Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Sammes ‘Last Dance’

Foto EDM

 

Samme Raeymaekers, de dansprogrammator van Brugges hoog gewaardeerde, jaarlijkse dansfeest December Dance, legt dezer dagen de laatste hand aan wat zonder overdrijving ‘zijn geesteskind’ mag worden genoemd. Vanaf 1 augustus volgend jaar verkast hij immers naar Oslo, om er de algemene en artistieke leiding op zich te nemen van het befaamde danshuis. Hiermee komt een einde aan een succesvolle opdracht die Brugge voorgoed op de kaart van de hedendaagse dans heeft gezet.

 Het verhaal van December Dance startte in 2006, maar Samme Raeymaekers had in de voorafgaande jaren al een ruime ervaring opgebouwd met hedendaagse dans door vooral de werking vanuit het Cultuurcentrum. Na één jaar intensieve prospectie organiseerden hij en zijn team in 2007 de eerste, succesvolle editie. Curator was publiekslieveling Sidi Larbi Cherkaoui. Raeymaekers wisselde de organisatie door een danscurator beurtelings af met de focus op een regio, een concept dat minstens tot 2021 behouden blijft.

December Dance is een festival dat met weinig andere dansfestivals te vergelijken valt, tenzij qua schaalgrootte met deze van Amsterdam en Berlijn. Het label ‘uniek’ mag hier met recht en reden bovengehaald worden. Het festival kende met Sidi Larbi Cherkaoui weliswaar een vliegende start, maar ook de daarop volgende ‘curator-edities’ sloegen gensters met international toppers als Anne Terese De Keersmaeker, AkramKhan, Wim Vandekeybus en Jan Fabre. Dat Alain Platel in dit select rijtje ontbreekt is louter een zaak (geweest) van agendaplanning. De curator van de voorliggende editie, de Fransman Christian Rizzo, is eveneens een naam met wereldwijde uitstraling. Hij staat aan het hoofd van Frankrijks meest toonaangevende dansschool, het Institut Chorégraphique International uit Montpellier. Het Brugse team onderhandelde drie jaar lang met deze artistieke duizendpoot.

Overigens klopt de boventitel, ‘laatste editie December Dance voor Samme Raeymaekers’, niet helemaal, want hij werkt momenteel de DD-editie van 2018 uit. Dat festival zal focussen op de danscultuur van Australië en Nieuw-Zeeland. Wat hier volgend jaar festivalgewijs op de planken staat ,is dan ook uitvoerig geprospecteerd. De organisatie ervan, zegt Raeymaekers, heeft enorm veel planning en organisatie gevraagd, maar heeft ook heel wat internationale contacten met collega’s tot stand gebracht.

Mag Raeymaekers pas volgend jaar augustus in Oslo de volledige, zowel artistieke als zakelijke, leiding op zich nemen, Brugge blijft (deeltijds) op het menu, om de overgang en de nieuwe programmator de nodige kansen te geven. En ja, hij beseft ‘dat het een raar gevoel heeft om je geesteskind na elf edities af te geven’, maar anderzijds vindt hij het geheel logisch dat zulke functies beperkt worden in de tijden. In Oslo bijvoorbeeld krijgt hij een mandaat voor vier jaar.

‘Oslo’ wordt overigens een avontuur met grote mogelijkheden: 170 voorstellingen per jaar waarvan 40 producties en twee (grote en kleine) zalen in een fantastisch huis. Budgettair is er nog veel mogelijk, er is een geëngageerd publiek en de stad heeft een feërieke ligging.

Aan het eind van een succesvol danscuratorschap dringt die ene vraag zich op: wat was de onbetwiste topper in die elf jaar? Als winnaar komt Mount Olympus, de 24 uur durende dansmarathon van Jan Fabre uit de bus. Wie er bij was vergeet het nooit. Tenzij de komende editie ons totaal verrast met iets nooit eerder gezien. (LF)

December Dance loopt van 7 tot 17 december, http://www.decemberdance.be

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: