Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Adriaan Van den Hoof geeft les in zelfrelativering

Adriaan Van den Hoof_Dimitri Van Zeebroeck

Foto Dimitri Van Zeebroeck

‘Het voelt toch een beetje als thuiskomen en dan nog meteen in een van de mooiste schouwburgen van het land’, zegt acteur en comedian Adriaan Van den Hoof die op zaterdag 30 april zijn vierde theatershow ‘Nee, het was gisteren ook al laat’ in de Stadsschouwburg aan het Brugse publiek presenteert. En laat nu net het woord ‘thuis’ ook een cruciale rol spelen in de voorstelling…

 In de persoon van Tom Smeekens van de Computer Crime Unit in de populaire tv-reeks Aspe heeft Van den Hoof vier jaar lang het kwaad bestreden in Brugge, goed voor een totaal van 49 afleveringen. Nu komt hij terug naar de stad waar hij een heel aangenaam gevoel heeft aan overgehouden, maar dan wel in een andere hoedanigheid, meer bepaald in die van comedian/verhalenverteller. ‘Ik wou iets anders maken dan mijn vorige drie soloshows die ik nu als een drieluik beschouw’, zegt Adriaan. ‘Nu gaan er muzikanten mee het podium op, de regie steekt in een ander kleedje, ik zie het meer als een heuse voorstelling. Het is nog altijd comedy, maar ik speel een echt personage dat zegt: ‘Wat ik gisteren heb meegemaakt, dat is niet te geloven. Ik ben blij dat ik eens een avond thuis kan blijven.’ Ik sta op het podium zogezegd ‘thuis’ en spreek tegen een publiek dat maanden op voorhand al kaarten heeft moeten kopen en dus niet thuis kan/zal zijn. Die contradictie tussen het ‘podium’ en het ‘thuisblijven’ intrigeert mij. Vanuit die gedachte is de voorstelling vertrokken. Met mijn vrienden heb ik eindeloze gesprekken gevoerd over alles en nog wat en daaruit heb ik de show gedestilleerd.’

 Verheerlijking van het banale

Handelt de voorstelling over de zin en de onzin van het leven? Adriaan: ‘Ja, maar tegelijkertijd is de ondertitel van mijn theatershow ‘Is een man alleen in goed gezelschap of wordt het beest in hem wakker?’ Het is maar de vraag of je daar opgewassen tegen bent. Het klinkt nogal zwaarmoedig, maar het is ook een verheerlijking van het banale. Wat er zich rondom ons afspeelt, vergroot ik uit zodat je de absurditeit ervan kunt inzien. Waar zijn we eigenlijk allemaal in godsnaam mee bezig? Gaande van Instagrammen tot Snapchatten, al die zever, zeg, al dat extreem tijdverlies … Ik ga ervan uit dat ik geen dingen maak om te lachen. Ik kom een verhaal vertellen dat ik op zich een grappige situatie vind, maar ik ben niet amechtig op zoek naar clous of grappen. Als er mensen zijn die daarmee moeten lachen, is dat perfect. Zijn er mensen die zich daarin herkennen, nog beter. Ik ga het ook over hele ernstige zaken hebben, want het is ook onze taak om niet alleen onze broek uit te trekken. Ik houd de mensen een spiegel voor, al dan niet op een humoristische of confronterende manier. Of een combinatie van beide, dat is nog beter.’

De voorstelling is dan ook een grote les in zelfrelativering? ‘Perfect verwoord! Laten we onszelf eens niet zo serieus nemen’, besluit Van den Hoof. (ADC)

Info: www.comedyshows.be en www.adriaanvandenhoof.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: