Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Traversospeelster Stefanie Troffaes brengt eerste solo-album uit

Stefanie Troffaes©Lieven Dirckx -12

Foto Lieven Dirckx

 

Voor liefhebbers van oude muziek is het waarschijnlijk geen onbekende naam: Bruggelinge Stefanie Troffaes treedt geregeld op met gerenommeerde oude muziek-ensembles als Les Talens Lyriques, B’Rock en Les Muffatti. Vorig jaar was ze genomineerd voor de Klara publieksprijs als ‘jonge belofte’. Troffaes werkte mee aan talloze opnames, vooral met Les Talens Lyriques. Nu was het tijd voor een eerste soloplaat. Samen met haar vaste compagnon, klavecinist Julien Wolfs, heeft Troffaes een aantal van Bachs fluitsonates opgenomen.

 

Brugge en oude muziek, het is al lang een combinatie die vertrouwd klinkt, vooral dankzij de aanwezigheid van het MAfestival en sinds een aantal jaren ook de Bach Academie. Niet toevallig dus dat je bovengemiddeld veel liefhebbers en specialisten van oude muziek in Brugge aantreft. Ook bij Stefanie Troffaes, geboren en getogen in Brugge, speelde de stad een belangrijke rol in haar keuze voor de traverso en oude muziek. ‘Mijn ouders waren grote muziekliefhebbers. Elke zomer gingen we wel naar enkele concert op het MAfestival – toen uiteraard nog Musica Antiqua. Mijn vader kende Patrick Beuckels, en via hem ben ik contact gekomen met de traverso. Na twee jaar blokfluit begon ik dan ook met een studie traverso bij Patrick. Ik was meteen hooked. Het warme en zachte hout van een traverso ligt me veel beter dan het kille metaal van een dwarsfluit. Moderne fluit heb ik zelfs nooit gespeeld.’

Frisse kijk op fluitsonates van Bach

Het solorepertoire voor fluit is vrij beperkt. In de barokmuziek staan de fluitsonates van Bach op eenzame hoogte. Zowat elke fluitist heeft ze dan ook ooit onder handen genomen. Troffaes en Wolfs spelen deze sonates regelmatig in concerthuizen als AMUZ en BOZAR, en eerder dit jaar maakten ze met deze muziek een televisieopname voor Canvas. Daar is het idee ontstaan om de sonates ook uit te brengen op cd.

De fluitsonates van Bach zijn echter al talloze keren opgenomen, bij ons onder meer door Barthold Kuijken en Ewald Demeyere. Is het dan nog mogelijk om iets nieuws te doen met deze meesterwerken? Troffaes: ‘Ik had al jaren het gevoel dat het verhaal dat ik wil vertellen, mijn lezing van deze sonates, nog niet verteld was. Bij dit soort instrumentale muziek ligt de klemtoon vaak op virtuositeit, terwijl Julien en ik daarnaast ook het retorische aspect van Bachs instrumentale muziek benadrukken; een aanpak zoals die in barokke traktaten beschreven staat. Dat betekent dat we grote aandacht hebben voor contrast, dialoog tussen de twee instrumenten, kleur, versieringsnoten, enzovoort. We spelen de muziek op de manier waarmee je een spannend verhaal vertelt.’

In de geest van de authentieke uitvoeringspraktijk had Troffaes aandacht voor het historische aspect. ‘We hebben ons huiswerk gedaan. Bij de voorbereiding van deze opname bestudeerden we contemporaine geschriften, die ons leerden hoe deze sonates meer dan twee eeuwen terug werden uitgevoerd. Ook de instrumenten zijn met zorg gekozen. Ik speel op een kopie van een fluit van Jean Hyacinth Rottenburgh, een Brusselse bouwer uit de 18e eeuw. Die was toen erg bekend in heel Europa, dus het is niet ondenkbaar dat Bach met zijn instrumenten in contact gekomen is’, besluit Troffaes.

Info:J.S. Bach – sonatas for flute and harpsichord (Paraty, PTY165142) verschijnt op 22 januari. De cd wordt voorgesteld tijdens Klara in deSingel, op zaterdag 30 januari.

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: