Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Een staaltje verbeeldingskunst

Foto Ellen De Meulemeester

 

Het klopt wat Peter Verhelst zegt: ‘Ik zou niet weten bij welke andere uitgeverij dit boek zou passen’. Bedoeld: ‘De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje’, de tweede samenwerking tussen Verhelst en illustrator Carll Cneut en een opvolger voor het succesvolle ‘Het Geheim van de Keel van de Nachtegaal’. Beide boeken illustreren de boekenliefde die uitgeverij De Eenhoorn in Vlaanderen op eenzame hoogte brengt. Auteur en illustrator leveren andermaal een staaltje verbeeldingskunst af. Een gesprek.

Dat niemand kinder- en jeugdboeken uitgeeft zoals De Eenhoorn dat doet.

Cneut & Verhelst: ‘Vlaanderen is sowieso vooruitstrevender dan Nederland, vooral op het gebied van illustratoren. Maar vergis je niet, vrijwel elk land heeft sterke (jeugd)auteurs en illustratoren en elke Vlaamse uitgeverij heeft vandaag een sterk aanbod jeugdboeken. De kentering in dit vak is er gekomen dankzij een aantal kleine uitgeverijen die het voortouw in de vernieuwing namen. Zo geeft De Eenhoorn boeken uit die niemand anders uitgeeft, zij hebben de veranderingen ten goede bewerkstelligd en krijgen nu navolging. De uitgave van ‘De jongen,….’ was dan ook een hele onderneming: boek, papier, format, druk: het is allemaal met liefde gemaakt.’

U ging voor uw verhaal te rade bij Zuid-Afrikaanse vrienden.

 Verhelst: ‘Ik heb vooral veel gepraat met jongeren uit de Xhosa-stam, bekend omwille van hun kliktaal. Tijdens ‘een gesprek onder venten’ vertelden ze mij over hun overgangsrituelen tijdens dewelke jongeren uit de gemeenschap gelicht worden om ‘vent’ te worden. Als zo’n jongen faalt, is hij de klos. Deze rituelen, ons nog amper bekend, zijn in Zuid-Afrika wijd verspreid. Ik wou een verhaal schrijven over iemand die ogenschijnlijk faalt.’

‘Voorts werd ik zeer geboeid door hun intense geloof in de voorvaderen. Zij hebben een intense relatie met hun gestorvenen, een gevoel dat wij (westerlingen) niet meer kennen. Zij begrijpen onze onverschilligheid in deze helemaal niet.’

Alle lof ook voor de schitterende illustraties.

 Cneut: ‘Wie mijn werk kent weet dat ik mij niet beperk tot het illustreren van een verhaal. Sommige prenten zijn emotionele landschappen die van alles verbergen en een gemoedstoestand verraden. Daarom, bijvoorbeeld, heeft de (Afrikaanse) hoofdfiguur een wit (!) gezicht. Dat was niet evident, maar het wit is een deel van het ritueel. De vormgeving heeft ook te maken met het vermijden van clichés. Een tiende millimeter verschil en je krijgt een heel ander resultaat. Teken het hoofd iets groter of kleiner, en het moment is voorbij. Het was precisiewerk van begin tot eind.’

Heeft jullie vorige boek (Het Geheim..) de weg geëffend voor meer?

Cneut: ‘Het boek loopt nog steeds goed, oogstte veel aandacht, prijzen en vertalingen. Ik word er nog vaak op aangesproken. Het success heeft natuurlijk ook te maken met de deelname van Peter (Verhelst) die het genre heeft geüpgradet. Het boek heeft iets in gang gezet.’

‘Ik ben gedeputeerd op een moment dat er aandacht groeide voor de kinder- en jeugdliteratuur, mar het heeft toch vier boeken geduurd vooraleer een journalist mij heeft gecontacteerd met vragen over mijn tekentechniek. Intussen is er veel ten goede veranderd.’

De Vlaamse Cultuurprijs Letteren was ook een statement?

 Cneut: ‘Ik was dan ook zowel verbaasd als blij met het signaal. Dit is belangrijk voor het boekenvak. Zelf had ik kritiek verwacht op de toekenning (‘een illustrator gaat lopen met een prijs voor de letteren’), maar ik kreeg alleen maar positieve berichten. De minister zei dat ‘ik mee vertel’ aan het verhaal en dat klopt. Ik illustreer vaak wat er niet in staat.’ (LF)

De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje, Carll Cneut & Peter Verhelst, uitg. De Eenhoorn

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: