Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Berichten uit de zadenbank


Nog tot 28 augustus is het Concertgebouw de locatie voor een
boeiende tentoonstelling van de Zwitserse activist Mario Del
Curto. Hij reisde gedurende tien jaar rond de wereld om de
relatie tussen mens en plant te onderzoeken.
Fotogewijs nodigt Mario Del Curto ons uit om na te denken over de
toekomst. Zo legde hij het bedreigde appelbos van Kazachstan vast op de
gevoelige plaat, maar ook stadstuinen en begraafplaatsen in verschillende
wereldsteden, het excentrieke park van de monsters van Bomarzo en de
zadenbank in het Vavilov-instituut in Sint-Petersburg. Met zijn sterke en
symbolische beelden toont hij de tuin in al zijn vormen: voedend,
wetenschappelijk, sierlijk, artistiek en politiek.


EXit: De vraag klinkt steeds luider: zijn we niet te laat?


Mario Del Curto: ‘Niet alles is verloren. Met de ontwikkeling van het
huidige milieubewustzijn begint een nieuwe aanpak wortels te krijgen in
de stad. Het belang van een grote(re) plantendiversiteit begint te dagen,
en de verdwijning ervan op grote schaal wordt opgemerkt. Op persoonlijk
niveau zijn burgers zich nu bewust van – en steeds meer betrokken bij –
de aanleg van groente- en bloementuinen. Een nieuwe generatie
stadsplanners heeft deze bewustwording geïntegreerd in het uittekenen
van een stad en stedelijke woningbouw. Aan de voet van grotere bomen
in parken en straten groeien steeds meer eetbare of wilde planten.’
EXit: In onze (rijkere) steden staat de mens niet altijd meer op
de eerste plaats.
Del Curto: ‘Juist, in de rijkere steden verlangt men van de omgeving
niet langer dat ze eerder de mens dient dan de natuur. Er ontwikkelt zich
een nieuwe filosofie, met een toekomstbeeld waarin de groei van levende
wezens voorrang krijgt op kapitalistische vooruitgang. Dat doorgedreven
kapitalisme genereert immers niet enkel sociale instabiliteit maar
bewerkstelligt ook de snelle vernietiging van ecosystemen.’
Deze fotograaf strijdt ook met andere wapens
Mario del Curto’s scherpe blik brengt hem ertoe de tuinen te observeren
die door de mens zijn uitgevonden. Zoals het verlies aan biodiversiteit,
veranderingen in het milieu en zich in het bijzonder in vraag te stellen
over het probleem van het behoud van het zaaderfgoed in zadenbanken
zoals die van Svalbardin in Noord-Noorwegen.zaadbanken zoalq
aadbanken zoals die van Svalbardin in Noord-Noorwegen.’

Del Curto: ‘Toen ik over een Noors depot hoorde, vroeg ik me af
waarom het werd gesponsord door grote bedrijven. Zouden we er zoveel
om geven om ons graan te behouden zonder onmiddellijke dreiging of
economisch belang? Dit was het uitgangspunt voor veel lezingen en ik
wilde aan dit werk een politieke dimensie geven. De tuin is kennis en
kennis is altijd macht; hoe komt deze dominantie tot uiting door middel
van planten?’ Dit werk bracht mij ertoe om het boek ‘The Seeds of The
World’ te publiceren.’ (LF)


http://www.concertgebouw.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: