Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

20 jaar Maud Bekaert

 

maud-bekaert_ellen-de-meulemeester-1

(foto EDM)

Een leven vol van zelf gekapte letters en (soms) cijfers die samen betekenisvolle teksten en boodschappen vormen: met dit soort kleine en soms ook grote kunstwerken baant de Brugse letterkapster Maud Bekaert (40) zich een weg doorheen het artistieke landschap. Dezer dagen staat haar winkel-atelier in de Sint-Clarastraat wagenwijd open met zicht op een selectie van haar werk zoals in de voorbije twintig jaar gegroeid. Iedereen is er welkom om te genieten, want zoals één van haar teksten zegt: ‘In elk moment een eeuwigheid’. Een portret van een ‘kleine’ dame met een groot hart voor het leed van de Zuid-Afrikaanse sloppenkinderen. Kunst met een warme boodschap.

 

 Het begon met een sabbatjaar

Maud Bekaert: ‘‘Ik was van kindsaf fel geboeid door werken met de handen, maar in de klassieke humaniora die ik volgde kwam dat uiteraard niet of amper aan bod. Alvorens naar de universiteit te gaan, literatuur was mijn passie, nam ik een sabbatjaar om te doen wat ik graag deed: handwerk. Zo belandde ik gedurende een jaar bij de Brugse letterkapper Pieter Boudens, maar echt gefascineerd door dat ambacht werd ik pas tijdens de avondcursussen die ik volgde bij Brody Neuenschwander (LF. Amerikaans-Brugse kalligraaf) en zijn echtgenote Nadine Lebacq.’

 Meteen verliefd

Maud: ‘Het begon met een coup de foudre. Was meteen verliefd op de geur van het atelier en de rijkdom van de materialen en werktuigen. Dat zat er bij mij stevig ingebakken. Ik was als kind al geboeid door doe-het-zelf-zaken, een omgeving waar ik graag in vertoefde en vertoef. De opleiding bij Brody gaf de doorslag. Hij beschikt over een gigantische vakkennis en uitgerekend in die periode ontdekte men in zijn huis (‘De Patience’ op het Jan Van Eyckplein ) schitterende middeleeuwse muurschilderingen. Alsof toeval niet bestaat. Dat jaar betekende voor mij niet minder dan een oase, een bad waarin je ondergedompeld wordt en intensief verdwijnt in het creëren. Na 23 jaar letterkappen , ik reken even 3 jaar opleiding erbij, ga ik nog steeds even gefascineerd op in dit werk.’

Nieuwe technieken

Maud: ‘Uitgerekend in een tijd van hoogtechnologische kennis is de belangstelling voor het letterkappen ongemeen groot en die interesse zal nog toenemen naarmate we weggaan van het pure schrijven. We leven in een tijd waarin alles snel moet gaan, maar iedereen wil ontsnappen aan die snelheid. Bij letterkappen gaat het om traagheid en om het minder vlugge. Je wilt iets maken dat blijft, hoewel dat voor mij niet zo essentieel is, maar voor de meeste mensen wel. ‘

‘De jongste jaren werk ik ook intensief met nieuwe technieken zoals 3D-printing en het uit-laseren van letters uit metaal. Ik maak mijn ontwerpen nog steeds met de hand en die ontwerpen worden nadien ingevoerd in de computergestuurde laser-machine die de letters produceert. Waterjetten is ook een recente techniek. Je richt een waterstraal onder hoge druk op de steen en die haalt er bepaalde vormen uit. De keuze aan technieken die vandaag voorhanden is, is een grote troef voor het ambacht. De meeste letters beeldhouw ik wel nog altijd met hamer en beitel in steen, maar het is een mooie aanvulling.’

Ambacht wordt kunst

Maud: ‘Wat ik maak, is ambachtelijk tot stand gekomen. Of het nu al of niet kunst is of wordt, daar ben ik tijdens het creëren niet mee bezig. Veel van mijn werk is gemaakt in opdracht, zoals grafstenen bijvoorbeeld, en dat is ambacht of functioneel werk. Daarnaast heb je de vrije werken. Daar ben ik alleen bezig met schoonheid, met inhoud, met literaire teksten met vormen, met tal van zaken. Maar ik ben nooit bezig met ‘ik ga nu een kunstwerk maken’. Ik denk dat het woord kunstambacht het beter samenvat. Kunst of niet is een moeilijke kwestie. Het label wordt veel te snel toegekend.’

 Zuid-Afrika

Maud Bekaert is sinds 2004 ‘gebeten’ door de microbe Zuid-Afrika. In dat jaar reisde ze rugzakgewijs door het land en kwam zwaar onder de indruk van de levensomstandigheden in de Kaapse sloppenwijken. Terug in Brugge, in 2008, organiseerde ze hier het project Wor(l)ds. Zuid-Afrikaanse letterkappers maakten ontwerpen die hier door Belgische letterkappers werden gekapt. Deze ontwerpen werden tijdens een openbare veiling op de Burg geveild en verzamelde zo een som van 90.000 euro. De helft van dat geld ging naar een Zuid-Afrikaans weeshuis, met de andere helft werden educatieve projecten opgestart. Ze gaat elk jaar gedurende een maand naar Zuid-Afrika om dit project op te volgen en bij te sturen indien nodig.

‘Bij de Zuid-Afrikaanse ontwerpers zaten enkele mensen uit de sloppenwijken die gratis meewerkten. In ruil gaf ik hen een opleiding tot letterkapper. Ik heb er intussen al een vijftigtal opgeleid en daaruit zijn er nu vijf voltijds letterkapper geworden. Ik ga elk jaar terug, maar in feite hebben zij mij niet meer nodig’, zegt ze.

tweede fase

Maud: Ons project (LF. partner/auteur Peter Verhelst werkt mee aan dit verhaal) gaat nu over in een tweede fase. De sloppenwijken ontgroeien blijkt immens moeilijk te zijn. Daarom investeren we nu in opleiding, in goed onderwijs. Geen evident verhaal, want veel onderwijs in Zuid-Afrika is ondermaats. Wat doen wij? We betalen op dit ogenblik voor drie kinderen van letterkappers een schoolopleiding. Een opleiding is een ticket voor een betere toekomst, maar ook een verhaal dat veel inzet vraagt, want je onttrekt deze kinderen voor een hele tijd aan de, weliswaar moeilijke, thuisomgeving. De ouders zelf betalen ook een stukje mee. De resultaten zijn fantastisch om te zien.’ (LF)

Info: http://www.lettersinsteen.be

Elke dag tot 30 december (van 11 tot 18 uur)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: