Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

De portables pakken uit met schitterende dubbelaar

de-portables

de portables

 

‘De natte droom van elke muzikant’

Geen twijfel mogelijk, met The Killing Horizon leverde de Brugs/Gentse groep de portables een keineige dubbelcd/elpee af die nu al hoog in menig eindejaarslijstje van beste cd’s zal eindigen. We springen zuinig met het woord ‘meesterwerkje’ om, maar deze keer laten we het niet in onze klavier steken voor wat misschien wel hun beste cd tot nu toe is.

 

Wat maakt deze dubbelaar van Ingwio D’Hespeel, Jürgen De Blonde, Hans Gruyaert en Bertrand Lafontaine dan zó uitmuntend? Onder meer een variatie aan muziekstijlen (niet enkel postrock), melodieuze songs waarin de spanning langzaam maar treffend wordt opgebouwd, een single Undercurrent die alleen al zeventien (!)  minuten duurt en geen seconde verveelt en dat alles in een fantastische vormgeving gegoten.

Wio: ‘Het is de natte droom van elke band om met een dubbelelpee uit te pakken. ‘The Killing Horizon’ is bewust geconcipieerd als een dubbelelpee met een A en B-kant. Voor ons zijn het eigenlijk vier kanten. De ideeën voor de nummers stammen nog uit sessies toen we het idee opvatten om een dubbelaar te maken waarbij elke portable de baas zou zijn van één zijde. Eventjes alle compromissen aan de kant schuiven. Dat oorspronkelijk idee hebben we echter nooit gerealiseerd.’

 EXit: Was het dan toch een moeilijk proces deze keer?

Wio: ‘Neen, totaal niet. We hadden niet een concreet doel voor ogen. We hadden dat materiaal nog liggen en hebben het samengevoegd. Wel dachten we: wie gaat dat ooit uitbrengen? Gelukkig zag het platenlabel 9000 Records, een dochterlabel van Consouling Records, het volledig zitten om met ons in zee te gaan.’

EXit: Jullie zijn twintig jaar bezig en de magie is er nog steeds.

Wio: ‘Die is nog steeds intact. Uiteraard rekenen we ook af met onze existentiële crisissen waarbij we ons afvragen waarmee we eigenlijk bezig zijn. Het is onmogelijk om onszelf heruit te vinden, daarom maken we gewoon nieuwe plannen. Dan komen er wel toffe dingen aan de oppervlakte drijven.’

EXit: Zo gelijkend en toch zo verschillend?

Wio: ‘Er zijn veel kruispunten, maar iedereen heeft zijn eigen dada’s. Op de een of andere manier slagen we er altijd in om dat perfect te doen samensmelten. Dat vormt het geheim én het geluid van de portables.’

EXit: Twintig jaar de portables, dat smeekt toch om een feestjeeeuu…!?

Wio: ‘Er is niet echt een masterplan – dat woord heeft trouwens nog nooit in het woordenboek van de portables gestaan – en dus ook niet om ons twintigjarig bestaan te vieren. We hebben al eens een aantal ideeën geopperd, maar wellicht opteren we om de viering na een kwarteeuw te houden. In plaats van een indexsprong, wordt het bij ons een birthdaysprong.’

EXit: Over een plan gesproken: jullie zetten nog altijd niets op papier voor jullie de studio intrekken?

Wio: ‘Yep, en voor onze dubbelaar was het zelfs nog een beetje extremer, want we hebben ter plaatse vooral veel geïmproviseerd. We zijn vooral blij dat ons ei gelegd is. Daardoor kunnen we weer gaan optreden. Als je geen plaat uit hebt, is het moeilijker om aan optredens te geraken. Blijkbaar is dat nu zo hoe de muziekwereld in elkaar zit. Vroeger moesten we selectief zijn, nu is het eerder zoeken.’

EXit: Wat haalt de bovenhand: podium of studio?

Wio: ‘Dat hangt af van portable tot portable, maar in principe doen we alles graag. Het creatieve proces is leuk, net als optreden waar dan ook, maar het mag niet afgezaagd worden. We blijven het fris houden, al is het maar voor onszelf.’

EXit: Wat hebben jullie met Erwin Schrödinger?

Wio: ‘Schrödinger was een natuurkundige die vooral bekend werd door ‘Schrödingers kat’, een gedachte-experiment uit de kwantummechanica die hij bedacht in 1935. Het gaat hier om een proef als verkenning van de gevolgen van het niet-determinisme van de kwantummechanica. Kort gezegd komt het hier op neer: een kat wordt in een stalen ruimte opgesloten en zolang die doos niet opengedaan wordt, weet je niet of die kat nu dood of levend is. Wij hebben dat toegepast op het nummer Schrödinger’s House dat we opnamen in een zonevreemd huis aan de Schelde in Antwerpen. Het huis en de straat bestonden officieel al jaren niet meer en de woning kon zelfs op elk moment worden afgebroken. Het huis bevond zich dus ook in een kwantumtoestand. Het is het meest poppy nummer van de plaat geworden. Momenteel werken we aan een clipje, misschien wordt deze song wel de volgende single.’

EXit: Ook achter jullie titel ‘The Killing Horizon’ gaat een wetenschappelijke theorie schuil?

Wio: We vonden dat die titel goed bekte, maar we wisten niet goed wat het exact betekende. We hebben raad gevraagd aan professor Karel van Acoleyen van de vakgroep Fysica en Sterrenkunde (UGent) om de precieze betekenis te verklaren. Het heeft te maken met relativiteitstheorie. Het hangt samen met die ‘plek’ waar ruimtetijd zodanig vervormd is dat tijd ruimte wordt en ruimte tijd. Enfin, moeilijk om het concreet voor te stellen, maar het klinkt alvast heel poëtisch. Wat meegenomen was: Karel bleek een toffe gast te zijn en heeft al enkele keren in ons ‘voorprogramma’ een lezing gegeven om de fysica achter onze plaat uit te leggen.’ (ADC)

Info: facebook/deportables

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: