Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Arend Pinoy op Nagt

‘Ik hou van humor die tegelijk ontroerend is’

 

1:1, arend pinoy

Op zaterdag 18 februari heerst in Cultureel Centrum Scharpoord (Knokke) opnieuw een feestelijke sfeer. Het festival Nagt blijft na vele jaren een succesformule. Op het programma een hele nacht theater, dans, muziek, humor én heerlijke sfeermakers. Om 22.15 uur is No Goal Proposition te zien, werk van creatieve duizendpoot Arend Pinoy.

EXit: Is No Goal Proposition een nieuwe creatie?
Arend Pinoy: ‘Het is een heel korte voorstelling die ik vorig jaar heb gemaakt op vraag van Gent Bougement, een organisatie die amateurdansers de kans wil geven om met professionele makers aan de slag te gaan. In een grote maand tijd heb ik met veertien mensen, tussen 16 en 36 jaar, een stuk gecreëerd.’

EXit: Wat mag het publiek verwachten?
Pinoy: ‘Alle veertien hebben ze één ding gemeen: zin om te bewegen, te spelen en te creëren. Hun honger om er de beste show van hun leven van te maken, was heel groot. Als ik iets creëer, begin ik altijd van nul, dus nu ook. Ik wist dat ik iets wilde maken met een grote lichtheid. Er zit veel humor in het stuk, maar ik hou vooral van de combinatie van grappig en serieus. Ik hou van humor die tegelijk ook ontroerend is.’

EXit: Werk je vaak met liefhebbers?
Pinoy: ‘Ik begeleid dikwijls studenten op de toneelschool, maar dit was mijn eerste keer met amateurs. Een heel toffe ervaring. Het is ook sowieso leuk om met zo’n grote groep te werken. Veertien mensen die in al hun kwetsbaarheid op een scene staan, dat is op zich al een boeiend gegeven.’

EXit: Speel je graag op festivals?
Pinoy: ‘Heel zeker. Het zijn heel toffe momenten om nieuw werk en nieuwe mensen te leren kennen, zowel voor makers als voor het publiek. Ik stond een zevental jaar terug al op Nagt met Talking About Kevin. Er is zoveel te doen, in alle hoeken van het huis én er komen veel verschillende disciplines aan bod.’

EXit: Staat er nog nieuw werk op stapel?
Pinoy: ‘Mijn agenda is goed gevuld. Ik ben nu actief bij het KIP. Daarnaast sta ik in 1:1, een voorstelling die ik afgelopen zomer samen met mijn drie jongere broers creëerde voor Theater Aan Zee. Binnenkort werk ik wellicht in Nederland bij De Veenfabriek, een groep performers/muzikanten die elk jaar één voorstelling maken.’

EXit: Acteren is een familiekwestie?
Pinoy: ‘Het artistieke zit ons inderdaad in het bloed. Mijn oudste broer Gilles is afgestudeerd als jazzpianist. César volgt een opleiding aan het KASK en speelt gitaar. Titus studeert aan de Tuinbouwschool, maar is ook drummer. Ze zijn in eerste instantie muzikanten, maar als ik hen dat vraag, spelen ze evengoed een tekst. Ze stonden ook al regelmatig met mijn moeder, actrice Marijke Pinoy, op scene. Ik werk heel graag met hen. Het gaat er soms hard aan toe, maar ruzies tussen broers zijn van geen tel, want ze komen altijd weer goed (lacht).’

EXit: Ben je eigenlijk danser, acteur of regisseur?
Pinoy: ‘Ik vind het normaal dat mensen er nood aan hebben om het onderscheid te maken. Werk ik puur als danser, dan zeggen mensen ‘ben jij geen acteur’? Speel ik een stuk, dan vragen ze ‘ben je niet meer een danser’? Als ik regisseer, zeggen mensen, ‘anders sta jij toch op scene’? Ik ben een beetje een atypische maker. Ik word ook zelden gevraagd om een Shakespeare te spelen of een Tsjechov, terwijl ik dat eigenlijk wel graag zou doen. Voor mij maakt het eigenlijk allemaal niet zoveel uit. Bewegen en spelen op een podium, is het liefste wat ik doe, zelfs al zijn mijn knieën een beetje kapot (lacht).’ (SD)

Info http://www.nagt.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: