Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Robert Devriendt debuteert als romanschrijver

U merkt het wellicht aan uw uitpuilende boekenkast (of salontafel) , de lockdown doet iets met de creativiteit van mensen. Zelden verschenen zoveel autobiografische verhalen van (meestal) debuterende literatuurliefhebbers als in het voorbije coronajaar.

De Brugse kunstschilder Robert Devriendt, die debuteert met het bijzonder mooie ‘Maximes Obsessie’ hoort niet in dit rijtje thuis, want hij vatte zijn verhaal reeds meer dan vijf jaar geleden aan. Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts beloonde de auteur met een smaakvolle uitgave die een passie voor boeken verraadt. Devriendt selecteerde voor de cover een prachtig schilderij(tje) van een van zijn favoriete onderwerpen, een wolfshond.

Welk verhaal heeft het boek te bieden?

In een verwilderd bos staan twee oude caravans en een vervallen boshut. Daar heeft Maxime (Devriendt?) zich teruggetrokken, ver weg van de kunstwereld. Schilderen doet hij niet meer, maar aan het registreren van de wereld blijft hij trouw. Hij leeft in afzondering en houdt er zijn eigen rituelen op na. Mettertijd gaat hij mensen uitnodigen. Onbekenden, die hij instructies geeft en observeert met de toewijding van een voyeur. Een van hen is Edith, een lingerieontwerpster op de vlucht voor haar uit de hand gelopen huwelijk. Bij Maxime lijkt zij een toevluchtsoord te vinden. Zelf is Maxime op zoek naar een authentieke manier van leven waarbij hij tevergeefs probeert het kunstenaarsbestaan achter zich te laten.

Dat Devriendt zich aan de wereld van de roman waagt hoeft niet te verwonderen. In het verleden dropte hij wel vaker verhalen of essays. In 2013 liep het omgekeerd: zestien Vlaamse en Nederlandse auteurs schreven elk een literair verhaal dat zich inspireerde op Devriendts schilderijen. In 2016 kreeg hij, met Making Connections,  de lang verwachte tentoonstelling in het Groeningemuseum.

Het is natuurlijk verleidelijk om in de kunstschilder Maxime een doordruk van Devriendt te zien, en er lopen inderdaad heel wat parallelen tussen de geboekstaafde kunstschilder en Devriendt zelf. Amusant zijn de passages waarin hij afrekent met de wereld van de kunstgalerij: ‘De klinische witte galerij waar hij zich niet thuis voelt, de wurgcontracten, de schilderijen die nooit vlug genoeg droogden…’

  Lezen aanbevolen, het gros van Devriendts schilderijtjes zit aardig verborgen in de tekst. (LF)

Maximes Obsessie, Robert Devriendt, uitg. Borgerhoff & Lamberigts, 192 blz. 22,99 euro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: