Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Een concert als geen ander op 18 september in Ter Potterie

Ze heet Karen Majelyne en heeft niet alleen een buitenaardse passie voor Bach, maar vooral voor het creëren van verbinding rond Oude Muziek. Met dat doel voor ogen heeft ze in 2019 Passion Beyond Bach opgericht waarmee ze nu ook in de concertorganisatie stapt. Muziek heeft haar altijd al rust en sereniteit gebracht en daarom serveert ze nu klassieke concerten in het kader van ‘Early Music — Last Minute’ volgens een bijzonder concept. Zondag 18 september is het zover in de kerk Ter Potterie. 

Muziek in een bijzondere context, dat is het doel. Op zondag 18 september (om 16.30 uur) geeft ze podium aan Prof. Dr. Peter Waldner (goed voor 44 cd’s) en zijn programma ‘Musical Storytelling’.De CD-opname hiervan, daags voordien in Brussel, is een wereldpremière met werk van Jacques Champion de Chambonnières, naast vele andere meer bekende musici. Het programma richt zich op Nederlandse en Vlaamse klavecimbelmuziek van rond 1600. Daarnaast komt ook Franse klaviermuziek van de 17de eeuw aan bod. Als extraatje laat Peter Waldner hier in zijn concert in Brugge ook nog werken horen van twee Vlaamse klaviervirtuozen uit de 18de eeuw.

Meet & great & eat

Karen Majelyne wil niet alleen muziek aanbieden, het moet ook klinken en leven in een bijzondere context. Daarom wordt het concert voorafgegaan door een historische wandeling (14.15 uur), een koffiepauze in Café Vlissinghe en een verkenning van de Kerk van O.-L.-Vrouw Ter Potterie-architectuur. Aansluitend na het concert is er de meet-and-greet met een passend aanbod van boeken van boekhandel Raaklijn en CD’s van muziekwinkel Rombaux. Ter afsluiting is er de meet-and-eat (19 uur) in Bistro du Phare, in gezelschap van musicus Peter Waldner en Christophe Bursens uit wiens collectie de ‘Versailles Ruckers-Blanchet’ klavecimbel komt waarop wordt gespeeld. Het concert wordt trouwens voorafgegaan door een concertje van ‘Brugse jonge virtuozen’, waaronder enkele leerlingen van het Brugse Conservatorium.

Karen Majelyne: ‘Het is natuurlijk fantastisch dat Peter Waldner, man met adelbrieven in de muziek, het programma voor zijn rekening neemt. Hij speelt dan ook op een prachtige en bijzondere kopie van een ‘Versailles Ruckers-Blanchet’ klavecimbel. Het eigenlijke concert wordt voorafgegaan door een kundige uitleg van Christophe Bursens over dit instrument en de wereldvermaarde Antwerpse familie van klavecimbelbouwers Ruckers-Couchet. In de dagen voorafgaand aan dit concert in Brugge wordt dit programma Musical Storytelling op CD opgenomen in het Brusselse Muziek Instrumentenmuseum (MIM). Het is pas voor de vierde keer in 20 jaar dat een musicus daar de toestemming krijgt om te spelen op hun enige speelbare klavecimbel van Joannes Couchet (1646).’ (LF)

____

Alle info vindt u op passionbeyondbach.com/early-music. Tickets ook via In&Uit, Boekhandel Raaklijn, Coffeebar Adriaan en Muziekhandel Rombaux.

Musea Brugge katapulteert zich naar 21ste eeuw

Mis deze kans niet, beste lezer, want de alom geprezen tentoonstelling van de Nigeriaans-Belgische kunstenares Otobong Nkanga in het Sint-Janshospitaal loopt nog tot 25 september en dan is het schone liedje uit. De publieke opkomst is al groot, de appreciatie nog groter en daar bovenop is er een prachtig uitgegeven catalogus, een pareltje uit de stal van Hannibal. Een terugblik.

Foto Matthias Desmedt

De bezoekende buitenlandse pers was laaiend enthousiast. Zij noemde Otobong ‘recognised worldwide as one of today’s most promising contemporary artists’. Het Art Dependence magazine noemde haar famed voor haar installaties en performances. Otobong focust inderdaad haar werkmateriaal op concepten als identiteit en ruwe materialen als een symbool voor territorium, macht en conflict.

The (daily) Art Newspaper prijst de tentoonstelling als ‘une paysage qui prête à la decouverte et la méditation’. De Nederlandse krant NRC komt ongeveer tot dezelfde conclusie: ‘Wie vertrouwd is met haar werk weet dat het vaak om tekeningen, installaties en performances gaat waarin ze focust op onder meer grondstoffen, als symbool voor macht.’

Opvallend in de tentoonstelling zijn de gedichten die op tapijt zijn uitgevoerd over het hele parcours. Otobong: ‘Mijn gedichten in dit museum zijn deels opgedragen aan het sint-janskruid dat in vroegere tijden aangewend werd bij depressieve stemmingen.(zie ook de kruidenverzameling in de buitentuin).’

Klinkt Otobong geëngageerd, toch beseft ze dat er valkuilen zijn. ‘De ultieme waarheid bestaat niet. Kunst hoeft dat perspectief niet te veranderen. Als een kunstwerk kan laten zien dat er meerdere vormen van kijken zijn, dan heeft het zijn werk gedaan.’

Ook La Libre Belgique was op post. Zij vindt de tentoonstelling ‘één van de mooiste die je deze zomer kunt bezoeken’. Het meest frappant vindt La Libre ‘de monumentale en virtuoze gerealiseerde tapijtenseries. De persman vindt het werk van Otobong ‘machtig, poëtisch en politiek’.

Otobong Nkanga groeide op in Nigeria, maar verhuisde vrij snel naar Europa, richting Parijs en Amsterdam. Recent verwierf ze heel wat prestigieuze prijzen. Ze is een graag geziene gast op de biennales en op de Documenta’s van deze tijd. Haar ‘exposition’ in de kunsthalle van Bregenz in 2021 ‘fut mémorable’. (LF)

Pluim voor Michel Dewilde

De tentoonstelling is grotendeels het werk van curator Michel Dewilde. Hij houdt van kruisbestuivingen in de kunst of de confrontatie tussen klassiek en hedendaags.

Michel Dewilde: ‘Musea Brugge organiseert geregeld nieuwe collectiepresentaties en tijdelijke tentoonstellingen oude kunst, maar ze nodigt ook graag hedendaagse kunstenaars uit die in dialoog treden met de locatie, de collecties of het werk van één bekende kunstenaar.’

‘Een overzicht? In 2003 bracht de Zuid-Afrikaanse  fotograaf Sany Mofokeng zijn tentoonstelling Chasing Shadows naar het Sint-Janshospitaal. In 2017 ging de Iraanse kunstenaar Barbads Golshiri met zijn project Orifeus en Oublietta in dialoog met Het Laatste Oordeel van Hieronymus Bosh. Datzelfde jaar was de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge te gast in het Sint-Janshospitaal met Smoke, Ashes, Fable, een opmerkelijke tentoonstelling waarin Kentridge een dialoog opzette met het werk van Marchel Broodthaers. Tenslotte was er in 2020 de Syrisch-Amerikaanse kunstenares Diana Al-Hadid die een intrigerend site-specific werk bedacht, geïnspireerd door het werk van Hans Memling. De tentoonstelling van Otobong Nkanga zet dit tentoonstellingsparcours voort. Ze staat in het teken van het nieuwe museumbeleid en de oprichting van de nieuwe kunsthal BRUSK.’ (LF)

___

De tentoonstelling loopt nog tot 25 september in het Sint-Janshospitaal. De cataloog kost 45 euro en is een uitgave van Hannibal.

www.museabrugge.be

Nico Blontrock over verleden, heden en toekomst

De schepen van Cultuur en de duizend ideeën

Foto EDM

Precies 41 minuten had schepen van Cultuur Nico Blontrock nodig om zijn roundup cultuur van drie jaar beleid toe te lichten. In die tijdspanne regende het duizend en één ideeën, vertrouwde en andere, die duidelijk moeten aantonen dat er de voorbije drie jaren niet is geslaapwandeld. Uiteraard hakte corona er fors in …

Nico Blontrock: ‘Dat klopt. Er was stilstand op vele vlakken en op de podia, maar anderzijds was er ook grote drukte achter de schermen, waardoor we in die periode veel hebben kunnen verwezenlijken en opstarten. Sommige van die zaken zijn een werk van lange adem en lopen over meerdere jaren, waardoor er nu nog heel wat werk op de plank ligt om de komende drie jaar mee te vullen.’

EXit: Spelen de verkiezingen van 2024 nu al een rol?

Blontrock: ‘Bij mij niet in elk geval, hoewel sommigen daar nu al van wakker liggen. Kijk, ik ben daar heel nuchter in. Apprecieert men wat ik doe, prima, in het andere geval stopt het hier, maar ik heb natuurlijk de ambitie om schepen te blijven. Zo simpel is dat. Ik ben zeer benieuwd wat het nieuwe kiessysteem zal doen met de politieke machtsverhoudingen in Brugge. Ik betreur het afschaffen van de opkomstplicht, overigens. Wat mij betreft, mag je van je burgers vragen dat ze minstens één keer in zes jaar hun mening uiten over het beleid door te gaan stemmen.’

EXit: Wat zit er nu nog in de pijplijn?

Blontrock:  ‘Veel. Voorbeeldje: Brugge stapt begin volgend jaar in het systeem van de Uitpas, een intergemeentelijke realisatie waarvoor ik sterk heb geijverd. Dit is een spaarkaart om deel te nemen aan culturele activiteiten, bedoeld vooral voor mensen die leven in armoede. Bovendien blijven de Brugse musea gratis toegankelijk voor de inwoners van Brugge. We gaan ook met de gemeenten uit de regio nauwer samenwerken op het vlak van cultuur.’

EXit: Er is ook duchtig geschud aan de museumboom.

Blontrock: ‘Ikben trots over wat we gedaan hebben binnen de Brugse Musea. Toen ik aantrad als schepen kreeg ik een vuistdik dossier over wat er vooral fout liep. Veel van deze kritiek was overigens min of meer terecht. Nu is er een nieuwe directie samengesteld, niet eenvoudig, en is er heel wat veranderd voor het personeel dat we grondig hebben bevraagd.’

‘Nog? We hebben enkele kleine musea gesloten: het Gentpoortmuseum, het Archeologiemuseum en het Guido Gezellemuseum dat nu het Guido Gezellehuis heet. Het prachtige beeld van kunstenaar Jan Fabre (LF. De man die vuur geeft) blijft op die plek in de tuin bewaard, zijn levenswandel is voor ons niet van tel.’

‘Er waait nu een frisse wind doorheen de musea en dat op alle onderdelen van het beleid. Voor een deel is er nu ook sterk ingezet op verjonging, ook wat aanbod betreft. Eerlijk, een tentoonstelling zoals we nu nog hebben met Otobong Nkanga was tien jaar geleden niet mogelijk, en al zeker niet op die locatie. Straks, najaar, is er ook nog de tentoonstelling rond een werk van Vlaamse Primitief Hugo van der Goes en nadien wordt de inrichting van het Sint-Janshospitaal aangepakt, wat ook wat stof zal doen opwaaien (LF. ingang verplaatst, de invulling van het museum gewijzigd..).’

EXit: Een heikel dossier, voor ingewijden, is de relatie met De Vrienden van de Musea. Er was forse kritiek.

Blontrock: ‘Je kunt dat een beetje vergelijken met de gidsenpool die we hebben opgestart met het oog op meer professionalisme en differentiatie.  Veel kritiek in het begin, nu iedereen tevreden. Wat De Vrienden van de Musea betreft: ook zij hebben zich nu aangepast en een verjonging doorgevoerd. Zij evolueren in de goede richting. Tenslotte gaan wij hen zeker ook betrekken in het dossier BRUSK.’

EXit: De nieuwe kunsthalle BRUSK is wellicht ook zo’n trots puntje.

Blontrock: ‘Er is nu al een grote naam gepolst voor de opening, maar het is nog te vroeg om daarover iets te zeggen. Wij weten wat komt als alles loopt zoals het gepland is, maar voorlopig zitten we nog in de fase van de archeologische opgravingen. Die fase hebben wij natuurlijk ingecalculeerd. Eind 2024 moet BRUSK klaar zijn, maar dan wordt het Groeningemuseum grondig aangepakt. Veel kunstwerken zullen een tijdelijk onderdak krijgen zodat BRUSK in alle rust zelfstandig kan lopen. Het nieuwe museum ambieert vier of vijf grote tentoonstellingen, plus enkele andere activiteiten. Er breekt een cruciale periode aan.’

EXit: Een nieuw museum betekent extra mankracht?

Blontrock: ‘Nee.We proberen dat te realiseren met de mensen die er nu zijn. Meer personeel is er om budgettaire redenen niet mogelijk. Daarom bekijken we nu andere pistes, maar, wees gerust, we gaan geen musea sluiten.’

EXit: Waarom is minister-president Jan Jambon Brugge zo welgevallig met subsidies?

Blontrock: ‘Moet je hem zelf vragen, maar we zijn bijzonder trots dat we zo’n royale subsidie (27,8 mio euro) voor BRUSK en het Groeningemuseumhebben binnengehaald. Dit is voor Brugge een zelden geziene subsidie. Jambon vindt dat we goed bezig zijn, dit is dan ook de enige reden die ik kan bedenken. Heeft niks met politiek te maken. Geef toe: cultureel gezien zijn we toch goed bezig in Brugge.’

EXit: Nog een ‘jeugdig’ thema: street art.

Blontrock: ‘Toen ik aantrad als schepen van Cultuur kreeg ik bezoek van enkele streetartkunstenaars die hun beklag deden dat er in Brugge amper iets te vinden was rond street art. Verdorie, ze hadden gelijk, er was hier bijna niks. Wij hebben toen meteen de toelating gegeven om zowel in als buiten de stad hun stempel te drukken. Denk ook aan figuren als STROOK en we zijn aan de slag in Zeebrugge. Street art heeft trouwens de weg geëffend voor de grote tentoonstelling van STROOK in het Sint-Janshospitaal en de Onze-Lieve-Vrouwekerk. En passant: Brugge heeft onlangs een werk gekocht van zowel STROOK als van Otobong Nkanga. U ziet, het ene maakt ook het andere mogelijk.’

‘Wat andere aankopen betreft, onze voorgangers hebben hier de boot compleet gemist wat hedendaagse kunst betreft. We zijn nu bezig met een inhaalbeweging.’

EXit: U bent nogal gevat door de opgravingen in de Mariastraat.

Blontrock: ‘Zal wel. Het gaat hier over topvondsten en over honderden skeletten uit de periode dat er naast de kerk werd begraven. Bovendien groeien er bijna elke dag nieuwe inzichten. De theorie dat Brugge alleen door de Reie werd doorkruist, is voorbij. Men heeft, door intensief bodemonderzoek, gevonden dat Brugge tal van beken en kleine waterlopen telde in de periode rond 1100. Men zal hier de geschiedenis van de stad mee moeten herschrijven.’ (LUC FOSSAERT)

Op een drafje

* De Erfgoedfabriek (Pathoekeweg): wordt wellicht te klein voor het aanbod. Kosten minstens 1 mio euro meer.

* Het Reiefestival (2023) vindt volgend jaar plaats. In een moderne versie.

* De Gouden Boomstoet (2025) wordt ingrijpend vernieuwd.

* De Triënnale (2024) zal ook de Brugse rand inpakken.

* Er is een nieuwe stadsarcheoloog aangeduid.

* Er komt een nieuwe stadsdichter (in opvolging van Tania Verhelst)

* De samenwerking met Damme middels het Erfgoedlabwordt voortgezet.

* Het ‘Weekend van het Brugs’ is een blijver.

* Brugge gaat hard op zoek naar creatieve ruimtes voor jong artistiek talent, ter vervanging van TANK op de Burg. (LF)

Bruckners 7de Symfonie opent concertseizoen Concertgebouw

‘Uitvoering luidt een nieuw hoofdstuk in voor Anima Eterna Brugge’

foto Koen Broos

De zomer was bloedheet en lang en voor klassieke concerten kon je hier alleen terecht bij het jaarlijkse MA Festival. Er is beterschap op komst. Vanaf zaterdag 17 september gooit het Concertgebouw de beuk erin met een veelbelovende uitvoering van Bruckners Zevende Symfonie, een prachtwerk waarvoor topdirigenten in de rij staan.  Zo maakt Brugge nu kennis met de alom bekende Spaanse dirigent Pablo Heras-Casada (°1977) die het huisorkest van het Concertgebouw Anima Eterna Brugge mag leiden door woelige wateren en de nodige tremolo’s.

Voor Pablo Heras-Casada is Brugge en het Concertgebouw tot nu toe onontgonnen terrein, op een eenmalig optreden (‘many years ago’) met het Freiburger Orchester na. Ook de samenwerking met Anima Eterna is voor hem geheel nieuw. Noemt het ‘a blind date’, zowel voor hem als voor hen.

Pablo Heras-Casado: ‘Natuurlijk kende ik het orkest wel via hun opnames en optredens, ik was altijd al ‘a fan’ of Anima Eterna. Vooral dan de manier waarop zij historische onderzoek doen op muziek en instrumenten uit alle periodes en tijdvakken. Wat ze doen vind ik remarkable, maar we hebben elkaar nog nooit ontmoet tot nu. Alhoewel … Enkele jaren geleden hebben we samen plannen gesmeed.’

Of hij zich kan vinden in de commentaar van Bart Van Reyn, een van de andere vier dirigenten      die werken met Anima Eterna ‘a dream come true’ noemt. Kan hij volledig in meegaan.

Pablo-Heras werkte de voorbije tijd ook intensief met historische ensembles en instrumenten aan het repertoire dat aan Bruckner voorafging. Bruckner op historische instrumenten vindt hij daarom een logische keuze. Hij is een overtuigde fan. Ervaart dat dat soort uitvoeringen de verborgen kwaliteiten van een werk veel sterker laat gelden. De  muziek klinkt als nieuw. Er is geen weg terug. Elke uitvoering laat ‘new qualities’ ontdekken.

Primeur voor dirigent én orkest is dat ze dat doen met de instrumenten van toen, de snaren van toen, de orkestopstelling van toen en de historische klank van de fameuze Wagnertuba’s.

EXit: Bruckner op het programma: waarom is dat een special event voor Brugge?

Heras-Casado: ‘Uiteraard is dit een bijzondere gebeurtenis voor Brugge. Het is trouwens een van de hoogtepunten van het muziekrepertoire van de zomer. Het concert is zowel voor mezelf als voor het orkest een grote uitdaging. We maken hiermee een fors statement. In de komende jaren gaan we samen verder werken aan dit en ander repertoire.’

EXit: Hebt u een boodschap voor het Brugse publiek?

Heras-Casado: ‘Natuurlijk, ze mogen dit concert niet over het hoofd zien. We verwachten een vol huis. Met dit concert gaan we trouwens door Europa reizen.’ (LF)

Pablo Heras-Casado    

Pablo Heras-Casado is een nog vrij jonge dirigent met ‘veel noten op zijn zang’. Op zijn repertoire staan uiteraard de grote symfonische werken, maar ook enkele opera’s. Zijn ‘historische uitvoeringen’ bestrijken alle tijdsvakken met muziek van barok tot vandaag en zijn gevarieerd: van Schubert over Schumann, Sjostakovits tot Bartok en Debussy. Het is de eerste keer dat hij in Brugge staat met een groot symfonisch werk, op een eenmalig concert met Freiburger Barockorchester na. Zijn optredens ogen en klinken zeer dynamisch. De symfonieën van Bruckner noemt hij ‘een nog ontbrekend puzzelstuk’. (LF)

Jazz in het Brugse najaar 2022

Wanneer u deze septembereditie van EXit onder ogen krijgt, zal het twintig jaar geleden zijn dat het allereerste Jazz!Brugge Festival zijn festivaldeuren net achter zich gesloten had. Een intens vierdaags festival (15-18 augustus 2002) dat een van de belangrijkste muzikale ankerpunten was van wat Brugge 2002, Culturele Hoofdstad van Europa, te bieden had. In het toen gloednieuwe Concertgebouw programmeerde De Werf een twintigtal jazzbezettingen onder het thema Europese Jazz.

Ook vandaag nog voorziet KAAP – het resultaat van een (financieel noodzakelijke) fusie in het jaar 2017 tussen De Werf (Brugge) en Vrijstaat O. (Oostende)– in Brugge een festival, dat de naam AMOK draagt. Niet dat daar het label ‘jazzfestival’ op geplakt wordt, een blik op de AMOK-website resulteert in volgende omschrijvingen : film, performance, dans, muziek, interventie, literatuur, talk.  Het woord ‘jazz’ lijkt op de website van KAAP een beetje weggemoffeld en is enkel nog met mondjesmaat terug te vinden in de detailomschrijvingen van de programmatie.

Niettemin zijn er in de brede zin van het woord – enkele hedendaagse jazzkrenten te vinden. KAAP houdt wel degelijk de vinger aan de pols wat betreft actuele muzikale ontwikkelingen. Om een drietal van die AMOK-krenten te noemen : openingsdag AMOKATHON op vrijdag 30 september (diverse locaties), daarnaast de combinatie schntzl/Craig Taborn op woensdag 5 oktober (Walburgakerk), en naar mijn mening eveneens niet te missen: Alabaster dePlume + Chelsea Carmichael op donderdag 6 oktober (theaterzaal Biekorf). Dit laatste in een samenwerking tussen Cactus en KAAP.

Verweesd

De voormalige vaste Werfstek (De Werf) werd als zaal ondertussen al geruime tijd uit het jazz- en theatercircuit gebannen, en een groot deel van de muzikale KAAP-programmatie is inmiddels terug te vinden in Oostende. Het wegvallen van deze Brugse ankerplaats blijkt toch te resulteren in het uitdunnen van het oudere getrouwe publieksgedeelte, dat een beetje verweesd achtergebleven is, zo stel ik met eigen ogen en oren vast.

KAAP-directeur Ralph Quaghebeur liet in een interview in 2018 noteren dat het rebelse karakter van de Werf wat verdwenen was, dat er nood was om uit te breken, om de stad in te trekken. Ook nog deze quote : ‘Zelf aanzie ik de missie van KAAP om zowel in de jazzprogrammering als op  het vlak van de podiumkunsten het publiek te verleiden én uit te dagen.  Zo hoop ik dat we ons oude publiek, dat de voorbije jaren wat van ons vervreemd was, terugwinnen, maar ook andere toeschouwers lokken’.

Om het even voor dat ‘oude publiek’ op te nemen : neen, dat was ten tijde van de fusie geenszins vervreemd van De Werf als organisatie. Misschien kunnen de verhoogde werkingsmiddelen van KAAP ervoor zorgen dat Brugge opnieuw iets meer op de kaart gezet wordt?

Leemte opvullen

Met Izzy Jazz Club werd recent een privé-initiatief opgestart waarin Daniël Dehulster en Kobe Gregoir elkaar vonden om op regelmatige basis concerten te organiseren in Huisbrouwerij De Halve Maan (Walplein).  Hiermee willen ze een leemte opvullen die volgens hen de laatste jaren ontstaan is in het Brugse jazzlandschap. 

Kobe Gregoir: ‘Met de Izzy Jazz Club werken we aan een tweewekelijks programma voor het najaar met daarin de focus op jong aanstormend talent uit het binnen- en buitenland, in combinatie met concerten van de Belgische top. Het seizoen in de club zal starten op vrijdag 23 september.’

September Jazz

Nog even een zijsprong maken naar Damme, waar onder de naam September Jazz in de Zustertuin een tweedaags jazzfestival georganiseerd wordt op zaterdag 3 en zondag 4 september, telkens vanaf 18.00 uur. De benaming roept uiteraard herinneringen op aan het gratis festival dat ruim 20 jaar lang in Brugge georganiseerd werd in basisschool Ganzeveer (Bilkske), maar heeft er verder weinig verwantschap mee. Voor dit nieuwe festival kan u een dagticket bestellen, of voor 40 euro meteen genieten van de tweedaagse.

Toegankelijke jazz én free jazz

Hou daarnaast ook de programmatie van horecazaken 27B Flat en Parazzar in het oog. In 27B Flat programmeert uitbater Jan Dedeyne zowat wekelijks een tweetal concerten waarbij het accent op veelal toegankelijke jazz en blues ligt. Joeri Hostens van Parazzar zoekt het consequent in de free jazz en bij uitbreiding experimentele muziek. Na het overwinnen van een paar hindernissen wordt ook daar de programmatie wellicht in het najaar terug op de rails gezet. (Rudi Vanmarcke)

Foto Jan Vernieuwe

Culturele ‘grootheden’ krijgen erkenningstegels aan Stadsschouwburg

Ze kregen in het verleden van Cultuurcentrum Brugge al enkele muzikale awards toebedeeld op het podium van de Stadsschouwburg, maar sinds half juli hebben Raymond van het Groenewoud en Elisa Waut nu ook een echte tegel in het voetpad voor het iconische cultuurgebouw. Ook de naam van wijlen Ignace Bernolet (beeldend kunstenaar) prijkt op een van de drie erkenningstegels in deze nieuwe ‘walk of fame’.

Stadsschouwburg, tegels, Brugge en Raymond: het is blijkbaar een goed kwartet, want in 2020 – een maand voor de coronacrisis losbrak – kreeg de bekende zanger en tekstschrijver naar aanleiding van zijn zeventigste verjaardag en drie uitverkochte verjaardagsconcerten al een eigen steen in de inkomhal van de Koninklijke Stadsschouwburg. Met zijn nieuwe tegel op het voetpad voor het gebouw was Van het Groenewoud zichtbaar tevreden en erkentelijk toen hij die op vrijdag 15 juli samen met zijn manager Johan Kerckhof persoonlijk kwam bekijken. De tegels krijgen de naam van culturele grootheden die een duidelijke link hebben met het historische gebouw en met de stad Brugge. Cultuurcentrum Brugge, de beheerder van de Koninklijke Stadsschouwburg, eert met plezier de onuitputtelijke bron talenten dat al door haar deuren is gepasseerd.

Naast Raymond is Elisa Waut ook ‘een van muzikale parels aan de kroon van de Belpop-geschiedenis die meer dan eens op de planken van de Brugse schouwburg hebben gestaan’. De naam van Ignace Bernolet prijkt ook op een voetpadsteen. Hij is/was dan weer de helaas te vroeg overleden Brugse beeldende kunstenaar die een schitterende in situ installatie heeft gerealiseerd in de kleine foyer van de Stadsschouwburg en daardoor steeds verbonden zal blijven met het gebouw uit 1869. Nog even meegeven dat Pieter Boudens, de toonaangevende schriftbeeldhouwer die het letterkappen veertig jaar geleden in Brugge heeft geïntroduceerd, instond voor het ontwerp van de erkenningtegels. Het is de bedoeling dat Cultuurcentrum Brugge de komende jaren nog meer tegels zal plaatsen op het voorplein van de Koninklijke Stadsschouwburg. (ADC)

____

http://www.ccbrugge.be

EXit september (maakt de balans op)

*Schepen Nico Blontrock maakt balans op van drie cultuurjaren

*De Republiek steeds meer het kloppend hart voor sociaal & cultureel ondernemerschap

*Gratis gamefestival Playtime 20.22 in Stadsschouwburg

*Musea Brugge & Otobong Nkanga: graag meer van dat

*Bruckners 7de Symfonie opent op 17 september het concertseizoen van het Concertgebouw

*Uitwijken: kunstenhuis op wielen strijkt neer in Zwankendamme

Biekorf krijgt privécollectie rond Michel De Ghelderode in bezit

Mooi (Brugs) boekennieuws: de Openbare Bibliotheek Brugge kon een belangrijke bibliofiele boekencollectie rond Michel De Ghelderode verwerven. Het gaat om de verzameling van literatuurhistoricus en verzamelaar Peter Simoens. Deze Bruggeling beschikte over alle originele uitgaven die bovendien in perfecte staat waren.

Michel de Ghelderode (1898-1962), pseudoniem van Adémar Adolphe Louis Martens, was een Franstalige auteur van Vlaamse origine. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen en artikels over kunst en folklore. Zijn stijl is macaber, wreed en grotesk. Hij was bevriend met onder meer James Ensor en wordt in één adem genoemd met zijn tijdgenoten Maurice Maeterlinck, Georges Rodenbach en Emile Verhaeren. Zijn toneelstukken werden opgevoerd in Brussel en Parijs, waar ze rond 1950 een echte hype waren.

385 stukken

De collectie die de bibliotheek aankocht van Peter Simoens bevat 385 stukken, verzameld tussen 1989 en 2019. De passie van de verzamelaar gekoppeld aan zijn grote inhoudelijke kennis heeft ervoor gezorgd dat dit veruit de mooiste Ghelderodeverzameling in privébezit is. Ze bevat alle originele uitgaven, evenals alle bibliofiele uitgaven en belangrijke vertalingen, met een tiental zeer zeldzame en gezochte exemplaren.

Belang voor Brugge

De stad Brugge was een belangrijk thema in De Ghelderodes oeuvre. Hij schreef over Georges Rodenbach, over het spookhuis in de Spanjaardstraat, de Brugse zotten, enz. Zijn grootste vrienden woonden in Brugge (zijn boezemvriend Marcel Wyseur, zijn arts en mecenas dr. Louis de Winter, Suzanne de Giey, Albert Goethals,…). Hij werkte ook samen met enkele belangrijke Brugse uitgevers: Presses St.-Cathérine, Desclee-De Brouwer, Stainforth, …

De collectie wordt als fonds opgenomen in de erfgoedcollectie van de Openbare Bibliotheek Brugge en ontsloten via de catalogus. De bibliotheek plant in de komende jaren ook een tentoonstelling rond de werken van De Ghelderode. (RD)

____

http://www.brugge.be/bibliotheek

Lissewege baadt weer in het licht

Geen licht feest, maar een echt lichtfeest in Lissewege op vrijdag 19 en zaterdag 20 augustus (vanaf 21 uur). Voor de 22ste editie brengen de bewoners van een van de mooiste polderdorpen, twee basisscholen en een team kunstenaars onder leiding van het Gentse collectief JAAGBAAR licht in de Lisseweegse duisternis. In opdracht van Brugge Plus vzw slaan ze voor dit gratis zomerevenement de handen in elkaar rond het thema ‘Niets is wat het lijkt’.

Het belooft dit jaar een bijzondere editie te worden. Na twee coronajaren zal het authentieke polderdorp in de late avond blinken en schitteren als nooit tevoren. Daarvoor zorgt het multidisciplinair team van JAAGBAAR dat al zijn sporen verdiende met het Gentse Lichtfestival. Dit team staat er niet alleen voor, want ook de creativiteit van jonge en minder jonge Lissewegenaars krijgt een prominente plaats op het Lichtfeest. Het motto is ‘Niets is wat het lijkt’ en vertrekt van de bestaande omgeving, maar het daagt de bezoeker uit om er anders naar te kijken en te luisteren. ‘We rekenen op de enthousiaste medewerking van de inwoners van Lissewege om hun dorp sfeervol in het licht te zetten met honderden kaarsjes op de vensterbanken en in de voortuintjes. Zij zullen de duizenden bezoekers verbazen met vurige creativiteit’, zegt voorzitter Brugge Plus Franky Demon. Ook de kinderen van de twee Lisseweegse basisscholen hebben het licht gezien.

Reusachtige watercreaturen

Leerlingen uit het vijfde leerjaar van basisschool De Lisblomme en de derde graad uit basisschool Ter Poorten maakten immers een lichtsculptuur voor Lichtfeest Lissewege op basis van natuurkundig onderzoek van het water uit het Lisseweegs Vaartje. Onder begeleiding van natuurgidsen uit het Instituut voor natuur- en bosonderzoek, Natuurcentrum Beisbroek en Kinderboerderij De Zeventorentjes onderzochten ze welke waterdieren het vaartje bevolken. Daarna bouwden ze in Kunstencentrum ’t Vaartje samen met de Batterie reusachtige watercreaturen. Wat onder het schijnbaar stille wateroppervlak schuilgaat, vind je straks langs de oevers van het Lisseweegs Vaartje: niets is immers wat het lijkt. Het Lichtfeest krijgt een extra cachet dankzij een video- en klankmontage die de leerlingen al maakten voor de editie van 2020, maar nu voor het eerst zal worden getoond tijdens deze editie.

Lisseweegse Geesten en Vitrine Ouverte

Het programma van Lichtfeest Lissewege is een sfeervolle combinatie van muziek, kunstzinnige installaties, performances, animatie en honderden kaarsjes die het dorp verlichten. Twee ‘rode draden’ – mee gecreëerd door de buurtbewoners – verbinden de verschillende elementen en geven samenhang aan het parcours. Zo worden foto’s van bewoners en figuren uit het Lissewege van vroeger aan een vijftigtal antieke lantaarnpalen bevestigd. Het is een hommage aan de mensen wiens nalatenschap Lissewege vorm gaf. Hun gloed verlicht het pad van de bezoeker. Een dorpsbewoner krijgt de eer om het eerste lichtje van het Lichtfeest aan te steken vanop het centrale dorpsplein. Dat gebeurt telkens om 21 uur, als start van de avond. Daarnaast maken bewoners – met overheadprojectors – statische of bewegende projecties op hun ‘vitrines’ of ramen langs het parcours. (RD)

_____

http://www.lichtfeestlissewege.be

lichtfeest 2017

Zomerse afrobeats op P&V Bomboclat Festival in Zeebrugge

Zeebrugge vormt alweer de ideale plaats voor een zomerse party. Na Live is Live en (straks) enkele weekends WeCanDance ziet het P&V Bomboclat Festival het op vrijdag 26 en zaterdag 27 augustus ook groots op het strand van Zeebrugge. Naast de pompende dancehall beats waar het festival om bekend staat, zet het nu meer dan ooit in op afrobeats die de laatste jaren aan populariteit wint. ‘Ons festival moet voor iedereen toegankelijk zijn. Daar zetten we hard onze schouders onder’, zegt mede-oprichter Wannes Loosveldt.

Afrobeats is niet meer weg te denken in de pop charts en dit is niet aan P&V Bomboclat Festival voorbijgegaan. In het verleden verwelkomde het festival al grote namen zoals EUGY en Afro B. Sindsdien hebben artiesten zoals Wizkid en Burna Boy de positie Afrobeats op wereldwijde hitlijsten verstevigd. P&V Bomboclat Festival schept ruimte en breidt het aanbod nog meer uit. Zo zullen zowel nationale en internationale sterren zoals Ayra Starr, 1da Banton, Jonna Fraser, Amartey, Homa Homa en Grace dit overkoepelend genre vertegenwoordigen. Ook het populaire Dancehall blijft stevig verankerd in het aanbod. Daarvoor leveren artiesten zoals Stylo G, Blaiz Fayah, Team DAMP, D Masta, Soul Shakers genoeg materiaal aan het publiek om hun ‘dutty whine’ mee te oefenen.

Inclusiviteit

Muziek is één iets, inclusie is een ander belangrijk woord voor de organisatie. ‘We streven er steeds na dat ons festival voor iedereen toegankelijk is. Inclusie gaat namelijk niet alleen over culturele inclusiviteit. We doen ons stinkende best om zoveel mogelijk verharde paden te voorzien voor rolstoelgebruikers. We zijn ook ons publiek dankbaar, want we merken dat aanwezige rolstoelgebruikers op veel steun van andere bezoekers kunnen rekenen. Zo zien we vaak rolstoelen rondgedragen of tot vooraan het podium gesleept worden’, zegt
Wannes Loosveldt. 

Kids-corner

Ook de allerkleinsten zijn meer dan welkom op het festival. Het festival is immers volledig gratis tot de leeftijd van 14 jaar. In samenwerking met Evian wordt er een Kids-corner uitgebaat waar de jongsten onder begeleiding kunnen genieten van leuke spelletjes, animaties en springkastelen. ‘Ook het prijskaartje van het festival houden we nauw in de gaten. Naast de gratis toegang voor kinderen bieden we via verschillende kanalen en in samenwerking met verschillende partners tickets aan mensen die geen financiële marge hebben om te genieten van cultuur en vrijetijdsbesteding.’

Speakerscorner

‘We stellen vast dat het maatschappelijk debat vaak ons dagelijks leven overneemt. Daarom bouwen we samen met nieuwe partner P&V en het project Culture Crossing dit jaar voor de tweede keer een speakerscorner uit. Hier zal naast de muziek ruimte zijn voor debat, innovatieve meningen en spraakmakende conversaties’, aldus Wannes. (ADC)

____

http://www.bomboclat.be

%d bloggers liken dit: