Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Drie generaties leraars Wildemeersch te boek in ‘Onze 111 jaar’

 (foto EDM)

‘Onze 111 jaar’ is de ietwat vreemde titel van het nieuwste boek van de Brugse auteur Marc Wildemeersch. Het schetst leven en welzijn van drie generaties Brugse leraars – Alfons, Laurent en (auteur) Marc Wildemeersch -, een verhaal dat start in 1888 in Koolkerke en eindigt in 1999 met de dood van (vader) Alfons Wildemeersch. En net als in de vorige boeken van Wildemeersch is ook nu Wereldoorlog I (en II) nooit veraf.

Zijn vorige boek, het boeiende ‘De man die Belg wilde worden’, over Georges Kopp, de commandant van George Orwell tijdens de Spaanse burgeroorlog, kreeg een Engelse vertaling, maar bleef toch onderbelicht. De bekende Nederlandse auteur Geert Mak (‘In Europa’) noemde het boek nochtans ‘een vreugde en een verrassing’, niet in het minst omdat hij Kopp doodgewaand had in een Franco-cel.

Wildemeersch start zijn verhaal met een schets van het leven ‘In mijn straat in Zeebrugge’ waar zijn jeugdjaren worden opgeschrikt wanneer twee broers aan het moorden slaan (de tweede vermoordde een prostituee omdat hij bij zijn broer in gevangenis wilde zijn… ). Maar daarover gaat het verhaal niet, wel over drie generaties Wildemeerschen die blijkbaar alledrie met enthousiasme voor een onderwijsloopbaan kozen. De vreemde titel ‘Onze 111 jaar’ slaat op een klein rekensommetje: grootvader Alfons opent de rij met zijn geboorte in 1888, de vader van de auteur stierf in 1999 en het verschil is precies 111 jaar.

De verhalen over het onderwijs van toen lezen het aangenaamst weg. Grootvader Alfons studeerde dan wel aan het deftige ‘Sint-Jozefsgesticht te Thourout’, rijk was hij niet, want hij gebruikte er de maaltijden gezeten aan ‘de armentafel’. Na de opleiding gaat grootvader in 1910 aan de slag in de jongensschool van Zeebrugge. Moeilijke jaren met een zeehaven in aanbouw en aan alles een tekort. Bovendien kondigde Wereldoorlog I zich aan met massale Duitse troepenconcentraties die het dorp zwaar belastten. Na de oorlog wordt luidop getwijfeld of men Zeebrugge terug zou opbouwen, want de schade was bovenmatig.

Voorts neemt de auteur je mee in een schets van een eeuw leven en behalve het lesgeven, struinen door de duinen en door ‘Dit Vlaanderen heb ik heerlijk lief’. Na Wereldoorlog II is er ruimte voor de Schoolstrijd en de wilde jaren zestig tot aan de drempel van het internettijdperk. Het verhaal ontstaat door heel wat mondelinge getuigenissen, foto’s uit de oude doos en stukjes uit het archief van de auteur.

Wie geboeid wordt door de onderwijswereld in lang vervlogen tijden, in ‘oral history’ en de kleine feitjes uit de geschiedenis, komt hier aan zijn trekken.

Marc Wildemeersch, nooit verlegen om een origineel onderwerp, werkt momenteel aan een boek over de Amsterdamse ‘kabouter’ uit de post Mei-’68-jaren, Roel Van Duin. Of het daadwerkelijk tot een publicatie komt, is op dit moment nog niet duidelijk. (LF)

‘Onze 111 jaar, drie generaties Brugse leraars in de twintigste eeuw’ is te koop in de Brugse boekhandels of bij de auteur.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: