Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Gluren naar de buren in Private View

Annelies Van Parys-09-TH

Foto Trui Hanouille

 

Eerste opera Annelies Van Parys is thriller à la Hitchcock

Na haar opleiding piano aan het Brugse Conservatorium trok Annelies Van Parys naar de tegenhanger in Gent, waar ze naast piano ook compositie studeerde. Ze besloot zich toe te leggen op het laatste. Met succes. Intussen is Van Parys een gevierde componiste in binnen- én buitenland. Vorig jaar zette ze haar eerste opera op papier. Na gelauwerde opvoeringen in onder meer Berlijn en Boedapest, houdt de productie nu halt in Brugge, de geboortestad van Van Parys.

Private View is geïnspireerd door Rear Window van Alfred Hitchcock, een van de lievelingsregisseurs van Van Parys. Maar de opera is geen adaptatie voor de bühne van Hitchcocks thriller. Van Parys: ‘Uit de film haalden we twee thema’s, voyeurisme en sociale isolatie. In de plot combineerden we die met de suspense en tongue-in-cheek humor, eigen aan Hitchcock.’ De componiste en regisseur Tom Creed zijn er in geslaagd die Hitchcockiaanse elementen over te brengen in Private View. De opera speelt zich af binnen de besloten wereld van een flatgebouw. De bewoners zijn volledig teruggeplooid op zichzelf, en kennen hun buren nauwelijks. De personages, archetypes zonder naam, kennen elkaar enkel ‘van ziens’. Er gebeurt een moord en de paranoia verspreidt zich als een lopend vuurtje onder de bewoners. Beeldmateriaal uit oude films geeft dubbelzinnige info bij het verloop van het verhaal. Niets is eenduidig waar of onwaar, alles blijft voor interpretatie vatbaar.

Opera voor de 21e eeuw

Private View is ontegensprekelijk actueel, te beginnen met de twee centrale thema’s. Volgens scenariste Gaea Schoeters is voyeurisme alomtegenwoordig, ‘via de sociale media, waarop we onszelf vrijwillig blootgeven, begluren we onze naasten meer dan ooit.’

Ook in zijn muzikale taal en productie is Private View hedendaags. Van Parys: ‘Opera is een leuke kunstvorm omdat het meer is dan puur muziek is. Er is de tekst, theater, belichting,… Muziektheater is wat mij betreft dan ook het medium van de toekomst. Net omdat er zovele kunstvormen in samenkomen.’

Private View is bovendien een kameropera. Dat betekent dat er bijvoorbeeld geen koor is en ook de bezetting is eerder beperkt. Deze tendens naar kleinschaligheid in hedendaags muziektheater is al langer aan de gang. Van Parys ziet ook de voordelen: ‘Kleine producties zijn een gevolg van besparingen, zonder twijfel. Maar het betekent ook dat je ze makkelijker kunt exporteren. Dat is zeker een grote troef voor een kleine regio als Vlaanderen, waar het potentiële publiek per definitie snel zijn bovengrens bereikt.’

Een rooskleurige toekomst

Het operadebuut van Van Parys is er eentje van formaat. Nog vóór de wereldcreatie werd Private View al bekroond met de FEDORA – Rolf Liebermann Prize for Opera 2014. Dit is een aanmoedigingsprijs van Opera Europa, de overkoepelende organisatie van de belangrijkste operahuizen en –festivals in Europa.

De opera was al te zien in Nederland, Hongarije, Tsjechië en Duitsland. Na Brugge reist de productie nog door naar Luxemburg, Engeland en de VS. Smaakt dit succes naar meer? ‘Het schrijfproces van een opera is enorm zwaar; een stuk zwaarder dan wanneer je zuiver orkestrale of kamermuziek componeert. Maar tezelfdertijd is de voldoening nadien enorm groot. Dus ik ben wel van plan om mij in de toekomst opnieuw aan opera te wagen’, aldus Van Parys. (ALEXANDER JOCQUE)

Private View op zat. 14.11 in het Concertgebouw

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: