Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Westflandrica- Van dingen die niet voorbijgaan

DSC_0308

Foto Stijn Vos

 

De Provinciale Bibliotheek bestaat vijftig jaar en toont merkwaardige stukken uit de verzameling. ‘Westflandrica’ is de verzamelnaam van deze collectie van boeken, foto’s, tijdschriften, prenten en allerhande documenten in verband met West-Vlaanderen en haar geschiedenis.

 Nog tot 8 januari is deze must-seen collectie en tentoonstelling te bezoeken in het Provinciaal Hof. Want het is nogal wat, deze misschien te weinig belichte rijke collectie. Uit de 3 km legplanken werden 330 stukken gekozen die mooie verhalen vertellen over o.a. de Eerste Wereldoorlog, de ontwikkeling van het kusttoerisme, het leven van bekende West-Vlamingen en nog zoveel meer.

 Want zeg nu zelf, de weg van de geesteswetenschappen in de richting van archivering, het verstaan vanuit de terugblik, is bezig te verdwijnen. Daarvoor in de plaats komt nu digitale dementie, of de waan dat je al historicus bent als je de krant van gisteren hebt gelezen. Daarom zijn collecties als ‘Westflandrica’ zo belangrijk, want het verleden is de natuur van de mens die in galop terugkeert. Dit verleden kun je uitspitten en nagaan door rond te kuieren en soms wat te mijmeren bij die bruine foto’s, affiches, menukaarten, dagboekjes, die alle samen soms wat weg hebben van een plakboek van geluk, weemoed en verdriet.

Deze collectie startte dus vijftig jaar geleden, 1965 zou je officiële startschot kunnen noemen, maar uiteraard zijn de ontstaansideeën al vroeger gerijpt. Zo bestaat de nucleus van de bibliotheek uit de nalatenschappen van Michiel English (1885-1962) en Adolf Duclos (1841-1925), bij elke geïnteresseerde Bruggeling bekend als pioniers van de lokale en regionale geschiedenis van Brugge en West-Vlaanderen. De aanvullingen zijn legio: grote schenkingen, kleinere archieven, belangrijke aankopen, de omvangrijke tijdschriftenverzameling, dit kwam alles terecht in de bibliotheek. Hier moet Luc Schepens (1937-1986) worden gememoreerd als een van de founding fathers van de Provinciale Bibliotheek. Zo kwam ook dankzij hem een mooi deel van de nalatenschap van Stijn Streuvels bij de collectie. Het Lijsternest, de woning van de gevierde schrijver, is trouwens nog altijd een te bezoeken provinciaal museum, onlangs vernieuwd heropend.

Het Tolhuis, een doorstart

 Waar vroeger de stedelijke bibliotheek was gehuisvest, kwam in 2001 de Provinciale Bibliotheek terecht. Mee met de tijd werd werk gemaakt van de publiekswerking, meer afgestemd op wat nu ‘erfgoedwerking’ heet. Dit werd gewaardeerd door het toekennen in 2015 van het kwaliteitslabel van ‘erkende erfgoedbibliotheek’.

In essentie gaat het om stukken daterend sinds 1795, het jaar waarin het Leiedepartement werd opgericht, tot vandaag. Het diverse karakter van de bibliotheek toont zich in de eerste plaats via duizenden lokale historische publicaties en heemkundige tijdschriften. Voorts zijn er al de vermelde fondsen van historici, waarvan het genoemde fonds English –Duclos een illustratief voorbeeld is. Het rijke beeldmateriaal van b.v. de Eerste Wereldoorlog heeft een voortrekkersrol gespeeld in de hernieuwde aandacht voor deze Groote Oorlog. Maar ook b.v. de rijke fotoverzameling van journalist Walter Baes (1927) bevat stukken die nu al historisch zijn.

Dat deze collectie bij het grote publiek te weinig bekend is, is een open deur intrappen. Dit wordt goed gemaakt door de tentoonstelling en het mooi uitgegeven boek met de titel WESTFLANDRICA, waarin de geschiedenis van de bibliotheek en haar collectie worden gereconstrueerd. Voorts is er het themanummer van In de Steigers, dat 25 markante documenten van de 330 tentoongestelde stukken becommentarieert. De toonkasten laten foto’s zien van besnorde mannen die het gezag uitstralen van mensen die een leven lang met veel respect en ontzag zijn bejegend, posters prijzen het kusttoerisme aan met mannen en vrouwen in vol badpak ‘en bain de mer à Ostende’, Lite Lo uit het verhaal van Streuvels kijkt je vanuit de hoogte aan, neogotische reclamekaarten roepen een vergeten tijd weer op.

 Napoleon

De geschiedenis is een verhaal waarvan we onder elkaar afspreken dat het zo is gelopen, wist deze Corsicaan. Het is daarom zaak verder te werken aan dit boeiende, nooit eindigend verhaal, dat we zelf schrijven. Ik dacht zo: al die ijverige studenten-scriptieschrijvers, waar wachten ze op om aan de slag te gaan ?(ROBRECHT FOSSAERT)

Praktisch: De tentoonstelling loopt nog tot vrijdag 8 januari in het Provinciaal Hof, en is iedere dag gratis te bezoeken (maandag uitgezonderd) van 14 tot 17 u.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: