Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Elviera Velghe leidt het Fotomuseum

Foto EDM

 

Een berichtje op de iPhone: ‘Hallo, ben al zeven jaar directeur van het FOMU in Antwerpen. Beetje trots als Bruggelinge. Vermelding in EXit?’ De boodschapper? Elviera Velghe, een jonge kunsthistorica met negen jaar ervaring in het Brugse Groeningemuseum, maar sinds 2010 aan de slag als directeur van het Fotomuseum Antwerpen. Op zoek naar een uitdaging, zo luidt het.

 Elviera Velghe: ‘Ik ben indertijd bij de Brugse musea gestart als adjunct-conservator, en was daar vooral verantwoordelijk voor de publiekswerking. Later werd dat uitgebreid naar stukjes beleid en coördinatie. De huidige hoofdconservator Till-Holger Borchert was toen mijn directe overste. Manfred Sellink (LF. nu directeur Koninklijk Museum Schone Kunsten Antwerpen) en Walter Rycquart (LF. nu departementshoofd Cultuur provincie Antwerpen) leidden toen de Musea Brugge. Inderdaad, een kleine wereld.’

‘Aan mijn Brugse periode heb ik veel goeie herinneringen overgehouden en schitterende projecten kunnen doen. Een hoogtepunt was de Groeninge-tentoonstelling uit 2009 over Karel de Stoute en de Bourgondische pracht en praal. We werkten samen met het Historisches Museum van Bern en in overleg bepaalden we zelf de opzet van de expositie. Het resultaat was een heel ander concept dan in Bern. Het betekende voor mij persoonlijk heel veel: intens met (internationale) collega’s samenwerken, de coördinatie van zo’n grootschalig project leiden, de tentoonstelling tot bij een zo groot mogelijk publiek brengen. Het was een fantastische ervaring.’

EXit: Toch hebt u kort nadien Groeninge achter u gelaten. Waarom?

Velghe: ‘Na de coördinatie van deze expositie had ik de smaak te pakken gekregen om mee te sturen, een beleid vorm te geven. Toen was hier geen ruimte voor doorgroeimogelijkheden, terwijl het Fotomuseum (FOMU) net op zoek was naar een directeur. Ik vond het ook boeiend om met een nieuw medium aan de slag te gaan, ook al heb ik geen specifieke opleiding fotografie achter de rug. Het klinkt cliché, maar ik hou enorm van uitdagingen. Het FOMU had dringend iemand nodig om het museum een dynamische push te geven. Dat leek absoluut iets voor mij. Ik dacht: wie niet waagt niet wint, en kwam verrassend als beste uit de selectieprocedure.’

EXit: Een carrièreswitch heet zoiets.

Velghe: ‘Ja, maar een volledige carrièremove is het niet. Een museum leiden is overal grotendeels hetzelfde. Of dat nu in Gent, Antwerpen of Brugge is, dat maakt an sich niet zoveel uit. Je werkt in elk museum met een collectie, met publiek, een bepaald budget, personeel. Het belangrijkste is dat je de sterktes van het museum bepaalt en erkent, en ze nog meer naar voor haalt.’

‘Ik beschouw mezelf niet als dé expert in fotografie, ik heb mezelf er wel in bijgeschoold. Uiteraard heeft het FOMU een team knappe experten in huis.’

EXit: Waar hoort het Fotomuseum bij?

Velghe: ‘Het Fotomuseum is vandaag nog steeds een provinciaal museum, maar moet volgend jaar overstappen naar een nieuw stelsel (LF. Provincies moeten hun culturele taken overhevelen naar Vlaanderen). Antwerpen telt vandaag drie provinciale musea, het Modemuseum, het DIVA (het vroegere Zilver- en Diamantmuseum) en het FOMU, en die worden volgend jaar samengebracht in een zakelijke werking, een Stichting. FOMU is daarin de oudste partner, want bestaat al meer dan 50 jaar.’

EXit: Wat doet een directeur van een Fotomuseum?

Velghe: ‘Ik beschouw mij vooral als een algemeen manager. Ik zorg ervoor dat het FOMU een goed draaiend, hedendaags en dynamisch museum is dat zorg draagt voor het fotografisch erfgoed – onze collectie telt 2 miljoen stuks – en fotografie naar een groot divers publiek brengt, liefst tot in de huiskamer. Als museum moet je met beide voeten in de maatschappij staan. Ik vind dat ontzettend belangrijk en dat wil ik met het FOMU uitdragen. We richten ons vooral op individuele jongeren en dat werkt: 1 op de 4 bezoekers is jonger dan 26 jaar.’

‘Het publiek kent ons vooral door onze sterke tentoonstellingen. Een goed voorbeeld daarvan was de expo onlangs rond de figuur van Saul Leiter (1923-2013), een New Yorkse fotograaf die eind de jaren veertig en begin vijftig experimenteerde met kleurenfoto’s. Werd toen nog als zeer on-kunstzinnig beschouwd. Zwart-wit was hét artistieke expressiemiddel. Die tentoonstelling beschouw ik als één van onze toppers. Vandaag en nog tot 22 juni is er die andere succes-expo met een selectie van het werk van Herman Selleslags, een van de bekendste fotografen in België. Hij schonk in 2015 zowel zijn archief als dat van zijn vader aan het FOMU. We laten zien wat zijn archief inhoudt en welke impact dat heeft op een museumwerking. Zo tonen we voorbeelden uit zijn Humo-periode, maar ook een selectie uit zijn vrij werk met foto’s van Julien Schoenaerts, Mick Jagger, Paul McCartney, enz.’

 EXit: U komt uit de wereld van de schilderkunst, fotografie lijkt daar veraf.

Velghe: ‘Pas op, ik ben absoluut gepassioneerd door fotografie. Ik heb gedurende die zeven jaar een ruimere blik gekregen op het medium. Nu vind ik fotografie de moderne schilderkunst. Fotografie zat lang in het verdomhoekje, maar intussen is er een hele weg afgelegd. Vlaanderen beschikt over heel veel talent terzake. Dat heeft te maken met zowel de goede opleiding als met een algemene artistieke boost. Een buitenlandse kunstexpert zei me onlangs dat Vlaanderen te weinig beseft hoeveel verscheiden artistiek talent hier rondloopt op een betrekkelijk klein oppervlakte. Denk maar aan onze talrijke muzikanten, choreografen, beeldend kunstenaars, modeontwerpers, fotografen; velen op internationaal niveau. Klopt helemaal, bovendien speelt onze typische bescheidenheid ons soms parten. Onlangs heb ik een aantal buitenlandse fotografiemusea bezocht. Dat was een tof en leerrijk verhaal, maar daar bleek vooral uit dat het FOMU de absolute top is in Europa, zowel wat bezoekersaantallen, tentoonstellingen als collectie betreft. In Antwerpen verwelkomen we elk jaar rond de 80.000 bezoekers, weinigen doen ons dat na.’

EXit: De voor de hand liggende slotvraag…

Velghe: ‘Of en wanneer ik naar Brugge terugkeer? Ik sluit niets uit,

maar er is zeker geen haast bij. Ik ben trots dat ik het FOMU mag leiden. Bovendien wachten er ons spannende tijden, want er is een nieuw cultureel erfgoed-decreet in de maak waarbij de sector op een andere manier wordt benaderd. De musea zullen bijvoorbeeld zelf meer financiële middelen moeten inbrengen om een ambitieus beleid te voeren, meer participatie met de bezoekers is een andere nieuwe beleidslijn. Weer heel wat uitdagingen…’ (LUC FOSSAERT)

 

____

 

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: