Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: november 2016

Hans Peter Janssens en Kurt Defrancq maken Ambras

ambras 

Het Brugse Comité voor Initiatief bestaat zestig jaar en viert dat met de prestigieuze opvoering van Ambras, muziek(theater) rond de figuur van de 400 jaar geleden overleden Cervantes. De hoofdrollen worden ingenomen door twee Brugse artiesten: Hans Peter Janssens en Kurt Defrancq.

Hans Peter Janssens: ‘Op zaterdag 26 november brengen wij Ambras, een  eigen productie in het Concertgebouw. Dit op vraag van het Brugse Comité voor Initiatief. Het wordt een muziektheater, gebaseerd op het werk van mijn lievelingsauteur Cervantes en op tekst van Frank Adam, met Kurt Defrancq, klassieke zangeres Annelies Van Hyfte en mezelf in de vocale rollen.’

‘Ik ken Kurt Defrancq al een hele tijd, maar werkte nog nooit met hem samen. Daarom hadden we het idee om ‘iets’ samen te doen. Vertrekkende vanuit het Don Quichot-thema en onze wens om ook het West-Vlaams als taal te benutten voor een muziektheaterproject hebben we Frank Adam (script/concept) en Pol Vanfleteren (muziek) benaderd om een stuk te maken. Aangezien Frank al jaren, net als wij, bevlogen is door Don Quichot en Cervantes klikte dat perfect. Het concept werd uitgewerkt door Frank en is een combinatie van fictie en historisch accurate gegevens. We plaatsen Cervantes in een kerker in West-Vlaanderen in een situatie die hem ertoe zou kunnen geleid hebben om het Don Quichot-verhaal te schrijven. Ikzelf ben Cervantes, terwijl Kurt Defrancq een Sacho-figuur is en de rol van een Dulcinea-figuur vertolkt wordt door de sopraan Annelies Van Hijfte. (LF)

Ambras op 26 november in het Concertgebouw. Tickets via In&UIt (‘t Zand).

Met release debuut-cd SCHNTZL schrijft W.E.R.F.records aan nieuw hoofdstuk

schntzl_thomas-geuens

 

De laatste jaren, stelt De Werf vast, vragen steeds meer artiesten die voor het label opnemen om ook een LP-versie uit te brengen. Tot op heden hield men bewust die boot af wegens onder andere de meerkost, het extra werk en de realiteit dat een release in twee versies soms leidt tot concurrerende producten. ‘shntzl’ is de eerste vinyl-release in eigen productie van het W.E.R.F.-label.

 Benny Claeysier: ‘Met SCHNTZL zijn wij all the way gegaan: cd èn vinyl. Dit is namelijk een symbolische release, want staat voor de toekomstige werking na de fusie van De Werf en Vrijstaat O. Dat het debuut van SCHNTZL werd gekozen voor die primeur, is geen toeval: het duo won de STORM! contest, de eerste echte samenwerking tussen beide Kunstencentra. Tot de LP-versie werd beslist na unanimiteit bij een aantal mensen in de muziekbusiness (maar uit een ander genre dan jazz) dat een release in beide vormen voor deze opnames kan werken. In de toekomst zal telkens geval per geval worden bekeken of ook op vinyl uitbrengen de meer investering waard is.’

 EXit: Dit moeten zowat de jongste muzikanten zijn die ooit voor W.E.R.F.records opnamen.

Claeysier: ‘Ondanks hun jeugdige leeftijd zijn deze muzikanten al zeer rijp. Hendrik Lasure kennen wij zeer goed: toen hij nauwelijks 12 jaar jong De Werf betrad en piano begon te spelen, bleek hij al enorm begaafd. Hij heeft regelmatig meegedaan met de jamsessies en wij hebben hem een aantal keren een platform geboden zodat hij zich verder kon ontwikkelen. Zowel technisch als muzikaal is hij zo snel gegroeid dat men geen glazen bol nodig had om te zien dat het hem zou lukken. Sinds de overwinning van SCHNTZL op STORM! contest was voor ons duidelijk dat dit duo klaar was voor een cd-opname. Toch hebben wij erover gewaakt de jongens niet te vroeg voor de leeuwen te gooien. Beiden zijn opgegroeid met jazz, maar via internet in contact gekomen met klassieke, minimalistische, elektronische muziek, alsook met hip hop, groove … en doen daar hun eigen ding mee. Zij vertellen hun verhaal waar zij zich aan houden, vullen elkaar perfect aan, zijn nog onbevangen en vloeien over van spelplezier. Hun debuut is nu al een afgewerkt product, klinkt vol, en belooft nog zo veel potentieel voor de toekomst.’

EXit: Richt je the spotlight ook even op Casper Van De Velde?

Claeysier: ‘Zijn rol in SCHNTZL is minstens even essentieel, want hij houdt de zaak mee in evenwicht. Casper is een enorm subtiele drummer: hij geeft geen stoot teveel, speelt zeer gecontroleerd, maar toch steekt er veel vrijheid in zijn spel. Bovendien heeft hij een melodische manier van drummen, het is niet enkel percussief.’

EXit: Wat is er nog zo speciaal aan deze release?

Claeysier: ‘Op vraag van SCHNTZL werd Koen Gisen – bekend van Dans Dans en Flying Horseman – aangetrokken als producer. De “derde speler” in dit project is namelijk de sound en hoe die gecreëerd wordt. Veel jazzopnames gebeuren akoestisch, met achteraf het mixen. Voor deze cd zijn na de eerste opnames nog wat aanpassingen gedaan qua sound en klankkleur, waardoor de cd zeer eigentijds klinkt en sneller de brug kan maken naar andere genres en naar muziekliefhebbers met open mind die normaal gezien niet naar jazz luisteren. Sound, composities en vernieuwing hebben elkaar gevonden in deze cd waar ik echt zéér tevreden over ben.’ (PJG)

http://www.dewerf.be

De Republiek investeert in een nieuwe toekomst

cover-bart-en-stijn_ellen-de-meulemeester

foto EDM


De Republiek in de Sint-Jakobsstraat staat voor een belangrijke kantelpunt in zijn geschiedenis waarbij het hele gebouw (én het drukbeklante café) ingrijpend verbouwd wordt. Een stevig dossier dat door het team rond Bart Geernaert en Stijn Van Wynsberghe in goede banen moet worden geleid.

Ruim een jaar terug kreeg De Republiek een nieuwe doorstart. De site ‘Concertgebouw’ is stadseigendom, maar sinds 1994 in erfpacht gegeven aan de vzw De Korrelatie. Het gebouw werd de thuishaven van tal van culturele organisaties waaronder tapisplein, Mooov, Lumière, Handmade in Brugge en Lessen in het donker. Toneel De Korre ging later op in De Werf, Muziekcentrum Cactus verhuisde naar Sint-Andries en het Concertgebouw verrees op het Zand. Toen het café terug in eigen handen werd genomen en Stijn Van Wynsberghe hierover de coördinatie kreeg, werd Bart Geernaert (LF. voorheen Vrijstaat O.) aangeworven om de gehele zakelijke coördinatie van het gebouw, de verbouwingen zelf én de inhoudelijke toekomstplannen op te volgen en uit te tekenen.

EXit: Wat coördineert u?

Bart Geernaert: ‘Eigenlijk kun je grosso modo drie lijnen onderscheiden: het financieel-juridische, de verbouwingen en het inhoudelijke kader. Prioritair hebben we een financieel stabiel plan neergezet van waarop we nu verder moeten werken. Normaal midden november start de grote verbouwing ter waarde van 3,75 miljoen euro. De Stad Brugge steunt via het Stedenfonds deze verbouwing met 1 miljoen euro, de overige 2,75 miljoen komt via private financiering waarvoor we in zee gaan met Triodos Bank. De Raad van Bestuur van De Korrelatie werd intussen ook hervormd en evolueerde van een pure vertegenwoordiging van de organisaties in huis, naar een stevig stakeholdersplatform met veel externe expertise op financieel, juridisch, infrastructureel, communicatief en inhoudelijk vlak.’

‘Momenteel zijn al restauratiewerkzaamheden bezig in het achterliggende Hof de Plaizance dat door de vzw werd aangekocht, om mee in te voegen in het totale verbouwingsproject. De vierde Lumière-zaal is inmiddels ook al klaar, een investering voor rekening van Lumière zelf. Het coördineren van die verbouwingen gedurende de komende twee jaar, wordt best een uitdagende, maar leuke puzzel. Het is de bedoeling dat zowel de cinema als het café-restaurant tijdens de werkzaamheden open blijven, desnoods pop-up op een andere plaats. Zo wordt ook een nieuw dak gebouwd, waardoor de onderliggende filmzalen ook even buiten gebruik zullen zijn. Dat alles zal soms wel moeilijk zijn en de nodige frustraties bij organisaties, klanten, buren en personeel geven, maar we moeten er gewoon samen door. Intussen heeft ook Stijn een fantastische en sterke equipe rond zich verzameld en gaan we gewoon proberen om er samen zo aangenaam mogelijk doorheen te glippen.’

 EXit: Wat wordt nu precies verbouwd?

Geernaert: ‘Je kunt eigenlijk twee fases onderscheiden. Ten eerste de hele ‘schil’ van het gebouw: alles behalve het café en de bioscoop. Daarmee bedoelen we de trappenhal van de cinema en achterliggende gebouwen, het dak en de gehele conciërgewoning als toekomstige ruimte voor creatieve start-ups. In een tweede fase pakken we het café en de keuken aan: de vensters aan de straatkant worden verlaagd, de cafévloer wordt geëgaliseerd op straatniveau tot in de her aan te leggen tuin, er komt een nieuwe, halfopen keuken, er komt een wintertuin bij aan het huidige café.’

EXit: Twee jaar verbouwen is een lange tijd.

Geernaert: ‘Ja maar door die twee jaar hebben we nu ook even de tijd om achter de schermen te gaan experimenteren en zo de basis te leggen voor een culturele en creatieve werking die daarna kan starten. De Republiek wil in de toekomst geen nieuw kunstencentrum of cultureel centrum worden, maar integendeel een platform, een knooppunt, een portaal waar andere creatieve of culturele organisaties, ondernemers en particulieren samen kunnen komen werken, ideeën uitwerken, verder brainstormen en weer vertrekken. Een soort van tijdelijke landingsplek waar nieuwe initiatieven kunnen ontstaan, opstarten en nadien weer vertrekken. Zoals er in de geschiedenis van De Republiek veel initiatieven zijn ontstaan en uitgegroeid tot grotere spelers of projecten, willen we deze rol in de toekomst meer dan ter harte nemen en ook juist verder gaan stimuleren.’

‘En zoals we in het gebouw sowieso al werken over de grenzen van de organisaties heen, hoop ik dat met de spelers in de creatieve wijk ook te kunnen doen. In een straal van 150 meter heb je tal van culturele spelers zoals het Conservatorium, de Bib, de Groenplaats van Vrijstaat De Werf, Het Zwart Huis, de Stadsschouwburg, De MakersRepubliek … maar ook creatieve ondernemers zoals de Raaklijn en de Reyghere, The Cartoonist, Fresh, Hoet, Gout et Couleurs. Als De Republiek hier wat extra verbinding en panache aan zou kunnen geven, zou dat dubbel fantastisch zijn.’ (LF)

 

 

Werkgroep66 speelt Romeo en Julia met jongeren

Werkgroep66 investeert in de toekomst met een bewerking van Romeo en Julia met acht jongeren op scene in De Dijk. Johan Vandenbussche speelt al jaren bij de kring, volgde een driejarige opleiding voor regisseur en leidt de groep in goede banen.

EXit: Met Romeo en Julia kies je voor een klassieker binnen het jongerentheater?
Johan Vandenbussche:
Romeo en Julia blijft het mooiste liefdesverhaal dat ooit werd geschreven én het vormt voor een regisseur een van de grootste uitdagingen. Het stuk op scene zetten, is zoals het leven van Christus vertellen. Iedereen weet hoe het afloopt, dus alles draait om de aanpak en interpretatie van de regisseur. Ik koos uiteindelijk voor de heel recente tekst van Simon De Vos voor HETPALEIS.’

EXit: Wat maakt zijn versie zo interessant?
Vandenbussche:
‘Het is een heel frisse, eigentijdse bewerking die absoluut vraagt om een jonge cast. De basis van het verhaal blijft behouden, maar de plaats van gebeuren is onbepaald. Romeo en Julia gaat in dit geval over twee groepen in een samenleving waar er een conflict is. De wortels daarvan zitten in het feit dat de mens wordt gereduceerd tot één aspect: geloof, afkomst of geslacht. De basis eigenlijk van alle conflicten en ook vandaag weer zeer actueel. Het kan gaan over de strijd tussen autochtonen en allochtonen, maar eigenlijk wordt dat niet echt uitgesproken. Het publiek kan dat zelf invullen. Deze Romeo en Julia is in die zin veel meer dan alleen maar een liefdesverhaal.’

EXit: Hoe pakken jullie het stuk aan?
Vandenbussche: ‘
Mijn eerste productie met de jongeren was Eurowash2000, een eigen creatie. Toen zijn we echt van een leeg blad gestart. Nu spelen we finaal een bewerking van een bewerking. We zijn daarbij volop aan het improviseren en experimenteren met beweging en choreografie. Ik creëerde ook een personage bij, hier en daar werd nog wat aan de tekst gesleuteld.’

EXit: Jullie werken ook met livemuziek?
Vandenbussche:
‘David Anne, componist en dirigent, schreef speciaal voor dit stuk zes variaties op een aria van Purcell. Ze worden live gebracht met piano en percussie. De muzikanten zijn leerlingen van het Stedelijk Conservatorium Brugge, de leerkrachten staan in voor de coaching. Enkele actrices zijn uitstekende zangeressen, dus ook daarvan maken we gebruik.’

EXit: Jongeren rekruteren voor amateurtheater is vandaag de dag niet evident?
Vandenbussche: ‘
Ik heb veel geluk gehad, denk ik (lacht). Vreemd genoeg deed vooral de mond-tot-mondreclame het erg goed, zelfs in deze digitale tijden. Ik kan rekenen op enkele leerlingen van het Conservatorium, maar ook schooltoneel blijkt een mooie opstap richting amateurtheater. Leuk is tenslotte dat we voor het decor kunnen rekenen op enkele jongeren van Jeugdhuis Thope. Zo maken we een echte crossover.’

 

EXit: De cast wordt aangevuld met enkele vaste waarden uit Werkgroep66?
Vandenbussche:
‘In tegenstelling tot heel wat andere jongerengezelschappen, koos ik heel bewust voor deze mix. Dat maakt onze versie vrij uniek. Op die manier vinden de jongeren ook aansluiting bij de kring, wat van essentieel belang is voor de toekomst.’ (SIGRID DEVISCH)

Romeo en Julia op 18, 19, 24, 25 en 26 november, http://www.werkgroep66.be

125 jaar Clubliefde in de Stadshallen

club-brugge

 

Geen Club- of voetbalsupporter laat dit aan zijn sportieve neus voorbijgaan: 125 jaar blauw-zwarte voetbalgeschiedenins, verteld in talloos veel memorabilia, vitrinekasten met gewonnen bekers, beeldmateriaal uit pionierstijden, historische en heroïsche voetbalmomenten, getuigenissen van Club-iconen en voorts alles wat u niet wil missen van uw favoriete voetbalploeg. Overigens komt ook Cercle Brugge ruim aan bod in de geschiedenis van de soms hard bevochten derby’s.

De oudste voetbalploeg van het land is Antwerp en werd in 1880 opgericht door hier wonende Engelsen. Ook in Brugge speelden Engelse studenten een belangrijke rol, samen met de belangrijkste schooldirecties, zowel van christelijke als vrijzinnige signatuur. De dichter Guido Gezelle blijkt één van de eersten te zijn geweest die voetbal heeft gespeeld op Belgische bodem.

Rond de stichtingsdatum van de ‘Brugsche Football Club’ bestaat enige verwarring, maar in 1942 werd beslist om 1891 als datum aan te houden. Zo viert men dit jaar het 125-jarig bestaan, hoewel pas in 1897 de twee bestaande clubs, Brugsche Football Club en Football Club Brugeois, samensmolten tot Football Club Brugeois. Het eerste voetbalveld, bijgenaamd het Rattenplein, lag op de plaats waar nu de Sint-Baafskerk staat. Voor elke wedstrijd moesten de spelers zelf de lijnen en de omheining aanbrengen. In 1912 verhuisde de Club naar een nieuw terrein dat de naam De Klokke meekreeg, genoemd naar een naastliggend café. Daar werd voetbalgeschiedenis geschreven tot in 1974 De Klokke werd ingeruild voor het nieuwe Olympiastadion, dat na de uitbreiding omgedoopt werd tot Jan Breydelstadion. Het blauwzwarte voetbalepos leidde tot het behalen van 14 titels en 11 bekers. De tentoonstelling vertelt het hele verhaal van naaldje tot draadje. (LF)

125 jaar blauw-zwarte voetbalgeschiedenis, Stadhallen Brugge, tot 8.11 op woe. t.e.m. zondag van 10 tot 18 u.

Razor Reel brengt fantastische film naar Brugge

 

Het Razor Reel Flanders Film Festival is dit jaar aan zijn negende editie toe. Van donderdag 10 tot en met dinsdag 15 november is de stadsbioscoop Cinema Liberty het epicentrum voor liefhebbers van het fantastische filmgenre. Met een ruim en gevarieerd programma van de beste nationale en internationale genrefilms streeft RazorReel ernaar om een platform te bieden aan filmmakers met een eigen visie.

Nieuw dit jaar is de speciale focus op drie topics. Zo wordt er tijdens het festival extra aandacht geschonken aan de Duitse genrefilm en de ‘coming-of-age’ film, twee thema’s die sterk in opmars zijn. Razor Reel blijft echter trouw aan zijn roots door vooral de klemtoon te leggen op het horrorluik en enkele ‘creature features’ aan het programma toe te voegen.

In een poging de orde te bewaren in het eclectische aanbod wordt het programma zoals vanouds in een aantal categorieën onderverdeeld. De sectie ‘Young Blood’ biedt een greep uit het werk van opkomende filmmakers en wordt bovendien gekoppeld aan een competitie voor de beste internationaal debuterende fantastische langspeelfilm. De meest eigenzinnige Europese underground films worden verzameld in de categorie ‘BUTRR’ en in ‘Fantastic Scope’ presenteert het filmfestival een algemene selectie hedendaagse fantastische films die voor het eerst in België worden vertoond. Er is echter ook aandacht voor de klassiekers in de ‘Retro’-sectie.

Met uitzondering van de openingsavond biedt het Razor Reel Flanders Film Festival dagelijks een selectie kortfilms aan die gratis te bezichtigen zijn. Tijdens de slotdag organiseert het festival tevens opnieuw de kortfilmcompetitie, Méliès d’Argent, waarbij de deelnemers strijden om een nominatieplaats voor de Méliès d’Or voor beste Europese fantastische kortfilm.

Naast de vele vertoningen worden bovendien nog enkele bijkomende activiteiten georganiseerd en zijn er opnieuw tal van internationale filmgasten aanwezig, want ook deze editie gaat Razor Reel voor de totale filmbelevenis.

Tickets en info: www.rrfff.be

Sarah Vanhee maakt kunst van afval

Vrijstaat O/De Werf trekt op zaterdag 12 november richting CC De Grote Post in Oostende voor de voorstelling Oblivion van de jonge kunstenares Sarah Vanhee. Haar artistieke werk situeert zich op de grens tussen performance, beeldende kunst en literatuur. Sinds 2011 werkte ze vooral op locatie, maar nu wilde ze graag weer het theater in. Haar zin voor experiment heeft ze alvast niet verloren.

In Oblivion verwerkt ze alles wat ze een jaar lang zou hebben weggegooid, van huishoudelijk afval tot e-mails, maar ook alle ideeën die ze had, bewaarde ze een jaar lang. Van wat moeilijk te bewaren was, nam ze foto’s en hield ze een dagboek bij. Op scene staan tientallen kartonnen dozen die één voor één worden geopend tot het publiek op het einde tegen een overvol theater aankijkt. Bij elke doos ontspint zich een nieuwe gedachte, een nieuw citaat, een nieuw verhaal. Ze vertelt over haar omgang met het materiaal tijdens dat jaar, over haar werkproces en over de hele economie achter het werk. Terwijl ze alles uitpakt weerklinken ook allerlei geluidsfragmenten.

Met dit stuk wil Vanhee het publiek doen nadenken over onze hedendaagse consumptiemaatschappij vol overdaad, zonder echter daarbij te moraliseren. Ze wil in deze performance vooral een plek oproepen waar je opnieuw verbonden bent met alles wat je hebt achtergelaten, uitgewist of weggegooid. In onze maatschappij bouwt iedereen zijn of haar identiteit op nieuwe zaken verwerven, niet op het geheugen. Er is een groot onevenwicht tussen wat achter ons ligt en wat voor ons ligt. Het gaat Vanhee dus vooral om de herinneringen, om het bewaren van een verleden dat ze wil blijven koesteren. (SD)

De voorstelling vindt plaats op zaterdag 12 november in Oostende. Vertrek met de bus om 19.00 uur aan De Werf. Onderweg krijgt u een broodje en een inleiding. www.dewerf.be, t 050 33 05 29, info@dewerf.be
 

Jong jazztalent èn gevestigde waarden op één affiche

schntzl_02

JazzLab Series presenteert op donderdag 10 november in De Werf een double bill, waarvan elk luik gegarandeerd een publiekstrekker zal zijn.

Het jonge, maar nu al zo overduidelijk veel belofte in zich dragende duo SCHNTZL – Bruggeling Hendrik Lasure (piano) en Casper Van De Velde (drums) – bracht in oktober zijn debuut ‘schntzl’ uit (W.E.R.F. 140 voor de cd-versie, maar ook op vinyl verkrijgbaar – zie EXit november). Het is een consistent werkstuk geworden met 12 parel(tje)s die niet enkel tot herhaalde luisterbeurten verleiden, maar zich bovendien onweerstaanbaar in oor en geheugen nestelen.

Zet SCHNTZL, o.a. dankzij degelijke ondersteuning door De Werf, nu vol vertrouwen verdere stappen op het gekozen muzikaal pad, dan heeft Nathalie Loriers (piano) al zo’n fraaie carrière dat haar naam voor de jazzliefhebber een begrip is geworden en dus geen toelichting behoeft. Ook zij is “kind aan huis” in De Werf en nam meerdere cd’s op voor het huislabel, waarvan de meest recente, ‘Le peuple des silencieux’ (W.E.R.F. 120) in trio met Tineke Postma (sax) en Philippe Aerts (contrabas). Met diezelfde befaamde Postma, vorig jaar nog winnaar van de Boy Edgar Prijs (belangrijkste jazz-onderscheiding in Nederland) en met bassist Sam Gerstmans verzorgt zij het tweede luik van deze aanbevelenswaardige jazzavond.

De afbeelding van SCHNTZL bij deze aankondiging werd op de gevoelige plaat vastgelegd door de onbetwistbaar beste jazzfotograaf van België met faam tot in de VS, Jos L. Knaepen die ons in oktober veel te vroeg kwam te ontvallen. Zijn verschijning, steeds in herkenbare outfit, zal in jazzmiddens zéér worden gemist! (PJG)

Donderdag 10 november om 20.30 uur in De Werf – www.dewerf.be

Cactus presenteert fraai najaarsaanbod

lee-ranaldo

Lee Ronaldo

 

De najaarskalender van Cactus Muziekcentrum oogt bijzonder fraai: van de mooiste Belgische vrouwenstem, de nieuwste ‘aanwinst’ onder de Amerikaanse singer-songwriters tot onder meer de grondleggers van het ‘Kosmisch Afro-Futurisme. Programmator Felix Van De Loock laat zijn licht schijnen op het interessant en divers aanbod. Zet u schrap!
EXit: De Belgische band Black Flower (4/11) moet het hebben van Oosterse invloeden en jazz. Wat heeft deze Zwarte Bloem in petto voor ons?

Felix Van De Loock: ‘Black Flower is het ethiojazz-combo rond multi-instrumentalist Nathan Daems. We zijn grote fan van hun bezwerende groovende jams, net als Gilles Peterson trouwens. Er zit veel Fela Kuti in, heel erg psychedelisch. Jazz waar je niet op stil kunt staan.’

EXit: Waarvoor staat de Amerikaanse singer-songwriter Ryley Walker (11/11) garant?

Van De Loock: ‘Ik ben persoonlijk heel trots dat we Ryley Walker naar Brugge hebben kunnen halen. Hij hoort thuis in een nieuwe scene van Amerikaanse singer-songwriters die nu furore aan het maken is. Daniel Bachman, Stevbe Gunn, Kevin Morby en nu ook Ryley. Het is een fenomenale gitarist, ik zag hem al solo, maar bij ons komt hij dus met band en een nieuwe plaat. Die heet ‘Golden Sings that Have Been Sung’ en is deze zomer uitgekomen. Megatip! Hij gaat wel een paar eindejaarslijstjes halen.’

EXit: De Nederlands/Belgische zangeres Chantal Acda was al eens te gast bij jullie (onder meer Isbells), maar nu komt ze onder eigen naam optreden (18/11).

Van De Loock: ‘Chantal Acda heeft één van de mooiste Belgische vrouwenstemmen van het moment. Haar laatste plaat ‘The Sparkle in Our Flaws’ werd opnieuw erg goed onthaald en is echt een klein meesterwerkje. Heel bescheiden, maar met een enorme verstilde pracht. Ze kreeg hulp van Peter Bröderick, ook een mooie referentie.’

EXit: Met Lee Ranaldo halen jullie een levende legende naar Brugge (19/11). Wat mogen we verwachten van deze ex-gitarist van Sonic Youth?

Van De Loock: ‘Gitaren! Lee Ranaldo is één van de belangrijkste gitaristen van de laatste dertig jaar. Samen met Thurston Moore hertekende hij in Sonic Youth de regels van het gitaarspel. Ik vind persoonlijk dat je heel veel Sonic Youth hoort in zijn solowerk, net zoals dat het geval is bij Thurston Moore. Hij komt naar Brugge met een akoestisch/elektrisch trio met de Spaanse multi-instrumentalist Raul ‘Refree’ Fernandez and Cayo Machancoses. Binnenkort verschijnt zijn nieuwe plaat ‘Electric Trim’, waaruit we ongetwijfeld al een aantal songs te horen krijgen.’

EXit: Nog meer legendarisch volk over de vloer, want het twaalfkoppig ensemble Sun Ra Arkestra is naar aanleiding van zijn zestigjarig bestaan op wereldtournee en houdt halt in onze stede (24/11). Wat maakt deze groep in het algemeen en deze muziek in het bijzonder zo speciaal?

Van De Loock: ‘Het Sun Ra Arkestra is avant-garde jazz band met een enorme cultstatus. Sun Ra was de grondlegger van het ‘Kosmisch Afro-Futurisme’ en beweerde dat hij van Saturnus afkomstig was. Sun Ra kan er zelf helaas niet bij zijn, want die is in 1993 terug naar Saturnus vertrokken. Zijn legendarisch Arkestra staat momenteel onder leiding van het laatste nog levende lid Marshall Allen. Die is ondertussen ook al 92 jaar, maar heeft nog energie te over en zou ons naar verluidt nog steeds onder tafel drinken. Het wordt ongetwijfeld een geestverruimende avond. Space is the Place!’

EXit: Hoe mogen we singer-songwriter Jan Swerts (25/11) inschatten?

Van De Loock: ‘Jan Swerts heeft een aantal moeilijke jaren achter de rug en goot deze in een nieuwe plaat ‘Schaduwland’. Het is een prachtig werkstuk geworden op de grens tussen klassieke compositie en songwriter. Live komt er veel schoon volk meespelen, inclusief een paar graag geziene gasten zoals Karen Willems (Inwolves) Kevin Imbrechts (Illuminine) en Gianni Marzo (Marble Sounds).’

EXit: Leyla McCalla (27/11) is een fenomeen in haar thuisland Amerika. Wat kun je over haar kwijt?

Van De Loock: ‘Deze celliste en vocaliste was eerder actief binnen Carolina Chocolate Drops (zie ook Rhiannon Giddens). Dit voorjaar bracht ze haar tweede soloplaat uit ‘A Day For The Hunter, A Day For The Prey’, waaruit de gelijknamige single hier veelvuldig te horen was op de radio. De Standaard had het in het voorjaar over ‘Indrukwekkend zelfbewust… authentieke rootsmuziek met een groot geweten… rauwe, doorvoelde vertolkingen zonder de minste opsmuk…’”

“Op 9 december organiseren we een concert met de Amerikaanse Julianna Barwick, een componiste die werkt met synth- en zangloops waarmee ze zacht galmende, atmosferische nummers opbouwt. Het resultaat kun je best omschrijven als ambient folk. Het concert zal plaatsvinden in de Ryelandtzaal waar haar muziek door de speciale akoestiek en sfeer perfect tot zijn recht zal komen. Wordt ook een heel speciale avond.’

leylamccalla_sarrah-danzigerEXit: Dans Dans is een geweldige liveband rond Bert Dockx (Flying Horseman), Fred ‘Lyenn’ Jacques (Lyenn) en Steven Cassiers (Dez Mona) en zorgt voor een versmelting van rock en jazz tot een boeiend geheel? Geeft dat weer vonken op jullie podium (16/12)?

Van De Loock: ‘Dans Dans is altijd een trip. Ik ga er geen genre op plakken, want dat is onmogelijk, maar er zit jazz in, en kraut, en blues, en heel veel psychedelica. Vorige keer hebben ze de Biekorf kapot gespeeld, dus we zien hen graag terugkomen.’ (ADC)

 

http://www.cactusmusic.be

Diaspora, Brugge verwelkomt de wereld(muziek)

Catherine Delasalle

tutu-2014-hr

Tutu

 

Nog niet zo heel lang geleden was Brugges Festval een kwaliteitslabel voor wereldmuziek. Grote namen als Mikis Theodorakis (in de Beurshalle nota bene), Maria Farantouri, Madredeus en zelfs ‘mellow yellow’ Donovan kwamen naar Brugge afgezakt. De voorbije jaren boette Brugges Festival zwaar in: de subsidies weggesnoeid, de media-aandacht voor wereldmuziek bijna afwezig. Toch hield Brugges-organisator Jo Van Driessche een slag om de arm met een fel afgeslankte, maar originele affiche in het decor van het Biekorf-theater.

Het nieuwe programma, geboekt onder de naam Diaspora, verwelkomt met muziek de wereld in Brugge. Op de affiche, gespreid over vier dagen, namen van muzikanten van vreemde origine die hier wonen en werken en musiceren met Belgen. Een van de zeven concerten brengt twee grote namen samen uit de folkwereld: het Juan Masondo Trio, gevolgd door de poëtische Franse chansons van Catherine Delasalle. Warm aanbevolen.

De andere namen doen bij ons wellicht geen belletje rinkelen, maar Van Driessche verzekert ons dat het om originele, kwaliteitsvolle en verrassende muziek gaat. Het programma leest u zelf op www.diaspora.events. Alle concerten vinden plaats in het Biekorf-theater. (LF)

DIASPORA: GRATIS TICKETS

17 euro is een zeer zacht prijsje voor twee concerten,maar, het kan nog goedkoper. Exit geeft voor elke concertavond en (10,11,12 nov) en concertmorgen (13 nov) vijf vrijkaarten weg. Mail naar bruggesfestival@gmail.com. Vergeet uiteraard niet te vermelden welke concertavond je graag gratis bijwoont en je gegevens. Eén vrijkaart per email.

 

%d bloggers liken dit: