Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

dEUS sluit Cactusfestival af

gOD in het Minnewaterpark

Cactusfestival_Brugge_dEUS

Foto Marnix Verplancke

Het wordt een blij weerzien als dEUS, de strafste Belgische rockband van de afgelopen twintig jaar, op zondag 12 juli nog eens het podium van het Cactusfestival mag betreden. Twee jaar geleden bliezen Tom Barman en zijn mannen het publiek al omver met een krachtig optreden en het zal deze keer niet anders zijn. Oja, check in deze EXit de volledige affiche van het festival, want die is alweer zeer sterk dit jaar.

 

Het is een drukke zomer voor Tom Barman: hij richt niet alleen zijn pijlen op dEUS, hij trekt ook de hort op met Magnus (met CJ Bolland) en met zijn jazzgroep TaxiWars. Onlangs zagen we hem daarmee geweldig op dreef in De Werf en hij was zo vriendelijk om er achteraf nog over te praten met ons. Half gOD, half mens, in onze ogen.

EXit: Je amuseert je geweldig bij TaxiWars, stel ik vast. Het is ook muziek die je gegoten zit, Tom. Het gaat vooruit, het is bij momenten hyperkinetisch, maar toch is er genoeg ruimte voor wat stilte in de songs.

Tom Barman: ‘Dat heb je heel goed gezien. Robin (Verheyen, saxofonist en componist. ADC) heeft dat perfect gesnapt. Hij kende dEUS niet zo goed, maar heeft gewoon dingen geprobeerd en songs gecomponeerd zoals hij dacht dat ze moesten gecomponeerd worden. Ook bassist Nicolas Thys en drummer Antoine Pierre hebben die bagage van dEUS niet nodig. Na een paar repetities zijn we vertrokken. Zij komen met composities af waar ik mijn teksten op kwijt kan. Dat bezorgt mij veel minder druk en beslommeringen dan bij dEUS. Dit is niet alleen tijdsbesparend, dit werkt voor mij ook heel bevrijdend.’

EXit: Met TaxiWars betrekken jullie de kleinere podia. Dat is wellicht anders voor iemand die gewoon is om over een pak meer vierkante meters te beschikken?

Barman: ‘Helemaal niet erg! Enkele maanden geleden speelden we in Nederland – zonder pers en plaat – voor zestig à zeventig man. Ik vind dat superleuk, dat bezorgt me een compleet andere energie. Ik amuseer me rot met die gasten. Toen we vroeger met dEUS in San Francisco optraden, was dat ook in clubs die de grootte hadden van pakweg De Werf. Ik vind dat fijn. Ik citeer graag de woorden van de manager van Oasis: ‘Het kan mijn groep niet schelen als ze optreden in een arena of in een telefooncel, as long there is a cue outside…’’

EXit: Die ‘cue’ staat nu al te wachten in het Minnewaterpark, na jullie meer dan geslaagde passage in 2013.

Barman: ‘Ik kijk er echt al naar uit. Het wordt zeker een blij weerzien. Twee jaar was het alvast een prachtige avond. Het was de eerste keer dat we op een festival van die ‘ordegrootte’ speelden. Hoeveel volk stond er? Zevenduizend man? Dat was zeer fijn. Het Cactusfestival is perfect georganiseerd en dat zorgt voor een zalig gevoel voor ons. Ik ben dik tevreden dat we er straks nog eens staan.’

EXit: Ik herinner me nog goed enkele andere optredens in Brugge…

Barman: ‘Ja, in the early years hebben we nog in de Cactusclub in de Langestraat gespeeld, in 1999 stonden we op Beachrock in Zeebrugge voor waanzinnig veel volk op een te klein stukje strand, met pianist Guy Van Nueten trad ik op in het Concertgebouw… Gôh, man, ik denk eigenlijk niet zo ver terug. Twee jaar geleden is al lang voor mij…’

EXit: De Brugge-link is ongetwijfeld acteur en danser Sam Louwyck die Windman vertolkte in je debuutfilm Anyway The Wind Blows.

Barman: ‘Klopt, ik heb ook nog een Brugs lief gehad, maar dat laat ik hier even buiten beschouwing (lacht). Aan Sam heb ik goede herinneringen. Hij speelde ook mee in de clips ‘(Theme from) Turnpike’ en ‘Instant Street’ en heeft op verschillende optredens meegedanst. Met Oostende heb ik ook een band, want mijn tante en mijn neef wonen daar.’

EXit Wanneer mogen we eindelijk film nummer twee verwachten van Tom Barman?

Barman: ‘Ik ben aan het schrijven. Ik zit nu in een ‘ontwikkelingsfase’ en daarom zal ik er nog niet meer over vertellen. Het is de bedoeling om eind volgend jaar te draaien. Daar droom ik toch van.’

‘Ik weet nog dat mijn film werd voorgesteld in de Lumière: de mensen klaagden toen dat de film niet ondertiteld was in het Nederlands. Blijkbaar was het Antwerps niet altijd verstaanbaar voor sommigen. Maar bon, er zaten zowel West-Vlamingen, Limburgers als Oost-Vlamingen in. Kortom, het was een multiculturele film!’

EXit: Aan wat mogen we ons op zondag 12 juli verwachten in het Minnewaterpark?

Barman: ‘Voor ons concert kunnen we putten uit onze acht platen, goed voor bijna honderd nummers. We hebben een roterende setkeuze, iedereen heeft zo zijn favoriet nummer. Met sommige nummers heb ik nog weinig voeling, maar ik denk niet in termen van: dat nooit meer. Ik heb wel fases dat ik nummers beu ben. Soms ontdekken we dan weer oude nummers waarin we nieuwe accenten leggen. Dan genieten we omdat het publiek geniet. We trakteren onze fans nu op ons twintigjarig bestaan. Op het einde van het jaar doen we tabula rasa. Wellicht begin volgend jaar gaan we de studio in om alles opnieuw te bekijken. Maar eerst gaan we op het einde van het jaar nog een tour doen met de rustige nummers van dEUS. Geen akoestische tour, maar semi-elektrisch, iets voor de stadsschouwburgen en de concertgebouwen. We noemen het dEUShhh… Hopelijk zit Brugge er ook tussen!’ ANTOINE DE CLERCK

Info: http://www.cactusfestival.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: