Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Tegenstellingen troef. Concertgebouw stelt nieuw seizoen voor

150523_Maria_Jo+úo_Pires_CC_Felix_BroedeBR

 

Het is weer die tijd van het jaar: overal te lande maken de cultuurhuizen stilaan hun programma voor het komende seizoen bekend. Zo ook het Concertgebouw. Het aanbod oogt wederom bijzonder rijk, gevarieerd en verrassend. Ook nu wordt al die diversiteit gekanaliseerd via focussen, domeinen en reeksen. EXit zet ze voor u op een rijtje (zie kadertekst) en selecteerde alvast tien niet te versmaden voorstellingen.

   Isabelle Faust & Alexander Melnikov (01.10.2014)

Brahms

 Puur klassiek voor de echte liefhebber. De drie vioolsonates van Brahms behoren tot het allerbeste dat de Romantiek op vlak van kamermuziek heeft voortgebracht. De schoonheid van deze muziek is echter recht evenredig met haar moeilijkheid. Maar toevertrouwd aan de bekwame handen van Isabelle Faust en vaste partner Alexander Melnikov, komt deze muziek helemaal tot haar recht.

Yoshino, Kakuta & Het Collectief (24.10.2014)

Hosokawa, Messiaen

Tijdens dit concert wordt een werk van de Japanse componist Hosokawa, aan wie een domein is gewijd, gecreëerd. Sterker nog: het stuk is een opdracht van het Concertgebouw, dat vroeg om als eerste in een reeks een compositie te schrijven bij de muurschildering Angel van Luc Tuymans. Een niet te missen stukje geschiedenis.

 Deforce, Oya & Visual Kitchen (09.11.2014)

Feldman

Het is een booming business, de slow movement. Bij steeds meer aspecten van het leven wordt bewust stil gestaan en kiest men opnieuw voor kwaliteit boven kwantiteit en snelheid. En is kunst niet het ‘product’ bij uitstek dat traag beleefd moet worden? De voorstellingen tijdens SLOW (36h) staan allen in het teken van dat bewustmakingsproces. Zo ook de compositie Patterns in a Chromatic Field van Morton Feldman. In een bedwelmende meditatie nemen cello en piano u mee in hun zoektocht naar de betekenis van klank en stilte.

deFilharmonie (29.11.2014)

Britten, Henderickx, Shostakovich

 Een goeie maand na de creatie van Hosokawa staat er nog een wereldpremière op het programma. De Belgische componist Wim Henderickx schreef een hoboconcerto, dat niemand minder dan Piet Van Bockstal voor het eerst leven zal inblazen. De vermaarde dirigent Martyn Brabbins leidt het geheel in goede banen.

Jordi Savall (14.02.2014)

Britse gambamuziek

 Nog zo’n naam die geen introductie behoeft. De Spaanse wereldster was reeds meermaals te gast in Brugge maar nu, in dit ‘Engelse’ jaar, past hij hier beter dan ooit. In de 16e en 17e eeuw was de viola da gamba bij uitstek in Engeland bijzonder populair. En ook al doen namen van componisten als Tobias Hume, John Playford of Thomas Ford misschien de wenkbrauwen optrekken, het is Jordi Savall die ze speelt – dat is al reden genoeg om te gaan.

London Philharmonic Orchestra (20.02.2014)

Beethoven

Binnen de reeks ‘orkestraal’ misschien wel de strafste naam van volgend seizoen. Dit legendarische orkest live kunnen horen is op zich al de moeite. Dat het geleid wordt door Marin Alsop maakt het alleen maar beter. En als dan nog eens Beethovens derde pianoconcerto, met als pianist David Fray, op het programma staat, weet je dat de avond niet meer stuk kan.

Random Dance (07.03.2015)

Wayne McGregor

 De British Connection uit zich ook in het dansaanbod. En dan kom je onvermijdelijk uit bij Wayne McGregor. Deze choreograaf staat vooral bekend om de linken die hij legt met film, beeldende kunst, technologie en biologie. Atomos, hier te zien in het kader van een domein rond zijn figuur, is het meest recente werk van McGregor. En dat de choreograaf behoort tot de absolute wereldtop mag blijken uit vorige projecten: naast videoclips voor onder andere Radiohead, maakte hij installaties voor de Saatchi Gallery en het Centre Pompidou, én hij verzorgde de bewegingsregie voor Harry Potter and the Goblet of Fire.

  RUMOER!-happening (03.05.2015)

Na de stilte en verstilling van SLOW (36h) moet er in het seizoen van de contrasten uiteraard ook aandacht zijn voor haar tegenpool. Vier dagen lang ligt de nadruk op de fascinatie en angst voor lawaai, en hoe dit in muziek tot uiting is gebracht. Vooral aan het begin van de twintigste eeuw werkten kunstenaars rond het concept lawaai, wat culmineerde in het futurisme en bruïtisme. Componisten als Edgar Varèse en Luigi Russolo gebruikten sirenes en industriële geluiden in hun werk. De link met het oorverdovende en niet-aflatende gedonder uit de Grote Oorlog is uiteraard snel gelegd. In de slothappening van dit festival komt dit alles goed tot uiting in concerten, lezingen en een workshop.

 Budapest Festival Orchestra & Maria João Pires (23.05.2015)

Mozart, Mendelssohn

Ook volgend jaar treedt het BFO weer aan in het Concertgebouw. Gespreid over twee dagen brengt het eerst de vier symfonieën van Brahms, om vervolgens op de derde en laatste dag A Midsummer Night’s Dream van Mendelssohn en het negende pianoconcerto van Mozart te doen weergalmen. Voor dit laatste werk zit niemand minder dan Maria João Pires aan de piano. Een absolute voltreffer; Pires geldt als een van dé Mozartspecialisten. Die stelling heeft ze vorig jaar overigens nog wat kracht bijgezet: tijdens een concert blijkt na inzet van het orkest dat Pires een ander concerto heeft ingestudeerd. Waarna ze volledig uit het hoofd het aangevangen concerto alsnog speelt… compleet foutloos . Bekijkt u vooral het filmpje op youtube!

  Grigory Sokolov (05.06.2015)

 We blijven in de pianomuziek met die andere grootmeester van het klavier, Grigory Sokolov. Een programma is nog niet voorhanden, maar dat geeft niet. Wat de Rus ook brengen zal, de meeste fantastische kleuren en fraseringen zijn sowieso de luisteraar zijn deel. Zonder twijfel een recital zoals u er weinig zult horen.

ALEXANDER JOCQUE

 

http://www.concertgebouw.be

 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: