Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Lara Taveirne: ‘Ik hou te veel van dit boek’

Lara

Foto Stijn Vos 

Met haar debuut, De Kinderen van Calais, zorgde ze voor een literaire voltreffer en recent nog de prijs voor het beste debuut. Een eendagsvlieg of een blijver? Dat wordt nu beslecht met haar tweede roman Hotel Zonder Sterren. Schrik voor de zeis van de kritiek heeft ze niet: ‘Ik hou te veel van dit boek, ik heb er het volste vertrouwen in.’

 Taveirnes eersteling opende snel een aantal literaire deuren. Het thema, een bizarre zelfmoord bij jongeren, zat stevig op de huid van de lezer waarna flink wat mediatieke aandacht volgde. Uitgeverij Manteau zette fors in op hun goudklompje, maar kort na verschijnen werd Lara Taveirne weggesnoept door het Nederlandse, prestigieuze Prometheus, thuishaven van menig Vlaams schrijverstalent, en bij deze de uitgever van haar tweede roman. Intussen beleeft het bekroonde Calais-boek een apart circuit. De Gentse Kopergietery loopt warm voor een toneelbewerking, met Lara in een rol, en er wordt stilzwijgend gepraat over een mogelijk filmplan. Conclusie: er zijn debutanten die het met minder aandacht moeten stellen en de verwachting voor de aartsmoeilijke ‘tweede’ was dan ook hooggespannen.

Hotel zonder Sterren is een waardige opvolger die qua thematiek weinig gemeen heeft met De Kinderen van Calais. Het startidee was een reis naar Portugal waar ze al fietsend verrast werd door een prachtig en mysterieus beeld, het Bussaco Palace Hotel, te boek als het mooiste hotel van Europa. Tien jaar en veel pagina’s verder rijpt bij hoofdfiguur Larissa het idee om haar ex-lief op te bellen voor een liefdesweekend in het feeërieke hotel. Een en ander wordt het begin van een rollercoaster van snel opeenvolgende, in elkaar verweven gebeurtenissen, waaronder enkele synchrone levensverhalen. Daardoor werd het een roman met veel verhaallijnen die aandachtige lectuur vraagt.

Hotel zonder Sterren schreef Lara ‘in aparte hoofdstukken die ze pas op het eind van het schrijven in elkaar puzzelde’ tot het definitieve verhaal. Het schrijven ervan bleek ‘een zware job, je voelt je als auteur immers enorm bloot ‘ bekent ze. ‘Maar ik heb alles gegeven, en nu gaat het boek over in andere handen.

Hoe ambitieus ze nu is: ‘Ach nee, ik zie dat niet in die termen. Schrijven doe ik immers altijd. Ik krijg plots een goed idee en dat moet meteen op papier, desnoods ‘s nachts. Zo werkt het bij mij. De inspiratie trekt mij mee.’

Schrik voor de ontvangst van de moeilijke opvolger heeft ze niet: ‘Ik voel natuurlijk de druk van buitenaf, maar zelf ervaar ik daar geen enkel probleem mee.’ En wie op zoek naar Lara in hoofdfiguur Larissa is er aan voor de moeite: ‘De namen doen wellicht zoiets vermoeden, maar voor mij is dat louter een stijlfiguur, iets waardoor je heel dicht op je romanfiguur zit. Autobio is het geenszins. Ik put hooguit enkele beelden uit mijn leven.

En wie, als uitsmijter, haar boeken leest? ‘De talrijke mails en brieven die ik ontvang tonen een heel divers publiek, van oud en wijs tot jong en hip. Maar ik schrijf dan ook niet met een publiek voor ogen, ik schrijf vanuit mijn personages.’ (LF)

Info: Hotel zonder Sterren, Lara Taveirne, uitg. Prometheus

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: