Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Johan Clarysse’s oeuvre in boekvorm

Clarisse2

Foto Stijn Vos

 

 

In 2007 publiceerde de Brugse kunstenaar Johan Clarysse (°1957) het eerste deel van zijn oeuvre in ‘Why October? & Other questions’. Vandaag ligt het kunstige vervolg daarop, ‘Walden & Other suspicions’, in de winkel. Een passend eerbetoon aan een vakman waarvan de kritiek zegt ‘dat men zonder bijkomende informatie kan zien dat het een schilderij is van zijn maker’. Eenvoudiger verwoord: ‘Een Johan Clarysse is een Johan Clarysse’.

Of het beste nog moest komen, vroeg ik hem indertijd. Het antwoord luidde: ‘Weet ik niet, maar ik voel dat ik steeds beter word. Ik ontdek meer dingen en maak bewustere keuzes. Ik wil me nu niet vastpinnen op een artistiek moment.’ Het resultaat bewijst zijn intentie.

Het boek presenteert 123 ‘nieuwe’ schilderijen, over evenveel pagina’s gespreid en voorafgegaan door twee essays over zijn werk en een verhelderend interview. De thema’s zijn intussen vertrouwd: het spel van woord & beeld, boetedoening in processies, bekentenissen van filosofen, mysterieuze portretten, (ab)normale figuren en, verrassing , ene Syd Barret uit de beginjaren van Pink Floyd. De schilderijen horen meestal in reeksen thuis en spelen een spel met betekenissen. Net als bij de schilderijen uit het eerste boek wordt ook hier sober geschilderd, vaak met afgeleide kleuren of monochroom. Clarysse is nog steeds ‘geen kolorist’, maar eerder een ‘tonalist’, zoals hij het zelf uitdrukt.

Het spel met de teksten, niet door iedereen geapprecieerd, blijft hij trouw, maar er is evolutie: ‘Vroeger was dat een systeem dat mij bijna gevangen hield. Nu gebruik ik alleen nog incidenteel woorden of zinnen, als ik ze echt nodig vind of als ze echt een bijkomende rol vervullen.’

Zijn kleurgebruik duidt eveneens op een bewuste keuze: ‘Meestal schilder ik met een ingehouden kleurenpalet, ik hoed mij voor overstatement. Hoe emotioneler of intenser het oorspronkelijke beeld of verhaal, hoe meer afstand je nodig hebt.’

Tot slot: hoe ziet hij zichzelf? Clarysse: ‘Ik zie mezelf als een zoeker. Ik zou willen dat mijn werk gestalte geeft aan de dubbelheid van het leven, dat het iets fantastisch, groots en zinvols is, maar ook dat we tegelijk in de modder zitten en heel nietig en kwetsbaar zijn. In die zin is mijn werk in mijn leven verankerd en is het niet louter formeel bedoeld.’ (LF)

Johan Clarysse, Walden & Other Suspicions, uitg. MER. Paper Kunsthalle

 

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: