Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

No Exp. levert met ‘Bal Populaire’ zijn visitekaartje af

 

Bram Lagast_Ellen De Meulemeester-1

Foto EDM

 

‘Rappen in het Brugs is een verademing’

 

Antwerpen heeft Tourist Le MC, in Brugge hebben we No Exp., het alter ego van Bram Lagast die meer dan anderhalf decennium actief was, dit onder meer met Nuff Said, in de Brugse underground hiphopscene. Op zijn gloednieuwe cd ‘Bal Populaire’ rapt hij in de taal van Breydel en De Coninck beklijvende songs waarvoor hij de hulp kreeg van onder meer Flip Kowlier, Brihang, Jeffrey Jefferson en zijn beste maten Michiel ‘Tim Flack’ Vanden Abeele, Maarten ‘DJ Sincere’ De Sutter en Wannes ‘Wally Nesta’ Loosveldt. Bruhhe boov’n!

 Even terug in de tijd met Nuff Said: de muziek van Bram Lagast (MC No Exp), Willem Blontrock (MC Senz) en Michiel Vanden Abeele (DJ Tempestas) klonk als ‘old skool hiphop’ en hun debuutplaat ‘REgenesis’ uit 2007 kon men het best omschrijven als een soort conceptplaat: een geschiedenis van en tegelijk een hommage aan de lokale hiphopscene waaraan de voornaamste protagonisten van die scene hun medewerking verleenden. Drie jaar later verscheen opvolger ‘Vis Visa’ onder het adagium ‘We wilden een ‘not your average-album’ maken’. Dat was meteen het laatste wapenfeit van Nuff Said, want kort daarna slaat het drietal een andere (muzikale) weg in. ‘Ik lastte een sabbatjaar in, ik vond dat de formule was uitgewerkt’, zegt Bram. In 2012 vraagt het communicatiebureau DMS of Bram een nummer over Brugge wil inzingen. Achtduusd da bruust en ‘Bruhhe Bruhhe’ wordt een kritische ode aan de stad met thema’s waarin elke Bruggeling zich herkent. ‘Het klonk als een stijlbreuk met de hiphop die ik vroeger maakte, maar het was wel een verademing om eens samen te werken met onder meer Patrick Hamilton, Joris Devos en Guy Balbaert, mensen die niet in een of ander hiphop-vakje denken. Ik vond bij wijze van spreken mijn tweede adem in hiphop terug en in het Brugs kon ik nu ook eens dingen zeggen die iedereen begreep. Het nummer is bij veel mensen blijven hangen, zonder dat het een zuurpruimnummer geworden is, al kreeg ik wel het gevoel dat ik binnen de scene met dit lied wel op enige scepsis botste omdat het licht verteerbaar was. Het voldeed niet aan de regels van ‘real hiphop’, om het zo te zeggen, maar het gaf wel de aanzet voor iets nieuws.’

EXit: Dat nieuwe is je eerste soloalbum ‘Bal Populaire’. De teksten rap je in het Brugs. Een gemakkelijkere opgave?

Lagast: ‘Nu wel. Vijf jaar geleden kon ik me vlot uitdrukken in het Engels, maar je zit toch altijd met een taalbarrière. Het is niet je moedertaal en het is moeilijker om iets zinnigs te schrijven dat mensen kan raken. Niettegenstaande ik nu in een gezinsleven zit, voel ik dat mijn spitsvondigheid er op vooruit is gegaan. Ik grijp nu vaak meer naar grappige woordspelingen en mijn teksten zijn heel persoonlijk. Een nummer als ‘In memoriam’ raakt veel meer mensen die dichter bij me staan dan dat het lied in het Engels zou geschreven zijn. Dat is voor mij de essentie van hiphop. Je spreekt de taal van het volk, maar wat heeft het volk er aan als het de taal niet snapt? Het Brugs is daarom een verademing. Het is een compliment als iemand me zegt dat hij/zij het een mooi gevarieerd album vindt.’

EXit: Naar wie kijk je op?

Lagast: ‘Ik vind het machtig wat Flip Kowlier en ’t Hof van Commerce doen, maar ik kijk evengoed op naar Brihang, Ntrek of MC’s zoals Rookwalm, Samoerai. Ik haal overal mijn mosterd, misschien hadden we vroeger te veel oogkleppen op. Ik prijs me gelukkig dat ik kan samenwerken met mijn vrienden Michiel, Maarten en Wannes. Niet alleen muzikaal klikt het goed, ook vriendschappelijk is onze band sterk. Ook zij snappen goed waarover ik zing.’

Michiel Vanden Abeele: ‘Ik heb altijd graag met Bram samengewerkt. Het eerste album van Nuff Said is op mijn zolderkamer opgenomen. Mijn studies zorgden ervoor dat ik me minder met muziek kon bezighouden, maar de interesse is altijd gebleven. Na mijn studies zijn Bram, Wannes en ik weer samengetroept om te musiceren. Voor de fun, maar er zit nu wel meer achter. Vriendschap is nog altijd de basis, maar met onze organisatie Damp Oord willen we het album graag goed promoten. We willen Bram goed bijstaan in zijn muzikaal proces.’

Lagast: ‘Ik geef toe dat er geen cd zou zijn zonder mien moaten. We hebben er meer dan vier jaar over gedaan om de plaat in eigen beheer af te ronden, maar nu gaat de bal goed aan het rollen. Als het geen succes wordt, dan hoeven we onszelf niets te verwijten. We hebben ons keihard geamuseerd en we weten dat we een supergoede cd hebben afgeleverd. Daar zijn we van overtuigd. Nu de rest van de wereld nog.’ (ADC)

Info: http://www.dampoord.be

 

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: