Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Van balpen tot verf, Wietse Hindrycx laat muren heropleven

Wietse Exit Afdruk-1

Foto Aäron Maes

Wietse Hindrycx gooit zich met hart en ziel in zijn passie. Wat begon bij balpentekeningen en een opleiding animatiefilm aan het KASK evolueerde tot levensgrote muurschilderingen die een omvang kunnen bereiken van zo’n vijf à zeven meter. Typerend aan zijn werken zijn de gasmaskers die telkens prominent aanwezig zijn. Street-art wordt meestal geassocieerd met graffiti, maar het is alles behalve werk met spuitbussen.

Waarom het gasmasker?

‘Dat is puur uit een interesse voor geschiedenis gegroeid. In 2011 heb ik mijn eerste tekening gemaakt met zo’n gasmasker. De herdenkingen voor WO I begonnen toen al op te komen en ik was daar naartoe aan het werken. Het begon bij een vrouw met een gasmasker als attribuut. Omdat het wel iets heeft volgens mij laat ik het nu nog steeds terugkomen. Doordat ik er nu al even mee werk, versterkt het de herkenbaarheid van mijn schilderijen. Het is als het ware een handelsmerk aan het worden.”

Hoe kom je erbij om aan street-art te doen?

“Het is een passie en een uitlaatklep geworden. Ik ben afgestudeerd in de animatiekunsten, maar ik had eigenlijk al snel door dat ik meer voldoening haalde uit street-art en dat is het belangrijkste voor mij. Digitale kunst is naar mijn mening te vluchtig. Nu werk ik met verf en penseel. Ik heb graag die controle en de voeling met mijn materialen. Ik wil dat mijn werk tastbaar is, ook al staat het daar niet voor altijd. Voordien werkte ik enkel met pen en papier, nu is het heel wat groter geworden. Hoe groter hoe liever, dat is een kik voor mij. Zolang ik er genot uit haal zal ik het blijven doen.’

Inspiratie?

‘Ik haal mijn inspiratie meestal uit de natuur. Ik ben nu heel veel bezig met dieren maar eerder aan de hand van bevreemdende factoren. De gasmaskers versterken dat karakter ook nog eens. Nu ben ik vooral bezig met een soort puzzel. Ik schilder allerlei dieren door elkaar. Mijn nieuwe werken begin ik meestal impulsief. Ik ga meteen aan de slag en zie dan wel waar ik uitkom. Voor mij is het dus ook een puzzel. Het resultaat wordt dan ongeveer drie of vier dieren door elkaar. Degene die ernaar kijkt moet dat zelf beginnen puzzelen. Ik wil ze aan het denken zetten. Als mensen dat doen, dan ben ik in mijn opzet geslaagd.’

Locaties voor grote werken?

Ik werk vooral op legale muren zoals aan Het Entrepot in Brugge of in het graffitistraatje in Gent. Af en toe krijg ik ook van particulieren voorstellen zoals kleine, intiemere werken. Op dit moment ben ik aan een opdracht aan het werken in De Redekiel, een jeugdhuis in Maldegem. Dat gebouw wordt binnen twee jaar gesloopt, maar nu hebben ze een klein budget vrijgemaakt om het op te knappen. Ik moet nog heel veel zelf doen, heel veel zelf materiaal aankopen, maar stap per stap komen er wel meer mensen naar mij toe met opdrachten. Hoe meer hoe beter natuurlijk. Dan ik kan mij uitleven.’

Toekomstige projecten?

‘Binnenkort komt er een expo in Cultuurcentrum Scharpoord in Knokke, van 15 november tot 27 december. Daar wordt mijn intiemer werk getoond. Mijn balpentekeningen en ook muren van zo’n zeven meter lang. Ik heb volledige vrijheid gekregen voor dit project. Daarnaast ben ik steeds bezig bij particulieren die vragen om werken bij hen te krijgen.’

Waar is je werk te bezichtigen?

‘Street-art is wat moeilijker, omdat het niet permanent is. Sommige blijven, sommige verdwijnen ook, dat hoort erbij. Ik heb er onlangs een gemaakt aan Het Entrepot, ik heb gezien dat hij er nu nog altijd staat. Er staat ook één permanent aan de expressweg op iemand zijn dakterras met uilen. Af en toe staat mijn werk ook in verschillende expo’s en voornamelijk bij mij thuis. De kunst is een moeilijke sector maar als je erin blijft geloven zal je er wel iets mee bereiken. Het belangrijkste is dat ik genot blijf halen uit mijn werk.’ (LOUISE VAN ELST)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: