Alexander Makay, een Bruggeling met Hongaarse roots, is niet voor één gat te vangen. Studeerde gitaar sinds zijn achtste en is sindsdien de graag geziene gast (en stichter) van Podium voor de Passie. Specialiseerde zich in de werken van Johann Sebastian Bach op gitaar. Vandaag strekt zijn repertoire zich uit van middeleeuwse tot hedendaagse muziek en, o ja, ook Mark Knopfler van Dire Straits ontbreekt niet. Vandaag ligt de focus voornamelijk op de voorstelling van Moods & Tales (plaatopname), enkele programma’s op torresgitaar en de voorbereiding van het seizoen 2024-2025 van De Appelvink (concertenreeks). Een gesprek met een gedreven man.
EXit: Een mooi initiatief is de concertenreeks van ‘De Appelvink’. Hoe loopt dat verhaal?
Alexander Makay: ‘Deze concertenreeks vindt voornamelijk plaats in Damme in hechte samenwerking met het stadsbestuur. Aan de hand van artiesten in residentie focussen we op specifieke instrumenten. Dit seizoen staan onder meer natuurhoorn, ûd, klavecimbel, flamencogitaar en -dans en pianoforte in de kijker. Voor dat laatste instrument trekken we naar het Chris Maenemuseum in Ruiselede, het Mekka van de historische piano’s. Daar het DNA van De Appelvink op de focus van instrumentarium ligt, kunnen we ook heel breed gaan over genres heen, van oude muziek over traditionele volksmuziek tot songwriting. Het is op die manier ook een weerslag van mijn eigen interesses en activiteiten als gitarist-componist.’
EXit: Makay klinkt als een naam met vreemde roots. Is dat ook zo?
Alexander: ‘Mijn vader is van origine een Hongaar. Hij vluchtte in 1956 op 11-jarige leeftijd met zijn familie uit Sopron naar België. De reden was dat zijn familie niet veilig meer was aangezien de revolutie tegen het communistisch regime was mislukt.’
EXit: U werkt momenteel aan een plaatopname?
Alexander: ‘’Moods & Tales’ bestaat uit tien eigen songs. Ze zijn een reflectie van mijn eigen ervaringen, maar ook van fictieve gedachtereizen. Centraal staan de elektrische en western gitaar die minstens even belangrijk zijn als de zangpartijen. Ik presenteer ze vanaf dit jaar in triosetting met Ghislain Vandewalle (keyboards) en multi-snaarman Gijs Hollebosch. In maart staat inderdaad de release van een ep-vinylplaat op de agenda. Spannende en opwindende tijden!’
EXit: Wat heeft Makay met Mark Knopfler te maken?
Alexander: ‘Ik was gedurende tien jaar frontman van Compressions (op het einde The Str8ts), een Dire Straits Tributeband. Gedurende die tijd heb ik me intens toegelegd op de specifieke fingerpicking gitaarstijl van Mark Knopfler.’
‘Het kriebelde al langer om mijn eigen songs te realiseren aan de hand van die gitaarstijl. Vorig jaar heb ik dan de knoop doorgehakt om volledig te gaan voor mijn eigen muziek. Mark Knopfler heeft net als ik een Hongaarse vader en West-Europese moeder; ik beeld me soms in dat ik daardoor een intieme affiniteit heb met zijn stijl, maar dat is waarschijnlijk niet meer dan een romantisch ideetje.‘
EXit: U bespeelt en programmeert verschillende instrumenten. Waar zit de voorkeur?
Alexander: ‘Het organiseren enerzijds en zelf actief met muziek bezig zijn anderzijds, ervaar ik als een fijne combo. Het is een kwestie van een goede balans te vinden, wat de ene dag al beter lukt dan de andere. Als gitarist-componist focus ik me op twee totaal verschillende dingen waar ik geen voorkeur over zou kunnen uitspreken: torresgitaar, bespannen met darmnsnaren en bespeeld zonder nagels en fingerpicking waarvan eerder sprake. Wat torresgitaar betreft: het is de Spanjaard Francisco Tárrega die als godfather van de klassieke gitaar eind 19e eeuw de instrumenten van Antonio de Torres op de kaart zette.’
‘Ik speel op een kopie van een Torres, gemaakt door luthier Dirk Deroo. Ik hoop dan ook mijn steentje bij te dragen aan de herontdekking van die specifieke traditie; het spelen zonder nagels op darmsnaren en componeren van eigen werk naast cultivering van het bestaand repertoire.’ (LUC FOSSAERT)
Exit Magazine 