Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

MOOOV opent met schot in de Jasmijn!

 

Met de Tunesische prent ‘As I Open my Eyes’ van regisseuse Leyla Bouzid als openingsfilm kende het Cinema Novo, euh, sorry, MOOOV filmfestival alvast een absolute voltreffer. Geen zwaar op de hand Afghaans pedodrama waar een dertienjarige wordt uitgehuwelijkt aan een 56-jarige nonkel (en je dus misselijk de zaal verlaat omdat er per sé een geweten moet geschopt worden).
Wel een intimistisch drama aan de vooravond van de Tunesische Jamijnrevolutie in 2010. Geen grote maatschappelijke beschouwingen, maar wel de voelbare spanning tussen de jonge, opgeleide generatie die niet langer onder de corruptie, de censuur, en de politiek van president Ben Ali wil leven. De film ademt een drang naar vrijheid, gesymboliseerd door bedwelmende muziek met politiek-provocatieve teksten die subtiel verwijzen naar de duisternis van de dictatuur. Het acteerwerk is ingehouden, maar vooral ontzettend sensueel. Waar wij in de Westerse filmcultuur vaak al een serieuze portie bloot nodig hebben, volstaat het Bouzid om een stukje zijdezachte nachtpon, een mooie rug en zwoele ademhaling in beeld en klank te brengen om de gedachten te doen afdwalen.
De sfeer van weleer, ik heb het over de NOVO hoogdagen, toen je werkelijk voelde dat er een festival op til was, is nog niet helemaal terug. Een bescheiden wagentje aan de ingang van het Concertgebouw, met wat random wereldmuziek en dat was het. Geen exotische of verrassende band met Japanse kodo drummers of geen live act whatsoever. De receptie achteraf met exotische hapjes, vroeger gekend als de Drie Continenten-vreetpartij waar le tout-Bruges zich een maagbreuk vrat, bleef ook achterwege. Ik meen een blokje salami gezien te hebben, maar het is me ontsnapt. Maar ik veronderstel dat dit aan budgettaire factoren te wijten is.
Laat dat echter de pret niet bederven, MOOOV opende sterk en het belooft een mooie week te worden met voor ieder wat wils die voor even een andere kijk op de wereld wil of even een korte reis wil maken zonder daarbij de geïmproviseerde incheckbalie van Zaventem te hoeven passeren. Het café De Republiek met de nieuwe uitbaters belooft trouwens om, naast de filmzalen uiteraard, hét epicentrum te worden van het festival: talkshows, debatten, exotisch eten, lekkere drankjes. Dé plaats dus om elkaar te ontmoeten…
Eén van de mooiste momenten die ik ooit meemaakte op zo’n opening heb ik deze nacht trouwens nog in mijn dromen te verteren: toen moderator en festival-Peter Roel Van Bambost na de vertoning aan de aanwezige hoofdactrice Ghalia Benali tijdens een kort interview ten slotte vroeg naar de Jasmijnrevolutie in Tunesië, wilde de actrice (die eigenlijk zangeres is) uitwijden over de gevolgen dan die periode. Tenminste dat dacht ik. In plaats daarvan hief ze een schitterend Arabisch gezongen lied aan, klaarblijkelijk spontaan, niemand begreep wat ze zong, denk ik, maar toch wist iedereen wat ze bedoelde. Stilte, ontroering en hevig applaus waren het gevolg.
Laat je, als je tijd hebt, deze week onderdompelen in het moois dat MOOOV te bieden heeft. Je kan ‘As I Open my Eyes’ nog bekijken op zaterdag 23 april in zaal Liberty om 20.15 uur. (Tijs Synaeve)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: