Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: mei 2017

Uitwijken speelt in 25 Brugse wijken

 

Foto EDM

Ten huize Brugge Plus, in de Lange Vestingstraat, hangt een groot stadsplan met zicht op Brugge stad tot de haven van Zeebrugge. Daarop geprikt, tientallen gekleurde punaises die tekenen voor evenveel ‘Uitwijkens’ gedurende een werkjaar. Deze mini-wijkfestivalletjes, in 2010 gestart tijdens het stadsfestival ‘Brugge Centraal’, zijn vier keer per jaar (februari, mei, juli en september) niet meer weg te denken uit het lokale cultuuraanbod.

De twee sturende krachten achter Uitwijken zijn Marec Zeghers en Stef De Blieck, beiden gepokt en gemazeld in dit soort initiatieven. Stef tekent daarnaast ook nog verantwoordelijk voor de Belgiek, de ‘mobiele zaal’ die aan alle Brugse buurt- en straatcomités gratis ter beschikking gesteld wordt.

Marec & Stef: ‘Cultuur in de wijken, als tegengewicht voor het rijke aanbod in de binnenstad, keert in oorsprong terug naar Brugge Culturele Hoofdstad 2002. Bruggeling Pierre Muyle werkte toen een plan uit voor de Brugse rand, onder de naam Wijk Up. Daaruit groeide de Uitwijken-werking binnen Brugge plus.

Vandaag is Uitwijken niet meer het broertje van toen, maar een voldragen wijkfestival dat buren mekaar doet ontmoeten, culturele partners laat meewerken en opdrachten geeft aan jonge talentvolle theatermakers. Vooral dat laatste aspect uit de werking van Uitwijken is vaak onderbelicht.’

‘Sinds 2008 produceert Uitwijken locatietheater met een lage drempel. Omdat het aanbod van locatietheater zeer schaars is, geven wij opdrachten aan jonge theatermakers om een voorstelling te maken voor alle leeftijden. In die voorbije acht jaar zijn op die manier talenten aan bod gekomen als Simon D’Huyvetter, Eva Binon, Arend Pinoy en een pak anderen. Deze kwaliteitsvolle producties die bij ons startten, krijgen vaak een verlengd leven op andere plekken. Een drietal opvoeringen uit het verleden worden nu in de komende Uitwijken-meitoer hernomen. Je kan er oa genieten van Richarken van Theater Blauwhuis of ‘Wereld…einde van een’ van Compagnie Frieda.’

Uitwijken viel onlangs nog in de prijzen. Begin dit jaar kregen ze een onderscheiding van het Vlaams Netwerk tegen armoede met de prijs voor het evenement met de laagste drempel. Dat is al de tweede Vlaamse erkenning, want in 2011 ontvingen ze voor Uitwijken de allereerste Vlaamse cultuurprijs voor Lokaal Cultuurbeleid.

Uitwijken opent de dans in mei in Zeebrugge (6 mei) en sluit af op het Werfplein in Christus-Koning (28 mei). En hoeft het herhaald: alles gratis. (LF)

____

www. uitwijken.be

 

Brugge is klaar voor een groot(s) literair festival

Foto Sarah Bauwens

  • Een nieuwe lente, een nieuw geluid en dat geluid wordt dezer dagen ten gehore gebracht middels de bedachtzame stemmen van wijd en zijd bekende auteurs als Annelies Verbeke, Cees Nooteboom, Connie Palmen, Philippe Claudel, Sandro Veronesi, Tim Parks en nog eens 38 andere genodigden. Het zijn deze prominenten uit de wereld van poëzie en proza die Brugge in één krachtige inhaalbeweging tot literaire hoofdstad van Vlaanderen moeten opwaarderen. Grootspraak? Een literair festival, gespreid over negen dagen en twee weekends is ongezien in Vlaanderen en alleen te vergelijken met grote buitenlandse kleppers als het festival van Berlijn of dat van het Italiaanse Mantova. Bovendien oogt het programma, met 78 activiteiten, vooral  de verdienste van KAAP (voorheen Vrijstaat O. en De Werf) zeer gevuld en hopelijk niet té.
  • Dat Brugge met deze invulling van Bru-Taal de lat wel zeer hoog legt, mislukken is geen optie, beseffen de twee curatoren Sigrid Bousset (bekend van Passa La Porta) en Hendrik Tratsaert. Ze gingen voluit voor een volumineus programma waar niemand naast kan kijken. Literaire festivals te lande duren in de regel een lang weekend, maar voor dit Bru-Taal-pakket zal ook de Vlaamse literatuurliefhebber moeten worden aangesproken. Wellicht wordt dat dé uitdaging, want voor de gouden driehoek Gent-Antwerpen-Brussel is Brugge nog al te vaak down under.
  • Gegeven het rijke programma is het vreemd dat er geen ruimte is voor de non fictie die vandaag in opmars is, ten koste van het literaire boek overigens. Genres als non fictie of de literaire thrillers, zoals beoefend door de Fictieven, zoals ze zich noemen, voelen zich dan ook ondergeschoven in het literaire aanbod. Curator Sigrid Bousset verkiest echter ‘de samenleving van vandaag (te) benaderen vanuit de verbeelding’. Beiden krijgen een punt.
  • Voorts roept de titel Bru-Taal hoge verwachtingen op. Brutaal moet het worden, maar naar het hoe is het nog gissen. Daarom is het uitkijken naar het programma van literair journaliste Jelle Van Riet die 24 auteurs met hun meest subversieve tekst(en) wil confronteren. Als Bru-Taal zijn naam wil waarmaken, dan vooral hier.
  • Dat de expliciete link met Brugge en haar literaire geschiedenis niet aan bod komt, erkennen de twee curatoren, maar daartegenover staat dat vele Brugse auteurs, ook de emigranten, een podiumplek krijgen. Bovendien krijgt Guido Gezelle alsnog een aparte plek bij monde van twaalf dichteressen die zullen reageren op Gezelles Rijmsnoer. En daar duikt ook alweer Jan Fabre op. Zijn beeld, De man die vuur geeft, dat sinds 1999 en het Gezellejaar, een bijwijlen verwaarloosd bestaan leidde in de Gezelletuin, krijgt een nieuwe kans en plek (naast het toegangspoortje) toegewezen. Of Brugge klaar is voor een groots literair festival? Niet twijfelen. (LF)

 

 

Toneel dezer dagen

Donderdag 4 mei 2017
20.00 uur
Mount Tackle, Heike Langsdorf, radical_hope (Kaap)
Biekorf Theaterzaal

‘Een woordeloze voorstelling over taal’

Aan de vooravond van het literaire festival Bru-Taal presenteert Kaap een voorstelling zonder gesproken taal, maar waar wel een taalkundig zoektocht aan vooraf ging. Danseres en performancekunstenaar Heike Langsdorf werkte voor verschillende theatermakers, choreografen, beeldend kunstenaars en architecten, waaronder Jan Fabre en Kris Verdonck. Al enkele jaren onderzoekt ze de voorwaarden voor actie binnen en buiten de theater- en kunstcontext. Voor Mount Tackle onderzoekt ze, samen met enkele andere kunstenaars, wat de ‘modi vivendi’ zijn van een hele berg spullen, inclusief levende performers. Samen werken ze aan een ruimte die uitnodigt om te toeven & te luisteren, te kijken en te flaneren. Het publiek krijgt alle kansen om die ruimte te verkennen. (Info http://www.kaap.be)

 Dinsdag 9 mei 2017, Platform

Woensdag 10 mei 2017, Onderworpen
20.00 uur
NTGent
Stadsschouwburg

NTGent zocht voor deze twee stukken inspiratie in het werk van de succesvolle Franse schrijver, dichter en filmregisseur Michel Houllebecq. In zijn oeuvre beschrijft hij het failliet van onze libertijnse en individualistische westerse maatschappij. In Platform begint de uitgebluste ambtenaar Michel een relatie met de jonge zakenvrouw Valerie. Samen hebben ze een geniaal idee: de organisatie van seksvakanties. Hun droom wordt brutaal kapot geslagen als een moslimterrorist een aanslag pleegt op een van hun vakantiedorpen. Na de vele aanslagen in Europa de afgelopen maanden, een schrijnend actueel stuk. In Onderworpen gaat Houllebecq nog een stap verder wanneer een democratisch verkozen moslim president van Frankrijk wordt. Wie laat zich onderwerpen en is dat een goede of slechte zaak? NTGent werkt voor dit stuk samen met het Gentse, multiculturele collectief Action Zoo Humain. De voorstellingen sluiten thematisch op elkaar aan, maar kunnen ook apart gezien worden. (Info www.ccbrugge.be, t 050 44 30 60)

 

Blinde Gloria, Appassionata CC Scharpoord

Vrijdag 5 en zaterdag 6 mei (20 uur)

 Begin mei 2017 brengt jongerentheater Appassionata een nieuwe, eigen productie. Dit keer wilden de jongeren zelf gaan voor een bewerking van een klassieker. Ze kozen voor het verhaal van koning Oedipus en maakten daar een frisse, jonge versie van met heel wat speelse en vrolijke momenten. Wanneer een waarzegster de jonge Oedipus vertelt dat hij zijn vader zal vermoorden en met zijn moeder zal trouwen, slaat hij op de vlucht. Wat hij niet weet, is dat zijn ouders niet zijn natuurlijke ouders zijn. Hij doodt de koning, lost het raadsel van de sfinx op en krijgt de hand van de koningin als beloning. Jaren later, wanneer ineens iedereen blind wordt in zijn koninkrijk, raadpleegt hij opnieuw de waarzegster. Heel wat leden spelen al enkele jaren bij Appassionata en hebben in die tijd een heel eigen vormentaal ontwikkeld: eigenzinnig, grappig, poëtisch en gedurfd. Verwacht je aan een fantasierijke, jeugdige update van een fascinerend verhaal.

Info t 050 63 04 30, www.cultuur.knokke-heist.be

‘Vele Brugse auteurs krijgen hier een podiumplek’

Foto EDM

LITERAIR FESTIVAL BRU-TAAL START DEZE WEEK 

Van 5 tot 13 mei neemt elke rechtgeaarde literatuurliefhebber het best een weekje vrijaf, want dan palmen zowel internationale als Nederlandstalige auteurs de binnenstad in met poëzie en proza. Het lijstje namen is er ééntje om u tegen te zeggen waaronder internationaal gerenommeerde auteurs als Cees Nooteboom en Claudio Magris die exclusief naar Brugge komen. Bru-Taal staat ook voor andere kunstvormen met performances, muziek en crossovers. Het dag-aan-dag-programma vindt u in de ruim verspreide bijlage van de Standaard der Letteren, volledig gewijd aan het festival. De artistieke leiding van dit groots opgevatte project berust bij Sigrid Bousset en Hendrik Tratsaert.

EXit: Bru-Taal presenteert zich als zeer ambitieus, zowel naar budget als naar inhoud. Met 60 auteurs en 30 muzikanten legt u de lat op risico-hoogte. Of niet zo?

Sigrid Bousset: ‘De lat ligt hoog als het gaat om de kwaliteit en renommée van de auteurs die we programmeren. Heel veel van de gekozen auteurs vind je terug op de tafels van de betere boekhandels. Het zijn auteurs die vaak op internationaal niveau hoog aangeschreven staan en veel gelezen worden, en dat geldt evenzeer voor de Nederlandstalige schrijvers in ons aanbod. Als je je wilt positioneren in de Europese wereld van de literaire festivals, is er geen alternatief.’

Hendrik Tratsaert: ‘De uitgebreidheid van het festival is een ander aspect en zat in de briefing van opdrachtgever Stad Brugge. Daarop heb ik Sigrid aangezocht om mee te creëren, want zij beschikt over een goed netwerk en ze heeft een boeiende visie op literatuur.’

‘Het was ook hun vraag om van bij de start zowel ambitieus als internationaal te programmeren en daarmee een originele invulling te geven aan het begrip Bru-Taal. We kregen daarvoor carte blanche. Burgemeester Renaat Landuyt gaf enkele suggesties: gebruik de stad, werk samen met lokale partners, betrek de stadsdiensten en geef regelmatig updates.’

EXit: Een literair festival over negen dagen gespreid is vrij uniek.

Tratsaert: ‘We zijn gestart met een longlist en hebben daaruit een shortlist gefilterd. We kozen meteen voor proza en poëzie, en niet voor non-fictie of voor een programma voor de jeugd. Uiteindelijk klopten we af op 78 activiteiten. Een nieuw literair festival moet een zeker volume hebben. Daarom wilde ik organiseren over twee weekends heen, omdat je daardoor een boog kunt uitzetten. Maar inderdaad, literatuurfestivals van deze lengte zijn schaars.’

Bousset: ‘Deze lengte is vrij uniek. Meestal duurt een literatuurfestival een viertal dagen, hoewel de echte groten als bijvoorbeeld het internationale literatuurfestival Berlijn meteen tien dagen duren. Het literatuurfestival in het Italiaanse Mantova, ietwat gelijk aan de Brugse schaal, is een lichtend voorbeeld . Daar palmen auteurs van wereldwijd de stad volledig in. Alle hotels zitten daar ook bomvol, want iedereen wil dat festival meemaken. Ik denk dat Brugge ook het potentieel heeft om een stad te worden waar een één- of tweejaarlijks literatuurfestival de hele binnenstad bezet. Brugge is daar volgens mij de meest geschikte stad van Vlaanderen voor met zijn historisch decor en locaties op wandelafstand.’

EXit: Bru-Taal wordt een festival waar de locaties een belangrijke rol spelen.

Bousset: ‘In Brugge willen we de combinatie tussen diepgaande auteursgesprekken enerzijds, en anderzijds aanwezig zijn in die bijzondere openbare ruimte die Brugge te bieden heeft. Zo wordt proza voorgelezen vanop een bootje bij valavond, lezen dichters poëzie vanop een brug en organiseren we ontbijten met auteurs in gezellige interieurs.’

Tratsaert: ‘We gaan ook heel verschillende locaties bezetten. In de Poortersloge (aan het Jan Van Eyckplein) bieden we plek aan het experimentele Brutalavista, een literaire trip in 18 performances. De literaire journaliste Jelle Van Riet voelt er 24 auteurs aan de tand over hun meest subversieve tekst. In het Provinciaal Hof (Markt) ontvangen we de internationaal gerenommeerde auteurs als Cees Nooteboom, Sandro Veronesi, Philippe Claudel en Boualem Sansal. ’

EXit: Hoe tevreden bent u het over het auteursaanbod?

Bousset: ‘Heel. Belangrijke auteurs als Claudio Magris of Cees Nooteboom komen exclusief naar Brugge en zijn in ons taalgebied zelden op een podium te zien. Claudio Magris stelt exclusief en eenmalig de Nederlandse vertaling van zijn langverwachte nieuwe roman voor in Brugge! Dat alleen al is zeer aantrekkelijk voor de literatuurliefhebbers uit heel Vlaanderen en zelfs Nederland. De Bruggelingen zelf zijn enthousiaste lezers, dat heb ik al mogen vaststellen toen ik hier in het verleden aan de slag was. Daarnaast zijn er ook nog de Brugse uitstekende boekhandels die hun boeken met veel liefde presenteren.’

‘Let op, Bru-Taal is geen klassiek literatuurfestival, maar een gebeuren waarin verschillende artistieke disciplines elkaar bevruchten en crossovers plaatsvinden. Dat komt niet zo vaak voor in de literaire wereld. Dankzij een ploeg als KAAP met een uitstekende kennis en ervaring lukt dat wonderwel. Vaak gaan literatuur en muziek hand in hand.’

EXit: Jullie programmeren heel veel poëzie, proza en muziek, maar geen non-fictie. Mag ik dat een gemiste kans vinden?

Bousset: ‘Dat is een bewuste keuze. We willen de samenleving van vandaag benaderen vanuit de verbeelding, vanuit hoe auteurs de actuele tendensen in de maatschappij verwerken in hun romans. Dat vind ik een interessant uitgangspunt. Debatten over de actualiteit kun je volgen in de media. Maar het publiek heeft net nood aan ademruime, aan meegevoerd worden door het woord, aan schoonheid, aan de kracht van de verbeelding.’

EXit: Brugge heeft een rijke literaire geschiedenis, van het Gruuthuse-handschrift tot Christine D’Haen. Komt dat aan bod?

Tratsaert: ‘Een expliciet historische link leggen we niet, maar we geven vele Brugse auteurs, ook de ‘emigranten’, een bijzondere plek in het programma. Van Herman Leenders over Bart Moeyaert, Peter Verhelst, Delphine Lecompte, Lara Taveirne, David Van Reybrouck, Peter Vermeersch tot het dichterscollectief van Het Venijnig Gebroed. ’

Bousset: ‘Anderzijds geven we wel een plek aan de onovertroffen Guido Gezelle: twaalf dichteressen reageren op Gezelles poëzie onder de noemer Rijmsnoer. Die oogst wordt door classicus Patrick Lateur gebundeld in een aparte uitgave van het Guido Gezellegenootschap.’

‘In die schitterende Gezelletuin wordt ook Jan Fabres beeld De man die vuur geeft na restauratie teruggeplaatst. Tijdens die ‘herinstallatie’ zullen acteurs bij valavond en kaarslicht voorlezen uit Restanten, poëtische teksten over slapeloosheid van Jan Fabre.’

EXit: De slotavond vindt plaats in cinema Liberty?

Tratsaert: ‘BRUTAALFEEST! wordt de knallende afsluiter van Bru·Taal. Een rally met meer dan tien schrijvers en muzikanten en één collectief, een publieke samenzwering tussen frisse dichters, slammers en rappers van internationaal topniveau. Straffe teksten die stuiteren op het podium en in je hoofd. Ze komen uit deze contreien, uit Londen en Amsterdam en brengen hun meest vrijmoedige, baldadige tekst.’

EXit: Vraag ik mij af: kent u sommige auteurs niet?

Bousset: ‘Ja. We hebben ons laten verrassen door onze jonge programmamedewerkster Laura Van den Bossche: zij kwam aan met veelbelovende auteurs als de New Yorkse debutante Julie Buntin, of de Ierse Eimeir Mc Bride. Ook de tekstperformers van Brutalivasta, geprogrammeerd door Pascal Lervant, verdienen het te worden ontdekt. De rest van het veld kennen we.’

EXit: Slotvraagjes: hoe ziet u beider top-drie eruit?

Bousset: ‘Voor mij is dat zeker de openingsavond in het Concertgebouw (5 mei). De combinatie auteurs die je daar als publiek gepresenteerd krijgt, is vrij uniek. Op twee zet ik Claudio Magris, een heel bijzondere man die ons een vreugdesprong deed maken met zijn late en onverwachte toezegging. Drie: de 24 auteurs en hun subversieve tekst.’

Tratsaert: ‘Voor mij is dat op de eerste plaats ‘De Zeven Hoofdzonden’ met de bijbehorende kortverhalen. Gevolgd door het Brutaalfeest op de slotavond. En de komst van de te weinig bekende Christophe Boltanski en de Nederlandse dichter Menno Wigman. Globaal kijk ik uit nieuwsgierigheid uit naar auteurs die ik nog niet eerder ontmoet heb.’ (LF)

 

____

 

 

http://www.brutaalbrugge.be

HALLO BABY, geboorterituelen in beweging

 

De geboorte van een kind. Het is de meest normale zaak van de wereld en toch telkens weer een groot wonder, dat het leven van verschillende mensen op zijn kop zet. Deze gedachte vormde het uitgangspunt voor de Gezinsbond om dit thema uit te diepen. Verschillende partners sloten zich aan en op die manier werd het project HALLO BABY geboren. Nog tot 11 juni te zien in de H.Magdalenakerk (Schaarstraat, Astridpark).

 Dat erfgoed de perfecte insteek is, werd al snel duidelijk. Voor velen gaan zwangerschap en geboorte immers gepaard met verschillende kleine of grotere rituelen, die de overgang van het oude naar het nieuwe leven in de verf zetten. Ze bezweren angst, tonen vreugde, verwelkomen de baby… Tradities verschillen vaak van gezin tot gezin en geboortegebruiken veranderen doorheen tijd en migratie.

Hoe wordt het kindje beschermd tegen een mogelijk jaloerse blik? Wanneer mag een kersverse mama opnieuw deelnemen aan het maatschappelijke leven? Welke kleur van kleding is geschikt? Hoe gaat men met verlies om? Deze vragen symboliseren maar enkele van de vele rituelen en gebruiken die in HALLO BABY aan bod komen. De experimentele werking van YOT vzw rond de H.-Magdalenakerk biedt een kans om deze expo op een unieke plaats te kunnen tonen.

 Diversiteit aan rituelen

Met de lancering van het project HALLO BABY gingen de partners na hoe geboorterituelen vandaag in Vlaanderen en Brussel beleefd worden binnen een groep met uiteenlopende etnisch-culturele achtergronden. Het is duidelijk dat in een samenleving de geboorterituelen een houvast bieden en het groepsgevoel versterken. Ze verankeren ontegensprekelijk in het dagelijkse leven en geven vorm aan het erfgoed dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Onze toekomst is ongetwijfeld anders dan die van onze voorouders, maar zo evolueren ook de gebruiken en rituelen mee, ze zijn steeds in beweging. Door dieper in te gaan op de geboorterituelen – het hoe en waarom – stimuleren de Gezinsbond en partners het wederzijdse begrip en respect. (LF)

___

 ‘HALLO BABY. Geboorterituelen in beweging’ loopt van 29 april tot en met 11 juni in de H.-Magdalenakerk, Schaarstraat (Astridpark) in Brugge. Inkom gratis. www.hallobaby.be

 

Kai Wén, finalist De Nieuwe Lichting, op Red Rock Rally (1 mei)

 

‘Respect voor mensen vertaalt zich in mijn muziek’

 

Een betere droomstart van je muzikale carrière kun je nauwelijks bedenken: Kai Wén – het alter ego van de twintigjarige Bruggeling Kevin Kembo – mag een jaar lang het erelidmaatschap uitdragen van De Nieuwe Lichting, een speurtocht naar versbakken muzikaal talent. Samen met Tamino en The Lighthouse werd hij in het voorjaar uitgekozen door radiozender Studio Brussel als ‘muzikanten die alles in huis hebben om de toekomst van de Belgische muziek mee te bepalen’. Alstublieft. Op de jaarlijkse Red Rock Rally in het Astridpark mag hij op maandag 1 mei een thuismatch spelen.

Sinds 2013 organiseert Studio Brussel De Nieuwe Lichting, een ‘soort’ wedstrijd voor jong, nieuw muzikaal talent dat zich in de kijker wil spelen. Elk jaar maken drie jonge beloftevolle bands of artiesten aanspraak op deze titel. Ze krijgen hierbij een interview en/of livesessie op Studio Brussel, professionele begeleiding, een liveshow in de Brusselse AB, een plaats op het Pukkelpoppodium en tonnen persaandacht. Voor de editie van 2017 liepen er 852 inschrijvingen binnen waarvan er zestig werden weerhouden. Uit die hoop blijven er acht finalisten over die nieuw licht kunnen schijnen. Bij die acht ook Kevin Kembo alias Kai Wén die in zijn laatste jaar Media en Communicatie zit in het Sint-Jozefsinstituut. ‘Direct na school werd ik opgebeld door Studio Brussel: ze deelden me mee dat ik genomineerd was voor de finale. Een vriend van me heeft me overtuigd om mee te doen, want ik was het niet meteen van plan. Dat ik geselecteerd werd, had ik niet verwacht. Ik vond het wel chique dat ze mijn muziek konden appreciëren.’

Die appreciatie vertaalde zich in een overwinning en leverde een grappig tafereel op toen de winnende namen op het podium werden afgeroepen. ‘Door al het tumult in de zaal had ik mijn naam niet gehoord’, zegt Kevin. ‘Ik bleef dus ijzig kalm in de zaal staan wachten terwijl iedereen rond me aan het juichen, dansen en brullen was. Het waren de mannen van The Lighthouse die me kwamen zeggen dat ik er ook bij was. Vanaf dan stond ik samen met al mijn vrienden op het podium. Hoe we daar allemaal geraakt zijn, weet ik niet meer precies…’

Deep trap in eigen stijl

Kevin komt uit een muzikaal nest. Zijn vader speelt gitaar, zijn zus liep muziekschool en oefent vaak op de piano en samen met zijn broer volgde hij gitaarles. Zijn broer leerde hem ook muziek (lees: beats) creëren op de computer. “Mijn interesse om liedjes te schrijven en muziek te producen is daar begonnen. Ik zag mijn broer zich daarmee amuseren en ik wilde dat ook. Ik luister naar verschillende artiesten, van reggae, R&B, hiphop tot jazz, en die invloeden wil ik herwerken tot mijn eigen ding. Ik begon met kleine tekstblokjes en legde vroeger meer de nadruk op de beats. Nu maak ik deep trap in mijn eigen stijl.’

EXit: Je muziek klinkt zacht.

Kai Wén: ‘Ik ben een simpele jongen, ik hou niet van stoerdoenerij of pochen, ik heb altijd respect voor mensen. Als mensen naar mijn muziek luisteren, wil ik dat ze dat op een relaxte manier kunnen doen. Ik wil altijd goede muziek maken en mensen verrassen. Daarom probeer ik ook om een unieke sound af te leveren, iets aparts. Ik ben goed in mijn domein en ik wil het graag delen met de rest.’

EXit: Er komt nu veel op je af. Ben je goed omringd?

Kai Wén: ‘Ja, ik heb een goed team dat achter me staat. Het zijn vooral vrienden die alles filteren en regelen. Mijn eerste clip voor het nummer ‘Deep’ is nu ook uit. Voorlopig ken ik geen rustige avonden meer, het is nu vooral werken, maar ik geniet er ook van en maak in mijn agenda nog genoeg ruimte vrij voor school, familie en vrienden. Ik ga wel mijn tijd nemen en stapsgewijs opbouwen. Ik kan geen stappen overslaan. Als je dat doet, zul je er snel zijn, maar zul je ook veel fouten maken. In juni studeer ik af. Dan neem ik een sabbatjaar en investeer ik in muziek. Nu moet ik de kans grijpen. Ik kan het niet laten liggen, dat is wat ook de leerkrachten me als advies gaven.’

 EXit: Geen stress om straks op dat grote RRR-podium te staan?

Kai Wén: ‘Ik heb nog nooit stress gehad. Ik weet dat mijn vrienden er altijd zullen zijn en me steunen. Ik heb nog weinig podiumervaring, maar ik heb wel wat optredens gedaan. Voor mij is alles nog een leerproces, ik  moet alles nog opbouwen. Mijn optreden op de Red Rock Rally wordt een thuismatchke, dat zal speciaal zijn, want ik heb al mijn vrienden al gemobiliseerd om te komen luisteren. Ik kijk er echt naar uit.’ (ADC)

____

http://www.redrockrally.be

 

%d bloggers liken dit: