Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Henk tekent zich autobio

Foto EDM

 

Een nieuwe naam duikt op in de wereld van de kinderboeken. Henk Linskens schreef en tekende met zijn debuutboek ‘Henk en de Dansende Letters’ een autobiografisch verhaal over dyslexie, een aandoening die ervoor zorgt dat je moeite hebt met het kunnen lezen van woorden. Op zondag 19 maart geeft Henk enkele creatieve workshops tijdens het jaarlijkse Jeugdboekenfeest van de Biekorfbibliotheek.

 

Geen groot probleem, wel klein ongemak

Henk Linskens: ‘Ik vind het moeilijk om dyslexie als een ‘groot probleem’ te omschrijven, ik zou het eerder als een ‘klein ongemak’ bestempelen. Als kind ondervond ik moeilijkheden om te lezen. Voorlezen in de klas was een complete ramp. Dat was een van de akeligste momenten in mijn schooltijd. Je probeert jezelf weg te stoppen om maar niet vooraan in de klas te moeten staan. Je leest de woorden en zinnen wel, maar het gaat niet vlot. In plaats van extra aandacht te krijgen, trakteerde de leerkracht me op een uitbrander. ‘Zorg dat je de volgende keer een beetje vlotter leest!’ kreeg ik dan als opmerking te horen. Het heeft me gedurende mijn leven een stuk onzeker gemaakt. In de klas kreeg ik al snel een stempel mee terwijl ik intelligent genoeg was, maar gewoon last had om de letters en cijfers in de juiste volgorde te plaatsen. De leerkrachten dachten dat ik leerachterstand had en stopten me in een speciaal klasje met extra oefeningen zodat ik zou kunnen bijbenen. Die extra oefeningen waren ook niet meteen de oplossing.’

Specifiek lettertype

Linskens: ‘De diagnose wordt nu sneller gesteld dan pakweg twintig jaar geleden. Men kan nu sneller aan de alarmbel trekken en de kinderen beter begeleiden. Nu wordt er volop geëxperimenteerd met lettertypes. In mijn boek gebruik ik ook een speciaal lettertype. Hoe kun je een letter zo vormen zodat hij beter leesbaar is voor iemand die dyslexie heeft? Een Nederlandse graficus heeft zo’n type ontwikkeld. Op de website http://www.dyslextiefont.com kun je het gratis downloaden. Het zit ‘em vooral in de vorm. De kapitaaltjes zijn ietsje dikker zodat je een mooi onderscheid krijgt tussen het begin en het einde van een zin. Begrijp me niet verkeerd: ik kan lezen, maar het gaat soms ietsje trager. Tegenwoordig moet alles via e-mail en sms heel snel gaan. Ik heb mijn tijd nodig om alles mooi gelezen te krijgen.’

Fotografisch geheugen

Linskens: ‘Als kind was ik misschien niet zo goed met letters, met lijnen kon ik veel beter uit de voeten. In creatieve vakken merkte ik al snel dat ik beter was dan de andere kinderen. Dan probeer je daarin uit te blinken zodat je er ook weer bij hoort. Zo was geschiedenis bijvoorbeeld mijn favoriete vak. Dat is zowel beeld als taal tegelijk. Ik beschik over een fotografisch geheugen. Ik kan al snel zaken plaatsen door er een beeld aan te koppelen. Het is vooral opvallend dat veel creatievelingen met dyslexie te maken hebben, denk maar aan jeugdschrijver Roald Dahl, computerspecialist Bill Gates of de beroemde kok Jamie Oliver.’

Picasso

Linskens: ‘Wat ik heb met Pablo Picasso? Ik leerde hem kennen – niet  persoonlijk – tijdens de lessen geschiedenis en hij intrigeerde mij onmiddellijk.  Ik beschouw hem als een jeugdheld. Hoe productief kun je zijn als creatieve mens? Pas later ontdekte ik dat hij ook met dyslexie te kampen had. De subtiele link in mijn boek is er wel: de hoofdfiguur Henk draagt ook een gestreepte trui, een knipoog naar de bekendste foto van Picasso. Als hij nu nog zou leven, zou ik hem zeker opzoeken. Hij is een groot voorbeeld dat het anders kan.’

Erfelijk

Linskens: ‘Mijn ouders hebben het boek ook gelezen. Mijn vader is uit de kast gekomen, want hij herkende zichzelf in het verhaal. Daar wisten wij niet van. Na zoveel jaren… Mijn boek ‘Henk en de Dansende Letters’ brengt dyslexie onder de aandacht. ik ben er zelf beginnen over na te denken toen ik vader werd. Op een dag moet ik zelf voorlezen voor mijn dochter en hoe zou ik daarmee om gaan?  Hoe zal ik dat plaatsen en hoe kan ik dat overbrengen aan mijn dochter? Het idee ontstond om er een boekje van te maken. Mijn dochter heeft me er zelf mee geconfronteerd: ‘Jij leest niet zo vlot als mama, hé?’ Deed wel eventjes pijn. Ik koop veel prentenboeken en ik lees alles op voorhand, twee à drie keer, op eigen tempo. Je hoeft niet iedere letter te volgen, je kunt je eigen fantasie erin stoppen.’ (ADC)

Info: http://www.clavis.behttp://www.henklinskens.be

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: