Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Familie Vandekerckhove actief in Daverend/Unplugged-concerten

you-may-leave-the-island_jonas-leupekris-vandekerckhove_ellen-de-meulemeester

 

Bloedverwanten op de Brugse bühne

Het verhaal van de appel en de boom in de Brugse muziekscene: terwijl vader Kris Vandekerckhove al jarenlang de basgitaar bij de stonergroep Cowboys & Aliens omgordt, beroert dochter Emma al een tijdje de drumvellen bij de band You May Leave The Island. Samen staan ze binnenkort op het podium in cultuurzaal Daverlo, maar niet tegelijkertijd: Kris viert twintig jaar Cowboys & Aliens binnenkort (7 april 2017) en Emma verwarmt straks (21 december) hartjes met een Unplugged-set van haar band.

Emma Vandekerckhove: ‘De muziekkriebel heb ik van mijn pa meegekregen. Als jong meisje ging ik vaak mee naar optredens en thuis speelde hij veel muziek. Zo sijpelde dat langzaam maar trefzeker binnen.’

EXit: Kris, heb je haar bewust gestimuleerd in die richting?

Kris Vandekerckhove: ‘Neen, integendeel! Het is iets vreemds – en dat weet ze wellicht zelf niet -, maar als je zelf muzikant bent, vind je het niet ok als je dochter ook ambities heeft om muzikante te worden. Je weet immers hoe lastig het is, hoeveel je tegen je tanden kunt krijgen. Je wilt vooral dat ze goed studeren, zo snel mogelijk gaan werken en mooi geld verdienen. En toch zeker geen tijd verliezen door muziek te spelen. Stel je voor dat ze beslist om beroepsmuzikant te worden en nooit geld genoeg heeft om te (over)leven? Dat mag je je als vader niet inbeelden! Maar mijn dochter speelt dan toch muziek en ik vind het eigenlijk wel fantastisch, hoor. Ze heeft best wel talent.’

EXit: Is talent erfelijk?

Kris: ‘Ik denk van niet, want ze heeft meer talent dan haar ouwe. Ik heb gewoon geluk gehad dat ik een grotere muil kon opzetten en dat ik de juiste bands heb gekozen. Ik heb bas leren spelen van de bassist van Saxon. Hij zei: je moet altijd poepsimpele melodieën met je rechterhand spelen zodat je je linkerhand vrij hebt om te wijzen naar de meisjes in het publiek…’

EXit: Emma, voor jou ligt dat wellicht ietsje moeilijker?

Emma: ‘Als drumster heb ik toch constant mijn twee handen nodig. Mijn armen en benen zijn voortdurend in beweging. Na een optreden ben ik wel moe, want drummen is een fysiek zware opgave. Sinds mijn zestiende drum ik. Een beetje laat, misschien, maar mijn pa had dezelfde leeftijd toen hij met muziek begon. Ik had eerst gitaar geprobeerd, maar dat lag me niet. Ondertussen heb ik al in verschillende groepen gespeel, maar nu voel ik dat het met You May Leave The Island wel ergens naartoe gaat. We hopen dat het iets gaat worden.’

EXit: Kun je leren van elkaar?

Kris: ‘Misschien. Emma wordt steeds maar beter en beter. Op jeugdige leeftijd steekt ze heel veel energie om een band bij elkaar te houden, nummers te componeren en een visie te ontplooien. Toen ik even oud was, had ik die skills niet. In het begin probeerde ik opbouwend kritisch te zijn voor haar, nu vind ik dat niet meer zo nodig omdat ze haar eigen weg aan het vinden is. Ik vind het alvast machtig dat ze zich zo goed amuseert! Ze vormen een mooie unit, het werkt wel.’

EXit: Wat zijn de ambities, Emma?

Emma: ‘We koesteren plannen om aan wedstrijden deel te nemen, dat is een goede manier om ook wat aandacht te zoeken. We willen straffe muziek maken en we repeteren uren aan een stuk om ons doel te bereiken. Hard werken, dus, al staat het amusement wel nog altijd voorop.’

Kris: ‘Het is tegenwoordig niet alleen investeren in materiaal, maar ook in tijd en in mensen. Zeg maar: people management. Die nieuwe generatie beschikt nu over sociale media en internet. In onze tijd moesten we op café gaan, pinten drinken en dan de baas proberen te overtuigen met onze cassettedemo zodat hij ons zou boeken voor een café-optreden…’

EXit: Spelen jullie soms samen?

Kris: ‘Neen, we staan niet op elkaars podium. Het komt er niet van. Het is ook een mentale kwestie. Emma staat wellicht ook niet te springen om met mij op een podium te staan. Het is niet evident dat het zomaar zou klikken. Daar gaat ook veel oefenen aan vooraf. Ik gaf haar vroeger tips, maar op een bepaald moment moet je daarmee stoppen. Nu moet ze het zelf maar vragen.’

EXit: Vraag je soms nog raad aan je vader?

Emma: ‘Neen, nooit.’ (lacht)

(ADC)

 

http://www.ccbrugge.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: