Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Requiem voor de Groote Oorlog

SONY DSC

 

Een aantal edities terug kon u in EXit lezen over een artistiek project van de vzw synArt, die bestaat uit een vijftal jonge Bruggelingen, gepassioneerd door kunst. Toen was het niet helemaal zeker of het project kon doorgaan. Nog niet alle sponsors hadden toegezegd en de crowdfund was lopende. Intussen is er witte rook. Een aantal belangrijke partners, de Provincie West-Vlaanderen op kop, is over de brug gekomen en de vooropgestelde kaap van 5.000 euro via crowdfund werd gerond. Dat betekent dat u op 22 april kunt gaan kijken en luisteren naar het multimediale oorlogsrequiem MONU in het Concertgebouw.

Monumentaal

Zoek niet te veel achter de naam van het project. “MONU” komt simpelweg van “monument”. Het oorlogsrequiem van componist Benjamien Lycke, op een libretto van Mien Bogaert en in een scenografie van Jason Slabbynck, herdenkt immers de Eerste Wereldoorlog. Maar de generatie waartoe de kunstenaars behoren, heeft nooit oorlogen meegemaakt, en voor hen is dat verleden dan ook enkel tastbaar in de vorm van (traditionele) monumenten. De jongelingen van synArt willen met hun project stilstaan bij wat het betekent om te herdenken, en hoe dat oorlogsverleden toegankelijk kan worden gemaakt. Kunst is het antwoord.

Multimediaal

Het project is ook in de andere betekenis van het woord monumentaal. De kunstenaars zien het groots en brengen verschillende kunstdisciplines samen. ‘Als vormelijke structuur hebben we gekozen voor het requiem, een dodenmis. Maar van de oorspronkelijke tekst schiet bijna niets over. We wisselen fragmenten uit het traditionele Latijn af met een eigen geschreven libretto. Mien liet zich daarvoor onder andere inspireren door dichters, filosofen, opera’s, enzovoort. Een aanvullend programmaboek zal alles trouwens verhelderen’, aldus Lycke. De muziek, voor groot koor, twee solozangers, orgel, bastrombone, slagwerk en strijkorkest, wordt visueel ondersteund door choreografie en film. Dat is ongebruikelijk voor een requiem, dat normaal niet wordt geënsceneerd. Slabbynck: ‘Het podiumbeeld is vrij ongewoon. Op de voorgrond heb je dansers en installaties. Op een gigantisch scherm daarachter tonen we eigen filmmateriaal. En nog eens daarachter zitten de muzikanten op een verhoog.’

Moraal

De filmbeelden, choreografie en muziek brengen ook een verhaal, zij het zeer algemeen en conceptueel. De drie kunstvormen illustreren parallel de ervaringen van een soldaat doorheen de verschillende fasen van de oorlog. Slabbynck vertelt: ‘Het narratief is dat van een jongeling die zijn weg zoekt in een samenleving waarin nationalisme hoogtij viert, en oorlog beterschap lijkt te beloven. Hij stapt enthousiast in de oorlog in naam van verheven principes, maar maakt dan kennis met de gruwel van het geweld. Uiteindelijk sneuvelt hij ook op het slagveld. Dat hoor je niet alleen in de muziek, maar zie je ook in de dans en op het scherm. We kozen voor het beeld van een boom, die kan gemaaid worden en vallen, als metafoor voor het leven van de jonge soldaat.’ (AJ)

 Info: MONU op 22 april in het Concertgebouw, www.synart.eu/monu en

www.concertgebouw.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: