar overlijden.
Tristan blijft ontredderd en alleen achter, maar heeft nog een belofte aan Emma waar te maken. Die belofte speelt zich af in het decor van het natuurdomein De Zandbergen. Maar doordat de trein net daar in de buurt ontspoorde, is het domein niet meer toegankelijk voor bezoekers. Tristan zal er met zijn vrienden moeten binnenbreken …
Pal in het midden van het boek staat maar één woord vermeld: Emma. Zij vormt, doorheen Tristans vertelling, dan ook het absolute hart van het verhaal. De lezer volgt Emma’s proces terwijl ze, met ups-and-downs, tot aanvaarding van haar ziekte komt. Emma vindt, als echt boekenmeisje, immers troost in haar boekenwereld. Uit haar boeken onttrekt ze zelfs een filosofie die haar troost: haar wereld kan nooit helemaal verloren gaan, als het verhaal van haar leven tenminste verteld wordt, want ‘literatuur is verbonden verbeelding.’
Troost van literatuur
Het boek graaft diep in de leefwereld van jongeren die kampen met een terminale ziekte, Emma achterna. Toch is het voornaamste thema de troost die van literatuur uitgaat. Emma’s persoonlijke verhaal eindigt dan ook met een moment van grote catharsis en oprechte ontroering. Lezers die zelf door een rouwproces gaan, zullen ongetwijfeld troost en steun vinden in dit boek.
Wie fanatiek veel houdt van literatuur, komt in dit boek uitvoerig aan zijn trekken. ‘Voor altijd geleden’ bevat veel verwijzingen naar andere auteurs, boeken en literaire stromingen. Auteur Stephan De Winter is overduidelijk iemand met een onwaarschijnlijke passie voor literatuur, wat hem wellicht nog meer schrijversdrang zal opleveren. Beroepshalve werkt de auteur in de Brugse boekhandel Raaklijn. Inspiratie kan dus nooit een probleem zijn. (LUC FOSSAERT)
‘Voor altijd geleden’, Stephan De Winter, uitgeverij Lannoo
Exit Magazine 